Apollonii Rhodii Argonautica. Ad fidem librorum manuscriptorum et editionum antiquarum recensuit, integram lectionis varietatem et annotationes adiecit

Source and rights: Internet Archive historical scan, published 1828. The source text below is imported without translation or rewriting.

Google

This is a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project to make the world’s books discoverable online.

It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that’s often difficult to discover.

Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book’s long journey from the publisher to a library and finally to you.

Usage guidelines Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the

public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying.

We also ask that you:

-* Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individual personal, non-commercial purposes.

and we request that you use these files for

• Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google’s system: If you are conducting research on machine translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the use of public domain materials for these purposes and may be able to help.

-* Maintain attribution The Google “watermark” you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find additional materials through Google Book Search. Please do not remove it.

• Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just because we believe a book is in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can’t offer guidance on whether any specific use of any specific book is allowed. Please do not assume that a book’s appearance in Google Book Search means it can be used in any manner anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe.

About Google Book Search

Google’s mission is to organize the world’s information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers discover the world’s books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web a[nttp: //books . google. con/]

GRENFELL & HUNT LIBRARY

lunificentia

c EMO… HUNT…….

ΗΗΗ |

i - / N

APOLLONII . RHODIT

ARGONAUTICA.

|

AD FIDEM LIBRORUM MANUSCHIPTORUM ET

EDITIONUM ÁNTIQUARUM RECENSUIT, INTE-

GRAM LECTIONIS VARIETATEM ET ANNOTA-

. TIONES ADIECIT, SCHOLIA AUCTÁ ET EMENDATA INDICESQUE. LOCUPLE-

| TISSIMOS ADDIDIT

AUGUSTUS WELLAUER.

’ Lj 3 . N M : . . . -,. " 9 ^ n D !

D! ,

-VOLUMEN PRIUS.

κ.α —e qur me cata pn ere er — S σος Mg o c * t P

CX LI

LIPSIAE | SUM’TXBUS ET TYPIS B. G. TEUBNERI, x. MDCCCXXVIM. ‘-

e

PRAEFATIO.

—Agorani Rhodii Árgonautica ut epicorum carminum serio- rum praestantissimis non immerito adnumerari haud facile . quisquam negaverit, ita hanc inter omnes constat sortem iis ebtigisse, ut omni tempore a paucis lecta, a paucissimis edita sint, neque facile sit dictu, utrum lecterum paucitas ab edendo carmine egregio viros doctos absterruerit, am. vero a legendo litterarum graecarum amatores prohibuerit editionum raritas, Quotus enim quisque est’scriptorum veterum, cui per trium fe- : re saeculorum spatium, si ab Henrico Stephano ad nosíra tempo- - ra descendas, unus modo editor contigerit, qui quidem justi edi-: toris munere fungi et voluerit et potuerit? Nam ut eos taceam, - qui proximi fuerunt a Stephano, Hoelzlinur et Shawium, qui neque librorum manuscriptorum opem ad texium emendandum adhibnerunt, neque ingeniorum vi quidquam utilitatis attule- runt, solus exstitit Brunckius, qui codicum auxilio instructus criticam manum Apollonii verbis admoveret. Α΄ quo :quum mendosa multa relicta, multa illata essent, de qua re mox fu- sius loquendum erit, nemo tamen post eum id muneris in se recipere voluit, ut poetae verba ex meliorum librorum eucto- ritate et ex legibus rei grammaticae ab eo inde tempore me- lius perspectis, quantum fleri posset, restitueret. Quum enim fres post Brunckium exorti sint Apollonii editores, Flangi- nius, Beckius, Hoerstelius, omnes novis ad textum emendan- ium copiis instructi, nullus tamen eorum iis uti aut potuit - ant voluit. Flanginius praestantissimos codices Vaticanos se- | rius contulit, quam ut ad verba poetae restituenda iis uti po- |tuerit; Beckius, quamquam praeter Brunckii copias etiam Flanginii thesaurus ei in promtu erat, aliaque nova aliunde sccesserant, tamen his omnibus adeo non usus esf, ut anxie |

IV. PRAEFATIO.

Brunckii vestigia legerit, et singulis carminis nostri libris vix —

binis ternisve locis ab eo discedere ausus sit, ac ne lectio-

nes quidem omnes librorum, quibus uti ei Ticuit,: in aliorum |" usum publici juris fecerit, sed partem tantum eorum, nescio

an pro arbitrio an certa quadam ratione delectam, textui sub- jecerit, partem ad alterum editionis suae volumen rejecerit, quod nunquam lucem vidit. Hoerstelium- plane silentio prae-

terire licet, quem ligna potius scindere quam Apollonium ede-

re oportebat. Non item silentio praetermittendus est Eduar- dus Gerhardus, qui quamquam justam Apollonii editionem ’ex-

hibere nolnit, tamen Lectionibus suis Apollonianis tantum uti-.

litatis textui emendando praestitit, quantum vix priores eti- tores omnes conjunctis viribus potuerunt. |

versatuá sit, in vulgus notum est. Sagacissimus ceteroquin “poetarum emendator ssepe tsmen emendandi pruritu se ul-

“Hebemus igitur etiamnunc Apollonii textum eum queni - . ante hos quinquaginta fere annos Brunckius exhibuerat; qui : quam bene quamque male in scriptoribus " antiquis edendis -

^

ira quam par erat, abripi passus est, saepe ex legibus metri- E

»οἱς et grammaticis, a se ipso perperam scriptis, locos sanis- simos - corrupit , saepe codicibus suis propterea, quod a se '’

prinum collati erant, nimiam fidem habuit. Quae quum o-

mnia in nostro quoque poeta corrigendo ei acciderint, tum

casu infelici factum est, ut initío in codices pessimos et

» misere interpolatos inciderit ,. ex quorum auctoritate totum .

tamen optimis, libris primus ad Apollonit verba emendanda.

fere textum refinxit, deinde quum meliorum librorum col- Jationes serius ad eum transmitterentur, tam exigui momenti eos habuerit, ut ex iis ne varietates quidem omnes in ap- pendice enotaret. Quae quum ita sint, facile intelligi pot- est, “quantum adhuc absit, αἱ genuina poetae manus restituta sit, neque. operae pretium non esse mihi visum est, textum,

.’. qui vocatur,.poetae nostri denuo recensere, praesertim cum,

etsi codices ab aliis nondum: collatos adhibere non licuit,

uti potuerim.

Itaque in “hac nova editione adornanda id mihi ante o- mnia propositum fuit, ut poetae verba accuratissime ad opti-

morum codicum fidem examinarem, et praestantissimi cujus- . | . À 4 .

! P

*à

Y 9

PRAEFATIO. οσον

απο lectiones religiosissime exhiberem,. Quae res quum tota

a librorum manuscriptorum auctoritate ponderanda pendeaf de his jam paullo fusius verba facere tempus est. Codices, quorum lectionibus usus sum, hi sunt:

I. Mediceus, a Bandinio in Heynii gratiam collatus, cu- jus varietatem quum Brunckius non prius accepisse, quam maxima editionis parte jam absoluta, eo uti non amplius po- tuit, et exiguam tantum variae lectionis partem Appendici in- : seruit, minorem etiam inde excerpsit Beckius. Integra libri praestantissimi collatio asservatur in bibliotheca Gottingensi, unde sicut alia complura, intercedente viri doctissimi Caroli Odofredi Mülleri amicitia et benevolentia , transscriptam ac- cepi, et primus publici juris feci, atque ad. textum emendan- dum non sine fructu adhibui,

II — V. Codices Vaticani A. B. C. D., a Flanginio- col- lati, qui varias eorum lectiones secundo volumini editionis suae, in Germania rarissimae, praefixit, unde pauca exhibuit Beckius. Et horum librorum integram varietatem, ex qua ád textum restituendum plurimum. utilitatis redundat, notis meia inserui.

VI. Codex Cuelpherbytanus, primum 8 Jo. Aug. Erne- stio collatus, qui ejus varletatem cum Piersono communica- verat. Is aliquot ejus lectiones in Verisimilibus p. 197 sqq. publici juris fecerat. Eadem collatio transmissa ad Bruncki- um in Appendice tantum ab eo excerpta est. Iterum librum - contulit Hoerstelius, et integram ejus varietatem editioni suae, ceteroquin haud flocci faciendae, subjecit. Hinc in me- am editionem recepi, nonnunquam dubius, cui plurimum fidei tribuendum sit, quum Piersonus, Brunckius, Hoerstelius mox diversa narrent, mox alius ab alio omissa commemorent.

VII. Codex Vratislaviensis, in bibliotheca Hehdigera- πα asservatus, in Buhlii praef. ad Arat. XI fusius descriptus. Primus eum contulit Beckius et exiguam varietatis partem in

editione sua enotavit, ne in his paucis quidem erroris expers.

lpse enim iterum librum haud contemnendum accuratissime inspexi et integram lectionis varietatem, bonae frugis plenam, ) annotationi meae inserui.

VII Codex Vindobonensis, s Blessiglo in Brunckii

YE

{ / MEN ’ ; PRAEFATIO

usum collatus, qui tamen ne hujus quidem libri omnem varie- tatem commemoravit. Quum hujus quoque codicis plenam .collationem Gottinga transmissam accepissem, adeo eum ad verbum cum Vratislaviensi. consentire intellext, ut aut alteru-

’ trum ex | altero descriptum esse απί ex eodem fonte ambos

fluxisse necesse sit. . !

IX — XII. Codices Regii Parisienses A. B. C. D. E., | 21123. 2810. 23728. 2129. 1846, a Brunckio collati et in textu emendando maxime in auxilium vocati, quamquam reliquia ο-

., mnibus. deferiores sunt. In horum quoque lectionibus com-

memorandis non satis accuratum fuisse Brunckium ex eo ju- dicari potest, quod collatio Regii Α., a Ruhnkenio confecta, quae Gottingae servatur, permulta a Brunckio omissa exhibet, quae in editione mea accesserunt. Quinque illi libri cum ‘o- mnes inter se simillimi sint, duo illi, quos litteris A. ct E.

. insignivimus, ita concinunt, ut alter alterius spographum esse

videatur. |

Editiones ex libris. manuscriptis expressae eorumque, in-

. star habendae sunt tres, Flerentina anni MCCCCXCVI, Al-

. dina MDXXI, Parisina MDXLI. His quae proxime successe- runt -Brubachiana Francofurtensis MDXLVI et Basileensis

MDLXXII, Aldinam ita secuti sunt, ut vix tribus quatuerve locis, nescio qua auctoritate, ab ea discedant. Hae quoque

" editiones ab editoribus adhuc negligentissime collatae .sunt, . itaque eas, denuo excutiendi laborem non subterfugi, neque .

ejus laboris me poenituit, quum satis largam variae lectionis messem inde reportaverim, maxime ex Florentina, quam ra- rissimis libris merito adnumeratam in una bibliothecarum

| Vratislaviensium me invenisse admodum gaudeo,

| ο Libri hí, quos nominavimus, omnes e£ scripti et impressi. exceptis Parisinis magnopere sibi invicem similes sunt et mul-

ta habent omnibus communia; ea tamen est eorum diversitas, " ut in tres classes sive familias commode dividi possint. Pri-

mae ejusque praestantissimae sunt Mediceus, Vaticani A. C. D., Guelpherbytanus, et Vratislaviensis cum . Vindobonensi, qui libri, quum interdum inter se discrepent, plerisque tamen lo–

cis veram lectionem vnanimi consensu tuentur. Huc pertinet . etjam Florentina editio, quae ex Mediceo maxime fluxisse vi-

3

OPRARFATIO- ^v.

detur. Quae ab eo diversa habet, incertum est ex alione co- : dice hausta sint an ex editoris conjectura profectà. Non ta- men silentio praetermittendum, ’eam quarto Argonauticorum libro mirum in modum multo magis quam in prioribus ab hu- - jus familiae codicibus discedere et proprias quasdam lectio– nes habere, quae in alio libro nullo nisi ex parte in Guelph. inveniuntur. Ab his paullo diversa est classis altera, cut &0- lus Vat. B. assignári posse videtur cum editione Aldina. Mul- tae enim lectiones editiones nostras, quas ex Aldina maxime profecisse jam supra monui, occupant, quarum jn ‘codicibus mulum est vestigium nisi in uno Vat. B. Hoc igitnr libro matime usus fuisse’videtur Franciscus Ásulanus, qui editio- ’ uem Aldinam curavit, isque vulgati textus fons habendus esf. Multum denique »b his, quos adhuc nominavi, libris distant codices Parisini cum editione Parisína, quae ex iis fluxisse

videtur, eamque tertiam quasi familiam dico. Permultas e-

nim lectiones exhibent a vulgato textu discrepantes, quae, si accuratius eas examinaveris, illo longe deteriores tibi vide-

antur mecesse est, ef ita comparatae, ut dubitari vix pos- - -

; quin a librario profectae sint, qui aut metrum emen- duce aut sensui subvenire voluit, cujus rei non est quod hoc loco exempla proferam, quum singulae fere éditionis meae pa- ginae documenta exhibeant.- Haec interpolatorum commenía magnam partem in textum recepit Brunckius.

.Rejicienda est hac occasione Beckii opinio, qui praef. p.

X duas esse codicum familias putat, quarum singulae alter- πίταπι e duabus carminis recensionibus. exhibeant, id quod . nemini profecto persuadebit, qui varias librorum lectiones ac- curatius perpenderit; minime enim adeo inter se sunt diver-

sae, ut diversas possint recensiones repraeséntare. Duas car- minis recensiones ab ipso poeta profectas esse ex certis ve- terum. testimoniis constat, codices vero nostri omnes poste- , riorem sequuntur , prioris in scholiis tantum passim lectiones commemorantur, quae ipsae in libro nullo comparent , quam- quam non negaverim, in codicem etiam unum et alterum, maxime Vaticanos, hic illic aliquam prioris recensionis lectio- nem, fortasse ex margine, irrepsisse , de quà re singulis lo- cis monebitur. Sed de toto hoc loco tam docte disseruit Ger-

hardus in primo et secundo Lectionum. capite, ut pauca, quao . . ν | | |

.* S.

νι E

PRAEFATIO | addi possint, reliquerit, eaque. aptius 1 lis dod, sad quae per- tinent, commemorabuntur. .

His igitur libris ita usus sum, ut omnes eorum lectiones, altero feré tanto plures quam quas Brunckius attulit, enotarem, quo fieret, ut tandem aliquando certum aliquod esset funda- mentum, quo Apollonii textus niti posset. lta nunc demum singulis locis carto’ judicari poterit, quid antiquitus in libris

lectum sit, quid a poeta sit profectum, quid ab editoribus, et

.$i de quo loco minus recte sensero, id quod saepius mihi ac-

. hic subjicere decrevi.

cidisse facile credo,: omnibus libera erit optio et judicandi

potestas, Nam poetae verba ubique fere ad codicum auctori-

’tatem revocavi, ejectis quae saepe satis inconsiderate novave- rant editores, quia tam bene conservatum ad nos pervenisse

carmen persuasum habeo, ut ad conjecturas raro confugien- dum sit. nisi ubi et prorsus necessarias habebam et certissimam me- delam invenisse mihi videbar,id quod novem circiter decem- ve locis factum est; ex quo genere. nonnulla mihi adeo lu- culenta videntur, ut ab omnibus probatum iri sperem, Paullo saepius aliorum virorum doctorum emendationes, quae quidem certae mibi videbantur, recepi, quas per varios libros disper- sas diligenter cónquisivi, quamquam multa etiam, quae est harum rerum natura, me fugisse non Subito *. Non neglexi

*) His adnumeranda sunt Ánec- dota Hemsterhusiana a Geelio edita,

quorum parti primae quum Hemster-:

husii animadversiones in Apollonium insertas esse certior factus essem, librum. comparandum esse statui, sed non prius eo potiri potui, quam quum maxima hujus libri pars jam typis,expressa esset. Libro inaspe- cto etai mox intellexi, non magnam Apollonio meo futuram fuisse jactu- ram, etiamsi prorsus eo carendum fuisset, tamen quae alicujus momen- t esse viderentur, in lectorum usum Sunt vero haec. P. 294. I, 214 legendum judi-

ο cat ἀνερέφατο ’ “vek «ὠνερείψατο,

idemque addit restituendum esse IV, 913. P. 296. I, 306 emendat δόµων ἐξ ὥρτο νέεσθαι. P. 297. I, 815 sic

explicat: sed haec quidem, utpote |

gravis actate, eo in loco. linqueba-

tur a junioribus , prono corpore, at- que adeo citato gressu praetereunti- bus. ubi Geelius in nota: Mihi qui- dem hic locus ita intelligendus eide-

dur, ut παρακλιδόν referatur ad

sacerdotem , passiva potestate: illa quidem a festinantium turba. dimo- vebatur, et sic extra. tumultum po- sita, utpote vetula, a junioribus fa- cile relinquebatur. P. 301. II, 224 legendum proponit ὄλεθρον: ex im- proviso undecunque perniciem infe- rentes. P. 904. IT, 312 legendum putat : ὕσσα δ᾽ ἄρηρε Φεοῖς, φίλοεν οὐκ ἐπικεύσω, ubi Geelius conjicit: Όσσα δ᾽ ὄρωρε, Θεοῖς φίλον, οὐκ &. quae mihi ἐπ mentem veniant, per- mittente Deo, non celabo. probandum esse liquet. P. 314. III, 262 seq. ita distinguit et legit: - δειλὴ ἐγὼν, olov πόθον Ελλά- dog, ἔκ ποθεν ἄτης

Itaque conjecturas rarissime in textum recepi, nec .

Neutrum n

'

PRAEFATIO. ’ IX

eiiam aliorum scriptorum Joca, quibus Apollonii verba laudan- tur, interdum textui, emendando utilia; in quo genere, quam- quam satis raro a grammaticis citatur Apollonius, multa ta-. men a prioribus editoribus praetermissa supplevi, nec dubito, quin alia, quae me quoque latuerunt, ab aliis addi possint. Multum denique utilitatis cepi ex Apollonii Scholiis, tam vul- fuis quam Parisinis, quae ad poetee verba emendanda ad- huc parum ab editoribus adhibita sunt.

Haec de textu ejusque emendandi subsidiis gufficiant,.

Hujus loci foret, nonnulla etiani de rebus quibusdam ad or- thographicam pertinentibus dicere, in quibus a Brunckio dis- cessi, nisi in his minus recte Brunckium versatum esse nuhc jum inter omnes constaret. taque de uno $ finali loquar, quod Brunckius semper omisit, nisi si versus sequens a vocali inciperet. Codicum neque magnsa est in hac re auctoritas, neque ab iis, qui eos contulerunt, ejusmodi minutiae satis ac-. curate ubique enotsetae sunt. De solis Mediceo et Vratisla- viens] mihi certo constat, in quibus illud 7 finale. ubique in- venlri hic semel moneo, ut in animadversionibus eorum te- simonia omittere possim, ne variae lectionis moles nimis ac- crescat, . |

Textui subjeci Scholia, quod non ingratum fore hujus li-

bri emtoribus spero, quum praeter antiquas editiones admo–

dum raras in una Schaeferiana legantur, in hac vero haud

ntis ad usum accommodate ita distributa sint, ut seorsim le- ΄

gantur et Parisina et vulgata Scholia, ita ut eadem pleraque

bis legenda sint. ^ Cui incommodo ita subveni ut utraque Scholia in unum corpus conjungerem, quod facile fleri potuit, -

quum non tanta sit eorum diversites. Fundamenti loco habui “usata, non Parísina, quod mirabuntur fortasse, qui haec multo praestantiora putánt. Sed haec opinio fuit virorum docto-

ievyoléng, (Doífoto ἐφημοσύ- ficiscebamini etc., in quibus abru- vyoi νεεσθε pium orationis praecipitatae impe-

πατρός; X. t. À. u tum agnoscit. P. 315. III , 276 τε- sensu: Me miseram, quale de- τριγώς emendat probante Geelio. Ῥ. tiderum Graeciae ex quacunque 916. IIT, 978 emendat Όπο guy. demum , vel nescio qua, luctuosa — P. 320. III, 288 ita exponit: illique inentis noxa. (scil. suscepistis, in ani- — ex pectore omnis prudentia. pertur-

mum inducere potuistis!) verum est, — batione animi exspiravit, P. 321. III,

|! Puisxi. monitu patris et impulsu pro- 294 emendat ἄγχο udA’ ἑζομένη.

X - PRAEFATIO EE παπι quaindiu magna exspectatione desiderabantur’; 9 -εσ᾿ quo a Sichaefero publici juris fecta sunt, facile intelligi potuit, ea vulgatis haud paullo deteriora esse, quum et multo magis quam illa corrupta sint, maxime. in scriptorum, qui laudan- tur, nominibus, et multa omittant, quae in vulgatis. leguntur, neque adeo multa nova addant. Itaque non solum ea, quae in vulgatis Scholiis desiderantur, diligenter addidi *), sed etiam. diversitates omnes Parisinorum accurate in margine inferiore adnotavi, exceptis iis locis, quibus eundem sensum paullo -ᾱἷ- versis verbis exprimunt Parisina, quae non ubique adjicere operae pretium duxi. Interdum etiam loca corrupta in notis .. emendavi; omnia perpolire non mei consilii fuit. m Denique Indices adjeci novos a me ipso confectos, quia minus pleni erant et passim erroribus referti, qui in priori- ribus editionibus legebantur, . Ex quibus si quid utilitatis capi posse judices. aequi existimaverint , gummopere gaudebo. |

’

3. Uacinis quadratis inclusi, quae in Scholiis .. desunt , rotundis, quae in Porisinis, |

^ ot

ΓΕΝΟΣ A4IlOAADNIOT KAI TIOGEZIZ ΤΩΝ APIONATTIKQ&N. -

Απολλώνιος. ὁ τῶν ᾽ργοναυτικών πονητὴς, τὸ μὲν γένος . ἦν ᾿4λεξανδρεὺς, υἱὸς δὲ Σιλλέως.. ὥς δέ΄τινες Ἰλλέως, φυ- 146 Πτολεμαῖδος” ἐγένετο δὲ ἐπὶ τῶν Πτολεμαίων, Καλλι- µάχου µαθητὴς, τὸ μὲν πρῶτον όυνὼν Καλλιμάχῳ τῷ io . ῥιδασκάλω, ὀψὸ δὲ ἐπὶ τὸ ποιεῖν ποιήματα ἐτράπετο. :Τοῦ- . ov (λέγεται ἔτι ἔφηβον ὄντα ἐπιδείξαόθαι τὰ ᾽ργοναυτικὰ : ui κατεγνῶσθαι’ μὴ φέροντα δὲ τὴν αἰσχύνην τῶν πολιτῶν | χαὶ τὸ ὄνειδος καὶ τὴν διαβολὴν τῶν ἄλλων ποιητῶν, πατα- λικεῖν τὴν πατρίδα καὶ μετεληλυθέναι εἰς Ῥόδον, κἀκεῖ. αὐ- τὰ ἐπιξέόαντα διορθῶσαι , καὶ οὕτως ἐπιδείξασθαι καὶ ὑπερ- . ευδοχιμῆσαι. διὸ καὶ Ῥόδιον ἑαυτὸν àv τοῖς ποιήµασιν ἀναγρά- | φει’. ἐπαίδευσέ τε. λαμαρῶς iv αὐτῇ καὶ τῆς Ῥοδίων πολιτείας. καὶ τιμῆς ἠξιώθη. Καὶ τὰ μὲν τοῦ ένουρ ταύτα ἡ δὲ ὑπόθεσις τῶν “θγοναντικῶν ᾽Απολλωνίου τοῦτον ἔχει τὸν

| fQOXOV.

Τυρώ ἡ Σαλμωνέως δυγατὴρ ἔτεχεν ix. Ποσειδώνος Λη-’. Aix καὶ Πελίαν’ εἶτα γαμεῖται Κρηθεῖ τῷ «Αἴόλου παιδὶ xal… fires. ὃξ - αὐτοῦ ἴσονα, Φέρητα, μυθάονα. καὶ ylvsva ix. μὲν ἴσονος Ἰάσων , ἐκ δὲ Φέρητος 4δμητος. , ἀπὸ δὲ ᾱμν- 9dovog Μελάμπους. «Καὶ ó piv Ιάσων ἐκδίδοται Xsloami. — tolpsODGs καὶ τὴν ἰατρικὴν µανθάνειν, Aidovog τοῦ πατρὸς,

χα | | TIOG8EZIZ αὐτοῦ τὴν βασιλείαν τῷ llo ἀδελφῷ Ts καταλιπόντος 7 “^ κρατεῖν vio Θεσσαλίας κελεύσαντορ, Pug dv ὑποστραφῇ ὁ Ἰάσων ἀπὸ Χείρωνορ. Χρηόμὸν δὲ ἦν εἰληφὼς παρὰ τοῦ “Auditor ὁ Πελίαρ, φυλάττεσθαι τὸν ἐπιόντα πρὸς aUvO1 ᾿μονοπέδιλον, τεθνήξεσθαι γὰρ δι᾽ αὐτόν. Ὁ δὲ Ἰάδων αὐ- | ξηθεὶς ἔρχεται πρὸς τοὺς αδελφοὺς τοῦ πατρὸς, µεθέξων καὶ αὐτὸς τῆς τοῦ πατρὸς βασιλείας. γενόμενος δὲ iv τῷ ᾿4ναύρῳ siovop (ἔστι δὺ ovrog Θεσσαλίας) καὶ βουλόμενος παρελθεῖν, εὑρίσκει ἐπὶ τῆς ὄχδης τὴν Ὥραν γρᾳῖ ὁμοιωθεῖσαν, διαπε- ράσαι μὲν βουλομένην, φοβουμένην. 0b καὶ ἑστῶσαν. Λαβὼν ’ δὲ αὐτὴν ἐπὶ τῶν ὤμων ὁ ᾿Ιάσων διασώζει, κατὰ μέσον τοῦ ποταμοῦ τὸ ἓν πέδιλον καταλιπὼν ἐπὶ τοῦ πηλοῦ. εἶτα ἀπέρ- Ἴχεται elg τὴν πόλιν μονρπέδιλος, xal εὑρίόχει πανήγυριν δη- µοδίαν καὶ θυσίαν ἀγομένην τοῖς Θεοῖᾳ παρὰ Πελίου. Θεα- σάµενος οὖν τὸν Ἰάσονα μονοπέδιλον ὁ Πελίας ὑπομιμνή- ’ σχεται τοῦ χρηόμοῦ * εὐλαβούμενος δὺ αὐτὸν ἀνελεῖν ἆθλον αὐτῷ αροότάσσει τοιοῦτον, εἰπὼν, ὅτι ἀπελθὼν slg τὴν

ZxvOiav τὸ “χρυσόμαλλον΄ δέρας κόμισον, καὶ λήψῃ. τὴν βα-

σιλρίαν ᾿ τοῦ σοῦ πατρός. Τοῦτο δὺ προσέταττεν,. οὐχ ὧρ τοῦ - ᾿ πωδίου τοῦ χρυσοῦ δεόµενορ, ἆλλ᾽ olópsvog αὐτὸν iv τῇ | ἀλλοδαπῇ ἀναιρεθήσεσθαι ὑπό τινος, 7] ἓν τῇ θαλάσόῃ ναυα- quos. Τὸ δὲὸ κατὰ τὸ χρυσόμαλλον δέρας ὧδέ zog ἔχει.

. Ww “Aüdp.etg Vig AlóAov, ἀδελφὸς Κρηθέως, πρότερον νυναῖκα ἐσχηκὼς Νεφέλην ; δύο παῖδαρ ἐκ ταύτης, ὠρίξον καὶ Ἕλλην, ἐγέννησεν. ᾽ἀποθανούσης δὲ τῆς Νεφέλης δευ- τέραν. ἠγάγετο γυναῖκα Ἰνὼ, fug ἐπιβουλεύόααα τοῖς τῆς ἸΝεφέλης παισὶ παρέπεισε τὰς τῶν ἐγχωρίων yvvoixag φρύ- yuv τὰ σπέρματα. ἡ yi δὲ πεφρυγμένον τὸν όπόρον δεχο-

3. Haec quae sequuntur ad finem tur, in plerisque cum Brunckii edi- ue aliis verbis expressa edidit tione conspirantia. Sensus cum in

Brunckius , nescio unde. Beckius universum seit idem, ea adscribere ea exhibuit ut in cod. Vrat. legun- vix operae pretium est,

ΤΩΝ APTONATTIK&N. xu μένη wágxovg Pegolovg οὖκ ἀπεδίδο. ἍἹέμφαρ οὖν slg.

ἄελφοὺς ᾿άθάμας περὶ τῆς ἀφορίὰάς ἐπυνθάνεοτο δώροις δὲ κ«είόασα “Ive τοὺρ πεμφθέντας ὑπέθετο αὐτοῖς εἰπεῖν ὑπο- ὀτρέψασι», ὧρ ἀνεῖλεν ὁ θεὸς Ἕλλην. καὶ Φρίξον σφαγιασθῆή- ναι, εἶ θέλοιεν ἁπαλλαγὴν τῆς ἀφορίας ἔσεσθαι. πεισθεὶς οὖν ὁ 49ápag Ἕλλην καὶ Φρίξον τῷ βωμῷ παρέότησεν. ἀλλ ἐκείνουρ μὲν κατοικτείραντερ ob θεοὶ διὰ τοῦ χρυόοµάλλου αριοῦ ivasolovg ἀφήρπασαν, ὅθεν Ἕλλη μὲν ἀντέχειν μὴ δυ-

φαμένη slg τὸν ἀπ’ ἐκείνης κληθέντα Ἑλλήσποντον καταπί-

site, Φρίξος δὺ slg τὴν Κολχικὴν διαδώξεται γῆν. Ἔνθα θύει piv τὸν κριὸν «hit. Φυξίῳ, ὅτι ὀξέφυγε τὴν ἐπιβουλὴν τῆς

μητρυιᾶς, γαμεῖ δξ Χαλκιόπην τὴν θυγατἑρα «άἴήτου, τοῦ .

Σκυθών βασιλέως, καὶ γεννᾷ ἐξ αὐτῆς παῖδαρ τἐσόαρας,

“doyov, Κντίόσωρον, Μέλανα, Ὀρόντιν. Καὶ οὕτως Lond

nini. | '

ind L3

hj

| XIV. A444&8Z ADOAARNIOT ; BIOZ. 4449Σ AIOAARNIOT ΒΊΟΣ.

᾿ Απολλώνιος ὁ ποιητής τὸ μὲν γένος ἦν Λλεξανδρεὺς, πα- " 4o0g : δὺ Zudéng ΄ ῆτοι Ἰλλέως, μητρὸρ . δὲ Ῥόδης. οὗτος | ἐμαθήτευσε Καλλιμάχφ᾽ i ἀλεξόνδρείᾳ ὅ ὄντι γραμματικῷ, καὶ συντάξαρ «ταῦία τὰ) ποιήματα ἐπεδείξατο. Σφόδρα δὲ ἅπο- τυχὼν καὶ ἐρυθριάσας παρεγένετο iv τῇ ἤ ‘Ῥόδῳ κἀκεῖ ἐπολιν τεύόατο καὶ σοφιστεύει ῥητορικοὺς Άόγους, ὅθεν xol Ῥόδιον αὐτὸν ἀπεχάλεσαν, Ἐνταῦθα τοίνυν διάγων. καὶ ἐπιξέσας αὐτοῦ τὰ ποιήματα, εἶτα ἐπιδειξάµενος σφόδρα εὐδονίμησεν, es καὶ τῆς ‘Ῥοδίων ἀξιωθήῆναι πολιτείας καὶ τιμής. Τινὶς ] δέ φασιν, ὅτι ἐπανῆλθεν ἐς ᾽λεξάνδρειαν, κάκεῖ αὖθιρ ἔπι- | δειξάµενος sig ἄκρον εὐδοκίμησεν, ὡς καὶ τῶν βιβχιρθηκών τοῦ Μουσείου ἀξιωθῆναι αὐτὸν, καὶ ταφῆναι ài σὺν αὐτῷ ᾽

τῷ Καλλιμάχο.

Ἠαράκειται τὰ ὀχόλια ἐκ τῶν τοῦ ἀουκίλλου Τωῤῥαίου | καὶ Σοφοκλέους καὶ Θέωνος. “TáQó« δὲ πόλις Keno ὥς (φησι 4ογγῖνος ἓν τοῖς Φιλολόγοις:

. AHOAADR NIORT

4ΑΡΙΤΟΝΑΥΤΙΚΟΝ. |^ 7 ΒΙΒΑΙΟΝ Α. - . |

v

t € E e Αρχόμενος 6fo , Φοῖβε, παλαιγενξων κλέα φωτῶν -νήόομαι, ot, Πόντοιο κατὰ στόμα καὶ διὸ πέτρας

Κυανέας βασιλήορ ἐφημοσύνῃ Πελίαο « χρύσειον μετὰ κῶας ἐύζυγον ᾖλαόαν ᾿4ργῶ. ^

5 Τοίην γὰρ Πελίης φάτιν ἔκλυεν, dg µιν ὀπίόσω μοῖρο vet στυγερὴ τοῦδ) ἀνέρος, ὄντιν᾽ ἴδοιτο — δημόθεν. οἰοπέδιλον,, ὑπ᾿ ἐννεσίῃσι δαμῆναι, δηρὸν δ᾽ οὐ μετέπειτα volg» κατὰ βάξιν ΤΗΣΩΝ ᾽

V. 1. παλαιγένεα Guelph. —-κλέα “ἀνδρῶν Reg. À., quod quis probare possit propter locos Homericos Il. IX, 189. 524. Od. VIIT, 79. unde profe- cit Theocr. XVI, 2. Sed neque ob-

trudenda est Apollonio imitatio Ho- .

merica, neque ex uno codice recipi- enda lectio, quae facile potuit vela librario Homerica lectione tincto in- ferri, vel ex interpretatione- nasci, quemadmodum saepe vocabulà φώς et ἀνήρ confusa réperiuntur. Sic Eu- stath. et ‘T’homas M. locis ab Herman- no laudatis apud Soph. Aj. 440 cvógl Ῥτο φωτὶ legunt, apud ‘Tryphiod. v. 113 plurimi codd; male ἀνδρὶ ha- bent, quod Northmor. ex uno recte .in ger) mutavit, e£ apu Maximum

περὶ καταρχ. v.277 vulgo ἐπὶ ἄνδρα -

legitur, ubi veram esse emendationem Hermanni ad Orph. p. 749 ἐπὶ φωτὶ ex v. 299 et 377 ihtelligitur. Prae- terea κλέα φωτῶν legitur etiam apud auctorem Homerici hymni XXXII, 18 et Christodor. 378, et nostro loco il- lud ipsum φωτών idem ille codex in Jmargine scriptum exhibet. — ’ 2. Verba οἳ πόντοιο κατὰ ότόμα xxl διὰ πέτρας πὐανέας, quae IV, APOLLON, RHOD. l. : i

1002 recurrunt, in usum suum con- vertit,Orpheus Árgon. v. 711, mu- tato tantum vocabulo απόντοιο in πορθμοῖο. .

5. Πελίας Guelph. .

6. αἴνεσίῇσι Flor. Brub.

7. τεήν vulg., quod quum sensu careat, quia jam neque Apolliem al- ΄ loquitur poeta, neque Peliam alloqui potest, in recentioribus editionibus recte repudiatum est. (quem sequitur Kraus.) ex emenda- tione Cuperi Observv, III, 24 θεήν recepit; contra Ruhnk. epist. crit.’ p. 280 τοίην conjecit, quod recepe- runt Beck. et Hoerstel. Quarh lectio- nem quum nón solum marg. Vrat. sed

tiam marg. Reg. A. ab ipso Ruhn-

kenio collati (quod oblitus fuisse vi- detur vir summus, quum conjecturam illam scriberet) exhibeat, ita ut non conjectura sed librorum lectio vocan- da sit, et ego in textum recepi, sua- . dente praeterea sensu, quem. viri illi . non ceperunt. Puncto enim distinxe- runt versus praecedentis fine, quo facto nescio quid molesti habet repe- titum illud τοίην. Sed perspicuum . est alterum τοίην ad praecedens ita

Α

Sed Brunck.

I

“o ([APDÜNATTIKSLN. A..

χειμερίοιο ῥέεθρα xiv διὰ ποσδὶν ᾿Αναύρου᾽

10 ‘ἄλλο μὲν ἐξεσάώσεν ὑπ’

ἱλύος, ἄλλο δ᾽ ἔνερθεύ

κάλλιπεν αὖθι πἐδιλον ἔνισχόμενον προχοῇσιν.ι (xtvo Ó’ ἐς Πελίην αὐτοσχεδὸν ἀντιβολήσων εἰλαπίνης, 79 πατρὶ Ποσειδάωνί καὶ ἄλλοις — 6its Φεοῖς, Ἡρης δὲ. Πελασγίδος οὐκ ἀλέγιδεν. ; 15 αἶψα δὲ τόν y’ ἐδιδὼν ἐφράσσατο x&i ob «ἄεθλον -. ἔντυε ναυτιλίηο πολυκηδέος, 0gQ’ b πὀντῳ

. ἠὶ καὶ ἀλλοδαποῖσε μετ

ἀνδράσε vódrov ὀλέσσῃ. '

Nia ubv οὖν oi πρόσθεν ἐπικλέίουσιν ἀοιδοὶ

— referri, ut sensus sit: quod oracu- lum Pelias acceperat, ex eo lason etc., idque poeta ita ’effpressit, ut non relativo uteretur, sed antiquam rationem Homericam sequeretur eam, quam parataxin nuperrime vocavit

“Thiérschius gr. gr, 8. 315 s. ed. nov.

Similis est locus Pind. Nem. IV, 4 οὐδὲ θερμὸν ὕδωρ rócov ys µαλθα-

κα τέγγει γυῖα, τόσσον εὐλογία qóQ- ΜιΥγι συνάορός. Neque in particula

δέ offendendum est, quae in parataxi est, usitata , ut Hom, Il. VII, 146 οἵη περ φύλλών ysver, «τοίη δὲ xol ay- δῶν, ut recte emendavit Buttm. ad

Soph. Philoct. 87. cf. ‘Thiersch. 6.916, ’ 10 sqq. Haec vero loci nostri expli-

» *

• deinde receperunt, Sed jam dudum ,de hac re rectius judicant viri docti, ut non sit, quod pluribus Brunckii sententiam refellamus» cf. Herm. ad Vig. p. 793. ad Orph. p. 736. Wun- derl. obss. critt. in Aeschyl. p. 138, qui etiam ad tuendam particulam xoi, quae Brunckio otiosa videbatur, apte . attulit Hom. Od. I, 174. 267 et sex- centa alia afferre poterat. Loca Apol- lonii, quibus item ὄφρα et similes par- ticulae praecedente praeterito cum conjunctivo junguntur, sunt I, 100 πέμπεν , ἵνα Δρασέεσσι μεταπρέπῃ. ἡθώεσσιν. Y, 851 Κύπρις γὰρ ἐπὶ . γλυκὺν ἴμερον ὠρσεν, — ὄφρα xsv αὖτις Ναίήται μετόπισθεν. ll, 1094

catio etiam propter prius τοίην ne- cessaria est, quod ex vulgari expli- catione molestum est, idque ne Scho-. ’ liasten. quidem fugit. ^ Quapropter ost δαμῆναι commate interpunzi. . Vulgatum τεήν patronum nuper na- ctum est virum doctum, qui censuram Apollonii Schaeferiani egit in Ephem. Jenens. 1814, p. 266, qui tamen cau- sas, quibus illud se tüeri posse putet, . addidit nullas.” . - :.. 10. Hunc et qui sequitur versum laudat ‘Tzetz. ad Lycophr. 175. . 13. Ποσειδάον, Vrat. 14. “Hoag Guelph. 15. τόνδ᾽ edd, antiquae, sed τόν . y. Med. Guelph. Regg.-A. B. C. D. ’ E. Vatt. À. B. C. D. Vrat. et indea Brunckio omnes, recte. — ἐφράσατο Flor. Brub. | E 17. Brunckius soloecum esse ratus conjunctivum ab. ὄφρα pendentem raecedente praeterito Évrve, ex con- ectura reposuit έ xs», quod omnes

““ἐνέοντο mag’ Αἰήταο Κυταίον, —

ὃν ἄσπετον ὄλβον ἄρωνται. III, 1134 Gg γὰρ .τόδε μήδετο “Hen, “Og eo κακὸν Πελίῃ ἱερην ἐς Iodxov ἴχηται. III, 1907 εδὶκεν ἐπικρατέως παντὶ σθένὲι, ὄφρα πελάσσῃ. IV, 59 xlov, — ἵνα σκοτίῃ ἐνὶ vvxzl Φαρμάσσῃς -“εὔκηλορ.1Υ, 907 xavázncev— Og ᾽ἅμυδιρ κλογέοντος ἐπιβρομέωνταε ἀκουαί. Uterque modus pro sensus diversitate: sequitur I, πάτρης ἐξήίον, ὄφρ᾽ ἐπιβαίην Νηὸς, ἐδ- κλείη δὲ δόμοις ἐπιβάντι Anton, . de quo genere cf. quae monui ad I,

660. Contra praecedente praesente - optativus ponitur IV, 899 .‘4yye- tQ Ltudoaciv ἀμυνέμεν, ὄφρα σα πατρὶ —οἰκάδ᾽ ἄγοιτο. IV, 534 εἰσέτι vov κεί»ῃ 002 κεύθεται αἵῃ— dig xtv ἄφαντος del µερόπεσσι πέ-΄ λοιτο. His omnibua fere locis Brun- ckius invitis libris manum emendatri- ‘cem adniovit.
661. οἱ omittit Vrat. — ἕει κλείου– 6,9» Codd. et edd. vett, omnes, inepte.

APDONATTIKBEN- A,

N l

“Agyov ᾽ἄθὴνλίης καμξειν ὑποθημοσύνῃοιν.

90 νῦν δ᾽ dv ἐγὼ γενεήν τε καὶ οὕνομα µυθηδαίµην ἠρώων δολιχῆς τε Xógovg ἁλὸς 060a T! ἔρεξαν πλαξόμενοι’ Μοῦόαι 0! ὑποφήτορερ slev dou.

Πρῶτά νυν ΟΡΦΗΟΣ μνησώμεθα, τόν Qd zxos’ αὐτὴ Καλλιόπη Θρήΐχι φατίζεται εὐνηθεῖσα | M 25 ΟΙάγρῷ σκὑπιῆς Πιμπλμῖδος Gyyo τεκέσθαι. αὐτὰρ τόν y’ ἐνέπουσιν. ἀτειρέας οὔρεσι mévQag - θέλξαι ἀοιδάων ἐνοπῇ ποταμῶν τε ῥέεθρα. φηγοὶ δ᾽ ἀγριάδες, κείνηρ. ἔτι ήµατα μολπῆς, dxtjg Θρηϊκίης Ζώνης ἔπι τηλεθόωδαι . n 30 ὀξείης στιχόωσιν ἐπήτριμοι, ἃς ὅ y’ ἐπιπρὸ — /Δελγομένας φόρμιγγι κατήγαγε Πιερίηθεν. ^. Ὀρφέα uiv δὴ τοῖον ἑῶν ἐπαρωγὸν ἀέθλων —^^ Αἰσονίδης Χείρωνος ἐφημοσύνῃσι πιθήσας δέξατο, Πιερίῃ Βιστωνίδι κοιρανέοντα.

Veram lectionein reposuit Brunck., quem recte secuti sunt omnes,

19. καμεῖν Guelph. Vrat.. — dzo- Φημοσύναισι Guelph. ὁὑποθημοσύ- vo» Vrat.

20. Wernick. «dd “‘T’ryphiod, p.255

partiéulam vé delendam putat, quae speciosa est sane émendatio, si con- tuleris δὲ locum Iliadis, ex quo he- mistichium hausisse videtur noster,

235:

oU; κιν 2U Ὑνοίην καὶ οὔὕνομα | ᾿“µυθησαίµην» : ut legendum putat ille, et nostri j- psus II, 762:

4icovíóng uv ol yeverv xal od.

vou ἑκάστου

et, qui inde profecit; Quint, Smyrm, VIL 234: n

e pvo sis ὠτρεκέως γενεήν καὶ

| οὔνομ) ἑκάστου et qui consimilis est locus Dionys, Pe- reg. 705: : ) χείνων ἀνθρώπων «γενεὴν καὶ ἤθεα γαίης.

Bed tribus postremis locis productio |

particulae facía est in quarto pede, Ubi produci καί solebat ad vitandam caesuram írochaicam, v. Herm. ad Orph. p. 728. Gerhard, lectt. Apoll,

. 159 sq. Alio vero loco neque

omerus neque nosterid sibi pernii- &se videntur, quare neque Homeri-

. €um neque nostrum locum cum Wer-

nickio mutandum duco, Bis praeterea

. Apollonius xe produxit III, 329; IV,

213, bis etiam Dionys. Perieg. v. 705 et 753, sed semper in quarto pàde, Emendandà igitur, si Quo alio loco comparet, haec productio est, nedum inferend )

28..in) Beg. Α. | 29. axtjc θρηϊκίαρ Guelph, quod recepit Hoerstel., absurde, — ἔτι τη-

. Ae90ooet Guelph. ἐπιτηλεθόωσαι

Vatt. A. C. D. Hunc versum ita lau- dat Schol, ad Nicand, ‘Theriac. v, 470 ἀκτῇ Θρηϊκίῃ Ζώνης ἐπιτηλο-

‘“Δάουσαι.

^ 80. Scholia Paris, ἐξείης στιχόων- to ptaebent, quod cave me vulgato praeferendum putes; quum enim in

explicatione praesehte utantur: σεοι- 2560» εἶσι, elucet, ipsa quoque vul- gatam lectionem explicare voluisse.

^ Ceterum στιχόωσε non est, ut solet h.l. verti, stant ex ordine, quod ne

potest quidem significare, sed :ut ͵ ubique ordine íncedunt, quod poe- . tica licéntia de stante arborum serie

. dixit Apollonius, In scholiis quoque

στιχηδὸν εἶσι legendum esse certisai- ᾿

mum videtur, quid enim esset gr;

δόν εἶσιε» — ἐπίτριμοι Reg. A. 83. πεπονθὼς (zex0/0 06?) Reg.A. 84. Βιστωνίῃ Reg. Α. Βιοτωνίταρ

var, lect. in Schol. Paris,

Α 9 à

!

APCTONATTIKSN A. “Hio9s 8 AETEPIQON αὐτοσχεδὸν, ὃν δα Κομήτης

35

ysivavo δινήεντος ἐφ᾽ ὕδασιν πιδάνοῖο, | Πειρεσιὰς ὄὕρεος Φυλληΐου ἀγχόθι valcv, ’ Evo μὲν ᾽Απιδανός τε uéyag καὶ δῖος Ἐνιπεὺς , -ἄμφω συµφορέονται, ᾽ἀπόπροθὲν sig ἓν ἰόντες. 40 Αἀρισόαν. à’ ἐπὶ τοῖσι Λιπὼν ΠΟ 4 ΥΦΗΜΟΣ ἴκανεν

Εἰλατίδης, fg αρὶν uiv

óxxórt Κενταύροις 4απ

M oe Ααπιθάων,

αι ἐπεδωρήσσοντο,

.ὁπλότερος πολέμιζε’ τόὀτ᾽ «v βαρύθεσκέ οἱ ἤδη.

Et.

γυῖα, uévev δ᾽ ἔτι θυμὸς ἀρήϊος, og τὸ πάρος περ. Οὐδὲ μὲν ΙΦΙΚκ4ΟΣ Φυλάκῃ Evi δηρὸν ἔλειπτο

“μήτρως Αἰσονίδαο” κασιγνήτην γὰρ ὕπυιεν . Acov ᾽άλκιμέδην Φυλακηΐδα᾽ τῆς µιν ἀνώγει «πηοσύνη καὶ κῆδος ἐνικρινθῆναι ὁμίλᾳ. mE Οὐδὲ Φεραῖς AAMHTOZ ἐὐῤῥηνεσσιν ἀνάσόων ἳ 50. pipvev. ὑπὸ σκοπιἠή ὄρεος XaÀxco0ovioro.

!

. 97. Πιρεσίας vulg. Τειρεσίας Reg. E. et Vrat, de qua varietate v. Ruhnk.

.epist. crit. p. 92. Πειρεσίας Regg.

A. B. C. D. Vat. B. marg. Vrat. Schol. Paris., quod recepit Beck. Πειρεσιάρ

. dedit Brunck. ex v. 584,

38. Ἐνιππεὺρ Steph. mendo typo- |

graphico. .

99. ἀπάπροσθεν Guelph. ἁπόπρο- -

100. Regg. D. C. D. E. (nam Reg. A. teste RKuhnkenio ὠπόπροθεν habet),

quod,.recepit Brunck. et deinde

omnes. Sed vel propter hiatum repu-

’ dianda est haec lectio, qui etsi de-

fendi possit, non tamen paucorum li- | | brorum

Neque sensus praestantiam video,

auctoritate .inferendus est.

quam jactat Brunck., qui quum ver- tit:-longo tractu eodem fluentes al- 9co, neque quomodo εὖρ £v illud si-

nificore possit video, neque quomo- ο

hoc sensui aptum sit, quum de

Apidani et Penei confluente- bic ne

germo quidem sit. Imo sensus est: qui €x lenginquo venientes in unum αἴυειμπ confluunt, | Hanc senten-

tiam et lectionis vulgatae veritatem.

confirmat Hygin. fab. XIV , qui no- btrum aperte secutus haec habet: quo loco duo flumina , 4pidanus et Eni- peus, separatim projecta, iu unum

Ov$’ dion μίμνον πολυλήϊον Ἑρμείαο

.eonseniunt, ubi provecta legendum

esse ex nostro loco perspicitur. Prae- terea conf. Arat. Phaen. 459 μακρὼ

«δὲ σήματα κεῖται ἀπόπροθεν εἰς ἓν ᾿ἑόντων.— ἱέντες Vat. B.

40. 4άρισαν Guelph. Flor. Brub.

41. ἐπιθωρήσσρντο. Guelph. Vrat.

42. βαρύθεσκεν Vat. B.

43. ἐλείπετο Vrat. mE Schol, Paris.

• 4G. ὅποεν Vrat. Schoi, Paris.

47. Φυλ]ακηΐδαν Reg. Α. δνία.. χκηΐδαυ Vrat. -

48. ἐνικριθῆναι Guelph. Vat. B.

ἐνικροθῆναι Reg. À. (teste Ruhnk.)

49. Φερεαῖς Vrat., sed puncto sub & posito. — £j orjvscory Reg. Ο., quod? recepit Brunck., qui perperami talia semper uno Q scribit. .δὐρῆνεσι Scliol,

ar

51. πολολήΐον Guelph. cum. gl. πολλὰ λήϊα ἔχοντος. c Piersop, Veris. p. 198 suspicatur, molviníg legendum esse, qüia soleat hoc epi- theton plerumque regionibus et urbi- bus tribui, quod non displiceret, quam- quam eodem modo de hominibus di-

, ctum legitur infra II, 507 πολυλήϊοε

Αἱμονιῆες, nisi eandem Alopen πε- τρῄεσσαν vocaret Orph. Arg. v. 135.

4

| AMPIONATTIKSN -α.΄ . υἱέες, sÜ δεδώῶτε δόλους, ΕΡΥΤΟΣ καὶ ΕΧΙΩΝ.

τοῖσι δ᾽ ἔπι τρἰτατος yvotóg xls νισσοµένοισιν AIOAALAHZE” καὶ τὸν μὲν ἐπ᾽ ᾽άμφρυσοῖο ῥοῇῦσιν 56 Μύὺρμιδόνος κούρη ὧθιᾶς τέκεν Εὐπολέμεια”

E YO. 0^. abr ixysydvgv ἸΜενετηῖδος ᾽άντιανείρης.

“Hàv9s δ᾽ ἀφνειὴν αρολιπὼν Γυριῶνα ΚΟΡΟΘΝΟΣ

᾿Καινείδης., ἐσθλὸς μὲν, ὲοῦ δ οὐ πατρὸς ἀμείνων.

᾿ Καινέα γὰρ ξωόν περ ἔτι κλείουσιν ἀοιδοὶ

60 Κενταύροισιν ὀλέσθαι, ὅτε ὄφέας οἷος «x, ἄλλων

ᾖλασ᾽ ἀριότεύων’ οἱ ὃ᾽ ἔμπαλιν ὁρμηθέντες

οὔτε uiv ἐγκλῖναι προτέρω «σθένον, οὔτε δαῖΐδαι” ἆλλ᾽ ἄῤῥηκτος, ἄκαμπτος ἐδύόατο :ειόθι γαίης,

59, δεδαώτες δόλου Schol. Paris. 53. ἐπὶ edd. vett., quod tacite cor- rexit Brunck.— v«copévoisiv Vatt. A. C.D.Flor. νεισομένοισι» Brub. utrum- que. ex errore perpeluo. wiocoué- φοιδιν Regg. Α. B. C. D. E. Vat. B. Guelph. Vrat. Steph. et recentiores. 4. Alolíóng Guelph. ᾿Ὀψρύσσοιο Reg. À. ᾿ἀφρύόσοιο Flor. 4ugoíco:o

Áptissimum vero sensum .praebet vulg. mode ne verba ζαόν περ ἔτι cum x4síovgiv jungas sed cum sc-

. quente ὀλέσθαι, ut sensus sit: Cae-

seum quamquam etiamtum viven- tem. per Centauros periise’ tradunt poetae, que exprimitur id, quod de- inde pluribus enarratur, Caeneum a Centauris non interfectum esse, sed

Guelph. /uqovcolo Reg. C. etapri- vivum perisse. Ovid. Metam. XII,

ma manu Α. ᾽4μφρύσσοιο rehqui

. «odd. et edd, vett. ᾽Αμϕίῤῥυσος vel

“AuBidóvaogs vocatur in Schol. Paris. ᾽Αμϕρυσοῖο recte dedit Brunck., se- cutus Callim. in’ Apoll. 48 et Virg. Georg. III, 4. .. 55. Βὐπολέμια Guelph. 57. ᾖλυθεν αφνειὴν Reg. À. 58. Καινεῖδης Brunck., ut in si- ’ milibus patronymicis omnibus, cohtra e voluntatem, obsequente Be- ckio. Πάθιηπο in Homero ubique scri- bi voluerunt T’vótsíónc; ᾿ερεΐδης Ec? v. Wolf. praef. ad Hom. p. LXV. 59. ἔτι κλείούσιν codd. et edd. omnes. ἐπιεκλείουσεν Schol Ven. ad Il. 1,264, qui hunc et quinque sequentes versus laudat. Inde récepit Brunck., Beck. et reliqui, et recipiendum esse judicaverat jam Piertson. Veris. p. 178. Sed totus versus ibi sic legitur: Καινέα γὰρ τὸν πρὀσθεν ἔπι- κλείουόιν ἄοιδοί. | ex qua lectione, quae ad priorem car- minis recensionem pertinere videtur, ἐπικλείουσιν necessarium esse quis- que videt. Sed ad ζωόν’ περ tam . parum aptum est, ut Beckio duo illa vocabula merito suspecta visa sint,

/

’ 1

508 vivacemque animam missis eli- dite sylvis. ζωόν «’ ἐν. φθιµένοισι μολεῖν ὑπὸ κεύθεα,γαίήο. Ἐαφιο revocavi an- tiquam lectionem.

. 60. σφόδρα pro σφέαρ Guelph. - ot

61. ἀριστήων vulg. ἀριδεεύων Regg. À. (teste Ruhnk.) B. C. D. Vat. Β., quod recte praetulit Brunck., non obsequente Beckio. Apte mo- nuit hoc magis accommodum esse poe-

“tae Caeneum laudibus efferentis pro-.

posite; neque omnino in eo rei car- «40 versatur, quod sine aliis heroibus, sed quod sine aliorum bominum ope sua solius virtute Centauros fugavit.

62. ἀγιλῖναι Vrat. et Schol. Hom. uod receperunt .

,8Supra laudatus , Brunck. et Beck. | Sed non ita sen- sus praestantia se commendat, ut tam exigua auctoritate recipi debeat, imo propter sequens προτέρω minus a-

ptum est ;. itaque retinui librorum le-

ctionem. .

68. ἄρηκεος Vrat. Flor. Brub. —

Orph, Argon. v. 171

9 -

ἐδύσόετο vulg. ἐδύσετο Guelph. Vat. |

A. B. Flor. Brub. dóvoc«so Schol. Hom, unde recte ἐδύσατο Brunck. ..

et Beck, —- Hunc et proximum ver-

6 9 ^.

/

ΑΡΓΟΝΑΛΤΙΚΩΝ A.

’ θωνέμενος στιβαρῇσι καταϊγδην’ ἑλάτῃοιν.

65

“Ηλυθε 0’ αὖ ΜΟ ΦΟΣ Τιταρήσιος, ὃν περὶ αὔντων

‘’“ητοΐδης ἑδίδαξε θεοπροπίας. οἰωνῶν’ ᾖδὲ καὶ ΕΥΡΙ44ΜΑΣ Κτιµένου xoig: ἄγχι δὲ iens υνιάδος Κτιμένην «4ολοπηΐδα ναιετάασκεν. . Καὶ μὴν “ἄκτωρ vla MENOITION ἐξ Ὀπόεντος, 40 doas, ἀριστήεσσι σὺν ἀνδράσιν ὄφρα νέοιτο — | Εἴπετο 0 ETPTTIOQN τε καὶ ἀλκήεις ΕΡΙΒΟ ΤΗΣ,

vise ὃ

τοι ὁ μὶν Τελέοντορ ἐύκλειὴς

ὁ μὲν Τελέοντος, ὁ δ᾽ Ἴρου ᾽άκτορίδαο”

Ἐριβώτης,

ρου, à! Εὐρυτίων. σὺν καὶ τρίτος ᾖεν OIAETZ | " 76 ἔξοχορ ἠνορέην καὶ ἐπαῖξαι μετόπισθεν | si δεδααὶς δηῖοισιν, ὅτε xAlvoct φάλαγγαρ: ᾿μαὐτὰρ ὧπ᾽ Εὐβοίης KANGOZ xls, τόν ῥα Κάνηθος

πέμπεν ᾽4βαντιάδης λελιημένον” ο οὐ μὲν ἔμελλεν

sum verbis paullisper immutatis lau– dat Eustath. ad ]l. p. 76 ed… Bas. . 6b. πέρι Vrat. et sic de suo dedit Brunck., sequente Beckio. Sed nul- la est anastrophae causa, quuni non adverbialiter sit adhibita vox, sed se- quente genitivo. ^

67. πάϊς vulgo, quod in zog mue tavi secundum ea, quae ad I, 202 dis- putabuntur.

• 68. ναιετάρσκεν Reg. Α. (teste

| Ruhnk.) ναιετάεσκε Reg. E. φαιετά-

«6xs Brunck, οἱ Beck. sine causa et

| auctoritate.

71, ‘Eovfoirgg Guelph. Vrat. Εν-

ὀυβώτης Reg, À. et Schol. Paris, Sic-

etiam Eudocia Violar. p. 220 et Hy- €in. fab. XIV. cf. Buttm. Lexilog. IT P 147 sq. — Post hunc’ versum in rot. hic legitur, incuria scribentis e sequentibus ortus: υἷες ὁ μὲν Τε- Λέοντος ἐὔκλείηο Ἐρυβώτης.

. 78. τα Ἐφιβώτης eadem varietas,

quae

74. ᾗεν ,Vulg., in Guelph. cum gl. ᾽ἠπήρχεν. ἥήεν Vat. B.a prima manu, , sje» Reg. A. (teste Rahnk.) ἦκέν Regg. B. C, D. E,, quod receperunt *” Brunck. et Beck, od sy Vrat., quod reposui, quia et ad vulgatam lectio- nem propitia accedit, et,eadem varig- tes recurrit infra IV; 45A… …

/

. 76. δαῖοισε Gelph: -Ὅτε xislva- σε vulg. ὅτε κλίνωσι Guelph. ὅταν κλίνωσι Regg. A. B. C. D. E. Vrat. ὅτε κλίνειε Brunck., obsequente Be- ckio, ex Schol. Ms. néscio quo. Schol.

• Paris, dequo fortasse loquiturBrunck.,

haec habet: συνυπαλονεται δὲ καὶ ὁ xal , i»’ 4, ὅτε Ave, φάλαγγας, yovv ἐς φυγἠν τρέψειεν. Sed in. tanto librorum consensu exigua ’est Scholiastae auctoritas, qui totum lo- cum se non satis intellexisse eo pro- dit, quod xe subaudiendum esse pu- ’ tat,ut talem aibi constructionem finxis- . se videatur: sU δεδαως καὶ ἐπαζξαι δῄρισι», καὶ κλίνειν φάλαγγας, quo ’ ducit etiam.corrupta lectio κλένεε, ita- que omnino ne legisse quidem idetur xAlveta , nam quod non τρέψειε sed ερέψειεν habet, ex eo perspicuum est τρέψβιαν legendum esse, ut in scholiis vulgatis. Dedi igitur id, ad quod libri optimi ducunt, ὅτε κλίύωσε, idque ve-

od cese, satis erit vel uno loco pro-

jui ad sensum quoque simillimus et, om. Il. XIV, 521 Ov γάρ, o? ng ὁμοῖος ἐπισπέσθαι, moa)»: ᾖεν, 7

Ανδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺρ

. d» φό

ον ὅρσῃ. Quam enim sensus difficultatem videt Kraus., propter

uam .sais ridicule φάλαγγες legen- dum putat, eam video nullam ip bis ver- bis: peritus erat artis hostes perse-

| quefidi, guum sc. ín fugam verterant,

APIONATTIKON 4

B νοστήσειν 80

Εύρινθον υπότροπος. αἶσα que djev αὐτὸν ὁμῶς ἸΜύψον τε δαήµονα µαντοσυνάων -

‘πλαγχθένταρ 4ιβύης ἐνὶ πβέρασι΄ δρωθῆναι, -

ὧς. οὐχ ἀνθρώποισι κακὸν μήαιστον ἐπαυρεῖν,

ὁππότε. κἀκείνουρ 4ιβύῃ. iv, ἰαρχύόαντο, τόσσον ἐκὰς Κάλχων, ὅσσον ví περ ἠελίοιο

85 Toe &

μεσσηγὺς δύσιέρ τδ καὶ ἀντολαὶ εἰδορόάωνται- ϱ ix; KATTIOZ vs καὶ ΙΦ2ΙΤΟΣ ἠγερέθοντο,

Οἰγαλίης ixiovqo üzgvéog Εὐρύτου vleo, s ξύρυτου, $ πόρε τόξον Ἑκηβόλος: οὐδ᾽ ἀπόνητο . δωτίνης) αὐτῷ yaQ ἑκὼν ἑρίδήνε δοτῆρι-

90

Τοῖσι à’ Ex. 4ἰωκίδαι μετεκίαθον᾿ οὐ μὲν ἂμ ἄμφω,

᾿οὐδ᾽ ὁμόθεν. φύόφιν γὰρ ἀλευάμενοι. κατένασθεν

“Αἰγίνης, ὅτε Φώκόν ἀδελφεὸν ἐδενάριξαν | ἀφραδίμ. TEAAM&AN μὲν iv ᾽Ατθίδι νάσόατο νήσῳ”

AJIHARETZ δὲ Φθίῃ iX δώματα vais λιασθεἰς.

95

80. ὁμοίφςο Reg. Α.. |

81, δηΐωθῆναι vulg. Verum dant Steph. Brenck, et recentiores.

82. ως dedit Beck,, sine causa; ex enim aptum sensum praebet, modo punctum, quo vulgo post àyo vo: Uistinguitur, tollatur, quod feci. — κακῶν vulg. κακὸν Regg. A. C. D. E, et legisse videtur Schol, quod post Brunck. et Beek. recepi. Nam possit

uidem et vulgata explicari, ita : οὐκ ἀνθῥώποισι, µήκιστὀν ἔστε, κακῶν

" ἀπαυρεῖν, non valde remotum ab .

hominibus est in. mala. $ncid*re , sed neque µήκιεστον hoc sensu accipi pos- se puto, neque cum reliquis hoc satis apte- cohaeret. est sensus, quem dant scholia et a- gnoscit Brunckius : οὔκ ἔσει µέγιστον χακὼν, οὗ μὴ ἐπαυρεῖν τοῖς ἀνθρώ- ποιο συμβαίνει, id enim Apollonii verbis inesse omnino non potest. Nam κακόν pictov ἐπαυρεῖν nihil esse potest nisi, ut totidem verbis expri- xam: malum gcobpiw longinguissi- mum seu remolissimum. Sensus igi- hus est: nullum est. malum homini-

udeo in longinquo. sit&m, quin jn illud incidere possint. | Vix. ope- rae preGum esf, monere, lociohseu- ritate ad emendandum izapulsum «see Waekefield., qui-émawgely in, ἀπαυ-

Sed neque is verus.

Toig 0; ἔπι Κεχροπίηθεν ἀρήϊος ἤλυθε ΒΟΥΤΗΣ,

δᾷν, κἀπείνουρ in. κζκεῖνοι mutan- dum putavit.

86. ἐπὶ Hoelzlin. Shaw., quam non debebat, vulgatam lectionem vocare Beck.—” IgixAog suprascr. in Guelph.

87. ἀπηνέες Guelph.

88. δωρεάς Vat. D.

89. In ed, Steph. hic Versus typo-

thetae culpa omissus est. —8à’ omit- tit Reg. A.

91. νόσφι Brunck, ex Reg. E. in-

epte “oi. d ἀφραδίᾳ Schol, Paris.

94. 8’ αὖ ὧθίῃ Vind, Vrat, — Eye vulg. ἐνὶ scribendum ef cum verbo jungendum esse, ne praepositio & sub- stantivo male. caesura disjungatur,. recte monuit Gerhard, lectt, Apoll. p,

(| 132. –«διασθεὶς Vat. D. — Schol.ad '’

Pind, Nem. .V, 25 hunc versum ita laudet : Πηλεὺς 9’ ἐν Φθίῃ ἐριβώ- λαχι φαϊελιασθείς. quae varietas aut ad priorem carminis recensionem re-

ferenda est, nut Soholiastae debetur, :

qui versum e memoria citavit, obver- santibus locis Homericis, quemadmo- dum de eodem Peleo Orph. Argon, v. 192 ὃς Φολόπεσσὶν, ἄναασεν ἐνὶ Φθίῃ ἐριβώλῳ.

95. De ἔπι “idem quod: v. 86 mo- nendum est, — rÓigu δ᾽ ἐπὶ Ἄνρο- πιήϊορ Schol. Paris…

v.

APTONATTIKON A

παῖς dyithoj Τελέοντος à ᾽μμελίης τὸ. Φ44ΗΡΟΣ. ᾿ἄλκων µιν προέηκε πατὴρ 5óg* ov μὲν Ev

ἄλλουν.’

γήραος ὑἷας ἔχεν βιότοιό τε κηδεµονῆαρ.

“ἀλλά ὃ τηλύγετόν περ ὅμως καὶ μοῦνον. ἐόντα - 100 πέµπεν, ἵνα Όρασέεσσι µεταπρέπη «ἠρῶεσσιν. ^^

Θησέα δ᾽, ὃς αὲρι πάντας Ἠρεχθείδας ἑκέκαότο;

Ταυναρίηνι ἀϊδηλορ ὑπὸ Ἰθόνα δεσμὸς Ἔρυκεν, b

. JHlagt9o ἑσπόμενον κοινὴν ὁδόν. sj τὲ κεν * peo.

exfesoov καμάτοιο τέλος πάντεσόσιν ἔθεντο. . o!

105 . TIOTZ à’‘4

Αγνιάδης Σιφαία «Aute: δῆμον

Θεόπιέων, ἐσθλὸρ μὲν ὀρινόμενον. προθαῆναι ; | eM E ἁλὸς εὐρείηο, ἐσθλὸς ὁ) ἀνέμοιο θνέλλας IE sal πλόον Πελίῳ τε καὶ ἀστδρι τειμρασθαι. ‘αὐτή pv. Τριτωνὶς ἀριστήων ἐς ὄμιλον - - c - 110 doosv “θηναίη», μετὰ δ᾽ ἤλυθεν ἐλδομένοιδι».

[αὐτὴ γὰρ καὶ viia. Qoqgv κάμδ᾽

σὺν δὲ οἱ " loros

τεῦξεν “Αρεοτορίδης κείνης ὑποθημοσύνῃαι».. eU

. 96. ἑὐμελίης Regg. Α. B; C. D. E. Vind. Vrat. Vat. B. Flor. Brub. Ea- *lem corruptela in Homeri quoque li- bris frequens est, quam nor recipere . Qebebant Brunck. e Beck. . . 98. εἶχε Reg. D., unde perperam Eye Brunck. κηδεμονίας Flor. | 100. Oodcoíeco: Vind. –μεταπρέ- sro; vulg., sed µεταπρέπῃ Reg. K. et, ’ quod eodem ducit, μεταπρέπειβΒερρ. Α. C. Vind. Vrat. Non igitur dubi-

tavi, sensu suadente, conjunctivum.

restituere, qui jam nemini soloecus videbitur, ut visus est Brunckio. Vid. quae ad v. 17 monita sunt.

101. περὶ vulg. Tacite correxit . Brünck., quem male non imitatus est

Beck. ut v. 138. — Ἐροιθεῖδωρ

Brunck. et Beck. ut v. 58.

103. ἑσπόμενος Reg. Λ.— xu)» vulg. κείνην Flor. Brub. utramque lectionem sensui parum aptam etiam Schol. exhibent. ποινὴν conjecit ^ Spanh. ad Callim, hymn. in Jovení v. 99, quod ex Regg. . K. receperunt Brunck. et Beck. Idem vwulgatae: su- prasctptum est in Guelph., et pro- ter sensus praestantiam praeferen- um videtur.

. 105. ‘4yriddhijg Vatt. C. D. v. Ges-

. Mer. ad Orph. Arg. 120. -Αγ»νάδης

Guelph. — σιφαίεα Vat. B. Hipidu Guelph. -

1 , Θεσπεσίων Guelph.

108. Σεκμήρεσθαι Vat. D. a mánu gecunda.

’ 110. ἑλδομένοισι Guelph. :

• 111. Mirum in hoc et tribus: qui séquuntur versibus neminem praeter . Beckium offendisse, quum eos quam . ineptissime hoc loco legi quivis intel- ligere facile possit. Facihus tulerig, si supra ahte Y. 20 legerentur, quam-

‘quam et illi loco,“ut nunc legitur, pa-

rum apli forent. Vero igitur similli-

— mum est, in priore recensione poetam

de navi aedificata paulo fusius locu-

“tum esse, οὗ ex illa enarratione hos

quatuor versus superesse, qui deinde propter pronomen αὐτὴ, quod ad prae- cedens Minervae nomen referri debet, huic loco assuti sunt.

eosne verbo quidem tangunt. Propter- ea non dubitavi uncis eos includere.

. 112. ᾿Αλεκεορίδης reponi veluit - Meziriac. ad Ovid. Epist. VI, 65. cf. Burmann. Cetal. Argonaut. p. CI ed. Harles, Heyn. ad Apollod. II, 1, 3. Sturz. ad Pherecyd. p. 174 et “Tzetz. ad Lycophr, 883, qui hunc Nostri lo- eum respick. — ὑπὸ Ovpoeivyois

| Flor.t ὑπὸ θυμοσύνῃσιν Brub.

Hic vero eos ^

abesse debere vel scholia docent, quae -

4ΡΓΟΝΑΤΙΚΟΘΝ A.

4

τῷ καὶ πασάων προφερεστάτη ἔπλετο νηῶν, — ὕσσαι ὑπ᾿ εἱρεσίῃσιν ἐπειρήόαντο θαλάσσης.]

416

Φ4ΙάΣ δ᾽ av ἐπὶ τοῖσιν ᾿4ραιθυρέηθεν ἵχανεν,

|: ἐνθ᾽ ἀφνειὸς ἔναιε «4ιωνύσοιο ἔκητι, πατρὸς ξοῦ, πη)ῆόσιν ἐφέστιος ᾽4όωποῖο .

—— ᾽Αργόθεν a) Τ4440Σ καὶ APHIOZ, vls Βίαντος, ἦλυθον Ἰφθιμός τε 4Ε4λ4ΟΚΟΣ, οὓς τἐκε Πηρὼ

120

ΝηΛηϊς” τῆς δ’ ἄμφι δύήν ἐμόγηδε βαρεῖαν

Αἰολίδης σταθμοῖσιν iv Ἰφίκλοιο Ἰελάμπους. . OVó? μὲν οὐδὲ βἴην’ πρατερόφρονος HPAKAHOZ πευθόμεθ’᾽ ᾿Αἰδονίδάο Λιλαιομένου ἀθερίξαι. | dAA! ἐπεὶ Gig βάξιν ἄγειρομένων ἠρώωγ, -

νεῖον ἀπ᾿ ᾿Αρκάδίης «4υρκήϊον ἄργος ἀμείψαρ ^

τὴν ὁδὸν, 4 toov gigs κάπριον, ὃς ῥ) ἐνὶ βήσόὴς

φέρβετο «4αμπείηο, Ἐρυμάνθιον ἂμ μέγα τῖφορ”

τὸν μὲν ivi πρώτῃόοι ἸΦυκηναίων΄ ἀγορῇσιν δεσμοῖς ἱλλόμενον μεγάλων ἀπεθήκατο.νώτων᾿ «c

114. ὑπειρεσέῇσιν να]ᾳ. wa” elos- — σἴῃοιν Regg. A. D. E. Vatt. 4. B. C. D..Guelph. Brunck. Beck. recte. Ea- “tU varietas est Orph. Argon. v. 670 et 706. 2

et B. vel C. et Schol. Paris. Φιλίας Guelph.sdb4/ag Vat. B. a manu prima et Reg. D., quod verum esse docet Orph. Arg. v. 194 οἱ Pausan. Π, 12, ubi hic versus. cum proxinis duobus

landatur. Inde Brünék. e£ Beck, — -

à αὖ Schol. P P ausan. l. C. . A 116. «Διωνόσσοιο Guelph… ^ 117. ᾽Ασσωποῖο Reg. A. | 119. Πειρῶ Vat, D. Πυρ Reg. Α. Guelph. Eadem varietas est in Orph. Αιρ. v. 150 et Eudoc. Viajar. p. 221. 120. dp gl Flor. Brub. . 121. Praepositionem caesura ab substantivo disjunctam recte excusat Gerhard. lectt. p19 -( D ἐγειροµένων Reg. t Vrat. .4υγκήϊον vulg., quod a Lynceo derivant, Scholia, probante Bruückio. Sed ab eo Argos cognominatum apud mullum alium scriptorem reperimus; oppidulum tantum quoddam abeo Lyn- ceae nomen accepisse tradit Pausan.

. αὖτ᾽ omisso δ᾽

—

ll, 25, quod et ipsum mex in Lyrce- '

-w

c

΄

amr transierit ab eo vero Árges ος” «. nominari non potuit. Contra Schohá aliam lectionem exhibent {νρκήϊον -

“(in Paris. male legitur 4υκήϊον), quod: n cognomen acceperit Árgos non ab op- 115. dis[ag vulg. Φλοίας Regg. A. pi

ulo illo (quod merito ridiculum vi- etur Brunckio, qui non satis accurate Scholiastae verba inspexisse videtur) sed a monte Lyrceo, quem Stephanus

-quoque Byz. ex Callimachi Hecale af-

fert. Ab hoc vero ntente revera ΑΓ cognominatum esse, docent et ia ατυά apud Ovid. Metam. 1, 698 (nam Lyrceiar liquerat. arva ex . Vatic. legendum videtur) et Lyrceia ΄ tellus apud Valer. Flacc. IV, 966. Vid. Interpp. ad hh. ll. Praeterea i- sum hocadjectivum 4υρκήΐορ adfert Bteph. Byz. a. v. Avgxttiov. Quare non dubitavi lectionem , a Gerhardio. quoque p: 19 probatam, án textum re- cipere. : E 197. dv µέγα Reg. A. et Vind., sed vulgatum d p£yo margini adscriptum,

-. D

cujus loco ἂμ μέγα scripsi, ut djs πέ-

ἆαγος et similia. 198. πράώτοισι Rep. Α. Vind. Vrat. Flor. quae confusio est frequentissima. 199. μεγάλων ἀπεσείσατο φώτων raebet Simplicius in Empedoclis et Parmenidis agin. ed, Amajl. Peyron.

’

10 ^)” ΑΡΡΟΝΑΡΤΙΚΟΝ A.

130 αὐτὸς Ó- di lóvgu, παρὶὲκ. νόον Ῥύρυσθῆος,. . ὐὀρμήδη σὺν καί ol Ὕλαρ κίεν, ἐσθλὸς ὁπάων, πρωθήβης, ἰῶν τε φρρεὺθ φύλακόρ τθ.βιοῖο.. Τῷ δ᾽ Ex, δὴ Δείοιο κίεν «{αναοῖο’ γενέθλη, NATIIAIOZ. ὃς γὰρ Env, Κλυτονήὺυ Ναυβολίδι 486 ᾿Ναύβολος av «ἐρνου” 4έρνον γε μὲν ἴδμεν ἐόν “Προίτου΄ Ναυπλιάδαο. Ποσειδάωνι. δὲ κούρη . πρίν zov! ᾽Αμυμώνη avo τέκεν εὐνηθεῖσα ’ Ναύπλιον, ὃς πόρι πάντας ἐκαίνυτο ναυτίγσιν 14 ΜΟΝ à ὑστάτιορ μετεχίαθεν, 0060: ἄναιι | 440 ἄργορ , ἐπεὶ δεδαὼς τὸν tóv. μόρον οἰωνοῖσιν ^ fie, ui οἱ δῆμου ἐὐκλείης ἀγάδαιο. . - οὐ. μὲν ὅὄγ᾽ qv “4βαντος ἐτήτυμον , ἀλλά μιν αὖι . gelvavo . κυδαλίμοις ἐναρίθμιον «4ἰολίδῃόιν — monet αὐτὸς bi Qromgosiog ee |

Ex 16, quod; magnopere arrisit Schae– pFaef, ad Apollon, p. XIII sqq., qui hanc lectionem ad posteriorem

. . carainis recensionem pertinere ean- demque confirmari arbitratur verbia / Scho

διὰ δὲ co? ἀπεθήκ ατο τοῦ βαστάζοντος ἐπεδείκνυται v δύ- να ιν ὅτι εὐχερῶς. Sed ex his ni-

, hil colligi posse, recte jam monuit

Gerhard. lectt. p, 69, aptissima enim estilla explicatio verbo ἀπεθήκατο, nam id ipsum maximi roboris est, gra- vissimum onüs non raptim abjicere, | quo. celerius eo libereris, sed sensim

ponere. Aliud vero argumentum pro

fichaeferi sententia afferri potest pro-

babilius. Quum enim in altera car–

minis recensione ab Apollonio propter

. simultatem, quae ipsi cum Callimacho intercedebat, multa immutata esse con» - stet, quae Callimaeheis similia videri

potuissent (v. Gerhard. p. 7 sqq.), po- “tuit et illudemeOvxoro mutare ptopter . versum Callimacheum H. inJov. 19: ἔνθα o” ἐπεὶ µήτηφ μεγάλων απὲθήκατο κπόλπων,

σέ revera mutasse probaverit aliquia.

ex Nonno XI, 2171,

ἠβητὴν προχάρηνο» ἑων DN

| etísatO φώτων. Bed supersunt etüamnunc multa Ἰή . Apollonio Callimacheis siinilia, v, Ger- hard. p. 8 sq., et versus ille Nonni nihil probat, itis in. altera utra reoen-

N

sione duseslsuro lectum essc

certissimum est. Quae in. li lectione acquievi.

130. δηιόσήτι Vind.

131. πορφεὺς Guelph. (ies sono, nam Hoerstel. nihil ad ht sum habet.)

132. {αναοῖο κίο Vrat. et

manu prima. -

134. 5j γὰρ vulg. sensu no 3] γὰρ Guelph., quod ad yevét ferendum ineptissime recepit

&el. ὃς γὰρ Kegg. A. E. Vrat

quod cum Beckio recepi,

136., Ναυπλίδαυ Vatt. A.B Vind. Vrat., omisso, ut éaepe. te 4. Sic etiam cod. (Med, Dorvill. Venn. crit, p. 377. .

138, περὶ Guelph. vid. v. ἐκαίνετο Vat. B. ἐκένυτο Floi

. 140. οἰωνοῖσε Guelph. Vin: . 141. Νο populus ipsi propt τίαπι deficientem indign s ; Aeschyl Choeph. v. 198 et c

“M3. 13. Alolidnes scipit Branc Bentientibus Vrat, et Vind., set parum auctoritátis in hac re lib

büendum sit, docet eorum le

. 14. δίδαξε. απο]ρΙ, -ο ’ malle se dicit Beck., quod qt in mentem ei venire potuerit :

telligo, quum vel praecedens

| |

ΜΡΓΟΝΑΤΣΙΚΩΝ 4. u

146 οωνούς v’ ἀλέγειν ἠδ᾽ ἔμπυρα σήματ ἰδέσθαι. ‘.

ο Kol μὴν ἰτωλὶς. κρατερὸν ΠΟ 4Υ4ΕΥΚΕ 4 {ήδη KAZTOPA v^ ὠκυπόδων ὥρσεν δεδαηµένον ἵππων - Σπάρτηθεν’ τοὺς δ᾽ 5j y& δύµοις ἔνι Τυνδαβέοιο τηλυγέτους ὠδῖνι uj víxsv* οὐδ᾽ ἀπίθησεν —

150 νισδαμένοιρ’ Ζηνὸς yàg ἐπάξια µήᾶετο «λέκτρων.

Qi 9? ᾿φαρητιάδαι 4ΥΓΚΕΥΣ καὶ ὑπέρβιος 144Σ.

᾿Αρήνηβεν, ἔβαν, µεγάλῃ περιθαρδέεο GAx οι.

ἀμφότεροι’ 4υγκεὺς «δὲ καὶ ὀξυτάτοιςρ ἐκέκαστο '

ὄμμασιν, sl ἐτεόν ya πέλει κλέος, ἀνέρα xsivov 155 ῥηϊδίως καὶ vág9s κατὰ χθονὸς αὐγάξεσθαι.

Mcessario nomipativum repetitum fla-

filet; αὐτὸν vero admodum frigeret, 146. καὶ μὲν Schol Paris. — 147, oss Vat. B. egg. C. D. E,,

qd male receperunt Brunck, Beck,

ien tientibus Vind. et Vrat, vid. v.

150. φεισοµένοις vulg. νεισσοµέ- 901, Vind. Vrat. νιφσομένοις Vat. B. leg. D. Brunck. Beck. vid. v. 53. ,

ck, quia in bac heroum enumera- We semper δέ transitui inservit, ΠΠ Παπ ve. Sed im omnium libro- Tm consensu nihil hic mutandum est, qum poeta hos Apharetiadas arctius am praecedentibus Diosocuris jungere viluisse Videatur, par fratrum cum la. Bimile quid innuere videtur

cujus haecsun£ verba: συνήν Maece» δὺ οὗτοι toig Τυνδαρίδαιρ.

1532. περιθαλπέες Reg. Α, Vat B. Vind., sed hic in margine vulg. Me- Worabilis sane lectionis varietas :

ον 155, φέρθεν ὑπὸ χθονόρ praebet Schol, ad Aristoph. Plut. 910, quae -

lectio, ab ipso profecto Scholiasta

Ρεοίεσία, cur adeo melior visa eif

149. ἀπίθησε Brunck. et Beck.

| Zóv δὲ IIEEPIKATMENOZ Νηλήϊος ὥρτο νέεσθαι, πρεσβύτατος παίδων, ὕσόοι Πύλῳ ἐξεγένοντο ^ — Νηλῆος Θείοιο” Ποδειδάων δὲ οἱ ἀλκὴν “Odasv ἀπειρεόίην, 10^ ὅ Ότι xsv ἀρήσαιτο 160 µαρνάµενος, τὸ πἐλεσθαι ivi ξυνοχῇ πολέµοιο.. . Ke μὴν “ΔΦ]άαΜάΣ ΚΗΦΕΥΣ v’.idav «4-

καδίηθεν,

| at Τεγέην καὶ κλῆρον ᾽φειδάντέιον ἔναιον,

Bruackio, ut in textum eam reoepe-

rit, non intelligo, quamquam eadem

‘reperitur apud. Suidam, ubi a. v. 4υγ-

κέωρ legitur: καὶ ἕνερθεν ὑπὸ 490vog |

157. ὅσρι iy liio Brunck. sine

Buctoritate, nam quod in plerisque ’ :

codd. esse dicit 0604 Πύλφ, id in Solis Regiis esse potest ( quamquam

et de Reg. A. silet Ruhnk,), nam re-

— liqui omnes vulgatam habent, In uno 151. Oi A’ ex «onjecturg dedit:

Reg. Α. iv a secunda manu inter lic neas insertum est, ritate non recipere versus quoque causa deteriorem. —

161. Ιφιδάμαρπιατᾳ. Vat. D. Ean- dem lectionem onjnes libri habent in Orph. Argon. v. 151, ubi tamen recte nunc legitur ᾽ἀάφιδάμαρ. Constanter

enim hufic heroa Amphidamanta no-

minant Pausan. VIII, 4, Apollod. III,

9. Hygin. Fab. XIV, Schol. Ven. ad.

Jl. II, 609, confusio vero nominum Ar- phidamas et Iphidamas est frequen-

tissima, v. Hom. Il. XXIII, 87. Sttab, .

T. Π p. 486 ed. Tzsch. Tryphiod, v. 181 |

162, ᾽αμϕιδάντειον Vind, — Re- | . Spicit bunc versum Pausan, VIIL 6.

N

ua exigua auctor . debehat lectionem |

τή

14

ε

^

APDONATTIKA&N’ A,

| uis δύω “AisoU* τρἰεατός γε μὲν «Εσπετ᾽ ἱοῦσιν- m | AT’KAIOZ, τὸν μὲν ῥᾳ πατὴρ .4υκόοργος ἔπεμπεν, 165 τῶν ἄμφω yvovüg ππρογενέστερορ. ἆλλ᾽ ὃ uiv ἤδη

γηράσκοντ᾽ ᾽ἀλεὸν Λίπετ᾽

Gu πόλιν ὄφρά κομίξοι,

παῖδα δ᾽ fov ὄφετέροισι κασιγνήτοισιν΄ ὅπασσεν. ^ pg 0 8 γε Ἰαιναλίης ἄρκτου δέρορ ἀμφίτομόν «s — εδεξιτερῇ πάλλων πέλεκυν uiyov. ἔντεά γάρ οἳ 170 πατροπάτωρ ᾽άλεὸς μυχάτῃ ἔγκρυψε καλιῇ, oV xív πως ἔτι καὶ τὸν ἐρητύσειε νέεσθαι. | . Bij δὲ καὶ ἄΥΓΕΙΗΣ, ὃν δὴ φάτις Ἠελίοιο ἔμμεναι” Ἠλείοισι δ᾽ 8 y” ἀνδράσιν ἐμβασίλευεν — ^. ὄλβῳ κυδιόων’ μέγα δ᾽. Veto. Κολχίδὰ γαῖων ‘..

175 αὐτόν v’ Αἴήτην’ ἰδέειν όημάντορα Κὔλχων. | ^’^ “AZTEPIOZ δὲ καὶ «ΜΦΙΩΝ “περασίου υἷες Ηελλήνης ἀφίκανον 4χαιῖδος, iw ove Πάλλης παέροπάτωρ ἐπόλισσεέν ἐπ᾽ ὀφρύσιν αἰγιαλοῖο. .

“^ Ῥαΐναρον αὖτ inb τοῖσι λιπὼν ETOHMOZ ἴκανεν,

180 τόν ῥα͵ Ποσειδάωνί ποδωκήέστατον ἄλλων

164. Avxósoyog Vat.C. | 165. ἀμφοῖν ed. Paris. v. Matthiaé gr. gr. T. I. p. 263. EM : 166. Quia Lycurgus ipse ab Or- pheo Argon. v. 200 πατήρ γηραιὸς vocatur, Schneiderus ad illum locum suspicatur, Orpheum hunc Apollonii

-Jocum ita scriptum. invenisse: ὦλλ᾽ ὁ

piv ἤδη γηράσκων κ: v. 4.. Sed vi- ,.

detur potius Orphéus alteram genea-,

. . logiam secutus esse, quam praebet

Schol. Homeri supra laudátus; qui An- càeum Álei filium facit, quemadmo- dum Apollod. 1. c. eum “Amphidaman-

94

tis fratrem vocat. — o» πόλιν Vind., -

sed in marg. vulg. ἁμπόλιν, cüjos loco dedi c πόλιν. — κοµίζῃ vulg. xotíboi Regg. A. B. C. D. E. Vatt. Α. C. et B. à manu prima, Guelph. Vrat., quod librorum auctoritate periotus €um Brunck. et Beck. recepi.

167. σφετερήισι Guelph.

168. ἀμφεῖ τοτε cum glossa inter-

lin. ἐνεδέδυτο Reg. A. Videtur libra- -

rius verbum , a quo é£gog penderet,

desiderasse, sed male desideravit.

UÜberrime hoc dicendi genus illusira-

" vit Dorvill. ad Charit. p. 440 sqq. ed.

Lips., ubi et nostrum locum tetigit p. 443. ᾽Αμϕίτομον vero πέλεχον fre:

N .

| quentissime dicunt hujüs generis poe-

tae, vid. Merrick, ad ‘‘ryphiod. p. 241

ed. Wernick. | |

170. ἐνέκρυψε vulg. ἐνέκρυφαι

Vind. ἔγκρυφε Guelph., quod verum

videtur propter correptionem vitio- sam, quam vulgata praebet, cdjus u- num exemplum afferri potest Hom. Od. V, 488 idque dubium, vid. Herm. ad Orph. p. 756. Spitzner. ‘de ’ vers, her. p. 92. Itaque quamquam ex 1no libro τεοορί.—καλειῇ Μοά, Vrat. Flor, Brub. errore ubivis obvio. vid. IV, - 1095. 008

171. y ἐφῥητύσειθ Guelph. ἐρυτύ- σῶε Reg. À. ἐρυτήσειε Drub.

172. lero Guelph. Brub. Steph.

173. αὖ Vind. Vrat, Schol. Paris.— Πολύφημοςνιαῖρ. Εὔφημος Regg. A. B.C. D. E. Vind. Vrat. Brunck. Beck., quod vel sine libris reponendum erat ex Orph. Argon. v. 206. Maxim. περὶ καταρχ. v. 412,:qui nostrum locum respexit. Confusa sunt eadem nomina apud ‘Tzetz. ad Lycophr. v. 175, .

174. ποδωκειέστατον Med. Vatt.B. €. Flor. Brub. Hoelzlin, ποδωκηέσεα- to» Regg. A. B. C. D. E. Guelph. (er-

‘*at enim Brunck.) Vatt. A. D.- Vind.

Vrat. Steph. Brunck. Beck. .

τν

Li

M

APPONATTIKQAN A. . Ego Τιτνοῖο μεγασθενέος vixs κούρη,

κεῖνος ἀνὴρ xal πόντου ἐπὶ jA«vxoio θέεόκεν |. -

οἵδματορ, οὐδὲ θοοὺς βάπτεν πόδας, ἀλλ ὅσον ἄκροιρ -

ἴχνεσι τεγγόµενος διερῇ πεφόρητο κελεύθῳ.

185

Kel à’ ἄλλω δύο παῖδε Ποσειδάωνος ἴκοντο”

τοι 0 μὲν πτολ[εῦρον ἆγανοῦ Μιλήτοιο

νοσφισθεὶς ΕΡΓΙΝΟΣ:, ὁ δ᾽ Ἰμβρασίηρ ἔδος Μρης, Παρθινίην, 4«ΓΚΑΙΟΣ ὑπέρβιος’ ἵστορε 0” ἄμφω ἡμὲν ναντιλίης, ᾖδ’ ἄρεος εὐχετόωντο.. | |

190

Οἴνείδης δ᾽ ἐπὶ τοῖσιν ἀφορμηθεὶς Καλυδώνος

ἀλκήει, MEAEATPOZ ἀνήλυθε «440ΚΟΡΝ τε, Ααοκόων Olviog ἀδελφεὸς, oU μὲν ἵῆς ya

᾽‘μητέρορ΄ ἀλλά ὁ Δῆσσα γυνὴ τέκε’ τὸν uiv ἄρ᾽ Ὀνεὺὸ -

509 γηφαλέον ποόµήτορα παιδὸς ἴαλλεν’ 195 ὧδὶ ἔτι κουρίξων περιθαρσέα δῦνεν ὅμιλον ᾽ — * ἠρώων. τοῦ δ᾽ oU viv. ὑπέρτερον ἄλλον ὁΐω. ’ voóguv y’ Ἡρακλῆος ἐπελθέμεν, s «’ ἔτι μοῦνον

182. t?vog ἀνὴρ Guelph. testePier- sodo Veris. p. 199 (silet enim Hoer- stel.), qui 14, miro errore probum e£ antiquum esse judicat. —— Obversatus poetae videtur locus Homericus ll. XX, 228 sq. | | .. 183. κάµπτεν Reg. A. κάμπτεβορρ. B.C.D.E. ut videtur. - |

183. Maxim. v. 414 096 πεφορη-

; μένον ὑγρῇ.

186. πολ/{ἐθρον Guelph. -
187. “IuBoncígg Vind. -
188. Παρθενίης vulg. Παρθενίην ex emendatione Brunckii cum Beckio dedi; quamquam enim vulgata eo de- fendi possit, quod et insula et Juno

.IlagQevía vocabatur, ineptum tamen

foret, Junoni h. |. duo cognomina tri- bui.— Hunc locum respicit ‘T’zetz. ad Lycophr. v. 890. — foroge Guelph. - 190. Οὐνεῖδης Brunck. Beck. vid. v. 58.— c” Reg. A. 0005 4 191. ἁλκείης vulg. 4λθαίης conje-

’ &it Holstenius, ἀλκήεις Arnald. lectt.

gr. p. 236, idque praebent Begg. A. B. D. E., fortasse etiam C., Vatt. A. C. D. Guelph. (erravit enim Brunck.) Vind. Vrat, Sic cum Brunck. et Beck. scripsi, .

195. ὧδε adeo non aptum est sen-

sui, ut malim ὃς δὲ, quod quum in 9^

0 corruptum ésset, facile metri Ccau-

sa in ὧδε transire potuit, 196. ἄλλων Vind. 197. νόσφι Guelph. — ἐσε]θέμεν

Regg. Α. B. C. D. E. Vat. B. Vind.

" Vrat., quod a Brünckjo et Beckio ré- ceptum sensu caret. Brunckjus qui- .

dem quomodo locum intellexerit non addidit, Beckius vero ita eum latine reddidit, ut sensum perverterit. Est &utem sensus satis perspicuus hic:

Meleagro neminem fortiorem, ex- -

cepto Hercule, ad rgonautas ac- cessurumi fuisse puto, si unum am- plius annum ἐπ patria remansisset.

Itaque ἐσελθέμεν tum demum ferri.

osset, si in praecedentibus de navi, “Àrgo sermo fuisset, ut subaudiri po- tuisset e/g τὴν ναῦν; quod quum non

’ Wit, eam.lectionem revocavi, quam

’ Med. Guelph. Vatt.. A. C. D. et edd. antiquae praebent. Ceterum ad in-

«Βηϊάνυπι ἐπελθέµεν patet dy subau-

diendum esse, quod. tamen non ex con- jectura intrudendum: est, id quod vo- luit Schaeferus, qui Melett. critt. p. 61 dv ἐλθέμεν legendum putat. Ipse enim in apodosi, praecedente εὖ

cum indicativo praeteriti ». nonnun- :

quam ἄν omittü, exemplis adstrwxit Melett, critt. p. 55 sq. cf.. Herm. ad Eur. Hecub. ;v. 1087. ad Aristoph.

1

4PTONA TTIKQON at .

᾽αὖθι βένων λυκάβαντα μετετράφη Αϊσωλοῖσιν. E

2 xol µήν ob µήτρως. αὐτὴν ὁδὸν, εὖ uiv ἄκοντι,

1 900 sU δὲ καὶ iv σταδίῃ δεδαηµένος ἀντιφέρεσθαι ^

| Βεστιάδης 1ΦΙΚ4ΟΣ ἐφωμάρτησε ivt. ΄ ^

Zov. δὺ IIAAA4IMONIOZ 4ρνουῦ παῖς Ἀολενίοιο, “4ξρνου ἐπίκλήσιν, γενεήν 38 μὲν Ἡφαίστοιο”’ τοῦνεκ᾽ Ev πόδε σιφλός: dede ÜOfuag o0 x6 vig ἔτλη.

. 205 ἠνορέην t. ὀνόσασθαι, Q καὶ μεταρίθµιος devo UU

-πᾶσιν ἀριστήεσσιν Ἰήσονι. xü0og. iov.

Nub. v. 1944. Wunderl. gd Aesch. in Ctes. c/106 et.Add. p. 222, Idque ft,

quum significatur - eventus veritati .

• habeo Wolf. praef. ad Hom. p. LXV s.

Herm. ad Orph. Arg. v. 864. Ita-

proximus et .jam certissimus, nisi e£ conditiene esáct aptus, ut verbis utar: Reisigii de vi et usu &v part. p. 139. Sic apud Nostrum omissum est

I, 953. Apud infinitum vero ἄν eo-

dem jure, quo apud indicativum, o- mitti posse nemo negabit, cujus rei exempla praebent ipse Apollonius HI, 584 sq. οὐδὲ γὰρ Αἐολίδην Φρίδον— δέχθαὶ—, εὖ µή οἱ Zsvg αὐτὸς ax Φῥάνοῦ ἄγγελον. xtv. Xeno Anab. V, 2, 31, ubi y. Krüger. Ph.

Ápol. c.‘22 ἆρ οὖν µε οἴεόθε τὸ-

:-σαδε ἔτη διαγενέσθαε, si ἔπραττον zd δηµόσια;. ag, Agr. c. 4. Se ín prima juventute siudium — philoso- phiae acrius hausisse , ni prudentia matris incensum ac flagrantem | ani- fhum. coercuisset, ibid. c. 19 A4gitas-

$6 Caesarem de intranda Britannia aatis constat, ni veloz íngenio, mo-

. bilis poenitentia , et ingentes. adver-. .sus Germatiam conatus frustra fu- -

issent. — lt& supra. pro accessurum

fuisse. scribere potuissemus. GCCEBSISSE, .

— &l’ γ΄ ἕει reponi olim voluit Scliae- fer. probante Herm. ad Viger, p. 813,

sed retractavit uterque sententiam .

suam, hic ad Vig. p. 950, ille, Melett. eritt. p. 61, et p. 50 sq. particularum & xe conjunctarum exempla dedit, 202. zxcig tacite correxit Brunck., invitis libris, neque causa est mutan- di. Apollonium enim non magis quam

Homerum contracta hujus vocabuli for-

ma abstinuisse docent locil, 96 zeig αγαθού T’sAéovzog. Il, 4047 τοῖσι»

᾽ἀμφιδάμας µυθήσατο 3 “oig NA Distrahitur vero in duas syllabas, ubi posterior producitur I,

294, 570, Tr, 866. IV, 905. Quod ubi. non 48 vocabuli distrahendi non video causam, in quo consentientes

ue παῖς omnibus: libris pdsentien- tibus restituendum est IIf, 361 δρί- dos δ᾽ avr^ Odpovtog Env xoig

:Αὐολίδαο. itemque I, 67 ἠδὲ καὶ Ev-

ρυδώµας Kruusvov taig* ἄγχε. δὲ M-

ρων. 1762 Σπάρτην ἀὐτεσίωνοφ ἑὺς παῖρ ἤγαγε Θήρας. Νοίἰαπᾶυπι

in, his versibus omnibus vocabulum -

παῖς in quarti pedis thesi collocatum esse, Duo suntloci, in quibus res dubia est, quia contractum παῖς aliquid de numerorum suavitate videtur detrahe-

re II, 703 µελπόμενοι” σὺν δέ σφιν dic πάϊς Οἰάγροιο. Ili, 241 ἅλλῳ δ᾽

“4φυρτος ναῖον πάὶρ Aij ταο, ibique hoc retinendum duxi. habet in poetis recentioribus, qui con- tractum παῖρ prorsus respuerunt, v. Herm. Add. ed Orph. p. XIV sq. Wernick. ad Tryphiod. p.185. ,

204. πύόδα vulg. πόδας Med. ποσὶ Reg. D. πόδε Regg. A. B. C. E. Vind, Vrat., quod recte praetuleruntBrunck. Beck. — De voce. σιφλὸς v, Ruhnk, piat. crit p. 253. — οὐκέτις Reg. A. οὖκ Érig Vind. Flor. ov δέτις Guelph, οὐκέτι o^ Brub. oV9y E vig sine ulla guctoritate nisi Stephani et Hoelzlini Brunck. Beck. οὔ κέ τις ἔελη, inquo plurimi libri consentiunt, nihil pror- sus offensionis habet (v. Matthiae gr. gr. $. 598), ideoque revocavi,

205. ᾗε tacite dedit Brunck.

206. ἀριστήεσσι Vrat,

ecus Tes 80.

^

Ave. IV; 460 slo κασιγνήτης ἀταλὸς | παῖς οἷα χαράδρηθ. 912 ἀλλό κα) . dg Τελέοντος ds παῖς, olog ᾿ἔταί-

1

207. ᾿Ορνιτίδαο vulg., veram le- ctionem, quam dedit Brunck., prae- bent Vatt, A. B. C. D. Guelph. Vind. prse Regg A. (teste Ruhnk.) B.C.

recéperunt Brunck. et Beck. Causam , mon video, pariter enim supra v. 118

tum [αοἰ(.—-ἐκέσθη» Etym. M.p.411,5. 219. ΕὐρειθνίαΏερ. A. Vind. Ώρι-

9vía Flor. Brub. — Respexit hunc

versum Maxim, περὶ καταρχ. v. 417

ois ὑποκυσαμένη ῥαδινὴ τέκενδδρεί- TA |

213. ἐσχατιαῖς Guelph, . Vatt, A. C. D. ἀναρείψατο Vind. dvs- A. B. C, D, E. Vat. B. Vrat. Bruntk.

φισσοῦ var. lect. in marg. Reg. A. —

αροπάροιθεν Vind. Vrat.

216. πέτριν Vrat.

217. κλείουσι Brunck., ut solet, ex

αἱ Regg, C. E. Obsecutus est Beck. παρα) Vatt. A. C. Vind. Vset., quae

APPONATTIKQAN A.

• Ἐκ δ’ ἄρα Φωκήων xlev ΙΦΙΤΟΣ Ὀρνυτίδαο Ναυβόλου ἐκγεγαώθ’ ξεῖνος δέ ol ἔσκε πάροιθεν, “uoc ἔβη Πυθῶδε θεοπροπίας ἐρεείνων

210 ναυτιλίης ’ τόθι γάρ µιν ἐοῖς ὑπέδεκτο δόµοισιν. —

^ ZHTHZ αὖ KAAAIZ τε Βορήϊοι υἷες ἴκοντο, οὓς ποτ Ἐρεχθηϊς Βορέῃ τέκεν. Φὀρείθυια | ἐσχατιῇ Θρύίκης δυσχειµέρου. ἔνθ᾽, ἄρα τήν ys. . Θρηΐκιος Βορέηρ ἀνερείψατο Κεκροπίηθεν,

346 Ἰλισσοῦ προπάροιθε χορῷ ἕνι δινεύουσαν. m καὶ µιν ἄγων ἔκαθεν, Σαρπηδονίην ὅθι πέτρην — κλείουσιν, ποταμοῖο παρὰ ῥόον Ἐργίνοιο, , . Λυγαίοις ἐδάμαδσε περὶ νεφέεσσι καλύψας.

τα) μὲν ἐπ ἀκροτάτοιόι ποδῶν ἑκάτερθεν igsuvag

220 σεῖον ἀειρομένω πτἐρυγας, μέγα θάμβος ἰδέσθαι,

χρυσείαις, φολίδεσσι διαυγέας’ ἀμφὶ δὲ νώτοις κράατος ἐξ ὑπάτοιο xal αὐχένος ἔνθα καὶ ἔνθα κυάνεαι δονέοντο μετὰ πνοιῇσιν ἔθειραι.

Οὐδὲ μὲν αὐδ᾽ αὐτοῖο mdig µενέαινεν AKAZTOZ

225 ἰφθίμού Πελίαο δόµοις’ ἕνι πατρὸς rog mE

" 211. Ζήτης 8’ αὖ ex-uno Reg. D.

αὖ solum absque particula δέ transi-

214. ἀνερίψατο vulg. ἀνηρείφατο -

ὀρέψατο Guelph. ἀνερείψατο Regg.

215. Εἰλισσοῦ Regg. À. C. E. Κη-

15$

frequens est librariorum ad, metrum sublevandum correctic. | 218. De productione ultimae in zz&-

e£ v. Spitzn. de vers. her. p. 46. — xa-

λύφαι Vind. 919. ἐρυμνὰς Guelph. —.—

220. θαύμα Reg. A. et Vind., sed hic in marg. vulg. habet. ^” |

221. χουσείοις Vind. Vrat. ’ | $299. ὑπάτου Schol. Paris. '

222. bog vulg. &oio Guelph. quod Feceperunt Brunck, Beck. Sed quum in illo et libri omnes con- sentiant et Schol. Paris., non dubitavi

; rescribere éjog (cf. Heyn. ad IT. I,

893. Buttm. Lexilog. L.p.85 sqq.p. 92), quod sensum aptissimum praebet, re- cte interprétante Schol. Paris: eg δηλονόει τοῦ πατρὸς πφέθοντορ ué- φειν. Vera lectio in yog mutata est

, ex sententia Grammaticorum, qui hunc

ronominis geni&ivum putabant, de-. nde £oio scriptum est.ut in locis Ho- mericis, quos affert Buttmannus, a docto quodam grammatico , qui illam formam improbabat. Quare non opus est hic de duplice recensione cogitare

cum Gerhard, lectt, p. 93 sq., qui er-

| )

oerstel ΄

" φαιετάοντε Vind.

^”

10

“4PTONATTIKSN 4

^. µιμνάξειν, APIOZ τε θὲᾶρ ὑποεργὸρ ἀθήνης ἀλλ᾽ ἄρα καὶ và μέλλον ἐνικρινθῆναι ὁμίλῳ. ᾿ , Τόσσοι &Q’ «Αἰσονίδῃη συµµήστοφες ἠγερέθοντο. tovg, μὲν ἀριστῆας MINTAZ περιναιετάοντερ '

. of πλεῖστοι καὶ ἄριστοι

τς 930 κἰκληόκον µάλα πάντας, ἐπεὶ Μινύαα θυγατρῶν’

, 9 e 3 , &gp αἵματος εὐχετόωντο

ἔμμεναι’ Gg 05 καὶ αὐτὸν Ἰήδονα γείνατο µήτηρ’

νι,

»άλκιμέδη, Κλυμένης Μινυηϊῖδοςρ ἐκγεγανῖα.

Αὐτὰρ ἐπεὶ ὁμώεσσιν ἑπαρτέα πάντα τέτυκτο,.

εὖτ )

. 996 ὅόσαπερ ἐντύνονται ἐπαρτέερ. ἔνδοθι νῇερ» ἂν &yy χρέος ἄνδρας ὑπεὶρ ἅλα ναυτίλλεσθαι, |

᾿δὴ τὀτ᾽ ἴόαν μετὰ vija δι’ ἄστεος, ἔνθα περ ἀκταὶ : κλείονται Παγασαὶ ἸΜαγνήτιδες’ ἀμφὶ δὺ λαῶν . πληθὺς ἐπερχομένων ἄμυδις θέεν’ οἱ δὲ φαεινοὶ 940 ἁστέρες dig νεφἑεόσι µετέπρεπον” ds δ) ἕκαστορ ἕννεπεν εἰδορόων σὺν τεύχεσιν ἀϊσσονταρ. | »Z60 ἄνανς τίς Πελίαο ‘vóog; πόθι τόσσον ὅμιλον ἡρώων γαίης Παναχαιῖδος ἔκτοθι βάλλει; | ^» Ρ αὐτῆμάρ xs δὀμούς ὁὀλοῷ, πυρὶ, δ[ώσειαν

rat etiam, quum ‘&ofo hic tui signifi- care putat, — . 997. τὸ Vind. — ἐνιχριθῆναι Vatt. A. B: D. Guelph. Vind. Vrat, ut v. 48. 299. περιναιτάοντας vulg. vt5Qs- περιναιετάοντερ odd. reliqui omnes, quod jam ex con^ ectura dederat Hoelzlin.: Sic recte Brunck.-Beck. | 230. πάντες Guelph. 999, cg vulg., quod tacite correxit Brügck. –᾿Ιάσονα Vind. Vrat, . 933. Mivvsitog Flor.

994. δμώεσσι Vrat, — ἑπάρμενα ex conjectura dedit Brunck., ne idem vo-

• cabulum duobus continuis versibus re-

currat, sed nihil hac repetitione apud quosvis scriptores frequentius. Vid. quos laudavi ad Aesch. Choeph. v. 236, quibus add. Ernesti opusc. phi- lol. p. 132. Weichert. dissert. de ver- sibus aliquot Virgilii injuria suspe- ctis p. 95 sq. Jahn. ad Virg. Aen. I,

815. et Spitzner. Observv. in Quint. &myrn. p. 242 sq., qui ex Nostro af-:

p fert I, 375. 6. IV, 1245. G. add, II, 602. 5. 1107. 8. Π1. 294 s. IV, 1522 s. — sáyra τέτυχτο pro vulg. πάνς᾽

ἑτέτυκτο ex conjectura dedi. vid. : II, 1072. 2n 235. ἐντίνονται Vind. —ἑπαρτι

eg. À. . 239. πΛληθὺς ultima brevi adhib tum est contra usum Homericum , quo nonnisi recentissimi poetae epi recesáerunt, vid. Spitzner. de vei her. p. 67 s. Wernick. ad Tryphio v. 322. In Apollonio igitur omniu minime hoc admittendum videtur, na uem alterum locum affert Spitznei i 515, eum corruptum esse infra v debimus. Itaque non dubitandum ο: quin locus emei:dandus sit, quod fac Je fieri poterit, aut πλῆθος ἐπερχι µένων scribendo, aut, 78v ἐφχομ $ov,.quod placet Wernickio. Sk . quum incertum sit, utrum praeste ’ nihil mutare malui. — Θέον Reg. A.- φαειναὶ ex errore typoth., ut videtu in ed, Hoelzlin., unde migravit in e

Shaw. EE 207 249. Yn usu vocabuli πόθε ita o fendit Slpthouwer. in Act Soc. ‘Tri ‘T. III p. 162 ut τό τε vel τί δὲ ] . gendum putaret, sed. v,1V, 1251. «

) Eeidler, ad Kur. Troad.v.3. : 244. αὐτῆμαρ xal Gouovg Me

R

‘1 3 d t

wv Ip. p

MPTONATTIKQN 4A.

—

Ld

13

945 » Abjvseo , ὅτε μή σφιν ἑκὼν δέρος ἐγγναλίξῃ.

»

(504A. οὐ qvxed: κέλευθα, πόνος δ᾽. ἄπρηκτος ἰοῦσιν.« Ὢρ φάδαν ἔνθα καὶ ἔνθρ κατὰ ατόλιν’ af δὲ γωναῖκες πολλὰ μάλ᾽ ἀθανάτοισιν ἓρ αἰθέρα. χεῖρας ἄειρο», εὐχόμεναι νόστοιο τέλος θὐμηδὲςρ ὀπάσσαι. ’ | 950 ἄλλη ὃ᾽ slg ἑτέρην ὀλοφύρετο δακρυχέουσα. — — o,» dui ᾽ἀλκιμέδη, καὶ dol xaxóv ὀψέ περ ἔμπης -οᾖλυθεν, οὐδ’ ἐτέλεόόας ix’ ἀγλαϊῃ βιότοιο. ”..4ἴόων αὖ μέγα δή τι δυσάµµορος. ἡ v6 ob ᾗεν | »vsQov, si τὸ πάροιθεν ivl κτερἐεόσιν ἑλυσθεὶς .. 955 αν νοιόθι yalgg «sivo, κακῶν ἔτι νῆὶς ἀέθλων.

ο c ὄφελεν καὶ Φρίξον, ὅτ ὤλετο παρθένος Ἕλλη, '

κύμα μέλαν κριῷ Gu’ ἐπικλύσαι. ἀλλα καὶ αὐδὴν ο ἀνδρομέην ππροέηκε κακὸν τέρας, ὥς xsv ἀνίαρ

Flor, Ald, ex. errore. frequentissimo. αὐτῆμαρ δὲ δόµους Brub. avrzude κε δόµουρ Steph. et sic codd, omnes, unde recte Brunck. Beck.—ó7:o)0stav | Vatt. C. D. Hoelzlin. Shaw. . n 245. μὴν Vind.—OfQag Vatt. C. D. Reg. C. Flor. Brub. Hoelzlin. Shaw. δέρος Regg. Α. B. D. E. Vatt. A.B. Vind. Guelph: Vrat. Steph., quod cum Brunck, et Beck. recepi. ’ 246. ἄπρηκτορ difficilis v. Ruhnk.

placeat ἀμέγαρτορ. Ceterum ille lo-

Gisensuni recte ita explicavit: 4ee-

tem οἱ cogent, ut sibi vellus tradat, 5 ad eum pervenerint. — Sed illuc perveniendum δεί. Quantumlibet enimi et corporis robore praestent, noh cffugient, quin longissimum ει faciendum sit, ΄ οἳ iter facientibus diffcillimi perferendi sint labores.

250. dioqvQoero Vind. Vrat.

251. ὄειλος Guelph. |.

252. ἐτέλεδας Flor. ^.

253. Hic versus in Vat. B.ita legi- tw: 4ἴσονα δ᾽ «v μέγα μοῖρα Óve- άμµορφος ἤχθετο πάντων, quae

J APOLLON. RHOD. I.

ο» ἄλκιμέδῃ µετόπιόθε καὶ ἄλγεα µυρία Oso.

.. 4 uiv &g’ dg ἀγύρευον ἐπὶ προμολῇσι κιόντων. | 40g 0b δμῶέρ vs πολεῖς δμῶαί v’ &yígovto* ——

| c µήτηρ 0 dug! αὐτὸν βεβολημένη. ὀξὺ δ᾽ ἑκάστην

| — δῦνεν ἄχος’ σὺν, δὲ σφι πατὴρ ὁλοῷ ὑπὸ γήρα ..

/

sit prioris recensionis lectio, dubitari

vix potest, a librario enim profectam esse quis putet, εἰ vel exquisitum ge- nitivi zovro» usum consideraverit, In βέίτερο», quod deinde nude po- Bitum estomisso verbe, non offenden-

quii est, eodem enim . modo legitur

Hom. Od. VI, 282, sed mirus est accusativus 4ἴσονα, quum ὄχθεσθαι vi intransitiva adhibitum cum dativo

. construi soleat, ut Hom. Od, XIV, 366.

ep. crit. p. 281. Non video igitur, , | quid ominosi hoc vocabulum habere | videátur Brunckio, quare magis ipsi

Callim. Η. in’ Cer. v. 32. 00. ’ 954. τὸ πάροιθε» cum Vrat. Beck.

Scripsi, quum vulgo in unum verbum

jungatur. — ἐλισθεὶς Vat. B. eadem

varietate, quae conspicua. est etiam

Hom. Il. XXIII, 393. XXIV, 510. - Oppian. Cyneg. III, 418. Tryphiod.v, ade. ubi vid. quae monuit Wernick. . 256. ὡς dedit Beck, lectore «on monito, sine causa. | 258. Ad ἀνδρομέην in mar

ΑΛ. legitur: yg. Ανειόπη», Ped |

µήτηρ τοῦ Aíinrov. — προέοικα Vat. D, ,

. 9q0. Ani προµολῇσιν lovrov Regg. Α. E. ἐπὶ προβολῇσι κιόντων Vatt. C,

D. ὑπὸ προµολῇσε χιόντες Guelph.

quin, — 262. βεβολομένη Guelph. . ι B E

*N

18

APIONATTIKQN 2.

ἐντυπὸὰςρ ἓν λεχέεσσι καλυφᾶμενος wo&adusv. * :966 αὐτὰρ ὁ τῶν uiv ἔπειτα κατεπρήύνεν ἀνίας

Ἀαρσύνων, δµώεσσι δ᾽ ἁρήϊῖα τεύχο’ ἀείρειν — απέφραδεν’ οἳ δὲ σῖγα κατηφέες ἠείροντο.

µήτηρ δ᾽ dc zà απρῶτ’ ἐπεχεύατο πήχεσ παιθὶ, dc: ἔχετο κλαἰουσ᾽ ἀἁδινώτερον, qóvs κούρη '

270

oló8sv ἀσπαδίως πολιὴν τροφὸν ἀμφιπεσοῦσα

μύρεται; ᾗ οὐκ εἰσὶν ἔτ ἄλλοι κηδεµονῆες, E dÀAA’ ὑπὸ µητρυιῇ Blovov βαρὺν ἠγηλάδει, . ’’ wu ὃ viov πολέεσσιν ὀνείδεσιν ἐδτυφέλιξεν”

τῇ δὲ v’ ὀδυρομένῃ δέδετὰι κέαρ ἔνδοθεν vy; οὐδ᾽ ἔχει ἐκφλῦξαι τόόόον yóov, ὃὅδδον ὀρεχθεῖ”.

ὣς ἀδινὸν κλαίεσκεν fv παῖδ᾽ ἄγκὰς ἔχουσα Ἰάλκιμέδη, al τοῖον ἔπος peto κηδοσύνῃσιν. 0409? ὄφελον xsv! ἦμαρ, 0r ἐξειπόνίος ἄνουσι ϱδειλὴ ἐγὼ Πελίαο κακὴν βασἰλῆος ἐφειμὴν,

980 »,αὐτίκ) ἀπὸ φυχἠν. µεοθέμεν κηδέων τε λαθέσθαε,

964. ἐνπυπὰς Vind. Obversatus est Nostro yersug MHomericus XXIV, 168 ἐντυπὰρ Ív χλαίνῃ κε- παλυμμένος. ..

’ 965. ὃ Vrat. Brunck. Beck. male.

267. οἱ δὲ oiya codd. et edd. vett. omnes (oíy« Flor.) praeter ed, Paris., . übi.ex correctione metrica, ut vide- tur, oj δα) oiya legitur, quod rece- pit Steph, Rara profecto productio &yllabae brevis ip thesi sequente 6,

quam tàmen ferendam judicarunt edi- :

res omnes, nec non Jacobs, Animadv,

in Anthol. Gr. III, 3. p. 781 et Ind..

. in Not. crit. Anth. Palat. p. 1043, eandemque vitiosam quidem sed ab

$pso Apollonio profectam arbitratur’

“Gerhard.: Lect. Apollon..p. 44 et p. 121. Sed tam turpe vitium rhythmi- , €um in’ Apollonio gon ferendum esse -opinatus Wernick. ad ‘Iryphiod. p. 999 versum ita corrigeridum esse ju- ^ dicati πέφραδεν. αἶψα δὲ σῖγα κατ- ηφέερ εἱροντο, duce, codice Vat.

B., in quo legitür πέφραδεν : oi^

αἶφα κατ. Sed in hac emendatione aegre desideratur pronomen oi, quod non facile abesse’ potest, neque vi- tium metricum , quod vulgata lectio exhibet, tantum est, ut no eadem ex-

cusatione gaudeat, qua Homericum

᾿αολΛὰ Awscónévg Tl. V, 958 et si

lia, vid. Spitzn. de vers. her.p. 82. terum lectio illa codicis Vaticani modum memorabilis est, neque tu inde cum Gerhardio conjecerim, p ris recensionis lect&onem fuisse φραδεν’ τοὶ à adipe, quod vitium mittere Apollonius non potuit, sed αἶψα mero librarii errori debe αἶψα et σῖγαῳ inter se, confundet quod facile fleri potuit, aut. à quissima lectio ea fuit, quam conje: ra invenit Wernickius, quod prot videtur Nonn. Dionys. XX αἶψα δὲ σίγη " Evvene. — ?)xeíyo sine causa conjecit Wakefield.

$68. ταπρῶς) vulg. τὸ πρι Guelph. Vrat. Flor. Brub. Bi recte, — | . 269. ἀδιγότερον Vind.

272. ἡγηλάζει male cum spirit

. Spero in Brub. Steph. legitur.

-. 973. ὀνείδεσσιν Vind, — ἑστυ Aifs Guelph. . | 975. Male valgo ἐκφλύξαι.—ὃ

ἐρεγθεῖ Guelph. | ’ 278. αἴδ’ ed. Steph. ex errore poth., qui in sequentes editiones

ue ad Brunckium propagatus es! des ἕξει Vind, .. . 200. χηδέων δὲ ind.

ES

4ΒΓΟΝΑΤΙΚΟΘΝ. A. 19 »099’ αὐτός pe τεῇσι φίλαις ταρχύόαο χερσίν,

ow ας ο — —— — —À —

οτέκνον igóv* τὸ γὰρ olov ἕην ἔτι λοιπὸν. ἐέλδωρ ἐκ σέθεν, ἄλλα δὺ πάντα πάλαι Θρεπτήρια πέόσως — »Νὕη ys uiv ἡ:τὸ πάροιθεν ᾽4χαιϊάδεόσιν ἀγητὴ., 285 ,, ὁμαῖς. ὕπως, κενεοῖσι Λελείψομαι àv µεγάροισιν, » σεῖο. πόθῳ µινύθουσα ῥυσόάμμορος, ᾧ Exc πολλὴν » ἀγλαῖην καὶ κῦδος ἔχονμ πάρος, d ἔπι ῥούνῳ

» Είτρην πρῶτον ἔλυσα καὶ. ὕότατον. ἔξοχα. γάρ uos | .5 Εἰλείθνια Θεὰ πολέορ ἐμέγηρε τόκοιο. BN 290 ,6 µοι ἐμῇρ ἄτηρ’΄ τὸ μὲν οὐδ᾽ ὅσον, οὐδ’ iv ὀνείρῳ po» ὠϊσάμῃην: si Φρίξορ ἐμρὶ κακὸν ἔφσετ᾽ ἀλύξαρ.« —

ος ᾖγδ στενάχουόα κινύρετο’ tal δὲ φυναῖκες

. &pQíxoio, γοάαᾷκον ἐπισταδόν’ αὐτὰρ ὁ τήνγα.

; — μειλιχίοι ἀπέεσσι παρηγορέων! προσέειπεν.. i

295 — ,,Mij µοι λευγαλέας ἐνιβάλλεο, μῆτερ, dvlag. — - δε Λίην, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐρητύσεις κακότητος |

δάκρυσιῳ, dAX ἔτι xsv

. 4961. ταρχύσας Med. Vatt.‘A. C. D.

marg. Vind. marg. Vrat. ταρχύσης Reg. À. ταρχύσαιᾳ Reg. B. Vind. Vrat. ταρχύσαιο Reg. C. εάρχυσα χέρεσσι Guelph., cui in margine ad- scriptum τὸ σ ἐκβάλλεται τοῦ µά-

τρου ἔνεμα. Relqui codd. et edd. ᾿

onnes recte ταρχύσαο praebent, tur- bas vero illas vere monet Brunckius ex inscitia librarorum nàátas e$se, qui non intellectam particulae ὄφρα constructionem emendare conabantur.

283. Brunckius articulum hic ma- ’ le abesse ratus, ita eum restitui pos- se judicat: dx σέο, vXAAx δὲ πάντα. Bed eodem sensu ἄλλα πάντα recur- rt L 1209. Cf. quae ad I, 910 mo- Debuntur. )

28Á. τοπάροιθεν Brunck.

285. xev ἑὲοῖσι vule. κενεοῖσι ex Huetii emendatione dedit Brunck.,

idque praebent Vat. B. «οἱ Schol .

Paris, — γε λείψομαι Guelph. .gíc-

συµαι in priore.recensione lectum |

fuse tradunt Scholia vulgata, βείο– μαι Schol. Paris., quod quum aperte: corruptum judicat Gerhard. p. 9, non meminit loci Homerici Il, XXII, 431 τί νυ βείοµαι αἰνὰ παφοῦσα, Ίππο

ilud βιώσοµαε οκ interpretatione ,

matum videtur, quare antiquitus le- cum fuisse conjicio κεμεοῖσέγε βείο-

/

καὶ bx’ ἄλγεσιν. ἄλγορ ἄροιο.

Και, assumto γε οκ Guelph. (nam in

duplice ys neimo offendet, qui contu-

lerit Valck. ad Eur. Phoen. 557.

Reisig. Conjectan. p. 248. Hein-

dorf. ad Plat. Euthyd. p. 919, Stallb.

ad Plat. Phileb. p. 213.) Hinc simul -

intelligitur 1d, in quo explicando,

quum βιώσομαι nihil reprehensio- .

nis habeat, frustra laboravit Ger-

hard., quid commoverit Apollonium

ad locum mutandum: scilicet rejecit

formarh feíouos improbatam ab Ari-

starcho apud Schol. Il. XXII, 431. 286..In priore recensione ita le- ctum fuisse tradunt Scholia: o/fvg7 ἀχέεσσι δυσάµµορος, cui addunt va- riam lectionem σεῖο πόὀθῳ, φίλε κοῦρε, δυσάμμοροςρ. Hom, Ἡ. in Cer. v. 201 ἤστο πόθῳ μινύθουσα. —

«δυσαμµωρος Guelph.

$88. .µήτρη» Vrat. Schol. Paris.

390. ὦ µοι Guelph. . —. 991. De sihgulari particulae e usu v. Herm. ad Vig. p. 830.

391. Displicet et articuli usus et erdo verborum ταὶ δὲ γυναῖκες ἆμ- φίπολοιν quare malim τῇ δὲ, dativo

5. ἐπιστὰδὸν pendente, quod recte . ἐφεστηκυῖαι explicant scholia.

293.0 Brunck. Beck. ut supra v.265.

995. µήτηρ Flor. | . 996. ἐρητύσης Reg. Α. ᾿ B2

APTONATTIKRN 4A.

T» πήματὰ ydQ v’ ἀΐδηλα θεοὶ θνητοῖσι νέµονσι», j »tGv μοῖραν κατὰ QuuOv ἀνιάζουσά περ ἔμπην. 300 ,τλῆθι φἑρειν’ θάρσει 05 δυνημοσύνῃσνὺ ᾿ἀαθήνης » 105 θεοπροσύῃσιν, ἐπεὶ µάλα δεξιὰ Φυῖβος - ὉΦἔχρη, ἁτὰρ μετέπειτα ἀρίιστήων ἐπαρωγῇ. |. ἀλλὰ GU μὲν νῦν αὖθι μετ ἀμφιπόλοισιν ἔκηλος pipve δόµοις, μηδ᾽ ὄρνιςρ ἀξικελίη πέλε vyt- 305 :,,κεῖσε δ᾽ ὁμαρτήσουσιν ἔται δμῶές τε κιόντι.“ το Ἡ καὶ ὁ μὲν προτέρωσε δόµων ἐξώρτο νέεσθαι. - ’ olog 0^ ἐκ vgoio θυώδεος εἶσιν Απόλλων ᾿4λον dv’ ἠγαθέην ἠὸ Κλάρον 5j ὅ ys Πυθὼ j Αυκίην εὐρεῖαν ἐπὶ Ἀάνθοιο ow, -

. 910 τοῖορ ἆνα πληθὺν δήμου xisv* ὥρτο ὃ᾽ ἀἁὐτὴ

xtxAopivov ἄμυδις. τῷ Ob ξύμβλητο γεραιὴ Ἰφιὰς, Αρτέμιδος πολιηόχου ἀρήτειρα, . καί µιν δεξιτερῆς χειρὸς κύσεν οὐδέ τι φάόθαν : ἔμπης ᾿εμένη δύνατο προθέοντος ὁμίλου’ | 316 ἀλλ ἡ uiv Mae αὖθι παρακλιδὸν, ola γεραιὴ

ον ὁπλοτέρων, ὁ δὲ πολλὸν ἀποπλαγχθεὶς ἑλιάσθη. y AvvdQ ἐπεί ῥα πόληος ἐὐδμήτους Aix ἀγυιὰς,

΄ἁπτὴν δ᾽ ἴκανεν Παγασηϊδᾶ, τῇ uw ἑταῖροι o. δειδέχατ᾽ 4ργων ἄμυδις παρὰ vut µένοντερ. .820 στῆ δ᾽ ἄρ ἐπὶ προμολῇς ’ ol à” ἀντίουι ἠγερόθοντο.

298. φέµονται Vat. B. (a manu “prima.

299. evynuoc)vgo: Vind,

300. θεοπροπίοισιν Regg. À. C.

-. K-, quod cur ex his tribus codd. re- ceperint Brunck. et Beck. non in- ’telligo..

302. μετέπειτά y ἀριστύων vulg. «οὐ y’ omittit Flor, quare non du- bitavi -otiosam, particulam ejicere,

quam librarius metri emendandi stu- -

diosus inseruit, sed in tertio pede et post illiusmodi vocabula .hiatus fre- juentiseimus est, ut Jl. XXIV, 297 Extita ἐποτρύνονσα. Od. XII, 397. XIV, 249 ἔπεια ἐμοι. XVI, 48 ἔπειτα Ὀδυσσῆος. XVII, 67 ἔπειτα ἀλεύατο. Il. IV, 96 μάλιστα Αλεξάν- ὅρω. Od. 11, 175 τάχιστα ὁπὲκ et

similia, Assentientem de loco nostro

habeo Gerhard. p. 191. 809 νῦν omittunt Vind. Vrat. . 904, Hunc versum; ex Hom, 1L

XXIV, 918 lianstum, laudat. Scho ad Aristoph. Plat. v. 63.

805. Αά:ὶ ὁμαρτήσουσιν ἔται an mum advertant digammatis patroni

306.: oro Guelph. — In sequet tibus Apollonius imitari videtur Hor H. Apoll. 179 sqq. Nostrum imitai tur Dionys. Perieg. 144 et Virg. Λα IV, 143. |

311. γεραὴ Vrat. -

312. οὐδ’ ἔτι vulg. οὐδέ τι Reg À. B. D. E. Vatt. Α. D. Guelph. Vre Brunck, Beck.

• 816. πολλών Flor, — ἀποπλαγθε Vind, ἀποπλαχθεὶρ Guelph.

318. ἴχανε Vrat. et Brunck. Bec ut solent.— Antecedens δ᾽ inepte B €kius monet in z’ mutari potuisi hoc enim nihi) foret, δέ vero in ep dosi notissisbüum est. '

319. ἄρα, Vind. Vrat. — προµ λῆς codd. nonnulli Brunckii, qui hu genitivum recepit, Beckio recte n

/

APDPONATTIKSN A.

M

21

ἐς 0*. ἐνόηόαων4καστον ὑμῶς “MQyov τε πόληος

• v009L καταβλώσκοντας, ἐθάμβησαν δ) ἐσιδόντεν πασσυδίῃ Πελίαο παρὰκ wóov ἰθύνοντας. , - δάόρμα Ó’ ὁ μὲν εαύροιο xoüQvsxig ἀμφέχετ) ὤμους ^ 305 ᾽άργος ᾿ἀρεστορίδης λάχνῃ μέλαν αὐτὰρ ὁ καλὴν .— δίπλακα, τήν oi ὅπασσε κασιμνήτη Πελύπεια, . ἆλλ᾽ ἔμπης το μέν τε διδξερέεσθαι ἕκαστα ἔόχετο τοὺς δ᾽ ἀγοβήνδε΄ συνεδριάασθαι ἄνωγεν. . αὐτοῦ δ᾽ ἐλλομένοις ἐπὶ λαίφεσιν ἠδὲ καὶ [dv 890 κεκλιµένῳ µάλα πάντες ἐπισχερὼ ἑδριόωντο. - τοῖσιν. δ’ «ἴσονορ υἱὸς ἐὐφρονέων µετέειπεν. ἄλλα μὲν ὕσσα το νηῖ ἐφοπλίσσασθαι ἔοικεν, » πάντα γὰρ εὖ κατὰ κόόµον,. ἑπαρτέα κεῖται ἰοῦσιν. τῷ οὐκ ἂν δηναιὰν ἐχοίμεθα volo ἔχητι

ebrequente,, codicum ením in hac re nula auctoritas, dativum vero unice verum esse. docet supra v. 260. III, 215. IV, 1160. Arat. Phaen. 239 (ubi ἐπὶ δὲ προμολῇσι legendum).—Schol. Flor. ad T, 1174 ita hunc versum lau- dat: σςῇ d. dg. ἐπὶ προμολῇσιν, ol à’ ὠντίοι ἠερέθοντο, eodem modo Schol Paris., nisi quod £v) habet. “492. ἐπιδόντες Guelph.

323. παόσιδίη Vind. πανσυδίῃ Guelph. θεά recte reliqui libri πασον- δίῃ, qua forma constanter utitur À pol- lonius, v. Gerhard. p. 84. Iota subscri- pum male omiserunt Brunck et Beck.

|. —i9vovrag ex conjectufa, Brunck. et Beck., quia .verbum intransitivum -

are sensus videtur, sed metro,

• Mud adversari non animadverterunt,

quapropter necessario retinenda est librorum lectio, quam:mam: fatendum. et, nusquam ab Apollonio ἠθύνειν’

. hoc seneu usurpatum esse. .

394. duxéysc’ ὤμοις Hoelzlin. et

Shaw., nescio ex quo fonte, quam-

uam sic in Vat. C,

ri

egi videtur. dug”

ar! “Vrat.

326. ὥπασε Vind. Vrat. — κασι- pyrgv Vind. |
327. /Aouévoig Vrat.– 1αίφεσισταί,
328. ἐκ) ᾿σγερῷ Flor. .
329. τοῖσι Vind. Vrat. | . 999. ἐφοπλίσασθαι vulg., qued cor- rexit Brunck. — Propter hiatum in vni ἐφοπλίσόασθαι Hermann.

• Orph. p. 781 fortasse φηυσὶν scri-

Ν 2

bendum esse judicat, comparans I,

235, cujus versus alia est ratio. Hic

Singularem sensus postulat, neque

mutatione opus est, quum hiatus post & dativi sit frequentissimus. ,Exeni- - pla Homerica ipse congessit p. 730, apud Nostrum recurzit 1II, 421. 849. 1283. IM . 833. Quum vulgo in hoc versü tion interpungeretur, particulae γὰρ locus

. nen esse videbatur, quare eam in

μάλ) mutavit Huetius, quod recepe- runt Brunck. et’Beck. Ut vero ydo reüneri posset, Gerhard. p. 73 versu

. praecedente ἄλλα μὲν in ἄρσαμὲν mu-

tavit.. Sed in ἄλλα μὲν non offenden- . dum esse, quod videtur. Gerhardio, mox ostendemus, neque omnino tanto molimine opus est, quum virgula post κόσμον posita, quod in textu feci, sensus optime hic evadat: reliqua quidem, quae ad navem jinstruen- dam necessaria sunt , parata nobis sunt ad profectionem , omnia enim justo sunt ordine, sed duce opus est, priusquam proficiscamur, quem jam. eligatis velim. — ἑπαρτέως Guelph. 334. τοῖό y^ ἔχητι ex Reg. D. Brunck. et Beck., sed notus est ante ἔκὴτι hiatus. Apud Nostrum I, 116 «4ιωνύσοιο ἔκητι. 903 Πελίαο ἔκητι. 11.905. 297.755. ΠΠ, 621. 1060 voio . ἕκητι. IV , 1087. 1199 σεῖο ἕκητι, quorum locorum plurimos Brunckius &ut nullis aut paucissimis libris as- sentientibus mutavit.

m v

12 APTONA. PTIEKON A4. ——

835 » veviuA no, ὅτε fiovov Ἐκικνεύόουσω dini d ,, ἀλλὰ, φίλου ἑυνὸς γὰρ àg Ἑλλάδα vóstoc ὁπίφσω, » ἔυναὶ à ἄἅμμι πέλονταί ἐς “Αἰήταυ κέλευθον " -. »τοῦνεκα νῦν τὸν ἄριδεον ἀφοιδήσαντες ἔλεσθε ^

• P ρμαμον ἡμείων, ᾧ xsv rd ἔκαότα µάλοιτο, — |

940 », νείκέα δυνθεσίαρ κ μετὰ ἑδίνοισυ. βαλέσθαν ’ “fis φάτο’ ἁάπτηναν δὲ vio θρασὺν Ἠραλλῆα

ἡμενον ἐν µέσσοισι’ prj δὲ 5 πάντες ἁὐτῇ .

σηµαϊίνειν ἐπέτελλον: ὁ δ᾽ αὐτόθεν, ὄνθα περ devo,

δεξιτεφὴν. dvà χεῖρα Μανθύσσατὺὸ qavaatv cs. ’ m 845 5 Μή τις ἐμοὶ «ódé αῦδός ὁπαξέτω.. οὐ γὰρ ὄγωγε

»πεἰσομᾶι, ὥστε καὶ ἄλλον ἀναστήσεσθαί ἐρύξῶ.

s ἁὐτὸς, ὅτι ξυνάγειρὲ, καὶ ἀρχεύου ὁμάδοιοί, « Ἡ ῥα μέγα «Φρονέών, ἐπὶ δ᾽ ᾖνεον, d. ἐκέλευεν

Ἡραλλέηρ” ἀνὰ δ᾽ αὐτὸς ἀρήϊορ ὤρνυτ᾽ Ἰήσων 8950 γηδόσυνορ, καὶ τοῖα Λιλαιομένοις ἄγόρευεν. ᾿

. Eb μὲν δή μοι 3ῦδορ ἐπιτρωπᾶτε΄ µέλεόθαι, - ο μηκέτ ἔπειθ’, dg καὶ πρὶν, ἐρητύοιτο κέλευδα.

» vÓv ys μὲν ἤδη Φοῖβον ἀρεσσάμενοι Ἀνυδεσαιν '

» eie? ἐντυνῶώμεόθα παρασχεδόν. ὄφρα δ᾽ low “866 ,,δμῶες ἐμοὶ σταθμῶν σηµάντοφρες, οἷσι βόμηλεν EE δεῦρο βόας ἀγέληδεν. à) κρίναντας ἑλάσσάι, ‘.

τόφρα x8 vij ἐρύδαιμεν Paro às, ὅπλα τὸ: πάντα .

335. ἐπμενεύσωσιν ex uno Peg. δν ex conféctara. Brünck, et Beck. " D. Brunck. et Beck., sed nulla est sed vulgatum ὥστε et sic seu güem- conjunctivi necessitas, quum non tám - admodum (vid., si tanti est, “Thiersch. de conditione, quam de tempore apa- Gr, gr. p. 601 ed. Που.) uhice ve- tur, et de re certa serto sit. Inepte fum est. — ἀναστήσασθὰι vulg, , vero Brunckius putat, ἂν ex priore ἀναστήσεσθαι Regg. Α. B. C. D. K.

füembro repetendum esse; quem vero — Vat. D. Guelph. Vind. Vrat., qud confert locum I, 245, ejus gu est fecte receperünt Brunck. Beck.

ratio. : 847. συνάγειρε Vind, Vrat. 7 837. ἅμμε Vat. D. | - 849. Oevor’ Reg… | 888. ἑλέσθαι Vind. . 850. ἀγόρεσσεν “Guelph. :

939. ὑμείων vulg. ἡμείων Regg. 852. ἔπειτ᾽ Flor. A. C. K. Vat. B. οἱ ϱἵο Brunck. quod - 854 ἐντυνώμεθα Vind. Vrat. - — iale non recepit Beck. ejus enim, ’ Psi Med.

quem elegissent, imperio lason.et i- ᾽ 946. ἑὐκρίνανταρ và , quod re- pse obsecuturus erat. cte disjunxit Brunck. xolvovtat 841. νέὀν Guelph, — ἠράνλέα — Guelph. teste Ῥΐοιε.—ἑλάσαι Reg. A. Steph. errore typ. . : 967. ἐρύσομεν Reg. A. teste Rahnk. 842. omittit Vrát. ἐρύσωμεν Regg. B. C. D. E. Vind, 943. δἠμένειν Vind. Vrat., qui conjunctivus propter prae-. ^ 944. τἀνύσατο Vind. Vrat. - Cédehs *e ferri nequit, qu&re vulga

" 946. og τε Regg. A. C. E. ὃς E tam dedi cum Vatt. A. B. C. D. Med. Hoerstel. nescio pst ex Guelph. Guelph. Flor. Brub. Brunck. Beck.

, . Vatt. C. D., in quo a manu secunda

ΑΡΓΟΝΑΛΤΙΚΕΝ A.

» ivOlgssor πεπάλαχθς κατὸ. κληΐδας ἔρετμά. » vlog ὃδ᾽ αὖ καὶ βωμὸν ἐπάκτιον Ἐμβασίοιῳ .

900 »,Θείομᾶν ἀπόλλωνρα, à uo, χρεἰών’ ὑπέδεκεο ΄ »6ημανέςιν δείξειν va πόρους ἁλὸς, SU xs. θυηλαῖς

. S00 ἔθεν ἐξάρχωμαι ἀθθλεύων βασιλῇ!. - ‘H ῥα καὶ slg ἔργον πρῶτος τράπεθ’. ol δ) ἐπανέσταν πειθόµενοι΄ ἀπὸ δ᾽ εἷματ᾽ ἐπήτριμα νηήόαντο ——

$68 λείῷ ἐπὶ πλαταμῶνι, τὸν. οὖκ ἀπέβαλλε θάλασσα: κύμασι, χειμερίή δὲ πάλαι ἀποέκλυσεν ἄλμη.

wja δ᾽ ἐπικρατέωρ άργου ὑποθημοσύῃσιν — —. — , ἔζωόάν πάμπρωτον ἐὐσερεφεῖ ἔνδοθεν ὅπλφ |

|. τεινάµενοι ἑκάτερΏεν, ἵν᾽ s ἀραροίατο γόμφοιρ:

870 δούφατα καὶ ῥοθίοιο βίην ἔχοι ἀντιάωάαν. — σκάπτον δ᾽ αἶψα κατ εὖρος, ὅσον ποριβάλλετο χώρος, 408 καϊὰ πρώραν εἴσω ἀλὸς, ὁδόώτιόν περ

&xojévg χείρεσσιν ἐπιδραμέεσθαι ἔμελλεν. als δὲ προτέρω χβαμαλώτερον ἐξελάχαινον

vus et sensus causa et propter sequene πεπάλαχθε atque θείοµεν melior videtur, quare malim Ἰόφρα δὲ wj ἐρύσωμεν, quod mu- tatum est fortasse a librariis propter δὲ ἵπ apodosi, in quo saepe offende-

Sed eonfuicti

runt. . :

’ 858. ἀνθέμενοι Vat. C. & manu prima. —κληΐδος vulgo male. xigf- do; Regg. B. C. D. E. Vatt. A. C. D. Guelph. Med. Vind. Vrat., quod fece- perunt. Brunck. et Beck., sed mutato &centu cum Reg. Α. χληΐδας scri- bendum est. | , 959. ἐπακτίου ex conj. Stephani male-Hoelzlin. et Shaw. 962. ἐξάρχομαι Vind.,— De .pleo-

nasmo οὗ ἔθεν vid, Schaef. ad Gre-

gor. Cor. p. 86. | 963. τράπετ᾽ Flor. — ἐπάνεσσαν

ἐπαίνεσαν. |

964. πυθόµενοι Guelph. cum glos-

& interlin. µαθ όντες. : . 968. Cogitarunt h. l interpretes omnes de navi extrinsecus funibus &uccingenda et, constringehda , quare cffenderunt ómnes in vocabulo ἔνδο- δεν, guod Sanctamand, in ἔκτοδεν, Weston. Hermesian. p. 72 s. in ἐν-

üvróv mutavit, Brunck. corruptum ’ judicavit, Shaw. et Beck, cum éjozQs-

dg

φεῖ jungendum censuerunt. Sed ho-

um nihil opus est; non enim de eo,

quod putant, sermo esse potest. So- lébant quidem revera naves interdum funibus succiigi, sed nonnisi in sum-

mo periculo, carina jam dissiliente et ’ disrupta, (cf. Raphel. ad Act. Apost.

XXVII, 17. Passerat. ad Eropert B 1i, 5,23. Interpp. ad Hor. Od. 1,14, 6) id quod in nostrum locum non ca-

. dit. Itaque dubitari vix potest, quin

de alia quadam colligatione, in ipsa

navi facienda, loquatur poeta, quae

qualis fuerit non satis perspectum ha-

bemus, sed simili fortasse ei, quam -

describit Orph. Arg. 1158 s.

969. Θεινάμενοι Regg. Λ. B. C. D. E. (hicin margine habet vulgatam) Vind. Vrat., reliqui libri in vulgata

| consentiunt.

371. περιβάλλεται Flor. —χώρον ex uno Guelph. receperunt Brunck. et Beck., ut εὖρος dicatur χώρον πε-

ριβάλλασθαι, quod fieri .non potest,

recte contra dicitur χώρος περιβάλ-

λεσθαι τὴν ναῦν. — — |

972. ἔσσω vulg. metrica, ut vide- tur, «correctio lectionis corruptae ἔσω, quam habent Vatt. A. D. Guelph. et Regiorum, ut videtur, nonnulli, unde Brunck. recte εἴσω dedit, obsequente Beckio. ἈἈ–

21

APPFONATTIKON A.

975 στείρηο, àv δ” ὁλκῷ ξεστὰρ 6roplótvto φάλαγγας” τὴν óà κατάντη κλῖναν bá πρώτῃσι φάλαγξιν, ὥς xsv ὁὀλιδθαίνουσα δι αὐτάων φοφέοιχο..

iv. 0 à

&oQ ἕνθα καὶ ἔνθα µεταστρέψαντες ἐρειμὰ |

πηχύϊον προὔχοντα περὶ σκαλμοῖσιν ἔδηδαν. ^

880 τών δ᾽ ἐναμουβαδὶς αὐτοὶ ἐνέσταθεν ἀμφοτέρωθεν, οτέρνα 9 ὁμοῦ καὶ χεῖρας ἐπήλασαν. iy δ᾽ Lus Tiovs βήσαθ’, tv’ ὀτρύνειε νέους κατὼ καιρὸν ἐρύόσαι” - «κεκλόμενορ΄ δ) Uds µάλα μέγα” vol δὲ παρᾶόσον ^d κράτεὶ βρίσαντες uj στυφέλιξαν ἐρωῇ

. 885 νειόθεν d ἕδρης, ἐπὶ δ᾽ ἐῤῥωόαντο πόδεσσιν

προπροβιαξόμενοι᾿ ἡ δ᾽ ἔσπετο Πηλιὰς oy

e

ὀίμφα μάλ᾽ * oí 8” ἑκάτερθεν ἐπίαχον ἀΐσσοντερ. ai δ᾽ ἄρ᾽ ὑπὸ τρόπιδι στιβαρή στενάχοντο φάλαγγες τριβόμεναι ’ περὶ δέ σφιν ἀϊδνὴ κήκιδ λωνὺς 890 βριθοσύνῃ, κατόλισθε δ᾽ Eom, ἁλός: οἳ δὲ µιν αὖθι dV ἀνασειράζοντες ἔχον προτέρωσε αιοῦσαν. . σκαλροῖρ δ’ ἀμφὶς ἐρετμὰ κατήρτυον’ ἐν δό oi [ovóv λαίφεα ’ εὐποίητα καὶ ἁρμαλίην ἐβάλοντο. Αὐτὰρ ἐπεὶ τὰ ἕκαστα περιφραδέως ἀλέγυναν, 895 κληῖδας μὲν πρῶτα. mdi διεµοιρήσαντο,

‘oweg 376. xiva Guelph. Flor. Brub. 978. ὄψι δὲ ἔγθα Guelph. — Mat-

thiae obss. ‘critt. p. 26 quum hunc et qui sequitur versus .spurios judicat, .quia nondum locus &it remis ad scal- mos relizandis, de qua re infra de- mum v. 392 sermo sit, neque hos ne- que sequentes versus satis attente le- gisse videtur; inést enim adeo nihil difficultatis, ut. verbum hon amplius addam.

• 979. σκώλμοισιν Bronck. et recen-

tiores male. — Duo prima versus ,vo-

cabula laudat Etymol. M. p. 671,8.

382. Briaor lor. .

383. παρ deco» Vatt, A. B. D. « C. à mang prima.

384. βρίσαντε μιῇ volg. βρίσαντ μιῇ Vrat. βρίσαντες ét Vatt. Α. C.* D. Guelph. Reg ., unde f’ecte Brunck.. * dedit diceres là, glossa pup ejecta.

385. ἔδρας Vat. C. — πόδεσσι Brunck. Beck. -

386. στρίρην P Reg. A.—gdlap-

387. ὑποτρόπιδι. Flor. Brub. —. στενάκορτο Ὑτας.—φάλαγχὲς Flor.— Ad verbum fere hunc locum expres- sit Quint. Smyrn. Posthom. XII, 430 στιβαραὶ δὲ περιστενάχοντο φάλαγ- γες τριβόμεναι, nec tamen inde cum

’ Wernick. ad “Tryphiod; p. 287 nostro

loco correxerim στιβαραὶ, hoc énim mutare debuit Quintus; quia verba ὑπὸ τρόπιδι omisit, apteque Apollo- nius τρόπεδα vocavit, σειβαρὴ», quip- pe sub qua gemuere: phalanges. Imi- tatus est etiam ‘Tryphiod. v. 319 sqq.

989. ἐκήκιό ex conjectura dedit Brunck. quem sequitur Beck., qui

.qua causa adducti id fecerint, e£ quo-

modo aures eorum ferre potuerint,

ignoro. Praeterea caesuram trochai-

cam in pedé quarto nunquam hi poe-

tae admiserunt, v. Herm. adíOrph.

p. 694 s. Restitui igitur librorum le

ctionem, 392. σκαλθμοῖς Vind. Vra€ : 893. ἐβάλλοντο Guelph.

. 995. Χληΐδας Brunck. et Beck. ma-

i

l

APPONÁZATTIKAN AC

&vüp’ ἐνευναμένω δοιὼ μίαν. ἐκ δ᾽ ἄρα μὐσόην. ἤρεον Ἡρακλῆϊ καὶ ἡρώων ἄτερ ἄλλων ^^ 7. ᾽Αγκαία, Τεγέης ὃς $n πτολίεθρον ἔναιεν. ^^. vol; µέσσην. ὀἴοισιν ἀπὺὸ κληῖδα Λἴποντο ^^ ^ (00 αὕτως, oO τι πάλῳ’ ἐπὶ δ᾽. ὕερεπον ᾽αἰνήσαντες .. Tiovv ἐὐστείρης olia νηὸς ἔρυσθάι. Ἔνθεν δ᾽ αὖ λάϊγγας ἁλὸς ‘όχεδὰν΄ ὀχλίξοντες .- νήεον αὐτόθι βωμὸν ἐπάκτιον ᾿ἀπόλλωνο, ^. ,— Ακτίου Ἐμβασίοιό v! ixdvvyov: duc δὲ vol γε Ὁ 5. K5 φιτροὺς «ἀξαλέης στόρεόαν καθύπερθεν ἑλαίης. Uc

τείως ὃ᾽

ἀγέλῃθεν ἐπιπροέηκον ἄγοντες —’

᾿βουκόλοι ‘Αἰσονίδαο δύω βόε. τοὺρ δ᾽ ἐρύσαντό :

κοὺρότεροι ἑτάρων βωμοῦ σχεδόν. οἱ d

» »29

ἄρ ἔπειτα

«πχέρνιβά v’ οὐλοχύτας τε.παρἐσχεοθον. αὐτὰρ Ιήσωύ 410 εὔχετο κεκλόµενορ πατρώϊὀν ᾽Απόλλωνα. ZEE (o Ἀλῦθί ἄναξ, Παγασάς τε πόλιν v. «ἰσωνίδα vlov, »ἡμετέροιὸ voxijog ἐπώνυμον, 0g uot ὑπέστης Ἱ — 7 » Πυθδοῖ yostouévo ἄνυσιν καὶ πείραθ ὁδοῖο » σημανέειν, ἀὐτὸς yàg: ἐπαίτιὸς Έπλευ ἀέθλωον’ . - 415 ,, αὐτὸς νῦν ἄγε νῇα σὺν ἀρτεμέεσσιν ἑταίροις »

κεῖσό τε καὶ παλίνορσον ἓς Ἑλλάδα. col δ᾽ ἂν.

le, ut v. 999 κληΐδα. — διεµερίσαντο Vat. C. διεµοιράσαθτο Guelph. — — 996. ἆνδ᾽ Vat; À. — ἓν 0” ἄρα Yat. D., | .. 397. ἡρεμὸν Vet. D. e mánü pri- Bà, νεμον a secunda. 398. ἄνασαε Regg. Α. B. C. D.K. 7899. μεσφη»ξίοισιν Vat. D.— ἄπο- α]ηΐδα Flor. | 7 401. ἐρύσασθαι Guelph. «ἐπακτίου codd. et edd. qmnes. ἐκάκτιον, quod ex conjectura dedit Brunck., quin verüm sit, dubitare non Sai et sequens ᾽άχείου et βώμου ἐκακτίου mentio I, 359 et II, 689. ος αὔτ᾽ Vrat. — ἐπεὶ προέηκεν 407. τούς y Reg. Α. . Bonos Vind. Vo . παρέσχεθεν Guelph. . . vaiov. Vind. . mE

413. χρωμένφ Guelph. |

414. σειµαγέειν Flor, |

415. ἀρτεμέεσι Vrat. ——— 50-

416. voi ὃ᾽ dg. vulg. eo) δ᾽ ἂν

“*.

“Vatt. A, C. D. Regg. Α. B. C. D. E. . Med. Guelph. (inhoc σὺ ὃ᾽ ἂν tede

Piers. Veris. p. 199. Hoerstel. vero

silet) Vind. Vrat., undé Brifnck. et Beck. σοὶ δ᾽ &g^ dederunt: Sed ni-

hil impedit, quominus totam librorum

lectionem σοὶ δ᾽ ἂν recipiamus, nam, quod illi ἄν cum futuri indicativo jun-

£i non posse putarunt, errasse eos do2 cent loci plurimorum scriptorum, quos

collegerunt Markl. ad Ες. Iph: T.

894. Brunck. ad Aristoph. Nub. 465. ad Soph. Philoct. 1089. ad T’heogn.
895. Locell. ad Xenoph. Ephes. p.
896. Wolf. ad Dem. Lept. p. 259. Heind. ad Plat. Phaed. Lex. Xenoph. I, 173. Schaef. ad Greg. Cor. p. 66. Corai. ad Heliod. p. 62. Dissen. Disquisitt. Philol. I p. 11. Rei- sig .Conjectt. p.141 s. idemque De vi et. usu ἄν particulae p.100 s., equam hio vim inesse dicit huic particulae. cum

— futuro indicativi junctae, ut aliquid fu-

Xurum esüe confidentius significettr,

’e& rtostro loco uptissima est. Saepius

ὁπίσσω «

p.22. Sturz. .

P4

20 | — 4P ΓΟΝΜΩΤΙΚΑΝ. 4.

»τόσόωψ, ὅδσοδέ κάν ol éopatv, dyiae ούρων. : » lod πάλιν Beg» ἑνθνίάομαν ἄλλα . dà. ITottoi,

490 » vov 0’ tos] τήν

54e ἃ” dg Ὀραυγίὴν ἀπερθίσιι Bdiga noplédar : | ἡμῖν, Ἑνιβόδε,, δάδα - Arva,

. no ος v0 ἀπίβαθύα Λάριν αὐοτεθείμρθα itg »πρωτίστην: λάσαιμι- 0 , ἄναξ, bn. nnijpove. μοίρῃ

. 2πείσμδᾶτα. σὴν διὰ μβειν᾿ ἐπιπνεύσέι 9: ἁήνης | » μείλιχος,. $. α΄ ἐπὶ πόνιον ἐλευσῤμοθ” ἐὐδιόωντερ.”

. 495 — ‘H καὶ p. εὐχωλῇ κροχύταρ. βάλε, τὸ à ἐπὶ βουσὶν

ζωσάσθην άγκαῖος. ὑπέῤβιορ᾽ Ἡρακλέης δι. ^ 217

• ἴτοι ὁ μὲν ῥοπάλῷ pécdov xen ἀμφὶ μετώπφ πλήξει, ὁ 0” ἀθρόος αὖθι πεσὼν. ἐνερείόρτὸ yalg- -«4γκαϊορ. 0^. ἑπέροιο’ πατὰ πλατὺν αὐχένα κόψας -

490 παλκαίῳ αελέκεν κρκτορρὺς Dinge τένοντας”.

fous 0’ ἀμφοτέροιόι κεριῤῥηδὴς κεράέσσιν.,. |. τοὺρ ἃ- ὄταροι σφάξαν το θοώρ δεῖράν τε βοείας, .πόπτον δαίσρευόν. τὸ καὶ ἱερὰ μῆρ᾽ ἐτάμοντο, -. καδδ᾽ ἄμυδις vá ys πάντα καλύψοητερ πύκα δηµῷ ᾿ 435 καῖον :ἐπὶ. σχίζῃσιν᾽ ὁ δ᾽ ἀκρήτους, gis Άοιβὰς. ὠω4ἱσονίδης, γήθει. δὲ σέλα. θηεύμενὸς.Ίδμων &üvrodp λομπόμενον θυέων no, τοῖό τε λυνὴν. . πορφυρέαις ἐλίκεόσιν ἐναίσιμον ἀϊσσονσαν uos αἶψα, δ᾽ ἀπηἸεγέως vóoy ἔκφατο ἀητοῖδαο. a uie

440 .

» 1μῖν. μὲν δὲ μοῖρα θεών χθειώ τὸ περῇσαι

Ἐν, ἐνθάδε «dag ἄγυνταρ” ὠπειρέσιοι δ᾽ ἑνὶ µέσσῳ . .. κεῖσέ 1 75 s δοῦρό * δάση ἀνερχομένοισιν. ἄρθλοι. E

bac, constructione Apdiloniah siütur; ut 1, 663 οὐδὲ τι πάµπαν Gvufjaig xsy..z0i0, τόγ ἔσσεται. Π, 18. 7] wéf Tig στυγε dg πραρτερὴ ἐπιέψετ’ ἀνάγ-

; 506 y μητιάασθαι : ὃ κ

ἔρέομε», Iii, 1026 dg κάν τοι ha R

τίσρμ᾿ ἀραγήν.. 1V, 405 οὐδ’ d µως περιναµέται ὠντιόωσιφο IV, ,

8 ovàÀ dv ἐγὼ Κόλχοισιό vxti£o. 1η, 298. παΐ xév µε διὰ ᾳτόμάτοφ φοφέουσαι Κολχίδες— µωμήσονταν,

417. εόσσον Ὑταί.—ὅσοιν ἰπᾶ. Ὑταίς

s Vàt. — νοστῄσοµέν ye Reg. Ac

“418. feed “Vind. J ’ 423. σὺν Vind. ct

427, udcov. Vind, Yn. — κάρηἁ Viad, — Pro vulg. e: ex Regg

Δ. B. C. D. E. et Vat. αι μετώπῳ. re- cte receperunt Brunck. et Beck., nam neque accusativus, neque pluralis fer- ri potest.

, 498. ἀθρόας Visd. Vrat. dégdor eg. À.

" 401. περιρηδὴς male, st solent, . Brunck. Beck.

" 492. ὀφάξαντές Φοώρ’ Flor.

437. θυέων. ἀπὸ τοῖο Vrat.

Bs. ἀναίσιμον Vat. C. D.

Ἰωῖν Vatt. A. C. D. -

HN ovra$ vulg. ἄγοντας Regg. Α. B. C. D. E, Vat(. A. B. C. D. Med. Guelph. Vind. Vrat. Brunck. Beck. Eadem confusio est infra v. 889.

, 449, ἔασσιν Guelph. ut semper.

4PFONATTIKAN, 4.

y iivdo &üol Θανέειν ὄτυγερῇ ond. δαίμονοῦ elay - μτηλόθι xov πέἐπφωται be ‘‘σίδος ἠπείροιο. 445 ο ὧδε κακοῖρ Δεδαοὺς ἔτι καὶ πάῤὺς. αἰώνοῖσιν —— ἐμὸν πάτρης ἐξήϊον,. ὄφρ’ ἐπιβαίην. » Υηὸς,. ἐθκλδίη δὲ ὁόμοις ἐπιβάνει: Λίανται.. .. “Qo áp ἔφη: κοῦροὶ δὲ Φεραφοδύηρ. diovesg . νόσεφ μὲν γήθχησαν, ἄχος δ᾽ Bav. “T Ίδμονρε αἴαῃ. 450 ἦμος ο) ἠέλιορ. σταθορὸν zagapélf vos Snc, . al δὲ νίον όποπέλοισιν ὑποδκιόωνται ἅ ἄρουραν – δειελονὸν αλίνονκος ὑπὸ. ἔόφον ἠελίουο, : Assay εἦμος ἄρ’ δη πάντες ἑαὶ φαμάθοίαι. βαθεῖον :Ὁ. φυλλάδα χευάµενοι πολεοῦ ἁρόπαρ αἰγιαλδῖο | 466 κἐκλενθ’ ἑξείηο” xopà δὲ doit: μυρί ἔχειτο εἴδατα καὶ µέθυ Λαρὸν, ἀφνυσσαμένων πορολάμαιν οἴνοχόων; μετέπειτα ὃ᾽ ἁμοιβαδὶρ. ἀλλήλοισιν Du -μυθεῦνθ’, old «s πολλὰ νόου παρὰ δαιτὶ «καὶ «οἵνῳ .

με ἐψιόωνται, 6 ov ἄατός ὕβρις ἀπείη.

460 ἔνθ᾽ αν

v» “Αἰσονίδης μὲν ἀμήχανος &v £oi αὐτῷ

• SOQQUQEOXEV . ἔναστα «κατηφιόωντὶ ἐοικώς. 0H vóv δ᾽. ἂρ᾽. ὁποθραδθεὶς μεγάλη ὀπὶ νείκεσεν “Bog: . »4icovión, xiva τήνδδ μετὰ φρεσὶ μῆτιν ἑλίόσεις, dida ἑνὶ βόόσοισι vtüv νόυν. 4$ σα. δἀμνᾷ. ‘”

πας σευγερῆς Guelph — ἐπὶ vulg. . C.D. E. Vbhtt. A.C. P. Med. aelph. “Vind. Vrat: Brunck. i Hoo, y apud Qu docet n µονοςρ αἴσῃ apu uint. Sm XX, 509. X, 896.

n dooídog Reg. À. αἰσίδοῦ

445. κακοῖσι Guelph. .
446. ἐπιβαίνην Vind.
447. Φεοπροπίας Guelph. - . 450. Respicit hunc yersum E ol, p. 724, 42. na i51. Propter frequeitisdim &fn prae- peitionum xí ét ὑπό’ simam pras In verbis maxime com ner, obss. ad Quimt. Simyrn. p. 202 s.) facile aliquis adduci possit, ut usita- ns ἐπισκιόωνται reponendnm putet ἐκ Quinto et Nonno, quorum ille di- Yi ἐπεσχιόώντο δ᾽ died V, 846, iio ἐκεσκιόωντο κολώνα XLVi, 150, sed són fantom. horum

sitis (v. Spite-

XVIH, 20. ’

imitationi ribuendam ex; «it invitis

libris Miquid mutetur. —.

. 450. ud ταῖς Vatt. Q. Bi “ici |

vetas. Vi vulg. inarginl ed-

scripta est, . 456, ἆφυσομ ένων Reg: Α. ἐφοσ-

σομένὼρ Vat. “P. δὲ notnulli, ut vi-

’ *detur, ex Regg., unde recepit Brunck:

ropter temporuin, ut dicit, rationem,

. ex qua nullam video praeserttis neces-

Bitatem. Quare plurimorum librorum lectionem, & Beckio quoque póstha- bitam, revocavi. — προχυἠσὺν vulg. “to οχόσισιν Reg.E.,quod dedit Stepha stooropó:v Regg. A. B., , Quod recte téposuit Brunck:

, 457. Locos similes indicat Ruhk.

ep. crit. p. 114. |

«κάδο, μὲν omittit Flor. |

64. ἀέοοισι. ται. Flor — Pro» ductio syllabae brevis ante μέσσοισε exemplo Ἡρπλοτίοο «aget, s habet Noster TI, 879 ἐν) ἀάσαοιρ et -

48

1

APDONA TTIKAN- 4.

465 s,tdofog ἐπιπλόμενοῦ, vóv’: ἀνάλκιδας Bvdoag dsitni. ,ἵστω νῦν δόρυ 9oUgov, ὅτῳ περιώσιον’ ἄλλων . | »ὔδος ἑνὶ πτυλέμοισιν’ ἀείραμαι, ὀὐδό μ᾿ ὀφέλλει | » ZtUg τόσον, ὁδσάτιόν περ ἐμὸν δύρυ, µή vU τι πῆι

470

» Aoly.ov ἔσσεσθαι μηδ᾽ ἀκράαντον ἄεθλον »Ίδεω ἐσπομένοιο, xal εἰ 9εὸς ἀντιόωτο.

ᾠτοῖόν μ᾿ ρήνηθεν ἀοσσητῆρα χοµέξιρ — ^ c

—

‘H. xol ἐπισχόμενος πλεῖον δέκας. ἀμφοτέρῄσιν :

‘— eive χαλίκρητον: Augóv ui&w: Δεύετο Ó. olytp gels. κυώνεαί τε ysvetáósg *- οἱ δ᾽ ὁμάδησων. -

475

πάντες ὁμῶς, Ἴδμων δὺ καὶ ἀμφαδίην ἀγόρευσεν.

» Ζαιμόνιει goovétg ὀλοφωῖΐα xàl. mágog αὐτῷ. » ἠέ voi slg ἄτην ζωρὸν µέθυ βαρσαλέον xijo 3, θἰδάνεί iv σιήθεσσι, $5009 à, ἀνέηκεν defe; ;

,, ἄλλον μῦθοι. Indi παρήγοροι, οἷσί περ ἀνὴρ

4805, Φαθσύνοι ἕταρον: | σὺ ὃ᾽ ἀτάόθαλα πμπαν ἔειπας. » ola isis καὶ τοὺς πῥὶν ἐπιφλύειν μακάρεσσιν

IV, 870 διὰ nion, ut Dionys. Pe- reg. 918 ἐνὶ µέσσῃσιν. . ἀτίξει Vet. B. Guelph. 466..lmitationes poetarum latino-

ant tidicat Ruhnk. ep. crit. p. 282.

467. πτολέμοισι Yrat. — Male Be- ckius ver ovó’ — δόρυ parenthesi inclusit, ignarus constrnctionis apud s8piCos Érequentissimae, proptereaque perperam ov δό μ᾿ scripsit. Contra peceevit Brunck., qui ex more suo -Auó’ du^ dedit. Resti unice ve-

. ram librorum lectionem. ^

.. 468. του Vrat,

— .. 469. ἔσεσθαι Vrat, Flor.- –ἀκράα-

gov Guelph. .

470. Initio versus inest hiatus, qui

ferri nequit, pec mále sensui consu-

duit -Spitzner. de vers. her. p. 109,

“I0sc. y’- ἑσπομένοιο legendum judi- cans, quae emendatio confirmatur lo-

«o lliadis, qui Nostro obversatus est . | X 946. τούτου y’ ἑσπομένοιο. Sed.

in textu -nihil mutare ausus sum. —

:ἑπομένοιο Flor.

471. Apte Brunckius comparat

Hom. Il. XV, 254.

472. inisgÓu tuv Flor. — ὦμφο-

toos: Vatt; À, C. D. Flor. Brub. vid. ud. HI, 1020. e

&73.- “Ζαλίχρηκον Vrai: gelisgevey Sichol.. Faris, . P

475. ἀφραδίην Reg. Α. Vat. D.

476. αὐτῷ quum.noii ad Tasone referendum sit, sed ad Idam, ut c αὐτῷ exspectetur, facile aliquis &

’ duci possit, ut αὐτῷ corrigendu , putet, quod ita usurpari notum e:

praesertim quum quum Reg. A. exhibeat i d ipsum αὐτῷ cum glossa inter] neari col. 894 in poeta epico ab h: emendatione abstinendum vest, et p tandem, pronomen col omissum esa

Non dissimile est III, 321, ubi αὐτοι

ἡμᾶρ αὐτούς positum est; .

hm 350, ubi: plane ut nostro loco αι

τῷ pro coi αὐτῷ.

477. ἠξ τι Reg. À.

478. ἀνέοικε Reg. À. cum | glos interl. οὐ πφοσήκει. — ἀτύζειν vul, ἀτίζειν Vat. B. Vind. Vrat. mar, Reg. B., quod semé&us causa praef: rendu ος viderunt. Ruhnk. epis crit.p.93,Brunck. et rell. Eadem vert inter se comututata erant supra v. 46.

479. ἔασσι Guelph. Steph. — » pro xeQ ex conjectura Brunck. Beck de quo ad.y. seq. »

480. €c«ossvs, vulg. θαρσύνι Med. Reg. B, Vatt. A. D. Vind. Vra Flor., quod recte recepit Brunck., se nale propterea versu praecedente τει in xe» mutandum judicavit, obsequei

te.Bockio, De particula ἄν pud opte

LI

APPFONATTIKQOQNM 4 ον υυἷας ᾿ἁλωϊάδαρ. olg σὐδ ὕσον Ἰδοφαρίζεις 4.

» ἠνορέην’ ἔμπης: δὲ θοοῖς ἐδάμησαν ὀϊστοῖς » ἄμφω ’ 4ητοΐδρο καὶ ἴφθιμοί περ ἐόντερ.”’ | 485. Ὃνρ Épav’: ix 0 ἐγέλασσεν ἄδην Αφαρήϊος Ἴδας, καὶ µιν ἐπιλλίων ἡμείβετο κερτοµίοισιν. |.» γρει νῦν τόδε Ojo. Βεοπροπίῃσιν ἔνιόπε, | »tl xal ἐμοὶ τοιόνδε 9εοὶ τελέουσιν ὄλεθρον, » olov ᾽ἁλωϊάδῃσι πατὴρ τεὸς ἐγγυάλιξεν”

e

490 ,, φθάζξεο δ᾽

δππῶρ qeigag iudg σύος

ἐξαλέοιο,

pis) Θεσπίζων µεταμώνιον εἴ xov. digne ^ —

|

| Xov! ἐνικτάξων απροτέρω δὲ xs veixog ἐτύχθη,,

& μὴ δηριάώντας ὁμοκλήσαντες ἑταῖροι

«vróg v’ Αἰσονίδης κατερήτυἑν’

tivum omissa nunc nota sunt omnia. Exempla Homerica sunt Il. II, 940.

V,303. VII, 48. XXIII, 151. Od. XIV,

• 123. Apud Nostrum infra IIL, 355 εὖ δὲ καὶ οὔνομα δῆθεν ἔπιθύεις γε- μήν τε Ἴδμεναι, οἵτινες εἰσὶν, ἔκα- στά γε µυθησαίµην et, qui nostro loco simillimus est, IV, 1719 ὀέζον ὃ) ὀσσα περ ἄνδρες ἐρημαίῃ ἕνι ῥέ- [tv Ακτῇ ἐφοπλίσσειαν, — ἑεάρων Vind, sed ἔταρον in marg. Beckius roov deditlectore non monito, idem-

. que in versione latina ex reasit ; ne-

8&ci0 qua auctoritate vel qua causa

commotus.

482. vis Vat. C. — {λωϊάδων et Box ὅσσον Schol. Paris.

483. eg φάτ᾽ Vatt. A. D: Vind. Vrat. Flor., unde Stephanus óc gato dedit, quod Vat. C. a manu prima ha- bere videtur. dg ἄρ᾽ ἔφατ᾽ Vat. B. dc Epat’ Vot. C. a manu sec. Regg. quinque, Guelph. Brub. Basil. Hoelz-

lin. Brunck. et rell., idque verum esse . dubitari non otest, nam Homerus

‘. quoque 8g φατο nunquam habet nisi ante vocabulum a. consonante, incipi- ens, Eadem varietas est IV, 1096.—

| θγέλαθεν Vat. D. a manu prima. dx

V) dyflaasv Vind. Vrat. ἐκ δὲ γέλασ- σεν Schol. vulg.

487. νυν male Brunck, cf. Hom, Il. XIV, 271. — οοῖσι θεοπροπίοισιν Reg. E. σοῖσι Θευπροπίῃσιν Flor. Brub. Bàsil. — ἔνισπες inepte Med. Guelph. Ald., unde per edd. Brub.

Basil Hoelzlin. propagatum est, do-

nec Brunckius codicum reliquorum et

ἂν δὲ καὶ Ὀρφεύς” |

Florentinae lectionem recte revoca” - vit, quam dederat j jam Steph. 488. μοὶ Vind. ἐμὸν Reg. Α. 491. μελαμώνιον γΥἱπἆ-μεταμώ- ΄ Άιον, quod in codice nullo comparet, Schol. Paris. pro varia lectione af—

. fert, Schol. vulg. in textu habet, un-

de solus recepit Ste hanus. Lj κεν Med. Flor, Ald. Basil, ἦχεν Brub. 7 xt» Vind: Vrat. ex confusione fre- quentissima, De si’xe vid. supra ad

. v. 197.

492. ἐνιπάζων Vat. D. — προτέ- qoos δὲ vsixog vulg. προτέρω δὲ vtixog Vatt. À. B. Guelph. Vind. Vrat. προτἐρώ δέ κε wsixog Med. Regg.

• A. C. D. E. Vat. C., quod indea Brun-

€kio in textu legitur. .Litem dirimit locus Homericus, quem attulit Brun- - ckius, Il. XXIIT, 490. ^— καί νύ κε δὴ προεέρω τν lug yévez* ἀμφοτέροισιν, el μὴ Αχιλλοὺρ αὐτὸς ἀνίσταξό . κ) φώτο μῦθον.

494. κατερήτυθεν Guelph. — ἀνὼ Vet. D. Vind. Vrat. Schol. Vulgatum ἂν cum sensu carere videretur, Pier- son. Verisimil. p.108 emendavit: x«z- ‘Eontvs’ vero ἐν δὲ xal, quod recepit Beck. Vulgatam qui tenet Hoerstelius ita tuetur, ut dy ad πείραζεν trahendum putet per tmesin .disjunctum, sed ver- bum ἀναπείράζω aliunde non est no- tum, et ai esset, sensum: huic loco non

’ aptum praeberet. In scholiis vulgatis

ἂν pro ἄνασταρ positum dicitur, quod fieri non potest, in Parisinis pro d»-

͵

σὺν δὲ καὶ ‘O. Brunckius.

606

4PIONATTIRAN 4.

1 498 λαηῇ ἀνασχόμενος xl agi. πείραζον ἀοιδῆς, ᾽ . | Ἠειδεν 0^ ojo γαΐα καὶ οὐρανὰς δὲ Φάλασσα, τὸ πρὶν ix! ἀλλήλοίσι μιῇ δυναρηρότᾳ μαρφῇ, - vsixbpg ἓξ ὁλοοῖο διέκριθεν ἀμφὶρ ἕκαστα. —— 5.

ἠδ᾽ og ἔμπεδον cibv iy αἰθέρι τέκμαρ ἔχουσιν ᾿ἄστρα όεληναίη τε καὶ ἠελίοιο κέλευθοι΄

600

, οὔρεά 8’ ὡς ἀνέτείλε, καὶ ὡς ποταμοὶ κελάδονχες αὐτῇσιν Νύμφῃσι καὶ ἑρπετά πάντα γένοντο. ο Πειδεν δ’ og πρῶτον Ὀφίων Εὐρυνόμη. vs

“Sxsavilg νιφόεντορ ἔχον κράτος Οὐλύμποῳ, dig τε βί καὶ χερσὶν ὁ’ μὲν Koóvo. εἴκαθ. τιμῆρ, | ἡ δὲ “Pty, Énsoo) δ᾽ ivl κύµασιν δαρανοΐο.. i^

οἱ δὲ τέως µακάρεσσι θεοῖς Τμῆσιν ἄνασσον, | , ὄφρα Zeug ἔτι κοῦρος, “ἔτι φρεσὶ νήπια εἰδῶς,

᾿2ωταῖον valsóxsv . ὑπὸ σπέορ *

οἱ δέ p οὕπω -

| * 510 Γηγενέες Κύκλωπες ἐκαρτύναντο χεραυνῷ

η ! 1 . i ! H

‘βροντῇ té στεροπῇ, T8* τὰ γὰρ Zl κῦδορ ὀπάξει. Ἡ καὶ ὁ μὲν φόρμιγγα σὺν ἀμβροσίῃ σχόθεν exti.

vol ὃδ᾽ ἄμοτον λήξαντορ in προὔχοντο κάρηνα πάντες ὁμῶς ὀρθ οἴσιν ix” οὔασιν " ἠθεμόοντορ

LI

έστη» id quod apud Homerum 88e- pissime fieri constat, eaque: mihi quoque vera videtur explicatio. Sed ita versus sequens non junctus eat cum hoc versu, cui rei levi mutatio-

me succurrendum puto, 44Ν pro

ANA reponens, ita enim hunc locum

constituendum. censeo ?

ev δὲ καὶ ‘Oepe?e* λαιῇ O^ ἀνσγόμενορ κέθαριν

ο… ποίραζεν , 018 fis. Librorum lectionem ὧν revócavi, con- Jecturam in textum recipere non au-

495. 5. ἀπήραζον Schol., Paris, , quod |

Σο vi ἀντὶ τοῦ ἤρμαζεν, ut in

ἂν)

. l- vulg. πείραζεν ἀντὶ τοῦ” ’ fje-

Page. ειδε δὲ Vat. D. ἠειᾶε δ᾽ Vret. et sic Brunck. Beck., ut solent, male, 8t hoc versu et v. 503, ubi Vat. D. eandem, quam hic lectionem praebet, Vrat. vero vul£atam. Achilles Ta- tius, qui Isagoge ad Arat. c. 3. (Pe- tavii Uranolog. p..125) hunc et duos, proxime sequuntur, versus lau- ita dedit : dudo» 9 αρ γαἴα καὶ

L

^

οὐρανὸς εἠρὺς ὄπορθε s τὸ πρὶν x.t. ΑΛ. fortasse memoriae lapsu.

. 499. αὐθέρει Flor. Brub. Basil.

Basil. οὔφεά M Vrat. Flor. Brub.

Basil.

502. αὐτῇσι Med. Reg. E. Vrat. .Brub. Basil., quod non recipere de- : bebant cuin Hoelzlino Brunckius et Beckius. — πάντα γένοντο Regg. A. E., quod recepi ng vulg. πάντ΄ ἐγέ-. ,$0»r0. vid. ad Il, 1072. *

. 508. ἐπὶ φρεσὶ ed, Paris. et inde Steph. : 510. καρτύναντο Vrat.

513. Pro τοὶ Brunckiuslectore non monito τοῦ dedit, quod neque unde sumserit, neque qua causa commotus vulgato praetulerit scio, nusquam &nim comparet nisi in marg. Vind. et Schol. Paris. et sensum adeo perver- fit, ut typothetarum magis errori quam Brunckii ingenio deberi putem. Migravit tamen in editiones sequen- tes, Beckianam quoque. — πλήξαντος Guelph. teste Piersono, πλήξαντο te-, ste Hoerstelio cum gl. ἐθαύμασαν et suprascr, 7 λήδαρτορ. |

• 515. τοῖόν aqu» ἑνέλλωκε θέλκει» do» vulg., quae corrupta eaée li-

| φοῖ Libri magnopere variant κσίη»

detur, Vat. B. cum Regg. quinque, | mliqdi τοῖον exhibent. τοίη» Je epus. ὀνέλιπε Reg. Α. θέλκτον Vatt, C. D. Vind. (ubi marg. θέλκτιν) Vrat. Sxrgv Vat. À. Guelph. et suprascr. hVrat. θόλκκυν Reg. Α., reliquarum ὃν Megiorum alii θέλκτυ», alii θέλκτη», deique ἀοεδῇ Vrat. dord9g. Regg qunque et Med. Inde. Brunck. ad pie . p. 292 etad Eur..Hippol. 228

• hunc locum ita restituere conatus eat: soin» σφι ῥνύλλιπε θολκτὺν ἀοιδῆς,. ei ita cum eo edidit Beckius. Sensui quidem haec lectio satisfacit, neque librorum auctoritate caret, ideoque & me quoque 18 textum recepta est, at

eeptae lectiones neque plurimorum ’ sunt neque optimorum librorum, vo- . cbulum θελκτύς alibi non reperitur, et, quod maximum est, ,syllabam po- stremam longam habere debet, cf. Wernitk. ad ‘T’ryphiod. p. 288 s. Ita- que ampliandum censeo. . 516. Hio quoque et qui sequuntur versus corrupti sunt, nam et δὴ sen-

εἰτέως absurdum est, et τε constru- «tionem turbat, et totus locus cum praecedentibus non satig apte cohae- rt. Librorum fere nulla est discre- pantia. Pro izl.dyv in Vat. D. a se- tunda manu legitur ἔτι 87v, in Schol. vule. éw;ó7v, quod habent etiam Bteph. et Hoelzlin, Pro δὴ idem Vat. B. a.sec. manu «6ε] habet, quod cori- jectura assecutus erat, Steph. proban- te Ruhnk. epist. crit. p. 283, et rece- pit Beck. ofecto ea emendatione vix ulla potest luculentior esse, eam- que et ipse recepissem, si magna lux inde toti loco affulgeret, sed locus | 9ὰ non corrigitur, praeterea δὴ) ab- est à Vrat., et a Scholiastis alto silen- tio premitur, qui de Mercurio potius, quam de Jove loquuntur. ΄ ‘T’otum lo- cum qui emendare conaretur inventus. est nemo praeter Gerhardium, qui Lectt. Apoll. p. 74 s. ita eum restitu- endum judicat: -.

i

/

|APFONATTIKON ο.

615 κηληθµφ’ tole» -ὄφυν. ἑνέλλικο θΘλλκνὸν ὀφιδῆ. ^oc .. ὀὐδ’ ἐπὶ δὴν μετέπειτα κερασσάµενοι δὴ οι, ^—

libent Guelph., marg. Ving. et, ut vi- .

nihilo minus admodum est dubia. Re- ,

sus aeque ac melri causa ferri nequit, ^

οὐδ᾽ ix) 37v μετέπειτα κερασ- » σάµενοι δὴ λοιβά, — Ἡ δέµις ὁστέ, Qaoig, End εεγλώσ» - |. σῃσε géovro x. t. À. | Sed etigmgi τε post participtum illa- tum non moror, cujus ipse exempla

• ettuli ad Aesch, Ag. 97, tolerari ne-

quit ‘spondeus disjunctus in pede quinto, displicet Θεοῖο e&ipse verbo-

rum.newus. Ut dicam quod sentio,

locus mihi ita coniparatus videtur, ut nulla unquam conjectura ssnari pos- ait, deesse.enim nonnulla et τέωρ et τε clarissime indicant. Quomodo ve- ro factum sit, ut iocus adeo sit trun- catus, et corruptus, satis manifestum est, totus enim hic locus a v. 516 ad v. 524 posteriori carminis recensioni debetur, ia priore alia omnia legeban- tur, quae deinde margini adscripta turbas non poterant non ciere. Ver- sus à Scholiastis servatos adgcribam, quantum fieri potuit emendafos: . “. τῆμος δὲ τριτώάτη φάώνη 5g τῇδ᾽ | .— ἐπὶ ννκὶ) o.

βουθνσίην , Ἑκάτοιο Καταντόθε

| δαινυμένοίσε, . τῆμος ἄρ ἐν «4ἱῤθῥεν πνριὴ πό-

. σεν doro δὲ Τΐφυς ——

κεχλύμενος: βαίνειν ἐπὶ σέλμασε».

vol δ΄ díovzsg - ὑδὺς ἔβαινον — |

Postremi versus initium in solis Sch liis.Parisinis legitur, eumque exple-

re conatus eat. Gerhard. p. 12, addi- tis verbis: ἄφαρ Λελιημένοι sigs- σιάων. Primum quoque illorum ver- - suum corruptum esse. perspicuum est, quid enim est: ubi tertia aurora dis, hac nocte ooenantibus apparuit? Sanare eum conatus est Gerhard. e- mendando v74’ ἐπὶ νυκτὶ, sed etiamsi

Ad graece sic dici possit, saniorne

vest hic sensus: ubi eis ad. extremam noctem coenantibus tertia aurora . apparuit? nisi forte Gerhard. reve- ra putavit, τριτάτη 7] o6 detertia par- te noctis secundum Yl. X , 252 diocl posse, quod non potest. itaque aut τριτάτη aut vog corruptum est, id- -

ue confirmat satis mira lectionis va- rietas in Schol. Paris., dog pro sc, «ua tamen quid faciendum sit nemo facile dixerit, Sed haec sufficiant ad

V i

a2 M RIONZ4PTIKEN. 4

Y

E jolie icd, tlog ἐπί τε. γλώσσῃσι γέοντο - | φὐθομέναιρ,. Üxvov: δὲ. διά κνέφαρ ἐμνώοντρ. Αὐτὰρ Ov αἰγλήεσσα φαεινοῖς ὄμμασιν Hog 620. Πηλίου | αἰπεινὰς ἴδεν ἄκριας,. ἐκ O^ ἀνέμοιο -— {. εὔδιοι ἐκλύξοντο τινασσοµένης ἁλὸς ἄκραι, | E τότ᾽ ἀνέχρετο Tigvg* ἄφαρ δ᾽ ὀρόδυνεν ἑταίρο βαινέμεναί τ ἐπὶ vja καὶ ἀρτύνασθαι ἐρετμά. n σμερδαλέον. δὲ λιμὴν Παγασήϊορ 708 καὶ αὐτὴ

• 525 Ἠηλιὰρ. ἴαχεν ᾿4ργὰ, ἐπισπέρχουσα. νἐεόθαι. àv γάρ of δόρυ sov ἐλήλατο. τό Ó ἀνὰ μέσσην ᾿στεῖραν θηναίη «ώδωνίδος ἤρμοόε φηγοῦ. . oí δ᾽ ἀνὰ σέλματα βάντερ΄ ἐπισχερὸ ἀλλήλοισιν, ὧς ἐδώάαντο πάροιθεν. ἐρεσσέμεν o b χώρω, 530 εὐκόόμὼς όφετέροισι vag”. ἔντεσιν ἑδριόωντο. . µέσσῳ δ᾽ ᾽Αγκαῖος µέγα vs σθένος Ἡρακλῆος ’ Ttavov* ἄγχι 06 of. ῥόπαλον Δέτο καί οἱ ἔνερθεν ποσσὶν ὑπεκλύόθη νηὸς τρόπις. εἵλκετο Ó’ ἤδη πείόµατα καὶ µέθυ Λεῖβον ὕπερθ ἆλόρ. αὐτὰρ ᾿]ήσω , 595 δπκρυόεις γαίης ἀπὸ πατρίδος ὄμματ) ἕνεικεν. | oí δ᾽, Gov. ἠϊΐθεοι Φρίβῳ χορὰν ἡ àv Πυθοῦ
• 4j που iv “Oervylg ἦ ip “ὕδασιν Ἰσμηνοῖο. «στησάμενοι, φόρµιγγος ὑπαὶ περὶ βωμὸν ὁμαρτῇ. | ἐμμελέως κραμπνοῖσι πέδον ῥήσσωσι πύδεσσιν” 540 dig oi Ux’ ᾿Ὀρφῆος κυθάρῃ πέπληγον ἐρετμοῖς . . πόντου λάβρον ὕδωρ, ἐπὶ δὲ ῥόθια κλύξοντο” ἀφρῶ 0 ἔνθα καὶ ἔνθδα sivi) κήκιαν ἄλμη

: indicandas loci difficultates, quem re- — " 538. περὶ Bond — Vat. liqui editores silentes et Bicco pede a manu prima, mira sane discrepant transierunt. Hinc perspicuum est, Apollonium ap ’ 517. χέονται Flor. Brub. Basil. Hom. Il. XVIII, 571 ὁμαρτῆ legis

523. ἀρτυνέεσθαι ex uno Reg. D. ubi nunc ἁμαρτῆ editur, recepit Brunck. ut venustius. Miror — 539. xgounvoicry Vind. Vrat.

quomodo venustum ei visum sit, quod — 540.,dg vx’ Ὁ. vulg. versu clt 8oloecum est. dicante, cui subvenire voluit Stepl 594. Παγασήϊδός Vrat. nus, καὶ aut ἄρ ’ interjiciendo, Arna

. 696. τόῴῥ᾽ vulgo male. τό ῥ’ Vatt. B. ]Jectt. gr. p. 236 3s ὑπὰ scriben:

D. Vrat. Flor. Brub. Basil. Brunck. sed ὡς οἱ vx Reg. B. Med. (cod. Beck, *9 omittit Guelph. Dorvill. Obss. Misc. IV P. 194). V:

528. ἐπὶ σχερώ Vatt. B. D. bxi- À. C. D. Vind. Vrat. et ut vide σχερώ Flor. ἐπισχερῷ Brub. Basil. Guelph. Male Reg, D. ὡς o£ y ὑπ)
529. ἕνεεσσιν Vrat. Vind. male etiam Brunck, et Beck. eg |. 883. ὑπεκλάσθη Reg. A. Schol ὑπ Ὁ. Paris. et suprascr,in Viud. quod non — 541. δεῥόθια Vat. B. praeferendum. 542. χελαινὴ ἑκήκων Guelph. M

APDONATTIKAN v.

δεινὸν µοσμύρουβα. So.aQeyley. μάνεί ἀνβρῶν. ^ —

στράατε. δ. ὑπ. ἡκλίῳ.φλογὶ εἴκαλα. νηὸρ losdgg — - 646 τεύχεα;,.μακραὺ δ”..αἂν ἐλευκαίναντρ. κόφευθουν

ἀτραπος ex. χλοεροῖο Διειδομένη απδίοφ..

3 3 /

πἀντερ ὃ

ομρανοβεμ.,ἀβὐόσον «θροὶ ἤματι, xsivo

νῇα xal ἡμιθέαν ἀνδρῶν μένος, οἳ «τότ’. ἄρισται πόντον ἐπιαλώδσκομ,’ ἐπ ἀκρρτάτῃσι δὲ Nupgos — ἱ 660 Πηλιάδες κορυφιῇσιν ἐθάμβεον εἰδορόωσαν’

ιά

ἔργον “4θηναίηρ Ιτωνίδορ ἠδὲ καὶ αὐσαὺς . ἥρωαρ χείρεραιν ἐπικραδάονταρ ἐἔρετμα.

αὐτὰρ ὁ ἐξ ὑπάτου OQsog «sv ἄγχι θαλάσσης . Χείρων Φιάλυρίδης, πολιῇ 0’ ἐπὶ κύματος ἁγῆ .

(apud Dorvill. |. c.) Flor. Ald. Brub. Bal, quod recipiendum j Piers. Veris.p.199, receperunt Brunck. et Beck. Nescio quomodo aures.eorum ferre potuerint. Nusquam Apelloni- ucaesuram trochaicàm in pede quar- to admisit, cf. Herm. ad Orph. p. 695.

543. Hermann. ad Orph. p. 781, of- fensus hiatu, qui es£ in vocabulis ϱορ- µύρουσα ἐρισθενέων, emendandum censuit. περισθενέων. Sed estis hla- 8 eo loco, quo facillime toleratur, equo Apollonius ipse eum saepius. admisit, in caesura pedis tertii, cf.

Spitzner. de vers. her. p. 142 s. Ger-

hard. lectt. p. 188. Ceterum in rio- re recensione Schol. Florentina hanc:

lectionem fuisse tradunt: µορρύρου-

σα τυπῇσιν ἐρισθενέων μένει dv- ov. ο. τμ s 46. mitationes latinas indicat, Ruhpk. ep. crit. p. 283… — — 547. 9sol isevoscov Reg. Α. . — 548. ἀνδρών γένος Regg. A. C. E. Guelph. yévog ανδρών» Vat. B. — 549. ἀκροτώτοισι vulg. ἁπροτάτῃ- t Regg. Α. C. E. Med. Guelph. Vrat. ^ Vind. Vatt. A. B. D. et C. α manu

prima, quod cum Brunck. et Beck. re-:

ον quamquam vulgatam tuetur Dor- vl. ad €harit. p. 652 ed. Lips.: De

’ eiüfusióne illárum termirationum ser- » | .’ ’ librorum consensum in vulgata acqui- 550. exo. T0iv p κορυφῇσὶν ha-.

M. p. 479, 52,

mo fuit supra ad v. 128. ^”.

bet auctor Etyme | ud mémoriae ejus inhaeserat ex lo-

ds aliis u£ Orph. Arg. 371. Πηλίου

Xogvpag habet Maneth. II, 100. [

APOLLON. RHOD. l.’

icavit-

reliquis locis reperissent. Praeterem vulgatam, eandemque librorum pl

551. Τριτωνίδορ Reg. A. et alil fortasée Regiorum, Vrat. Vind. (ubi in marg. vulg.) Guelph. (feste Hór- Stel., nam Piers. Veris. p. 200 ᾿[ρι-

ud .

φ/δος in eolegi dicit) et var, lect. in Schol. utrisque, quod. valde dubita- vi an recipiendum sit, .quia reliquis omnibus locis Apollonius eam ‘Trito– nidem vocaf, cujus omnino inagnae sunt in fabulis ad Minyas pertinen- tibus partes, cf. C.O. Müller. Orchom.

. p.. 218. 355. Sed. Irevídog non po-

tuit a librariis proficisci, Τριζωνίδος facile reponere potuerunt; quum id

morum lectionem tuetur etiam Kty-

mol,, M. |. l. et qui ejus verba ex-

scripserunt ‘Tzetz. ad Lycophr. 855. . Eudoc. p. 322 et Phavorin. 3 552. ἐρετμοὺς Guelph. teste Pier égrud Vind. — ’ 553. 8 y’ ἐξ vulg. o i£ ὑπώτοιφ ὅρους Vat. B., quo auctore ejicien- dum est γ΄, quod hiatus removendi- causa intrusum est a librariis, cf. Ger- hard. p. 191 et quae ad IV, 873 mo- nebuntur. ./^ (7 554. Φυλιρίδης Reg. A. Φιλνρί-. .’ 05e Regg. C. E. Brunck. Beck, Sed quamquam .poterat Apollonius vocis. tetrasyllabae, primam producere, ante liquidam maxime, tamen propter tot.

evi Etiam Orph. Arg. 454 hbri omnes in Φιλλυρίδης consentiunt, itemque poetae latini Phillyrides. scribunt, v. Propert. II, 1, 60. Virgil.” Georg. Ἡ1, 550, Ovid. Art. Am. ],11.. -

C

u

“EE 9

hd a i " T Ἡ ο

API’ONATTIKAN A. :

666 τἐγγε πόδας, καὶ πυλλὰ βαρείῃ χειρὶ χελεόων ^ νόστον ἐκευφήμησεν ἀφήδέα νιδδοµένοισιν - óUv καί: of” παράκουτις ἔπωλένιον φυρέονσα cc ᾽απηλείδην: Mj qlào δειδίόκέτο Κατρί. 2E . Of-8*- ὅτε δὴ λιμένος περνηλέα. «d AOV duvi9 560 φραδβοσύνῃ μήτι τε; δαΐφρονος “Ἀγνιάδαο’ Típvog; ὃς ῥ’ iv χρρσὶν Loud τεχνηέντως πηδαλι᾽ ἀμφίέπεσκ᾽, «ὄφρ᾽ ἔμπεδον ἐξιθύνοι, δή ῥα τότο΄ μέγαν ἰστὸν ἐνεστήσαντο µεσύδµῃ, δῆσαν δὲ απροτόνδισι τανυόσάµένοι ἑκάτερθεν, «666 καδδ᾽ αὐτοῦ Λίνα χεῦαν ἐπ᾽ ἠλακάτην ἐρύσαντες. ἐν δὲ Λιγὺς πέδεν οὖρος’ ix” ἱκριόφιν δὲ κάλωὰς Σεστῇσιν περόνῃσι διακριδὸν ἀμφιβαλόντερ, ‘Τιδαίην εὔκηλοι ὑπὲρ δολιχὴν Δέον ἄκρην. τοῖσι δὲ φορμίζων εὐθήμον, μέλπεν ἀοιδῇ 870 Ὀἰάγροιο . πᾶῖς νηοσσόον εὐπατέρειαν 070g “Motsuuv, 1) -xslvag σκοπιὰς ἁλὸρ ἀμφιέπεσκεν ’ ῥυομένη καὶ γαῖαν “oAxión* vol δᾶ βαθείηο |

^ ὑχδύες ἀΐσσοντες ὕπερθ)

ἁλὸς 9 ἄμμιγα παύροις

ἄπλετου, ὑγρὰ χέλευθα διασκαίροντες E ἔποντο.

575 ὡς 9^ ὁπότ ‘ἀγραύλοιο xat’ ἴχνια σημαντήρορ

v μυρίά. Bj” ἐφέπονται ἄδην. πεκορηµένα ztolgg -

τα. οἷς οὖλμν, ὁ δὲ τ’ εἶσε πάρορ σύριγγι λιγείῃ

“φαλὰ µελιζόμενος νόµιον μέλος dg ἄρα tol : ye .. ὠμάρτευν’ τὴν 0”. αἰὲν ἐκασσύτερορ φέρεν οὖρορ:

BST. ἑπολένιον Vind.

“558. Πηλεΐδην Brunck. Beck. ex

more,

559. ἄὤκρην scribendum videri pro ἀκτήν monebitur ad II, 994.

560. μῆτι Flor. Brub. Basil. et codd. aliquot , male, ultima enim ex

contractione producitur, v. Spitzner.

de vers. her. p. á4. .

561. Hic cum trecentis proximis versibus desunt in Guelph.

562. δῆσάν τε Brunck. ex conje-

ctura inepta.— ἑκώτερθε ex Reg K. Brunck. Beck. Reliqui omries με

. τερθεν.

965. χεῦον Flor. Brub. Basil. — Schol. Ven.ad Il. XVI, 183 et Etym.M. p.424, 19 hunc versum, poetae nomine. non addito, ita laudant: καὸδ᾽ ad-

A

τοῦ Λίνα χεῦον ix’ ἠλάκατα rat όάνσεο,

s. $7. p5rerjor Regg. D. E, Vatt. |

Beck. ut solent. —du

piiéilovess Vind.

569. ἐὐθήμονι Brunck. ut solet.

. 570. νηρσόον Schol. Paris.

572. τῇ δὲ βαθαίης Regg. Α.Ο. E guod recepit Brunck. inepte. vol i

pa8síng Ald. Paris. ἐκ δὲ βαθείη Vat. A. Brub. Basil. Hólzlin. Shaw

’ Inrecepta lectione, quam reliqui cod«

ompes.cum ed. Flor. tuentur, nibil ei: offensionis. 573. ἔμμιγε Schol. Paris. fortass

pro 9 rau

574. ἅπλατοι Schol. Paris. Uter que scholiastes explicat: ἀπροσκέ /ἆαστοι, ᾷεγαλοε.

575. ωμάρτευ Vind.

» -

APTONATTIKRN À.

580 ἍΑὐτίκα δ᾽ ἠερίη «ολυλήτος ala. Πελασγῶν δύετο, Πηλιάδας dà παρεξήµειβον ἐρίπνας | giày ἐπιπροθέοντερ”. ἕδυνε δὲ Σηπιὰρ ἄκρη, φαίνετο δ᾽ εἰναλίη «2χκίαθος, φαίνοντο δ᾽ ἄπωθυιν Πειφεσιαὶ Mádyvgod 9’, ὑπεύδιος ἠπείροιο ’ 685 ἀκτὴ, καὶ τύμβος «{ολοπήϊος” ἔνθ᾽ ἄρά τούγε «ἑσπέριοι ἀνέμοιο παλιμπνοίῃσιν ἔκελσαν, .^ καί pav κυδαίνοντες ὑπὸ χνέφας ἕντομα μήλων | κεῖαν ὀρινομένης ἁλὸς οἴδματι’ διπλόα ὃ᾽ ἀκταῖς ἡματ᾽ ἐλινύεσκον’ ἀτὰρ εριτᾶτῳ προέηκαν 600 νῇα τανυσσάµενοι περιώσιον ὑψόθι Aaiqog. τὴν Ó’ ἀκτὴν ᾽Αφέτας ᾽ἀργοῦς ἔτι κικλήσκουσιν. . - ο. Ἔνθεν δὺ προτέρωδε παρεξέθεον ἸΜελίβοιαν, [ἀκτήν «’ αἰγιαλόν το δυσήνεµον εἰδορόωντερ.]

581. De e prima vocabuli dvsro pro- ducta v? Wernick. ad Tryph. p. 374, , 982, ἐπὶ κροθέοντες Vatt. A. C.— ἀκτὴ Reg. D. ex confusione frequen- üeima ; ita et Orpheus, qui hunc lo- em imitatur, Arg. v. 462 s.

3 φ

Τισαίη ὃ ἀπέκρυφθεν &xer καὶ.

9

Σηπιαρ ἀκτὴ, D. , φάνθη δὲ Σχίαθος, doloxog s’ d»sgaívsro σῆμα. Sed hunc oportebat ἀκτή dicere,quum, àx07 praecessisset, 583. ἄποθεν Vind. | ὅδά. Μάγνησσα Schol. Paris. 585. «4Φολοπείης Reg. A. «4ολοπί- we Vrat. ?

586. πά]λεν πνοιῇσιν vulg. πα]ι-

ανοίῃσοιν ex conjectura dedit Brunck., quam confirmant codd., nam ααλιν- ανοιῇσιν habent Vatt. A. D, παλιµ– ανοιῇσιν Vrat. παλιµπνοίησιν Vind, Gm pl. £vavríaig πνοιαῖς. 588. κῄαν Vatt. A. D. Vrat. —αὐ- ταῖς pro ἄκταῖο Steph. ex errore typ. 589. zuota δανύεσχον Vat. B., merus error videtur ex frequente üterarum 4 et 4/ confusione natus, wn igitur propterea cum Gerhardo P. 44 putandum, in priore recensio- ne mendosum δαι/νεσκον scriptum füsse. ’ 590. τανυσάµενοε vulg. Veram le- ctionem praebent Vatt. Α. C. D. Med. Vind. Vràt. Regg. A.B. D. E. | 592. παρεξέθενον Vind. παρεξέ- 9ivy» Vrat. —

. 598. Qued versus hic et sequens in idem vocabulum s/cogóovrsg ex- eunt, id omnino ferri nequit, quam- quam enim ll, 5745s. uterque versus in αὖθις et II, 1108 sin αὕτωρ ex- jt, ea et breviora sunt vocabula et minoris momenti, hanc autem ejusmo- di repetitionem tolerasse Apollonium nemo putaverit. Quare Brunck. ad ’ Theocr. XX , 26 prius εἰσορόωντερ in ἐκνεύσαντερ mutandum judicavit, quo in simili re utitur Orph. Arg. 460, idque deinde in. textum recepit, et eandem emendationem iterum laudi- bus extulit ad Aristoph. Eccles. 614. Sed ea est admodum temeraria mu- tatio neque probabilior Jacobsii con-

Φεσίατα apu Weichert. de versibus

Virgilii εἰ Valerii injuria. suspectis p. 88 δυσήνεμον ὀῤῥωδοῦντερ ; praeterea totus versus ita est compa- ratus, ut sine ullo sensus defirimento &besse possit; denique ἀκεήν et e£- γιαλὸν, vocabula idem significantia, quis conjuncta ferat? Itaque rectius vidisse videntur Matthiae obss. p. 26 et Beckius, qui versum spurium jü- dicant. Omnino dubitari non potest, quin ex priore recensione irrepserit, in qua sequens versus ita comparatus erat, ut non in εὐἰσορόωντερ desineret,

uae est et Gerhardi p. 29 s. senten- Sa. Fortasse tum &xgg» v’ αὖια- . λόν rs lectum est. His causis com- motus versum uncis inclusi,

C2

e^

APIONATTIKSN, A.

| ἠῶθεν 9 Ὁμόλην αὐτοσχεδὰν. εἰόθρόωνις — .—

595 πύόντῳ πεκλιμένην παρεµέτρεον *. οὐδ’ ἔτι΄ δηρὸν . μέλλον ὑπὲκ ποταμοῖο βαλεῖν «4μύροιο: ῥέεθρα. φαεῖθεν δ᾽. Εύρυμενάρ. τ8. πολυκλύβτουρ’ τε φάῤαγγας ἜὌσσης ‘Οὐλύμποιό τ) ἐδέδρακαν ᾿ αὐτὰρ nad χλίτεα Παλλήναια Κανάσεραην᾿ ὐφὶθ. ἄκρην. .

600 ἤνυσαν ᾿ἐννύχιοι πνοιύς ἀνέμοιρ Δέοντες. ..

. ἠρι δὲ νισσομένοισιν “A90 ἀπνέτελλα’ κολώνη E Θρηϊκίη, 1 ἣ τόσόον ἀπόπροθι 4ἤμνον ἐρῦάαν, ..

“^ ὥσσον is ἔνδιόν xsv ἐὐσεολος ὀλκὰς ἀνύσδαι, . ἀκροτάτῃ πορυφῇΏ σκιάδι, καὶ ἐσόχρι Μνρίνης.

605

τοῖσιν δ᾽ αὐτῆμαρ μὲν ἄεν καὶ ἐπὶ κνέφας. οὗὖρ9ς

πόγχυ μάλ᾽ ἀκραὴς, τετάνυστο δὲ Λαίφεα vió. αὐτὰρ: p AjsMoto, BoAaig ἀνέμοιο λιπόντος …. εἰρεσίῃ αραναὴν Σιντηΐϊδα «4ἤμνον ἴκοντο.

“Evo” ἄμυδις πᾶς δῆμορ ὑπερβασίῃσι γυναικῶν. :

610 νηλειῶρ δέδµητο παροιχομένῳ. Λυκάβαντι. C δὴ γὰρ κουριδίαρ μὲν ἀπηνήναντο yvvaixag .

ἀνέρερ ἐχθήραντες, ἔχον ὃδ᾽ ἐπὶ ληϊάδεσσιν

venio ἔρον, ἃς αὐτοὶ ἀγίνεον ἀντιπέρηθεν .

594. Propter homoeoteleuton bunc

versum omáserunt librarii, qui Vat.

B. et Vrat. scripserunt, hic eum in margine adjecit.

. 595. οὐδέ τι Vatt. A..C. D. Vrat.

. 596. βάλλειν Vind.

., 591. εὐριμένας Vatt. A. C. D. εὔρυ-

pévag vulg. » quod pro adjectivo etiam Schol. ha .Sed male se habent epitheta copula juncta, recte: igitur Ruhnk. ep. crit. p. 285 Εὐρυμενάρ scribendum esse vidit, quam ‘T’hessa- liae ur memorat. Certissimo argumento es Valer. Flacc. II, 14 remis insurgi- e inde πρ) Eurymenas. Be- ckius male Εὐρυμένας.— φάλαγγα

at. C. à m. 1. et Schol. Paris. j

599. κλείεεα Vatt, A. C. D. Vind, Vrat. Brub. Basil. –“Παλλήνεα Vind. Vrat.

600. xvovj Vatt. A.B. D. et C. a m. 1. πνοῇρ C.am. 2.

601. ἀνέτειλεξερ. À.— A49 ng evé- τελλε xolg» Θρηϊκίη laudat Schol, ad ‘T’heocrit. VII, 76.

. 603. Expreadt Ἡ hunc versum Dio-

m etiam Steph. Byz. com–

nys. Perieg. 155, ubi male. edi ἀνύσσῃ. 604. ἐς ἄχρι Vatt. A, B.C. p.

’ 608. Σιντιήδα’ Vind. — Hemi

chium laudat Etymol, M. p. 713,

609. δέµδητο Flor.

611. ἀπανήναντὺ Reg. Λ.

612. ἐχθείραντες Med. Reg. Vat. B. Flor. Brub. Shaw. Repo erat jam Stephanus, quod in reli libris legitur.

613. ἔρων Keg. A., quod a libr:

rofectum est meíro prospiciei eden de causa τας legitur in Y B. Flor. et reliquis editionibus, q tam aperte correctori metrico debe ut mirer, quomodo id recipienc esse judicaverit Spitzner. de vers. |

. 61 post exempla contraria, q lpse eo loco collegit; cg, quod οἱ omnes, illo uno excepto, praebent, cte recepit Brunck. — ἀγήνεον R« A. E. Vat. B. Flor. Brnb. Basil. H. lin. Veram lectionem, quam rel libri praebent, jam reposuerat St — ἀνευπέρμβεν Vind, ἀνειπέ Schol. Paris.

APPDNA PTIKON 4

33

Θρηύκίην δῃοῦντες” ind χόλορ αἶνὸς ὅπα[εν

615 Κύπριδος, οὔνεχά μεν γεράων ἐπὶ. δηρὸν ἄτισσαν. à μέλεαι ζήλοίό τ ἐπισμνγερῶς ἀκόρητοι. ᾿οὐκ olov σὺν τῇδιν Σοὺρ ἔρῥαισαν ἀκοίτας dp εὐνῇ, πᾶν δ᾽ ἄρσεν ὁμοῦ yivoc, ὥς xsv ὀπίόόω . μή τινα Λευγαλέοιο φόνου τίσειαν ἀμοιβήν.

6d0 οἵη 9’ ἐκ. πασέων γεραροῦ περιφείσατο πατρὸς

ο Ἠψιπύλεια Θόαντος, ὃ δὴ κατὰ δήμον . ἄνασσεν’ | AdQvax, δ᾽ iv ola pay ὕπερθ) ἁλὸς ἦκε φέρεσθαι, - αἵ κε φύγη.. x«l τὸν μὲν ig Οἰνοίην ἐρύσαντο

“πρόσθεν ἀτὰρ Zixwóv ys μεθ ύστερον αὐδηθεῖδαν

s νῆσόν ἐπακτῆρες, Σικίνου ἄπο, τόν ῥα Θόάντι

• Νηϊὰς Οἰνοίη Νύμφη τέκεν εὐνηθεῖσα. υταῖδι 0B βουκόλιαί vs βοῶν χάλκειά τε δύνειν . ᾿τεύχεα. πνροφόρους τε διατµήξασθαι ἀρούρας . ῥηἵτερον πάσγσιν ᾿4θηναίης πέλεν ἔργων, “60 olg. eie ἑοπάροιθεν ὀμίλεον. ἀλλὰ γὰρ ἔμπης 5 θαμὰ δὴ πάπταινον ἐπὶ πλατὺν ὄμμασι πόντον δείµατι λευγαλὲφ , ὁπότε Θρήϊκες ἴασιν, «τῷ καὶ ὃτ᾽ ἐγγύθι νήσου ἐρεόσρμένην ἴδον ᾽άργω, ᾽αὐτίκᾳ πασσυδίη πυλέων ἔκτοσθε Μυρίνης

i

635 dos τεύχεα δῦσαι dg, αἰγιαλὸν προχέοντο,

. Θυκάσιν ὠμοβόροις ἴκελαι’ φὰν γάρ που ἰκάνειν

615. ἐπιδηρὸν Flor. Brub. Basil., eedemque edd. cum Schol. Peris. ἄμσαν,

• 616. μόλαιε Vind. — ἐπεισμυγερῶς

.À. — Hunc versum non suo loco gi, et versu sequente οἱ δ᾽ scriben- dum 9599. suspicatur Beckius, nescio qua causa,

617. Hic legitur adverbium ojo», «jus exempla desideravi wt μα Ágam,. 190. Item infra II, 634. III,

618. Iv, 652. 1077. — Tijacnas Vat. B.

619. φύγοι Brunck. ex uno Reg. C. (ubi tamen vulgata suprascripta et) dedit, tanquam huic loco aptius, allatis locis I, 171. 663. 827. 1I, 340.

585, quorum primus tantum cum Rostro comparari potest. Contra al x? eadem deliberandi vi cum conjun- civo jungitur 1l. I, 420. IV; 249. Vi, 394. VIIT, 191. X, 55. XI, 797. 799. XI, 236. XXIV, 301. Od. 1.

879 et passim. ‘Eodem gensu at: x4

apud Nostrum legitur cutn conjuncti-

vo II, 1128. III, 26. εἴ xs 1, 807. III, 642. cum optativo II, 696. III, 535. 693. IV, 417. 462. Itaque vulgatam revocavi.

624. αὐτὼρ Reg. A. —— Σύκινον Βορ. Α. et Schol. Paris. — «vó797— σαν Flor. Brub. Basil. — Hunc ver- sum cum parte praecedentis laudat Etymol. . p. 712, 51.

Geo ἐπακνῆφες ἄνδρερ Συκίνου

R [7A τῇσι ex conjeotura Brunck.

Beck. Mirum sane in forma insolen- : :

tiore hic libros omnes consentire. 629. ἠδύεερον corrigi vult Mat- thise Misc. phil. II, h p. 115 sine causa.— πέλον Re 635. δύσαν Vin à δύσανεες Vrat. — 636. θυάσι» vulg. contra metrum. Θυιάσιν ex Etymol. M. p. 457, 19 recte restituit Brunck. cf. Bentl, ad

V

4PDTONATTIKRN Wc

Bprfixog ἠδ᾽ ἅμα τῇσι Θοαντιὰς ψικύλεια | | δῦν) à τεύχεσι πατρός. ἁμηχανίῃ ὃ) ἐχέοντο. ἄφθογγοι” τοῖόν. όφιν ἐπὶ δέος ᾖωρεῖτο.

640 Τείως ὃ᾽ αὖτ

• ἐν νηὸρ ἀριστῆες προέηκαν

Αἰθαλίδην, κήρυκα 9oov, τῴῷπέρ τε µέλεόθαι ἀγγελίας καὶ σκῆπτρον ἐπέτρεπόν Ἑρμείαυ, σφωϊτέροιο τοκῆος, ὃ ol μνῆστιν πύρε πάντων ἄφδιτον * οὐδ ἔτι φῦν περ ἀποιχομένου ᾽Αχέροντος

646 δίνας «ἀπροφάτους φυχὴν ἐπιδέδρομε: λήθη.

• ἀλλ j «* ἔμπεδον «liv ἀμειβομένη μεμόφηταε, ἆλλοθ᾽ ὑποχθονίοις ἐναρίθμιος, ἄλλοτ) ig αὐγὰς ἠελίου ζωοῖσι μετ ἀνδράσιν. ἀλλὰ τί μύθους

i o αὐβαλίδεω, χρειώ µε ‘διηνεκέως ἀγορευειν; . 650 Us ῥα τόθ᾽ Ὑψιπύλην’ µειλίξατο δέχθαι lóvrag

4ipatog ἀνομένοιο διᾶ κνέφαρ᾽

οὐδὸ μὲν ἠοῖ

πείόματα νηὸς ἔλυσαν ἐπὶ πνοιῇ Βορέαο. ημνιάδες δὲ. quvaixsg. dva ατόλιν itov ἰοῦσαι sig ἁγορήν αὐτὴ γὰρ ἐπέφραδεν ψιπύλεια.

e? ο

655 καὶ ὁ ὅτε

δὴ µάλα πᾶσαι ὁμιλᾶδὸν ἠγερέθοντο,

αὐτίκ &gQ y ὀνὶ τῇσιν ἐποτρύνους’ ἀγόρένεν.

Hor. Carm. II, 19, 9. Brunck. et. Blomf. ad Aesch. Sept. Th. 500 (494). Θωάσιν Vatt. A. C. D.

637. Malim. ἡ à’ dpa τῇσι.—το- σι Flor. Brub. Basil. Steph. ut mox “ν. 656 , inde ταῖσι Hólzlin. Shaw., sed τῇσι codd. omnes, Brunck. Beck,

638. ÓU»’ Vrat. — (v Vat. B. — ἐγένοντο Vind, ἑλέοντο mar ἐκέχυντο ex uno Reg. py Ms Beck. male. cf. 11, XVIA bs. XIX, 856.

. 639. 629. ἠώφητο Vind. ᾖωρεῖτο marg.

• πέτραπον ex uno Reg. Bk. Beck. Idem exhibent Vatt, .À. Ο. D., sed nihilominus imperfe- ctum retinui, semper enim legationi- bus fungi Aethalidem jubebant.

643. σφωἵτερος suus , ut II, 763. HI, 335. 600. 625. 1997. IV, 273.—

Fugit hic versus Hermannum, quum

ad O?ph. p. 782 locos colligeret, qui- bus syllaba brevis in consonantem de- sinens ante oZ non producitur, legitur enim vulgo roxog, 0g ol, neque du- bitavi ὃς in*b mutare, ab Amperitis librariis propter hiatum, qui eis vide- batur , corruptum. Loci Homerici,

quibus ó. ὃς ante οΓ non producitur

1. VI, 90. XIII, 561. Od. I, 300.
2. 308. XXI, 416, quibus omn

ὃ reponendum “videtur. Unus n . est praeter hunc Apollonii ii locus, ita a regula deflectitur, 1204

quo infra sermo erit.

^ 644. οὐδέ τι Vrat. Schol, P. 651. ἀνυμένοιο vulg. invito m

ἀνωμένοιο Reg. D. ἀνομένοια R.

À. B. C. E. Vatt. A. Ὁ. etC.am.1

Paris. Schol. Paris. et Etymol. NV

D.. 111, 17. hinc recte Brunck. B

Jdem restitui jam poterat ex |

Nostri II, 494 et IIl, 1340.

658. feo» ἑοῦσαι emendandum | j et Gerhard. p. 75 propter loca Ek cà Il. X$ 470 et XXLII, 38, ubi. lóves legitur. Cujus mutationis cessitatem non video, nam et ser probum exhibet vulg. lectio ; verba ita jungantur: dvd ari. σαι, Io» V; dyogiv, neque minus mericum est ]£ov ἑούσαι, sic ll. I ^ lives, XIX, 50 ἴξοντο 468 αντίκα FU Dy’ vulg. av , ὃν ἃ À. Vatt. Α. c

4

4

APLIONATTIKSN A.

» 4 φίλαι, 80,07 ys

δὴ µενοεικέα δῶρα «όφωμεν

. Φἀνδράσιν, οἷά v’ ἔοικεν ἄγειν ἐπὶ νηὸς ἔχονταρ, »Πΐα καὶ μέἐθν λαρὺν, ἵν᾽ ἔμπεδον ἔκτοθι πύργων

660

665 , ὑμέων. à εἴ τις ἄρειον

»µίμνοιεν, μηδ ἄμμε κατὰ χρειὺ µεθέποντες » ἀτρεκέωςρ γνάώωσι, xax) à. ἐπὶ πολλὸν ἴκηται ».βάξις’ ἐπ µέγα ἔργον ἐρέξαμεν, οὐδέ τι πάµπαν Ὀυμηδέρ xsv τοῖσι τὀγ. »ἡμετέρη niv νυν τοίη παρενήνοθε uiri:

ἔσσεται, sb κε δαεῖεν.

Pd

Exog µητίδεται ἄλλη,

:ἐγρέσθω᾽ τοῦ γάρ vs καὶ εἴνεκα δεῦρο κάλεσσα. -C”)Ag ἄρ᾽ ἔφη καὶ θῶκον ἐφίζανο πατρὸς £oio .

Vrat, quod recte preetulit Brunck, lta enim infra II,. 1082 ovríx’ ἄρ olys et ipsum illud αὐτίκ &Q’ 7ye Hon. Od. XXI, 46. Praeterea αὐτίκ ἄρα legitur Il. XVI, 308. XXI, 378. Od, V, 77. XV; 983, nusquam vero αὐτίχα ῥα.— εοῖσιν Flor. Brub. Basil. 658. ἔηκεν Vind, 660. µίµνωσι ex conj. Brunck. Beck., quibus optativus soloecus vi- πι est, qui nünc nemini amplius vi- detur. Neque in eo est offendendum : quod juncta est utraque syntaxié&, ut ab optativo ad conjunctivum transea- tw. Simillmus est locus Hom. Il. XXIV, 584 sq. et apud Nostrum I, 46 πάώτρης ἐξήίον, ὄφρ᾽ ἐπιβαίην φηὸς, ἐὐκλείη δὲ δόµοις ἐπιβάντιε

• Λίπηται. Cf. quae monui ad Aesch, Prom. 202 et Schaef. ad Oed. R.p. |

248. — ἅμμι vulg. ἅμμιν Reg. A. ἅμι Vind. Vrat. Quum dativus ferri ne- queat, ἄμμε a Stephano repositum receperunt Brunck. Beck., quos aecu- &s sum , quamquam memorabilis est librornm omniuní consensus. “4upu& &men exhibent Schol. Florentina. — µετέποντες Vind. —— . -
249. ὀρέξαμεν Vatt. A.C.D. -
250. 9. καὶ τοῖσι voy ἔσσεται vul Profecto male, nam x«i nullo modo i potest, Θ. καὶ τοῖσι τόγε ἔσσε- ται Vatt. A. C. D. Vrat. Vind. θυμῆ- δες τοῖσι τόγ᾽ ἔσσεται Reg. E. Hae solae sunt librorum discrepantiae, nam quod Brunckius dicit, καὶ in pluribus codd. abesse, ei non multum tribuen- dum est, quum nomina eorum non addat; (neque alii possunt quam qui- dam de Regg. esse, quorum quum ex

.dicativi juncta, de

solo E. eam lectionem afferat, in qua καὶ desideratur, in hoc wolo vel for-

tasse etiam in Reg. A. καὶ abesse pu-

,te.) Nihilominus hac re nititur ejus

emendatio admodum temeraria et o- mni probebilitate carens: θυμῆδες

.tojeiv ys τόδ᾽ ἔσσεται. Beckius vero

pejus etiam scripsit: θυμηδὲς τοῖσε τό γε ἔσσεται, quod et ipsum omni auctoritate caret, nam quod iu. Vrat. et 8l. ita legi dicit, falsum est; im nullo libro hoc legi vidimus. Iam vulgatum x«l, quod omni sensu caret, non ali- unde potest quam ex xev ortum esse librariorum errore, quem frequentis- simum esse jam supra vidimus. (Apud Nostrum καί et xé confusa reperiuntur J, 244. 089. 780. 1908. II, 232. 294. 342. 362. 389. 413. 696. III, 377. 01.” 693. 842. IV, 636. 1049. 1418.) Dein- de si quis librorum lectiones diligen : ter inter se contulerit, duplices fuisse deprehendet lectiones in duabus re- censionibus, alteram priorem 6. τοῖσιν tóys ἔσσεταε, altere posterjorem 9.

xs» τοῖσι τόγ ἔσσεται, quae deindé - in libris confusae sunt. Posteriorem

non dubitavi in textum recipere, non offensus particula xév cum futuro in- i qua vid. quae ad I, 416 monita aunt, s 664. νῦν Vrat. | E . 665. ὑμείων Vind, Vrat. Brub. Βα- sil — Fr; pro s? Basil: —— µητίσσεται

vulg. µητίσηταε Regg. A. E. µηείσέ-

vai Regg. C. D. Vatt. B. D. Flor. Brub, BasilBrunck. Beck. — ^— —

• 666. δεῦρ᾽ ἐκάλεσσα suspicatur Brunck. sine causa. vid. ad II, 1072.

ON

EE

APPO NATTIEANT Y.

4

íi ι / ! 00€ t. e | ^ » Adivov: αὐτὰρ Üsüwo. φίλη vgogós: doro Πολυξὰ, .

γήραὶ δἡ. ῥινοῖσιν ἐπισκάξουσα: πόδεσδὀ, — “7c 670 βάκερῳ ἐρειδοβένη, míos δὲ μενὲαιν’ ἀγορεῦσαν. — τῇ xdi παρθενικαὶ πίδυρὲεςο σχεδὸν ἑδριόωντο ἁδμῆτες λευκῇσιν ἐπιχνοαούσῃ Ἔθείραιά. etj δ᾽ ἄρ) bi uicog ἀγορῇ., ἀνὰ δ) ἔσχεθε δειρὴν κα µόλιρ κυφοῖο µεταφρένου ὧδέ v’ ἔειπεν. |

^ 615

»4üge μὲν, dg αὐτῇ περ ipovdtvin “PiirvAsg,. » ziuxousv ξείνοισιν, ἐπεὶ «καὶ ἄρειον ὁπάσσαι. — 7C

— »Üups ys μὴν τί µῆτις ἐπαυρέόθαι ‘βιότοιο, οαἵ κεν ἐπιβρίόη Θρήϊξ δτρατὸὀθ ἠδ vig ἄλλοο — » δυσµενέων; ἅτε πολλὰ μετ’. ἀνθρώποισι πἑλονίαι, 680 ,, ὧρ καὶ. νῦν. 60. ὅμιλος ἀνωϊστως ἀφικάνει. | »Εἶ δὲ τὸ μὲν µακάρων τις ἀποτρέποι, GAVx δ᾽ ὀπίσσς “µυρία δηϊοτῆτος ὑπέρτερα πήµατα μίμνει. »εὖτ᾽ ἂν δὴ γεραραὶ μὲν ἀποφθινύθωσι γυναῖκες,

»

».κουρότεραι Ó’ ἄγονοι

στυγερὸν ποτὶ γῆρας ἴκησθε,

685 », πῶς τῆμορ βώσεσθε δυσάμμοροι; ἠὲ βαθείαι

668. αὐτὰρ omittunt Vrat. Vind. Flor. Brub. Basil., ethae quidem edi- tiones prb λάΐνον exhibent λαΐνειον, in qua lectione, a nullo editorum an- notata, nescio an alterius recensionis

vestigium agnoscendum sit.

670. περὶ vulg. πέφι. quod etiam - in eodd. nonnullis legitur, recte resti- ’ tuit Brunck. — δή Reg. A. et alii qui–

dam, ut videtur, Regg. ex metri igno- rantia, v. Herm. ad Orph. p. 704. — μενέαινε Vind. μενέαιγεν a m. 2. us- i^ Vrat. — 4 mE |. 6721 λευκῇσιν ἐπιχνοάόνσαι vol In quo merito offendit Brunck. quum de puellis juvenculis ex ea lectione eermo sit, ideoque ῥανθῇσιν repo- suit; sed id quomodo in lsvxjosur íransierit, nemo facile dixerit. We- σου. Hermesian. p. 79 s. πλεκτῇσιν rescribendum judicat, quod eadem difficultate premitur. Gerhard. Lectt. p. 76 λενρῇσι» emendavit, sed Λευ- exl ἔθειραι an unquam dictae eint, nescio ;. si dictae sunt, quomodo ad juventutem — significandam . adhiberi

possint non video. Multo facilior et

&ptior in promtu est emendatio Pas- seovii, quam V. D. humanissime me:

, ] r4

» αὐτόματοι Bósg ὕμμιν ἐνιξευχθέντες ἀρούραις

cum communicavit, ἐπιχνοαούσῃ, qu omnis loci difficultas ita tollitur, v eam in textum recipiendam esse ju

dicaverim.

— 675. ‘“ψιπνλεία Reg. À. . 676. πέµποµεν Vind. Vrat.

677. ἐπαύρεσθαι vulg. émovga σθαι Vatt. C. D. ἐπαυρέσθαι, quo in Flor. Brub. Basil. legitur et Schol. quoque affertur, necessario r« scribendum duxi, | m

678. ἐπιβρίσσῃ Vind./Vrat. '

679. Brunckius non hic sed po ἀφικάνει interrogationis notam sui, minus bene. — πέλωνται Flo Brub. Basil. ᾿ »

680. ἀποτρέπει vulg. dxorQéx Med. Vatt. A. C. D. Vind. Vrat., qu recte praetulit Brunck.

681. ἀποφθινύθουσι vulg. ἀπ’ φθινίθουσι Flor. Brub. Basil. c; φθινύθωσι Reg. E. Virid. Vrat., r ctà repositum a Brunckio. Conjec tat jam Steph.

682. κουρύτεροι Flor. iN

683. fagtí(aig et Brunck. erro typ. ut videtur.—Prius hemistichiu laudat Etym. M. p. 218, 36.

684. αυὐτόματι Vind.

APTDNATTIKAN 4. /—— (0131. » ystovópoy vstoto διειρύδόουσιν ἄροτρον, | καὶ αρόκα τελλομἐνού ἔτεορ στώχυν ἀμήσονται; ’ »q μὲν ἐγὼνι sl καὶ us τανῦν ἔτι πεφρίκασι -

690 ,, Κῆρες, ἐπερχόμενόν που ὀϊομαι sig ἔτος 569 ^ »paiav ἐφέσσεσθαι, ατερέων dto μοῖραν ἑλοῦσαν. αὕὔτως ᾗ Sus ἐστὶ, πάρος κακύτητα πελάσσαι.

» ὁπλοτέρῃσι δὲ πάγχυ τάδε φράξεσθαι ἄνωγα. »VUv γὰρ δὴ παρὰ ποσσὶν ἐπήβολος ἔστ᾽ ἁλεωρὴ,

(95 ,εἴ κεν ἔπιτρέψητε δόµους καὶ ληῖδα πᾶσαν

^ Φὑμετέρην ξείνοισι καὶ ἀγλαὸν ἄστύυ µέλεσθαι. αι:

“c ἔφατ᾽’ iv à ἆ ἀγορὴ πλῆτο 8900v. εὔαδε γάρ σφιν μῦθος. ἀτὰρ μετὰ τήν γε παρασχεδὸν αὖτις ἀνώρτο Ὑψιπύλη, καὶ τοῖον ὑποβλήδην ἔπος ηὔδα.

100 . , Ei μὲν δὴ πάσῃσιν ἐφανδάνει δε μενοινὴ,

» 10m κεν μετὰ νῇα καὶ ἄγγελον ὀτρύναιμι.” 7 ῥα καὶ Ἰφινόην µετεφώνεεν ἆόσον ἐοῦσαν.

—. » Όρσο μοι, Ἰφίνόη, τοῦδ) ἀνέρος ἀντιόωσα, »ἡμέτερόνδε μολεῖν, ὅστιρ στόλου ἡγεμονεύει,

700 ,, ὄφρα τί οἱ δήµοιο ἔπος θυμῆρερ ἐνίσπω” | καὶ ὃδ᾽ αὐτοὺς. γαίης vs καὶ ἄστεος, -αἵ κ᾿ ἐθέλωσε, y Χέκλεο Φαρσαλέως ἐπιβαινέμεν εὐμενέονταρ.”’

Ἡ καὶ ἕλυσ ἁγορήν μετὰ δ᾽ sig £v ὥρτο νέεσθαι óg δὲ. καὶ Ἰφινόη Μινύας Tuto” * οἱ 9 ἐφέεινον |

687. γειοπόνον Flor. — διεῤῥύσ- Brunck. recte. tiedeba, Flor. Brub. (wey Regg. Α. E. διερύσσοναιν Basil. Beck. Steph. errore, ut videtur, ty 697. ἀγορῇ “Med. Flor. Brub. Basil.
688. καὶ ssgireAlouévov Vatt. À. male. — σφι Regg. D. E. Brunck. B.C. D. Vind. var.lect.in Schol.Flor. Beck. fortasse ex altera recensione. In marg. — 698. τήνδε vulg. τὴν Vind. τήν y8 Vind. est προκατελλομένου. — ἁμή- Med.Regg. A. B. C. D.E. Vatt. A. €. «50s. suspicatur Beck. inepte; con-^ D. Vrat. runck. Beck. πἱίο ad boves relatum est, quo ma- 706. αἵ κε θέλωσι vule. 4 ἄν κε 9έ- (is rem fieri non posse elyceat. λωσι Steph. errore typ. a£ x’ ἐθέλωσε
689. εξ xiv µε Flor. Brub. Basil. Regg. A. D. D. Vatt. A. C. Vrat., quod Kperam, — μετὰ νῦν Vind. -— X£- οκ epicorum usu recte praetulit φρίχασσε vulg. πεφρύκασσι For. Brunck., quamquam alteram formam . Basil. πεφρίκασι Reg sibi permisit Apollon. II, 960. Per- K. Vatt. A. Ῥ. Vind. Vrat. dirnnck. saepe in hoc genere dubia res est, Beck. Apud Quint. Sinyrn. III, 654 legitur

692, κακότητι Regg. A. E. — »re- θέλῃοι. IV, 490 θέλητε. VIII, 320 lícso Vat. C. am. i alus Vind, θΘέλον. XIV, 291 Θέλωσι, sed plerum- Vrat. | que praecedente κά, ut facilis sit mu-

693. φράδεσθει. Flor. tatio, quemadmodum Apollon. IV,

694. sf«s Vind. | 1103, ubi libri variant.

696.νέμεσθαι νυ]ρ. μέλεσθαιἩΏερβ. ’ 709. og et comma post Γκεθ’ Flor. B. C. D. Vatt. A. B. C. D. Vrat. Vind. Brub. Basil. male. |

N

42

5 | /

APIONATTIKAN A.

710 χρεῖορ ὅ τι φρονέουσα µετήλυθεν. ὦκα δὲ τούς ys πασσυδίῃ ῥύθοισι προσέννεπεν ἀξορέοντα.. ——— . Κούρη vol p! ὀφέηκε Θοαντιὰρ ἐνθάδ᾽ ἰοῦσαν » 1ψιπύλη καλέειν νηὸρ πρόµον, ὅστις ὕρωρεν, ὄφρα τί of ὄχμοιο: ἔπος θυμῆρεςρ ἑνίοπῃ — 715 », καὶ δ)᾽ αὐτοὺρ. µαίης .το καὶ ἄότοος, aU κ᾿ ἐθέλητε, (0 φκέκλεται αὐτίκα iv ἐπιβαινέμεν εὐμενέοντας.“

“Jo ἄρ᾽ ἔφη πώντεσσι Ó’ ἐναίσιμορ ἤνδανο μῦθος. Ἱψιπύλην δ᾽ εἴόαντο καταφθιμένοιο Θόανο — . — νηλυγύτην ysyaviav ἀναδόέμεν’ ὦκα dà τόν ys

120 πέμπον ἴμεν, καὶ δ᾽ αὐτοὶ. ἐπεντύνοντο νέεσθαε. ὐτὰρ ὃγ᾽ dup! ὤμοισι 95g Τριτωνίδος Bgyov, . δίπλακα πορφυρέη», πἐρονήόατο, τήν οἱ ὅπασσεν

• Παλλάς, ὅτε πρῶτον δρυόχουρ ἐπεβάλλετο νηὸς — ᾿Αργοῦς, καὶ κανάνεσσι δάε ζυγὰ µετρήσασθαι. 725 τῇς piv ῥηΐῖτερόν xev ág ἠέλιον ἀνιόντα | 0600s βάλοις, € x&ivo µεταβλέψειας ἔρευθος.

710. ὧδε pro xa Ἡορ.Α.

• “71. πανσυδίη vulg. πασσυδίη Regg. A. B. D. E. Vatt. A. D. Vrat. Vind. Med. Brunck. Beck. Vid. supra ad v. 323. — ἐξερέουσα Reg. D.

719. κάρη Schol. Paris. — ἐπέηκο Regg. A. B. C. D. K., quam formam e- icis inauditam non recipere debe- at Brunckius.

720. καλέην Vind. καλέει Reg. Α.

721. θυμηδὲρ vulg. θυμῆρες Regg. A. B. C. D. E., quod propter v. 705 necessarium restituit Brunck. : |

722. al us θέλητε vulg. at κ. ἐθέ- wp Regg. .A. D. Brunck. Beck. ut v. e :

723. αἰνέσιμορ Regg: A. K.

’ 718. ὀΐσαντο malle se dicit Brunck. et hic et v. 1094, “ubi εὔσαντο eadem putendi significatione adhibitum est, sed exemplis non caret hic usus vel

rosaicorum scriptorum, cf. Herod.

I, 61 og ὀλίγοι ἦσαν οἱ ἐπιστάμε- vor. αὐτὸν Περσέων, οἱ δὲ πολλοὶ πε- θιέοντά µιν εἰδείησαν.

720. αὐτὸν Reg. A. — . |

721. ᾿Ἱτωνίδορ vulg. Τριτωνίδορ Vntt. Α. B. C. D. Vrat. Vind. var. lect. in Reg. Α. et al. fortasse Regg. Flox. Brub. Basil., et hoc quidem loco ita

scripsisse Ápollonium dubitare non si— nit tantus librorum consensus, maxi- me vero v. 768, ubi quum de eadem .resermo sit, non potuit alio Deae cog— nomine uti, quam hóc loco, ibi vero libri omnes in Τριτωνίδορ consenti- unt, quod propterea hic quoque ex plurimis recepi. ) | 794. δάεν Schol. Paris.

|. 725. ᾖ μὲν ex conjectura Brunck. Beck., quibus genitivus ferri non ’ idebatur propter sequens ἤ, sed est haec negligentia quaedam ser- monis apud quosvis scriptores obvia, cf. Toup. ad Longin. p. 321. Markl. ad Lys. p. 370. Heind. ad Plat. Gorg. . 183. Wopk. lectt. Tull. p. 123. Nostro vero loco negligentiae origo maxime perspicta est, quippe in pri- ore recensione versus 726 et 727 ab- fuisse refert Schol. Flor., itaque haec fere lectio fuisse videtur: o ^ - τῆς μὲν ῥηζεερόν xev ig ἤλιον

| ὅσσε βάλοισθα. ^ ἄχρα 05 πορφυθέη πάντη πέλεν!’

t

*. t. À. cf. Gerhard. p. 18. Iam vero ceteris mutatis initium orationis non muta- vit poeta. — is’ ἠέλιον vulg. ἐς ἠέ- Aio» Regg. Α. B. C. D. E. Vind. Vrat, — .quod recte praetulit Brunck. -

4

100

185

797. ἐρευδείεσσα Flor. Brub. Basil,

798. ἐκέκασεο vulg. ἐπέπαστο emen- dit Ruhnk. ep. crit. p. 284, quod Tecepit Beck. Certa est emendatio propter locos Homericos Il. III, 125 70: µέγαν lgróv ὕφαινεν, Aixiexd πορφυρέην πολέας ὃ᾽ ἐνέπασσεν

όφαινε oz à δόμον ὑψηλοῖο, 4ίπλα- y πορς πορφυρέη», ἐν δὲ θρύνα ποικίν

733. • eidypéloig Vatt. C. D.

734. σφ σι Brunck. Beck. ut ao- lent, οἱ sic Vatt. A. C. D. — ἀθτμῇ ex Reg. D. Brunck. Beck. sine causa, ’ δεῖν cum accusativo jungi in vulgus , metum est, cf. Ruhnk. ep. crit. €” | “Ernüeld. glossar. ad “i esch.

| , 7395. de ἀντειόπης Vrat. — Laudat.

. hunc versum cum duobus proximis

. Etymol. M. p. 411, 8. Respexit huuc

! locum Probus ad Virg. Ecl. II, 23.

| — 788. Ζῆτος Vrat.

789. καρηµογέοντι Flor. Brub. Ba- sil. Holzlin.

A4PIONATTIKAN A.

δὴ γάρ {σι piodg uiv ἐρευθήεόσα τέτυκτο, ἄκρα δὲ πορφυρέη πάντη πέλεν’ iv «σέρµατι δαίδαλα πολλὰ διακριδὸν εὖ ἐπέπαστο.

Ἑν μὲν ἔσαν Κύκλωπες ix’ ἀφθίτφ ἤμενοι Eoyo,

• Zqgvl κεραυνὸν ἄνακτι πονεύµενοι, ὃς τόσον ἤδη παμφαίνων ἐτέευκτο, µιῆς δ᾽ ἔτι δεύετο μοῦνον dxrivog, τὴν οἴγε σιδηρείῃο ἑλάασκον σφυφῃσίν, μαλεροῖο πυρὸρ ζείουδαν ἀὐτμήν.

Ἐν à’ ἔόαν ᾽άντιόπηρ ᾽ἀσωπίδος viis δοιὼ, ᾽Αμφϕίων καὶ Ζῆθος. ἀπύργωτος ὃ᾽ ἔτι Θήβη — χεῖτο πέλας, τῆς οἵγε véov βάλλοντο δοµαίους [έμενοι. Ζήθος μὲν ἐπωμαδὸν ἠέρταζεν — οὔρεος ἠλιβάτοιο κάρη µογέοντι ἐρικῶώς’

740 αμϕίων ὃ᾽ ἐπί of zovoig φόρμιγι λιγαίνων . fji$, δὶς τόσση δὲ psv ἴχνια νίόσετο πέτρη. Εξείης ὃ᾽ ἤσχητο βαθυπλόκαμορ Κυθέρεια

“4osog ὀχμάίουσα θοὺν σάκορ’ ix δὲ ol ὤμου

πῆχυν ἐπὶ σκαιὸν ξυνοχὴ κεχάλαστο χιτῶνος 16 νέρθεν ὑπὶρ μαζοῖο’ τὸ ὃδ᾽ ἀντίον ἀτρεχὲς αὔτως

χαλκείῃ δείκηλον àv ἀσπίδι φαίνετ᾽ ἰδέσθαι.

Ἐν δὲ βοῶν ἔσχεν λάσιος vouóg* ἀμφὶ δὲ βουσὶ

“άθλους. XXII, 440 41 ἢγΥ στὸν .

»

&Q’ ἑκάστῳ

| 441. μετίχνια Flor. Brub. Basil. Hólszlin. Shaw. Correctum jam est in Paris. et ρα. — νείσετο vulg. φείσσετο Vind. Vrat. Uno Regg. quatuor, Brunck. Beck.

742… ; KoBteefn ex Regg. A. B. K. Brunck. Beck., quod non est vocabu- jum graecum.

744. ἐκισκαιὸν Reg. Α.

745. νέρδεν ὑπὲρ μαζοῖο quomodo ferri possit non video, ὑπὸ pofoio suspicatur Brunck., sed Vatt. A. B. C,

raebent ὑπερμαζολο, unde ὑπερμά- ξοιο in textum recepissem, si illud . vocabulum alibi reperiretur. Sed ve- rum mihi videtur et in lexica ex h.l. inferendum. — ἀνταῖον Vind.

746. δίκηλον vulg. δίχείον Flor. δείχηλον Vind. Vrat., quod metri. causa recte receperunt runck., ut IV, 1672. |

747. ἔσκε Regg. A. D.‘E. Vatt. A, C. D. Vind. Vrat. Brunck. Beck. ut semper.

44 ..

APDONATTIÉSON :A.

Τηλεβόὰι μάρναντὸ xol υξέες Ἠλεκιρύωνορ”

750 H ἑρσήεις, πολέες ὃ᾽

. of μὲν ἀμειβόμενοι, ἀτὰρ οἵν ἔθέλούτες ἀμέρσαι ληϊσταὶ Τάφιοι “’ τῶν δ᾽ αἵματι δεύετο Λειμὼν ὀλίγους βιόωντο γομῆας.

“Ev δὲ δύω δίφροί πεπονήᾶτο δηριόωντες. , ’ ᾿ καὶ τὸν μὲν προπάροιθε Πέλοψ ἴθυνε τινάσσων jte, σὺν δὲ’ ol ἔόκε παραιβάτις Ἱπποδάμεια”,

“755

τὸν δὲ μεταδρομάδην ἐπὶ ἸΜυρτίλος ᾖλασεν ἵππους.

Uv τῷ ὃδ᾽ Οἰνόμαος προτενὲς δόρυ χειρὶ μεμαρπὼς ἄξονος iv πλήµνῃσι παρακλιδὸν ἀγνυμένοιο πῖπτεν, ἐπεσσύμενος. Πελοπήϊα νῶτα δαῖξαι. — Ἐν καὶ Απόλλων Φοῖβορ ὀϊστεύων ἐτέτυκτο, . 760. Bovaog. οὕπω πολλὸς, ἑὴν ἑρύοντα καλύπτρης mE μητέρα Φαρδαλέως Τιτυὸν μέγαν, 0v ὁ) ἔτεκέν ys. δῖ᾽ Ἐλάρη, θρέψεν δὲ καὶ ἂψ ἐλοχεύσατο Γαῖα. Ἐν καὶ Φρίξος ἕην ΠΜινυήϊῖος, dg ἐτεόν περ

᾿εἰδαῖων κριοῦ, ὁ’ ὃ”. do

«ἐξενέποντι ἑοιτκώς.

765 κείνους κ’ εἰσορόὼν ἀκξοιφ ψεύδοιό τε θυμὸν,. - . ἐλπόμενος πυχινήν tw” ἀπὸ σφείων ἐσακοῦσαι ^ βάξιν, ὃ καὶ δηρὀν περ ἐπ ἐλπίδι Θηήσαιο. —— Toi doc δώρα Θεᾶς Τριτωνίδορ. qe ᾿θήνης. δεδιτερῇ δ᾽ ἔλεν Eros ἐκηβόλον, ὃ ῥ᾽ “Αταλάντη

. 748. dieuelavag Y Vind,

749. of γε Φέλοντερ Vind. Vrat.

752. πεπονείατο Med. Flor. Brub. Basjl. — Totum hunc locuni usque ad v.758 laudat Tzetz. ad Lycophr. 156.

. ’ 754. ἔσχαι Vind.

—-

757. Corrupte hunc versum laudat |

Schol. ad Soph. El. 737 ἀξόμενορ πλήμνῃησι παρακλιδὸν αἰνυμένοιο. .

’ 759. dv δὲ καὶ Απόλλων Schol; |

Paris.

760. βούπαιρ, οὕπω πολλὸς ἔην, ἑρύοντα Vatt. A. B. C. D. Vrat. Flor. Brub. Basil., quod silentio transierunt editores, sed vix ferendum,

761. ἐλάρω Vind. Ἑλάρη Beck.

nescio ον jure. — θρέψε Vatt. A. B, .

b. Vin αὖ Reg.

763. p ^ xol Schol. Paris. et Deck. errore typ. ut videtur. — og Q’ ἔτεόν περ vulg. ῥ᾽ omittunt Regg. À. B. C. . D. E. Vatt, C. D. Vind. Vrat. Brunck.

Vrat. Flor. Brub. Basil. —

, Beck. recte, cf. Hom. n XIV, 125. ἐὸν Vatt. C. D. sed correctum in à m.2.

764. Éo,s Reg. ‘A. et duo alii Reg unde Brunck. emendavit ἑώκει, 8 causa, ἔοικε ex Med., ut videtur, cepit Hórstel. v. praef. P. Vin.

765. κ᾿ omittit Flor.

766. v.v” deest in Vind, Vrat. εἰσακοῦσαι Vrat.

767. περ omittunt Vatt. k. C. Vind. Vrat. ejus loco νῦν habet R A. vvv Regg. B. C.D. E., quod Brun et Beck. ree bucnda sed non tant his libris ,tribuendum esse scim Lacunam, quam invenerat, ex inge explevit librarius.

768. • I[vovíóog invitis omnibus bris ex conjectura Brunck. Beck. p

pe v. 721, sed ibi potius pro[

unc versum Τριτωνίδὃ og reponenc esse vidimus. 769. 0Qó’ ο ἀταλάντη vulg. COFT! Brunck. ex Reg. E.

.TI0. Hic et aequ n8 versus . ‘inver- 9 ordine, leguntur | Reg. Α. (et a- liu fortasse Regg.) Vatt. A. B. D. Vraf.: Vind. Flor. Brub. Basil. — De amatrophe pr ΑΗ i» v. Ger- hard, Lectt. p. 134, ubi, addatur I, 121. TI. δεῖσε Vrat. Vind. Flo. — . |, 715. ἀεργορέναι Vatt, C. D. — xa- T λόβῃσιν Flor. Brub. Basil. .

716. ὑπεραντάλλοντα vulg. ὕπερ ἀντέλλοντα Vàt. A, ὕπερ αντέλλοντα πας A. Vat. B. ο” quod recipere non n du-

Ιαν]. — |

77. xal σφι για. ο. D-

78. γάννυται Flor. Brub. Basil.— Hiatum in vocabulis τε 7:860:0 re- . te excusavit Hérm. ad Orph. p. 731, & “eque erat quod emendationes cir- . cumspiceret. E ^ — 780. xé pro xal dant Reg eg. D.

xiv Regg. Α. B. C. κοµέωσι Regg. ^. B.C.D. E., unde Brunckius obsequen- te Beckio dedit: g χέν µιν μνηστὴν χρµέωσι τοχκῆερ. Sed illud κέν hic prorsus male se hábet, et pro καὶ ex frequentissimo errore natum est, quo

conjunctivum deinde reposuit librarius, ille, .cui tot lectiones codi- «n Regg. debemus, Revocavi igitur

4ΡΓΟΝΑΣΤΙΚΟΝ A.

110 Μαινάλῳ Ev ποτὲ οἳ ξειγήϊον ἐγγνάλχεν ——— ^ πρόφρων ἀντομένη περὶ γὰρ μενέαινεν ἐπεόθαι πὴνιᾠδόν’ ἀλλὰ γὰρ. αὐτὰς ἑκὼν ἀπερήτυν κούρην δεῖσεν à” ἀργαλέας ἔριδας φιλότητος ἔκητι. |

B δ᾽ ἵμεναι αεροτὶ ἄδτυ φαεινῷ. ἀστέρι ἶσος,

116 ὃν ῥᾳ τε «νηφΙατέῃσιν ἑεργόμεναι, καλύβῃσιν νύμφαι θηήσαντο δόµων ὕπερ. ἀντέλλονιτα, 00 00507 καὶ σφίσι xvavéoio δι ἠέρος ὄμματα θέλφει καλὸν ἐρευθόμενος, γάνυται δἐ τὸ ἠϊθέοιο —— παρθένος ἱμείρουσα μετ. ἀλλοδαποῖσιν ióvvog

1. ἀνδράσιν, 9. xal pw. μνηστὴν κοµέουσι voxijes” τῷ ἕκελορ. πρὸ. ππόληορ dvá ariBov ᾖῖεν ἤρως. καί Q ὅτε δὴ πυλέων vs καὶ ἄστεας. ἐντὸς ἐβησὰν, .. δηµότεραι μὲν ὄπιόθεν. ἐπεκλονέοντο γυναῖκερ, γηθόσυναι ξείνῷ’ ó δ ἐπὶ χθονὸς ὄμματ᾽ ἐρείσαρ

| :180 νίσσετ᾽ ἀπηλογέωρ, ὃ ὄφρ᾽ ἀγλαὰ δώμαθ᾽ ἴκανεν |

“ψιπύλης.. ἄνεσαν, δὲ πύλας προφανέντι θεράπναι ^C

διαλίδάρ, εὐκύκεοισιν ὠρηθρεμένας σανίδεσσιν.

vulgatam lectionem, quae optimum sensum praebet. '

781. πόλιορ Vatt. Α. C. D. — ἂνὰ στείβων Vatt. A. C. D. Vind. ὠἀναστεί- βων Vrat.

782. ifnos suspicatur Beck.,. quo se neque hujus aoristi vim tenere ne- que Brunckii notam legi&se testatur, 1s enim recte jam animadvertit, Ia- sonem et Iphinoen intelligi,

783. ἐπικλονέοντο Schol. Paris. - |. 785. νίσετ᾽ Flor. Brub. Basil.

784. θύρας Regg. quinque, quod praetulit Brunck., profecto: non alia de causa, quam quod in suis libris in- venerat, recepit tamen etiam Decki- us; πύλας δικλέδαρ habet etiam Hom, Il: XII, 454.

785. κικλίδαρ Vet. D. etC.a m. 1: δικλεῖδας Reg. A. δικλύδας. .Flor. Brub. Basil. — ἀνηραμένας Reg. A. ἀρηραμένας Regg. C. E-, quod rece-

it Brunck., vulg. nihil esse ratus, hoc vero participium aoristi medii, eique obsecutus est Beckius, Sed et- jamsi forma ista aoristi exemplis coin- probata esset, quomodo aoristum me- dii hic sensus admittere possit non dixerunt. Imo Apollonius perfectum peii recte fecit drea, unde

(

846 APTONATTIKQN A.

ἔνθα µιν Ἰφινόή κλιόμῷ i» παμφανόωντι ἐσσυμένως καλῆς διὰ παστάδορ slósv ἄγουσα 790 ἀντία δεσβοίνης’ ἡ 0^ ἐγκλιδὸν ὅσσε βαλοῦσα παρθενικὰς ἐρύθηνε ἁαρηΐδας ’ μπα δὺ τόνγα αἰδομένη µύθυισι προδέννεπεν αἱμυλίοισιν. » tiva, vl μίμνοντες inl χρόνον ἔκτοθι zi; »ᾖσθ) αὕτως: ἐπεὶ οὐ. μὲν ὑπ ἀνδράσι ναἴσταν . &c 796 » ἀλλὰ Θρηϊκίπο ἐπινᾶστιοι ἠπίροιο »πυροφόρους ἀρόωσι Ζύαρ. κακότητα δὲ πᾶόαν » ἐξερέω νημερτὲς, fv εὖ γνοίητε καὶ αὐτοί.

»TQvixa: Θρήϊκίης, ot t’

».εὖτε Θόας ἀστοῖσί΄ πατὴρ ἐμὸς ἐμβασίλευεν,

ἀντία ναιετάουσιν͵,

800 ,, δήμου ἀπορνύμενοι λαοὶ ἠέρθεσκον” ἐπαύλοὺς -

plusquamperfectum ἠρήρειντο II, 1398. IV, 947. Perfecti vero illius participium occurrit praeter hunc lo- cum Ili,

ckius. 788. In priore recensione hanc le- ctionem fuisse refert Schol. Flor. : ‘ἔνθα µιν ᾿Ιφινόη προδόµου διὰ, ποιητοῖο . — loovhévog καλῆς διὼ ἂίφρακοξ εἶσεν &yosoa, ubi ἐπὶ pro δια legendum esse per- spicuum est; hoc per errorem Schol, ex altera recensione immigravit. : 789. δι᾽ avaotaóog vulg. male ex frequentissima litterarum N. et I] con- fusione ;. δια παστάδορ ex Schol. et Etymol. M. s. v. παστάς emendarunt Rutgers. var. lect. p. 9 et Salmas. Kxercitt. Plin. p. 856 probante Piers. Me Moer. p. 88 et receperunt Brunck.

B 790. δεσποίης Vrat. — De postre-

fna versus parte v. Wernick. ad Te phiod. p. 232. ^ T91. zuegemiurie Vrat. ,

^ 794. ἐπὶ Vi " 796. γέας Regg Α. C. Vatt. Α. B. C. D. Ald. Brub. Basil.

‘” 798. lagroles var. lect. in marg. Vind.

799. Gon!x[n» vulg., quod sensu caret, quare 8grixíov conjecit Hàlz- lin., quod recepit Brunck. Sed θρηϊ- vns praebentMed.(v.Hórstel. : praef: P.

VIT) marg Reg. A. Reg . E. Vind. Vrat., . quod receperunt . Beck. εί ιν,

833. IV, 677, quorum utro– « que suum aoristum restituit Brun-

probat ue Spitzner. de vers, h 101. Profecto recte; pluralis Vivi ad nomen terrae. relatus. n potest offensioni .esse.

800. 4ήμνον conjecit Piers. Y

| 5.200, quod receperunt; Brun

ck. Speciosa sane emendatio non necessaria, vulgata enim m tam absurda est, quam videtur ]

• ckio. 4ἦμος enim Homerica ! ficatione usurpatum est, ut sit ! domicilium, itaque δήμου dx µενοι est domo profecti. Eodem δῆμον et λαους sibi oppositos Hom. Od. III, 214 jj σέ ys λασὶ à; ῥουσ᾽ ἀναὰ δῆμον. Denique, ut: scrupulus eximatur, eadem vi à dictum est apud Nostrum ll, III, 472. 639. — ἐπορνύμενοι $ 6 Paris., sed hunc merum librarii rem esse, docet ejusdem interp tio ἀπερχόμενοι. — πόρθεσκεν

Flor. apud Doryil.— ἐπαύλειφ *

uod verum non esse docet et $ rentini interpretatio: ΕΙ AEIZ. τὰς ἐπαύλεις τὰς μάνδρ. lectionis discrepantia, nam ἔναι praebent Regg. A. B. C. D. E. Ά. C. D. Vrat. Vind. Schol. Par cod. Florent. apud Dorvill. ad CI p. 283 et Lips., noster, ni fallor. diceus, Jam qui hanc lectionem vulgata contulerit, dubitare vix erit, quin verum sit ἐπαύέους, ex emendatione Piersoni Veris. p reposuerunt Brunck. et Beck., e

litterarum Ν et ΠΠ’ confasione € -ptum, quam supra ad v. 789 οἱ

Qx

δ0

" σχέτλιοι. 7

il vavimus. Náàm quominus ipsum ivev-

lovg i in textum recipiatur, obstat vo- cis significatio, quae non facile de ho- minum habitaculis usurpata reperitur. ’ Praeterea Hesychius παύλονς lis- dem verbig inter god quibus no-

Siro loco Scho ulun tamen μαι Maximus, qui v. vf habet Θρ{- | xgg ἐναύλους.

801. In priore recensione hanc le -

. conem fuisse refert Schol. Flor.:

(O5 dx vgev: ἄμυδις δὲ βόαρ Xo)

μῆξα κόµιζον

αὐτῇσιν καύρῃσιν, ἀπείροα

ληΐδα δεῦρο.

, αλτότ’ uod dvd δήμο» άάα-

τοῦ διά λύσό θεόθεν,

e, οὐκ. eló h αὐτῶν

806. οροκτήταις Regg. quinque,

qied receperunt Brunck. et Deck.

APCTONATTIKRN 4. 41

»ix νἠῶν, αὐτῇσι δ᾽ ἀπείρονα ληΐδα κούραις »δεῦρ᾽ Gyov: οὐλομένης δὲ Θεᾶρ πορόύνετο μῆτις ο Κύπριδος, ἥτε ὄφιν θυμοφθόρον ἔμβαλεν ἄτην. ^- wOnm γὰρ κουριδίας piv ἀπέστυγον, ἐκ «ἂλ μελάθρω»ν »1 ματίῃ εἴξαντερ ἀπεσσεύοντο γυναῖκας - “Ραὐτὸρ ληϊάδεσσι δορικτήτῃ παρίαυον, .. μὲν δηρὸν ἐτόσλαμεν, εἴ x6 xot? αὗτιρ ο ὀψὸ nne voov:.z0 δὲ διλλόον aid c » jp κακὸν προῦβαινεν.- ἀτιμάξοντο δὲ τέχνα 80 ,, vor: ἐνὶ μαγάροις, σκοτίη δ᾽ ἀνότελλε γενέθλη. ».αὔτων 0’ ἁδμῆτές ve xógat χῆραί τ᾽ ἐπὶ τῇσιν.

• μητέρες dp ατολίοθρον ἀτημελέες ἀλάληντο. ».οὐδὲ πατὴρ ὀλίγον περ ἑῆς ἀλέγιξε «Ῥυγατρὸς, - ο 8 καὶ àv ὀφθαλμοῖσι δαϊξομένην ὀρόφτο . 815 ,.μητρυιῇς ὑπὸ χερσὶν ἀτασθάλον οὐδ’ ἀπὸ µητρὸρ υλώβήν, ος τοπάρονθεν, ἀθιχέα παϊδε ἄμυνον’ ,0U0à κασιγνήτοισι κασυ)νήτη µέλε θυμᾷ. ο ἀλλ’ οἷαι λοῦραι Ληΐτιδερ ἕν τε δόµοισιν ἓν τε qogoig ἀἁγορῇ vs καὶ εἰλαπίνῃσι µέλοντο. PL 800 ., εἰσόκε tug 950g ἄμμιν ὑπέρβιον ἔμβαλε δάρσος, » V &vegxopévovg Θρυκῶν ἄπο µηκότι πύργοιρ

ille. aurium, u£ dicit, judicio commo- tus, quod quid h. l. sibi velit nescio,

807. ἐπέτλαμεν Vatt. C. D. — ad— ic R

g. A. C. D., quód recte receperunt Brunck. et Beck. Illud debetur librariis metro consulentibus, quemadmodum in R»g. D. τ΄ post ds754écg insertum est.

815. untevis, Vind.

816. ’ κασιγνήτῃσι vulg. inepte, quum fratres sensus Ciro Vatt, A. C. D. Med. Vrat.

ind. Regg. A. B. E. Brunck. Beck. -κασιγνήτηρ Vrat. Vind. non male.

821. Initio versus metrum claudica–

re videtur, quare Hólzlin. ex conjectu- ra ἄναερχομφους dedit, Brunck. e£

Beck. ex Regg. quinque ἁπανερχομό- |

νους. Sed vulgatam plurimorum libro- rum consensu firmatam retinui ad ex- emplum Homericum Il. IV, 392 dv det οµένῳ, cf. F. A. Wolf, praef.

om. p. LV. — θρηϊκῶν vulg. Correserubt Dorvill. Vann. ait. P. 986. Brunck. Beck.

eg., A. | 812. ἀτημελέωρ vulg. ἆεημελέες

ite, κασι- .

2

825

APDONA TTI ΚΩΝ 4,

» 89a; 1 iv 3g φρονέοιεν ἅπερ θίµι, ἠέ zu By , 0 Utaig ληϊάδεσσιν ἀφορμηθέντες ἴχοιντο.

» ob ὃ᾽ ἄρα θεσόάµενοι παἰδῶν γένος, ὅσσον Ελειστο » ἄρδεν dva. πτολίεθρον,, ἔβαν πάλιν, i» bv sU» x

e» θρηϊκίηρ, ἄροδιν χιονώδεα ναιετάονσιν..’. τῷ ὑμεῖς ότρωφᾷσθ᾽ ἐπιδήμιοι: εἰ δύ κευ αὖθι ΄

PR

830 ,

,vetézütuy ἐθέλοις xal vov ἄδοι, ᾖτ᾽ ἂν ἔπειτα. ϱπατρὸς ἐμοῖο Θόαντος. ἔχοιφ γέρας”. οὐδέ vi 9^ olo »yaiev ὀνόσσεσθαι ’ πέρι γὰρ. βαθνλήϊΐορ ἄλλων

E” νήσων, Alyalg ὅσαι εν ἁλὶ ναιετάρυσιν.’

835

840 ,

845

ἀλλ’ ἄγε νῦν ἐπὶ νῇα.κιὼν ἑτάροισόιν buaxs " vovg ἡμετέρους,. μηδ᾽ Ecco plpvs πόληορ.”. Ἴσκεν ἁμαλδύνουσα φόνου. τέλος, οἵοψ, ἐεύχθη ἀνδράσιν’ αὐτὰρ ὁ τήνγὲ παραβλήδην προσέριπεν. » Ὑψιπύλη, μάλα κεν δυμηδέορ. ἀντιάραιμομ. » χρησµοαύνης, ἣν ἄμκι σέθεν χατέουσιν óxétug, tpi 0 ὑπότροπορ αὖθιρ ἀνὰ ατόλιν, εὖτ᾽ dv ἔχασ’ » ἐξείπρ κατὰ κόσμον. ἀνακτορίη δὸ μελέσθω. »0οἱ v’ αὐτῇ xal νῆσορ: ἔγωγε μὲν οὐκ ἀθερίξων »λάξομαι, ἀλλά µε λυγροὶ ἐπισπέρχονσιν ἄεθλοι.“ .-H καὶ δεξιτερῇς 15906 9iysv* αἶψα δ᾽ ὀπίσσω OB ῥ) ἴμεν, ἀμφὶ δὲ τόνγθ νεήνιδερ ἄλλοθεν ἄλλαι μυρίαὶ εἱλίόσοντο κεχαρµέναι, ὄφρα πυλάων ^ ἐξέμολεν:. μετέπειτα δ᾽ ἐὐεροχάλοισιν ἁμάξαις ἀκτὴν εἰδανέβαν ξεινήϊτα πολλὰ φέρουσαι, - -μῦθον 0v ἤδη πάντα διηνεκέωρ ἀγόρευσεν, τόν ῥα καλεσσαμένη διεπέφραδεν ’ “ψιπύλεια”

«ai. 0 αὐτοὺς ξδινοῦσβὰλ ἐπὶ σφέα δώματ᾽ ἄγεόκον

. 850.

. 826. ’ 899.

ῥηϊδίως. Κύπρις γὰρ ἐπὶ }λυκὺν ὕμερον diede

ἵκοντο Vat. € et D. a m. 1. 839. ἑνίσπερ Med. Ἅᾖ Ἱ

΄ὅσον Flor. ., 837. ὀπάξοις Regg. A. C. E. . “θρηϊκίην “Vatt: A.B.D.. . 838. αὐτι Brunck. lectoré nonm ἐμεῖο Med. Vrat. — ovó’ ἕει nito. — ἑχάστῳ Vind. Vrat., sed

vulg. οὐδέτι Reg. E. Vatt. A. C. D, hoc vulg. margini adscripta. Brunck. Beck. recte. s; oj: coloReg. . 849. δεξιτερή. Vatt. C. D…

D. ófo etiam Vat. D

0v6.

843. ysvnlósc Reg. A.

844. virdesoPca. Flor, ὀνώσεσθαι Brub. Basil. ,844. µυρία Flor. : . . 881. Alyeine Regg. A. E. Vat. C.. ’ 845. ἀβέμολε Brunck. ut solet. Vind. Vrat. Flor. Brub. Basil. — 06ot ἑύτροχά dou Vatt. A.D. et C. a m. ‘αλὶ Vat. C. ὃσσαι a4] Vatt, A. B. Vind. Hic versus deest Ín “id Vrat. Flor. Brub. Basil. — vaustd-. sed να iptus est in margine, -

olzlin. 200. Qo.089. ἀύτιρ Reg. A…

«

4

65

APITONA ΓΤΙΚΡΟΝ A.

Ἡφαίστοιο χάριν πολυμήτίορ, ὄφρα κεν αὗτιὸ ι ναίηται μετόπισθεν ἀκήράτοό ἀνδράσι 4ἤμνος,

| “Evo?

ὃ. μὲν Ὑψιπύλης βασιλήϊον £s δόµον. ὥρτο.

αἰσορίδης- ob δ᾽ ἄλλοι ὅπη καὶ ἔκυρσαν ἕκαστος, 855 Ἡρακλῆυς ἄνευθεν, ὁ γὰρ παρὰ νηῖ λέλειπτο

αὐτὸς xdv, παῦροί τε διακρινθέντερ ἑταῖροι. — ^

αὐτίκα ὃ᾽ ἄστυ χοροῖσι καὶ εἰλαπίνῃσι γεγήθει,

καπνῷ Ἀνισσήεντι περίπλεον΄ ἔξοχα

ἄλλων

| ἀθανάτων “House vla κλυτὸν ἠδὲ ἀαὶ αὐτὴν 860 Κύπριν ἀοιδῇσιν 9 νέεσσί τε µειλίσσόὀντο. ἀμβολίη ὃ᾽ slg ἦμαρ ἀεὶ ἐξ ἤματος ᾗεν ναυτιλίης”. δηρὸν. δ᾽ ἂν ἀλίννον αὖθι µένοντες, - & μὴ ἀολλίσσας ἑτάρους ἀπάνευθε γυναικῶν

Ἡρακλέης τοίοισιν ἐνιπτάζων μετέειπεν. | 5 » douóviot, πάτρης ἐμφύλιον olu^ ἀποέργει

»7)uícc; js γάμων ἐπιδευέες ἐνθάδ᾽ ἔβημεν κεῖθεν ὀμοσόάμενοι πολιήτιδας ; ; αὖθι à ξαδὲν » valoveag Λιπαρὴν ἄροσιν ήμνοιο ταμδοθαει » οὐ. μᾶν sUxAstsig γε:σὺν ὀθνείῃσι γυναιξὶν 870- »ἐσσόμεθ᾽ ὧδ ἐπὶ δηρὸν ἐελμένοι” οὐδὲ τι κώαρ om αὐτόματον δώσει τιρ [rid θεὸς εὐξαμένοισιν.

L]

851. πολυµίλιος Vind.
852. διακριθέντερ vulg. διακριν-

| 9 rsg Reg. D. Vind. Vrat. , quod

“n causá recte receperurmt Brunck,

| 858. κνησήθντι Flor. .Brub. Basil. 860. ἀοιδῇσι Reg. €. Vatt. A. C. D. Vind, Vrat. Brunck. | Beck. ut so— kat. Λοιβῆσιν emendat sine causa Piers, Veris. p. 201. —Θηέεσσι Vrat. — t ἐμειλίσαοντο Med. Regg. A. E. «ntra. Apollonii morem.

| 661. αὐεὶ Vrat. Flor.

962. ὠνελίνννον vulg., quemadmo-

4 “unetiam Suid. et Etymol. M. s. v. üivvvor. ἀνελίνυον Vind. Vrat. ὦνε-

Ἰένιον Reg. A. ἂν ἐλίννυον Guelph. dy ἐλύνιον Reg. E. ἂν ἐλίνιον.Ἀεμ. D. ἂν ἐλίννον Reg. B., quod’conje-

, cratSteph. probante Piers. ad.Moer. , ^ 162 (qui recte monet, exipsis Είγ-

πο]. verbis liquere, ἐλίνννον scriben- um esse) et receperunt Brunck, k. Dedissem ἀνελίνυον, quoniam '

868. ἀολλίσαφ vole. centra mefrum. | ἀΦολήσας Reg. Α. ἀολλήσάς Reg. E.,

uod’ dederurit Brunck. Beck; dubiae fidei vocabulum. Seripsi igitur ἀολ-΄ Λίσσας, suadente Schaefero αἱ Schol. Apoli, Rhod, p. 68,

864, τοῖσιν Vind., sed vg i ia marg. — ἐνιπάζων Vatt. “As C. D, — 11900- έειπε Regg. A. B. D. K., quod sine causa praetulit Brunck. , nimium, ut solet, suis libris tribuens; babuit ta- men obsequentem Beckium,. peréesma Guelph. µελέειπεν Vind. |

867. ἔασεν Vind., sed ἔαδεν in marg. ἔαδεν Flor. Brub. Basil.

868. οὐ μὲν Hoelzlin. Shaw. .

869. οὐδ) ἔτι vulg. ovdé τε Vrat. . ei ut videtur Regii, inde Brunck, Beck. recte. Ita etiam Schol. Paris, et Flor. ad II, 333 hunc versum. lau- dantes, Haec jam. in superioribus saepissime confusa vidimus,

d» commode hic abesse potest, nisi , , 871. ἑλὼν deest in Reg. C. ἑκων ἀνελινύω. a nemine . usurpatum esset, pro eo habent Regg. A. E. —

. APOLLON. RHOD. Il.

/

| |

1

otiosum et la

4ΡΓΟΝΑΣΤΙΚΩΝ 4A 7j

»lopsv αὖτις Εκασέοι ἐπὶ dgio” τὸν ὃ iyi AbxtQoug . » ‘Σψιπύλης slüvs πανήµερον, εἰσόκθ ἦμνον 700, ἐδανδρώσῃ µεγαλη vb ἓ βάξις ἵ ὄνηται. «c

[876

“S νείκεσσεν OpiAov* ivavelo δ᾽ oU νύ vig ἔτλη ὄμματ’ ἀνασχεθέειν, οὐδὲ πῥοτιμυθήσασθαι aAA” αὔτωρ ἀγορῆθεν ἐπαρτίξαντο νέεόθαι σπερχόµενοι- val δὲ όφιν ἐπέδραμον, sv” ἐδάησαν.

lH

ὥς Ó’ ὅτε Λείρια καλά ἄεριβρομέουσι μέλισσαι 880 πέτρης ἐκχύμεναι σιμβληΐδος, ἁἀμφὶ δὲ Λειμὼν ἑρσήειρ γάνυται, καὶ δὲ γλυκὺν ἄλλοτε ἄλλον καρπὸν ἀμέργουσιν πεποτημέναι” dg ἄρα ταί ys. ἐνδυκὲς ἀνέραρ ἀμφ)ὶ κινυρόµεναι αροχέοντο. χερσί v8 καὶ μύθοισιν ἐδεικανόωντο ἕκαστον, . 885 pce μακάρεσσιν.. ἀπήμονα νόστον ὁπάσσαι. ς δὲ καὶ Ὑψιπύλη ἠρήόατο χεῖραρ ἑλοῦσα Mlcoviden, τὰ δὲ οὗ (fe δάκρυα χάτει ἰόντορ. » Nícaso, καὶ dà θεὀὶ σὺν ἀπήμοσιν αὗτις ἑταίρο » χούσριον βασιλῆϊ δέρος κοµίσειαν͵ ἄγονα — — 890 ;, αὔτωρ, ὥς ἐθέλειρ καί vot φίλον᾽ js δὲ visos

$72. αὖθιρ Vrat. — ἔκαστος Re 2

Α.Ο. Vat. B. quod cur praetule

Brunck. et Beck. non video. 874. énavügooy Guelph., quod ex hoc uno libro receperunt Brunck. ef

Beck., neque bic addita causa.

879. πριβροµέωσι Guelph.
880. συ Anldog Vat. B. Vind.
881. ἄλλοτέ v’ ἄλλον vulg., inepta

, est copula, quam de hiatu solliciti in- ’ seruerunt librarii, quare ἄλλοτ ἐπ

ἄλλον conjecit Rutgers. var. lect. p. 10. Sed ἄλλοτε 6410» praebent Regg. Α. B. C. D. E. Vat. ‘R. Quod receperunt Brurick. Beck. Post 808 .Herm. ad Orph. p. 732, hiatu offensus, ve “re participio srezo- τηµέναι, QU ost ἄλλοτε ἄλλον um videtur, emen- davit ἄλλοθεν &A1y. Sed ut admo- dum violentam esse hanc emendatio- nem taceam, neque quid offensionis sit in illo participio video, et formula ἄλλοτε ἄλλος tam frequens est in poe- tis epicis, ut tolli nec possit nec de- beat; cf. Hom. Od. IV, 236. Hesiod. Op. et D. 718. ‘T’heogn. “v. 118. 1180. 1184 ed. Welck.Phocyl. in Anal. Brun- ckii T. I p. 78. Oppian. Halieát. II,

Vrat. Vind.,

268. 566. IV, 186. 193. 290.

269. ἀμέργονσι Regg. A. B., qu ex more receperunt Brunck. “Bel ἀμέλγουσι Vind. Vrat, ἀμέλγουι Éiuelph. teste Piers.

270. ἑνδυκέως vulg.. contra ;

’ frum, quare Arnald. lectt. gr

emendavit ἐνδυκέως ἀἄγέρ 3o £ melius Rutgers. ἐνδσχὲς, quod re erunt Brunck. Beck. Similem et usionem vidimus supra v. 812, vi bimus infra II, 312. 391. — ἄμφε

΄ φυρόµεναε Flor. Brub. Basil.

. 888. νείσεο vulg. νείσαιο M

et Vind. Vret. Scliol. Paris. sio. Guelph. víeoso- Regg. quinq Brunck. Beck. — ἀπηρέσιν Etyn M. p. 122, 8, quod praetuler Brunck. et Beck, me non &sser ente, quamquam idem visum. est He

sterhusio ad Hesych. v. ἀπαρές. $

quum libri omnes in ὠἀπήμοσι» οἱ

sentiant, vix dubitandum est, αι

altera lectio priori recensioni deb

tur, —αὖθις Vind. Vrat. Etymol.

6θ9,ἔχονταξεκᾳ. A.E.etmarg.Vii

890. dg ἐθέλῃς vulg. male. ορ 4 Asug Reg. Α. 9g ἐθέλει Regg. B.

ή

APDIONA PTLKRN 44.

SY 22 | -

/

» δχῆατρά το πατρὸς ἐμοῖο παρέσσεται, ἦν καὶ ὀπίσόω »δή xors νοστήσαρ ὀθέλῃης ἂψορρον ἰκέόθαι. υῥηϊδίως à” ἂν ξοὶ καὶ ἀπείρονα Λαὸν ἀγείραις, »ἆλλων ἐκ zoAMani: ἀλλ’ οὐ σύ y6 τήνδε μενοινὴν 860, σχήσεις, οὖτ᾽ αὐτὴ -πρότιόσσοµαι ὧδε τελεῖσθαι. - »ΗνΩῶδο μὴν ἀπεωών πέρ ὁμῶς καὶ νόδτιμορ ᾖδη »Ιψιύλης’ λίπε Ó’ ἡμὶν ἔπος, τό xiv ἐξανύσαιμι ᾿ψπρόφρων, zv ἄρα δή µε θεοὶ δώωσι τεχέσθαι.“

«vv Αἴσονορ υἱὸρ ἀγαιόμενος προσέειπεν ’ »ΤΨψιπυλη, τὰ μὲν οὕτω ἐναίσιμα πάντα γένοιο ——

pix µακάρων’ τύνη δ᾽ ἐμέθεν. πέρι θύμὸν ἀρείω. »ἶἴσχαν᾽, ἐπεὶ πάτρην uot ἅλιρ ΙΠελίαο ἔκητι. »ναιετάειν’ μοῦνόν µε Osol Λύσειαν ἀέθλων. | »8ἱ à’ oU nó, πέπρωται ἐς Ἑλλάδα γαῖαν ἰκέσθαι —

»Ττήλοῦ ἀναπλώοντι, σὺ δ᾽ ἄρσενα παῖδα τέχήαι, . . ;

» πέμπε μιν ἠβήσαντα Πελασγίδος Ἔνδον Ἰωλκοῦ, | s,2atol z’ ἐμῷ καὶ μητρὶ δύης &xog, ἦν ἄρα τούς ys

v’ ἄνδιχα τοῖο ἄνακτορ

» σφοῖσιν πορσύνωνται ἐφέστιοι iv µεγάροισιν.”

To» δ᾽ 0 905 »Tug ἔτι ἑώοντας, Tv 010 .

| DE. Vat D. Med. Guelph.. Vind. Vrat. Brunck, Beck,

891. ἐμεῖο vulg. ἐμοῖο. Regg. Α.

Ἡ καὶ ἔβαιν᾽ ἐπὶ νῆα παροίτατορ. dg δὲ καὶ ἄλλοι.

cet Gerhard. lectt. Ρ. 93. Dedi enim. éol] cum Vrat, pro vulg. óoi. In, Guelph. est, éoio.

E, quod propter v.829 cum Brunck. , 895. es ἐκεελέσθαε Guelph.

et Beck. recepi, 892, ἐθέλεις Regg. À. C. ἐθέλοιρ

896. ὅμως vulg. ὁμῶς Regg. qua- nor. Vatt. A. C. D. Guelph., quod

. Reg.D. HincBrunckius, quum ver- - recte praetulit Brunck., cum sequen- | C praecedente κα) otiosum et ine- te καὶ vocri06 er ο |

pum videretur, ibi ἦν καὶ in ef xs» -

mutavit, hic ἐθέλοις dedit, eumque secutus eat Beckius, quod minime probandum est, nam etiamsi illud s? 1€» necessarium .fuieset, non tamen

898. ἦν ὃ vid. οὕνωρ Vatt. A. C, D. Vrat. ind
899. μοῦνον δὲ Vind.
900. De s/ ov v. Herm. ad Vig.

eptativus ex uno libro reponi debe- p. 833.

bat, sed conjunctivus etiam tum unice yerus erat. “At ne illa quidem muta- .üone opus est, constat enim, καί saepe a Graecisita usurpari, ut nobis [sene otiosum videatur. Hoc vero eco eam fere vim particula habere . mihi videtur, quam habet in interro- | gationibus, cf. Jacobs. ad Anthol. Pal. p.101..296. Itaque librorum lectio- nem revocavi.

899. ἄν τι Regg. A. C. ἄν τοι Regg. B. D.. Vind., pee receperunt

Brunck. Beck., sed $o/ etiam de pri- ἄνδ

má et secunda . -persona usurpari d do-

905. ἀναπλώωντι Flor. Shaw. — τέκοιο ex conj. Brunck. Beck., a. bus conjunctivus soloecus videt Herm. ad Vig. p. 881. Recurrit hic ebnjunctivus infra III, 61. ΠΠ, 1081.

906. ματρὶ Flor. Brub. Basil,

907. ἔτ᾽ οὐ Reg. A.

908. σφῖσιν Flor. Brub. Basil. σφί- vi» Guelph. — ὀφέστιον emendavit :

Brunck., quod non necessarium judi-

cat Beck. Imo ἐφέστιοι necessarium .

est, opponitur enim entibus

εχα τοῖο &vaxtOg.’

910, βαὶν᾽ Vind. Vrat. — ὤλλοι 4 Ὁ

'

. ex emend. Brunck, Beck.,

692 7

APIONATTIKSN 4.

βαῖνον ἀριστῆες’ λάζοντο δὲ χεροὶν loerud ἐνσχερὼ ἑξόμενοι πρυµνήσια δὲ σφίσιν. “Aoyos | Λῦσεν ὑπὲκ ππέτρης ἁλιμυρέος. Ev9’ ἄρα volys κόπτον ὕδωρ δολιχῇσιν ἐπικραίέως ἐλάτῃσιν. 946 ἑσπέριοι 0^ ᾿Ορφῆος ἐφημοσύνῃσιν. ἔκελόαν νῆσον ig Ἠλέκερης ᾽Ατλανείδος, ὄφρα δαέντες | ἀῤῥήτους ἀγανῇσι τελεσφορίῃσι Δέμισταρ σωότεροι κρυόεσσαν ὑπεὶρ ἅλα ναυτιλλοιντο. τῶν μὲν iv! οὐ προτέρω µυθήσοµαι’ ἀλλὰ καὶ αὐτὴ 920 νῆσος ὁμῶς κεχάρὀιτο καὶ οἳ λάχον ὄργια κεῖνα “δαίμονες ἐνναέται, τὰ μὲν οὐ θέµις ἅμμιν ἀείδειν. —

Κεῖθεν ὃ᾽ εἰρεσίῃ.Μέλανος διὰ βένθεα πόντου.

Ἰέμενοι τῇ μὲν θρῃκῶν y9óvp, τῇ δὲ περαίην

Ἴμβρον ἔχον μαθύπερθε’

νέων ys μὲν ἠθλίουο

— 925 δυοµένονυ Χερόνησον΄ ἐπὶ προὔχουσαν Üxovro. vOv σφιν Λλαιφηρὸρ ἄη νὀτος, ἑστία δ᾽ οὔρῳ - * » στησάµενοι πούρής ᾽άθαμαντίδος. αἰπὰ ῥέεθρα εἰσέβαλον ΄ πέλαγος δὲ τὸ μὲν καωθύπερθε ιλέλειπτο

uod invi- tis librisomnibus reciperé noh quam probante Gerhard. p.93. Etsi enim formam ὤλλοι non aeque ac Ho- merus plane. aspernatus est Apollo- nius, tamen etiam ἀἆλλόι Homerica significatione reliqui interdum adhi- buisse videtur. Sic in eadem for-

mula og δὲ καὶ ἄλλοι, ἵπ qua Home- .

a ricam formam consulto Noster reti-

nuisse videtur, etiam infra v. 1101 et III, 992 libri ἆλλοι |, praebent. Cer- tissimum. vero est ex ἄλλα. ρτο τὰ ἆλ- As usurpato, ubi non aeque facile τᾶλλα reponi potest, ut I, 283. 1209. tem ἄλλοι pro. οἱ ἅλλοι legitur III, 58. IV, 785, ubi inutilem conjecturam tentavit Brunck. ἄλλων pro τῶν ἆλ- 4ov III, 1275. ἄλλους pro τοὺς ἄλλους Iw 187. 594. ἆλλαις pro ταῖς ἄλλαις IV, 824. ἄλλαι pro αἱ ἆλλαι]ν. 1521. cf. Reiz. de accentus inclin. p. 74.77.

912. ἐν «χερῷ Vat. B. Ὑταῖ.—σφιν Guelph.

Vatt. C. D. — ὑπ ἐκ vulg. ὑπὲν Vrat, Vind. Brunck. Beck.

«914. ἐλάτῃσε Vrot.

916. ἀταλαντίδορ Ὑταί,

917. ἀῤῥήκτους , vulg. ἀῤῥήτους emendavit Bizetus, probantibus Burm.

LU

L4

ü,q quam- à

Aécoev. Tnt Vind. 3óeSey .

ad Valer. Flacc. II, 431 et Dervill. ad

Charit. p. 490. In eandein conjéctu- ram incidit Arnald. Lectt. gr. p. 237, eamque confirmatam a - Reg.

Guelph. Vrat. cum Brunck. et Beck.

recepi. In eadem re apud Orph. Arg. 469 ἄῤῥητα pro ἄῤῥηκτα ex codici- bus repositum est.

918. Θαρσύτεροι Guelph. quod re- cepit Hoerstel,— ὑπὲρ Vatt. A.B.C.D.

. 920. Λάβον Hoelzlin. Shaw. for- tasse ex errore typ. Videtur tamen ita legi in Vatt. A. B.

922. µέλανος vulg. littera minu- scula, quod correxit Brunck. Nomen ‘proprium esse, non fluvii quidem, ut - dicit Beck., sed maris, jam ex Schol. discere poterant editores. — Eodem modo .emendandus est: Hom. ll. XXIV, 79.

923. Θρηΐκων Flor. Brub. Basil.

924. Χέρνησον σας. Χερόνησον recte Regg. À. B. C. D. E. Guelph. Brunck. Beck. . 926. agr Regg. Δ. C. E. Brunck.- Beck. κε Vat. C. lacuna i in Vet. D. — Λαιψιρὸςρ Vrat. — ἄητο Guelph:

925. lta Hellespontum saepius vo- cant poetae, cf. Wernick. ad Tryph.

pA.

APDONATTIK&N A :

ei, τὸ δ᾽ é ἐννύχιοι Ῥοιτειάδος ἔνδοθεν ἀκτῆς 990 µέτρεον, Ἰδαίην ἐπὶ δεξιὼ yaiav ἔχοντες. “Δαρδανίην δὺ Λιπόντες ἐπιπροσέβαλλον Abo, Ilegnoizqv ὃ ἐπὶ τῇ xol ᾽Αβαρνίδορ ἠμαθόεσσαν ἠϊόνα ἑαθέην. v5. παρήµειβον Πιτύειαν. καὶ δή τῇ y ἐπὶ νυκτὶ διάνδιχα νηὸς ἰούσης 935 δίνη πορφυροντα διήνυσαν Ἑλλησποντον. Ἔστι δὲ vig αἰπεῖα ΠἩροποντίδος ἔνδοθι νῆσος τυτθὸν ἀπὸ Φρυγίης πολυληΐου. ἠπείροιο tg ἅλα κεκλιµένη, 0Gdov τ’ ἐπιμύρεται ἰσθμὸς | χέρσῳ ἐπιπρηνὴς καταειμένορ᾽. ἐν δὲ oi ἀκταὶ “440 ἀμφίδυμοι, κεϊντὰι δ᾽ ὑπὲρ ὕδατορ “ἰσήποιο. ρκτων μιν καλέρυσιν 0Qog περιναιετάοντες “. |

, καὶ 9ὸ uiv ὑβρισταί το καὶ ἄγριοι ναμτάουσι

929. Ῥοιτιάδος Reg. A. Fadem varietas apud ‘Tryphiod. v. 216.

900, Ἰδαίαν Vrat. Vind. Reg. A.

931. ἐπὶ προσέβαλον Vatt. C. D. ἀμπροσέβαλον Vind. Vrat. .

932. Περκώπην Regg. A. C. E. Vatt. A. C. D., quod reliquorum libro- . mm lectioni “immerito praetulerunt

Brunck. et Beck. Cf. Heyn. ad Π.Π,,

Ὄρορ vocatus.

Κύικος, quod nomen acceperat ab al- tera ripa, in qua erat, mons “Agxzav ]taque recte vidit Brunckius ante v, 941: unum pluresve versus excidisse, quibus dictum οτί, . duarum riparum alteram planitiem fuisse, alteramí monte obsitam, ad quem deinde ἀιν refertur. Aliam ra- tionem eamque minime probabilem -

ο 905. XI, 229. Wessel. et Schweigh. ad Herod, “v, 117., Etiam apud Orph, Arg. 489. “bri omnes in Περκώτης consentiunt, et Περκώτην exhibet hanc versum laudàans Steph. Byz. s. v. 4βαρνος,

334. οί y’‘vulg. τῆς y’ Βερ..Ὀ. . τῇ y Regg. Α. B. C., quod recte rece-

init Gerhard. E . 90 sq., qui in priore ^ recensione, ita lectum fuisse putat: ἀμφί ow Ly xtivrot Ó’ ὑπὲρ .’ ατορ ἀἰσήποιο. οὔφος μέν v’ ἓν τῇ, πεδίον à ἐν τῇ παρακεῖται. καὶ τὸ μὲν ὑβρισταί τε καὶ ἄγριοε ἀμφινέμονται

perunt Brunck/ Beck. ο Σηγενέες. 936. De τις producto v, Herm. ad. i posteriore vero: Orph. p. 704. S ἀμφίδυμοι, κεῖνται δ᾽ ὑπὲρ. 938. ἐπιμέρεται Vind., sed vulg. ὕδατορ -4ἰσήπόιο, " in margine. - “Aexrov. μὲν καλέουσιν ὄρος 939. ἐπὶ mis suprascripto ἐπί- ο περιναμετάοντερ προσθεν Vind. —πατακείµενος Vatt. Γηγενέες.

, Bed ita prersus nescis, quidnam vó- cetur “4Qxrov 0Qog. Praeterea v. 942 abesse nullo pacto potest, tum . -quia ineptum foret, si ita quasi for- tuito tantum et in transcursu ad ‘T’er- rigenas illos transiret, tum propter oppositum v. 947 ; denique Γηγενέες . mon erant σεριγαιετάοντες , sed i in ipso monte habitabant. /

942. cà uiv Guelph. — Kxtremam. versus partem corruptam esse docet metrum, quamquam libri omnes con-

‘. À. B. C, et D, à m. 2. κἀταήμενος var. lect. in Schol. Paris.

941. “4opxro» vulg. “4oxzow var. lect. in Reg. B., et emendatio Hoelz-. lini, quam veram esse demonstravit. ’ Brunck. ex Strabone et Nostro infra v. 1150. Sed major’ difficultas est

• lp pronomine μὲν, quod non habet quo referatur. Nam ad totam insu-

referri non potest, hanc enim “Aoxrov νῆσον vocatam esse testatur. Steph. Byz. s. v. “Menta vicos. et

& L]

P d

^

64 | 4PTONATTIKAN 4.

/

Γηγονλερ μέγα θαῦμα περικτιόνεάσιν ἰδέσθαιυ. $E γὰρ ἑκάσεφ χεῖρες ὐπέρβιοι ἠερέθονται,

945 αἳ μὲν ἀπὸ στιβαρῶν ὤμων δύο, val 0 ὑπένερθει τέσσαρες αἴνοτάτῃσιν ἐπὶ πλευρῇς ἀραρυῖαι, “Ἰσθμὸν δ᾽ αὖ πεδίον τε, «4ολίονες ἀμφενέμοντο &vígsg: à» δ᾽ ἥρως Αἰνήϊος υἱὸς ἄνασσεν Κύξικος, ὃν πούρη. δίου τέκεν Εὐδώροιο

960΄ Αἰνήτη. τοὺς Ó ^ ov τι καὶ ἔκπαγλοί παρ ἐόντες Γηγενέερ͵ σίνοντο Ποσειδάωνορ ἀρωγῇ. τοῦ. γὰρ ἔσαν ταπρῶτα «4ολίονες ἐκγεγαῶτες. ἔνθ᾽ ᾿Αργὼ προὔτυψεν ἐπειγομένη ἀνέμοισιν - Θρηϊκίοις, καλὸς δὲ Λιμὴν ὑπέδεκτο θέουσαν.

955 κεῖσε καὶ εὐναίης ὀλίγον Λίὃον ἐκλύσανες — .— Tigvog ννεσίησιν ὑπὸ κρήνη ἐλίονο, ——

sentiunt praeter Reg. B., in quo est περιναιετάονσι. Vulgatam ferre ne- mo potuit, nisi qui metri imperiti erant Tens. lectt. Lucian. Ἡ p. 177 s. et Schrader. ad Mus. p. 239. , Metro sübvenit emendatio Bentleji ed Cal- lim. H. in Jovem 87, ἀμφινέμονται pro Φαιετάουσι reponentis, quam am- plex sunt Brunck. Beck. et Gerhard.

ed multa sunt, quae vetant, ne ve-.

ram eam habeamus. Primum intel-

‘” ligi prorsus non potest, quomodo ἀμφινέμονται potuerit. a librariis in uum neque lit- .

ναιεέάονσιε mutari , Yerarum ulla sit similitudo, neque ex

, Interpretatione illud, utpote vocabu- lum non minys poeticum , nasci po-

" tuerit. Praeterea hoc vocabulo non .bene ti poeta, quum eodem statim v. 947, qui nostro oppositus est, uta- , tff; ex emendatione certe inferri non ’ debet. Denique, quod supra jam mo- nui, Gigantes illi non circumsederunt

“montem, sed in ipso habitarunt, qu qe . ’ etiam ex Orph. Arg. 517 elucet.

nus etiam probabilis est emendatio Porsoni Advers. p. 271 ed. Lips. ὑβρισταὶ καὶ ὦγ εἴοι ναιετάουσι, μμ bene confutavit Gerhard. p. 39.

ὁ quidem certum videtur, vitium. esse in. vocabulo’ ναιετώουσε, quod :

. &d Aristoph. Nub. 536. Ex

ex simili vecabulo corruptum est, scriben(is oculis: ad versum praece- dentem aberrantibus. Itaque genui- num fere puto ἐνναίουσι, quod tamen in fextun recipere non ausus sum.

/

944. Imitatus est Orph. Arg $5 γὰρ χεῖρερ ἑκάστῳ dx! | ἀἴσσονεο» unde fere apud No: quoque malim inverso ordine . bula ἑκάστῳ χεῖρες scribere, ita versus rotündior foret , qui nu tres partes male dilabitur.

945. ἄινοτάτῃσι Vrat. —àis

vulg. πλευρῇς Rege. A. B. C. E.

Guelph. Vind. Vrat., quod rect ceperunt Brunck. Beck. cf. Wei ad Tryph. p. 108 sqq. -

947. 8à’ ἂν πεδίον Regg. I quae frequens est confusio, ind ruptum αμπεδίο» Reg. C. et à πεδίον Regg. Α. B. neque tame vocabulum, quod nihil est, re« &ubitaverunt Brunck. et Beck.

9p. xotQr τέκεν Vat. A. el

“850. οὗτοι Reg. Α,

951. Ποσιδάωνφορ Vind. —P mam versus partem mutuatu Tryphiod. v. 529.

952. và. πρώτα Guelph. Be
953. παάνορμοςρ pro θέουσαν {

Flor. «9 quam lectionem ex Gal

nescio quo libro enotavit Hoelz

955. ἑ]κύσαντες vulg., quo metri causa non ferendum, v. ]

liaste ἑκλύσαντες bene correxit Veris. p. 202, quod praebent Regg. Á. B. E. att. A. C. D. Med. et receperunt Brunck. B«

4ΡΓΟΝΑΤΤΙΚΩΝ A. 65

κρήνῃ ὑπ 4oraxlg: ἕτερον δ᾽ EAov, ὅστις ἀρήρει, βριθύν’ ἆτὰρ xsivóv γε ΘΒεοπροπίαι Ἑκάτοιο — ’ Νηλεῖδαι µετόπιρθεν ᾿Ιάονες [δρύσαντο — 960 ἱορόν, 1j θόμις ᾖεν, Ἰησονίης iv ᾽αθήνης Τοὺς δ᾽ ἄμυδις φιλότητι «4{ολίονες ἠδὲ καὶ αὐτὸς Κύξικος ἀντήόαντες, ὅτε στόλον ἠδὲ γενέθλην ExAvov οἵτινες slev, ἑὐξείνως ἀρέσαντο, | καὶ σφέας εἰθεσίῃ’ πἐπιθον προτέράώσε κιόνταςρ- 906 ἄστεος iv Λιμένι πρυµνήσια »ηὸς ἀνάψαι. Iv9’ of y’ Ἐκβασίῳ βωμὸν θέσαν ᾽Απόλλωνὶ στησάµενοι παρὰ θῖνα, θυηπολίης v^ ἐμέλοντο. δῶκεν ὃ᾽ αὐτὸς ἄναξ λαρὸν µέθυ δευοµένοισιν, . . μήλά 9 ὁμοῦ. δὴ γάρ οἱ ἔην φάτις, εὖτ᾽ ἂν ἴκώνται 970 ἀνδρῶν ἠρώων Δεῖος στόλος, αὐτίκα τόνγε

µείλιχον ἀντιάαν, μηδὲ ατολέμοιο µέλεσθαι.

ἶσόν που κἀκείνῳ ἐπισταχύεσκον ἴουλοι, ,

οὐδέ vo πω παἰδεόσιν ἀγαλλόμενορ µεμόφητο

ἆλλ᾽ ἔτι of. κατὰ δώματ ἀκήρατορ ἦεν xovg - 076 οδίνων, Μέροπος Περκωσίου ἐκγεγανῖα,

Κλείτη ἐὐπλόκαμος. τὴν μὲν viov ἐξέτι πατρὸς

θεσπεσίοις ἔδνοισιν ἀνήγαγεν ἀντιπέρηθε. «-

Brub,

O’tox, | ίαρ Reg. A. Flor.

Aesch. Agam. 563, cf. Wyttenb. Bibl, crit. III, 2 p. 85. Dorvill. ad Char.

959. Νηλεΐδαι Brunck. ut solet, .p. 980. 565

Νηλεῖδα Beck, ex errore typ. 960. ᾿4θήναις Keg. A. Flor. Brub. il., duae postremae etiam {ησο-

νο. In Guelph. legitur Ἰησονίῃο ^ , Ἡ . davit Ruhnk. ep-crit. p. 285 a Scho-

iy jvpc, quod inepte. recepit πμ. inep P

C. D. Vatt. B. .

963. ᾗεν male . C. D. Med. Guel FE Brub. Basil, Correctum est jam, in éd. Paris. et Steph. , quibuscum reliqui libri con- sentiunt, — ἀραίσαντο Flor.

964. Ἐκβασίοιο Schol. Paris.

965. εἰσάμενοι Etymol. M. p. 806, 42, quod probavit Ruhnk. ep. crit. p. 239, et receperunt Brunck. Beck., sed librorum omnium lectionem recte tue- tur Gerhard. p. 65. — 9’ omittit Flor. Brub. Basil. Steph. Hoelzlin. Shaw, ΄ 960. ἴχηται Tegendum suspicatur Brunck., quod mirandum est, quum hujus constructionis exempla sint ubivis obvia. Simillimus est locus

recensione Schol. ! ‘isse refert: ἁρμοῖ που κἀκείνφ ὅπο-

που κἀκείνῳ ἐπι ο, Gerbard.l. c. “cov vero recte mo-

970.’ toig y8 suspicatur : Brunck. sine causa, saepe enim ἀντιάω cum casu quarto constroitur.

972. ἴσον Vrat. Flor. νεῖον emen-

liasta, in errorem inductus, obagecuti - sunt Brunck. et Beck., sed recte ob- loquitur Gerhard. * 7 s. priore

or. ita lectum fu-

σταχύεσκον ἴουλοε, et ad illud ἆρμοξ pertinet explicatio ἀντὶ τοῦ φεωστὶ, u& ad emendandum permotus est uhnkenius. Mutavit poeta in po- steriore- recensione, quia in Callima- chi Hecale legebatur versus ἁρμοῖ έτρεχε λεπτὸς ἴουλορ,

nent Scholiastae ad Iasonem referen- ’ dum esse: Qyzicué pari atque Iason lanugine gaudebat. ’ — — -

975. Μείοπος Guelph.

η

.. “

M

v

E | PE

4ΡΓΟΝΑ ΤΤΙΚΩΝ p. E

ἀλλὰ xil de θάλαμόν το λἰπὼν καὶ δέµνια͵ νύμφης

τοῖς µέτα δαῖτ᾽ ἀλέγυνε, βάλεν δ ἀπὸ δείµατα Βυμοῦ. -

980 ἀλλήλους δ᾽ ἐρέεινον ἀμοιβαδίρ. (jov ὁ μὲν σφέων, πεύΏξτο ναυτιλίης. &vvow Πελίαό v ἐφετμάρ᾽ | oL 08 περικτιόνων πόλιαρ καὶ κόλπον ἅπαγτα |

^. εὐρείης πεὔθοντο Προποντίδορ’ οὐ μὲν ἐπιπρὸ | . ἠείδει καταλέξαι ξελδομένοισι δαῆναι.

988 ἠοῖ δ᾽ εἰσανέβαν μέγα ’4ίνδυμον», ὄφρα καὶ αὐτοὶ ᾿θηήσαιῦτο πόρους «sivi &Aóg: ix δ᾽ ἄρα τοίγθ᾽ vic χυτοῦ λιμένος προτέρου ἐξήλασαν Oguov:

40s. 8’ “Indovíg πέφαται ὁδὸς, ἤνπερ ἔβησαν.

ΓΓηγενἑερ δ᾽ ἑτέρωθεν dx. οὔρεορ dibavisg

990 φθάξαν ἀπειρεσίοιο «Χυτοῦ στόμα vtLOOL πἐτρῃρ πόντιον, οἷά τε θῆρα λοχώμενοι ἔνδον ἐόντα. ἀλλὰ γὰρ αὖθι Λέλειπτο σὺν ἀνδράσιν ὁπλοτέροισιν Ἡρακλέης, 0g δή σφι παλίντονού αἶψα τανύόσας τόξο, ἐπασσυτέρους πέλασε χ9ονί’ τοὶ δὲ καὶ αὐτοὶ - 995 πέτρας ἀμφιῤῥώγας ἀερτάξοντες ἔβαλλον. | “δὴ γάρ που κακεῖνα 95 τρέφεν αἰνὰ πέλωρᾳ “He, Ζηνὺς ἄκουτις, ἀέθλιον Ηρακλῇϊ. σὺν δὲ καὶ -ὦλλοι δῇθεν ὑπότροποι ἄνειόωντερ, πρίν περ ἀνελθέμεναι ὄκοπιήν, ἤπτοντο φόνοιο

1000. Τηγενέων ἥρωες ἁρήϊοι, ἡμὲν ὀϊστοῖς, | . ᾖδὲ καὶ ἐγχείῃσι. δεδεγµένοι, sldóxs πάντας | ἀντιβίην ἀσπερχὲς ὀρινομένους ἐδάϊξαν. | . ὧς δ᾽ ὅτε δούρατα μακρὰ viov πελέκεόσι τυπέντα ὑλοτόμρι aronpidov ἐπὶ ῥ ημίν Bina, mE d

.. 978. ὃς Guelph., | uod recipien- . dum judicavit Hoersteliisagacitas. " 979- Bos Vrat. Flor. Brub. Basil, eck

. 985. Ügoa εν αὐτοὶ ex ? emenda- |

tione Brunck. Beck., sed vulg. recte se habet; ascenderunt Dindymum, nt et ipsi viderent, quae antea ex aliis sciacitati erant.

’ 986. €ijcevro Hoelzlin. ex errore typ. qui et in ed, Shaw. migravit, DR ἄρα Vatt, C, D. Vrat. Flor, Brub, Basil, Similis corruptela apud Quint. Smyrn. I, 456, quam tollit Spitzner. ,obss. in " Quint. p. 205.

9» πέτρην vulg. πέτρῃς i E.

. tavvogg Vind.

Vrat. et alii fortasse plures , (alia enim non solent enotari. Dativug sensus eausa necessarius est, eumque dederunt Brunck. Beck.

993. σφιν Guelph. Vind. Flor. — . Vrat.

. 895. ὠποῤῥώγας Regg. -quinque et Schol. Paris., reliqui libri omnes vul- atam exlübeut; ἀμφιρώγας ex more d runck. Beck.

996. δὴ γὰρ δή που Reg. A.

" 998. dior Vrat. Beck. . 1003. πέλεσι Reg. À.- ’ 1004. στελεχηδὸν A.B. C. D. Vai, B. male, v, Gerhard. p. 47. σειζηδὸν Guelph,

4

)

APITONATTIKO9N A,

51

| 4005 ὄφρα φοτισθέντα κρατεροὺς ἀνεχοίατο γόμφορο : ! üc οἱ ἐνὶ ξυνοχῇ λιμένος πολιοῖο τέταντο

—— τι

ἐξείης, ἄλλοι μὲν ἐς ἁλμυρὸν ἀθρόοι ὕδωρ δύπτοντες πεφαλᾶς καὶ στήθεα, γυῖα δ᾽ ὕπερθεν

|. χἐρσφ τεινάµενοι΄ vol δ᾽ ἔμπαλιν αἴγιαλοῖο 1010 κράατα μὲν ψρμάθοισι, πόδας O^ sig βένθος ἔρειδον,

ἄμφω ἅμ᾽ οἰωνοῖσι καὶ

—-— 9 E

ἰχθύσι κύρμα γενέσθαι.

“Hoosg δ᾽, ὅτε δή όφιν ἀταρβὴς ἔπλετ᾽ ἄεθλος,

δὴ τότε πείόµατα νηὸς ἐπὶ πνοιῇς ἀνέμοιο

Ίυσάμενοι προτέρωσε διὲξ -αλὸς οἶδμα νἑοντο.

• οωνο– - ο

1005. ὄφρα xs Regg. A. C, E., un»

i Branckiua, ὄφρα sine xe nonnisi

«m conjunctivo jungi posse inepte

. fiui, ὦς κε scribendum judicavit, et

inponi sibi passus -est Beckius.

1006. ληµένος Vind.

1007. Vocabulum. αλμυρόν ex No-

sro laudat Etymol. M. p. 72, 12.

. 1008. δρύπτοντες Vat. D. et Vind.,

’ sed hic vulg. in marg. habet. ] vio. φΦαμώθης Vind. ψαμάθοις

1012, ἔπλετο Vind. Vrat.

1015. ἔθεε Brunck. ex more,

1016. ἀντίαν Guelph.— ἐπέλασσεν

| tulit Brunck, 1019. αὐκονυχεὶ vulg. αὐτονυχὶ Π . ΄ V

Regg. A. B. E.quod sine causa prae–

49 $ 9 ἔθεεν Λαίφεσσι zxaviusQog* oU μὲν ἰούσηφ νυκτὸς ἔτι ῥιπὴ uivev ἔμπεδον, ἀλλὰ θύελλαι ἀντίαν ἁρπάγδην ὀπίσω φἑρον,. ὄφρ᾽ ἐπέλασάαν , αὖτς ἐὐξείνοισι «4ολίοσιν. ἐκ à^ ág’ ἔβησαν | :αὐτονυχί”, Ἱερὴ 05 φατίξεται ᾖδ᾽ ἔτι πέτρη, | | 100989 ᾗ πρι πείόµατα νηὸς ἐπεσσύμενοι ἐβάλοντο. οὐ δὲ τις αὐτὴν νῆσον ἐπιφραδέως ἐνόησεν ’ ἔμμεναι’ οὐδ᾽ ὑπὸ νυκτὶ «4{ολίονες à ἀνιόντας ἤρωας νημερτὲς ἐπήϊΐσαν’ ἀλλά που ἀνδρῶν Μακριέων εἴόαντο «Πελασγικὸν ἄρεα κέλσαι. — | 1005 τῷ καὶ τεύχεα δύντες ἐπὶ σφίσι χεῖραρ ἄειραν. σὺν ὃ᾽ ἔλαδαν µελίας vs καὶ ἀσπίδας ἀλλήλοισιν ἀξείῃ ἴκελοι ῥιπῇ πυρὸς, jv b θάμνοις αὐαλέοισι πεσοῦσα κορύσόεται: iv δὲ κυδοιμὸς . δεινός τε ζαμενής τὸ «4ολιονίῳ πἐσε δήµῳ. | 1090 οὐδ᾽ ὄφε δηϊοτῆτορ ὑπὲρ uógov αὖτις ἐμελλιν .:. Ὁ

/’ Regg. B. C. D. et E. a m. 2. Vatt. A. D,

. Med. Guelph. Vind. Vrat. Flor. Brub. Basil. Brunck. Beck. recte. Idem apud Nostrum legitur IV, 1130. — φατίζεται εἴσετι Schol. Paris. ad I, 1109. E

• 1020. Περι Vind. περὶ in marg. ad- scripto. ᾗπερ Guelph.Flor.—éfd4Aov-

’ «o Flor. 24 | .. 1021. οὐδέτιρ minus bene Brunck, Beck. ᾿ s m |

1099. ἂν ἀνιόνταρ Guelph. —

1100. ἐπῄδεσαν «conj Wakefield. | sine causa. | “E |

1101. τεύχε᾽ ἄειραν Flor,

1102. Versum aliquem ante Ίππο excidisse putat Heyn. ad Apollod. I, 9, 18, p. 85, quo. Cyzici nomen con- tineatur; quod nor necessarium ; ὄγε,

APCTONATTIKQN A.

οἴκαδε νυμφιδίους Δαλάμουρ καὶ Alxvgov ἰκέσθαι ἀλλά µιν «ἰσονίδης τετραμµένον l9ug ἑοῖο zÀgtsv ἐπαῖξαςρ στῆθος μέσον, ἀμφὶ δὲ δουρὶ ὀδτέον ἐῤῥαίσθη, ὁ δ᾽ ἐνὶ ψαμάθοισι» ἐλυσθεὶς 1096 μοῖραν ἀνέπλησεν. τὴν γὰρ ᾿Βέμις οὔ xov! ἀλύξα Ovqvoidw* πάντη περὶ ydo μέγα πἐπταται ἔρκος. ὧς τὸν ὀϊόμενόν που ἀδευκέορ ἔκτοθεν ἄτηο - εἶναι ἀριστήων, αὐτῇ ὑπὸ νυκτὶ πδῆσεν | μαρνάμενον κείνοισι’ πολεῖς δ᾽ ἐπαρηγόνες ἄλλοι 1040 ἔκταθεν ‘Ἡρακλέης μὲν ἐνήδατο Τηλεκλῆα | 40b Μεγαβρόντην’ Σφόδριν δ᾽ ἐνάριξεν ‘4καστος Πηλεὺς δὲ Ζέλύν εἶλεν, ἀρηῖθοόν τε Γέφυρον. αὐτὰρ ἑύμμελίης Τελαμὼν Βασιλῆα κατέκτα.. Ἴδας ὃ᾽ «o Ἡρομέα, Κλύτιος 0. Ἠάκινθον ἔπεφνι 4046. $ Τυνδαρίδαι ὃ ἄμφω «Μεγαλοσσάκαα, Φλόγιόν τε. Οἰνείδης 0? ἐπὶ τοῖσιν ἔλεν θρασὺν Ἰκυμονῆα, ἠδὸ καὶ ᾿4ρτακέα, πρόµον ἀνδρῶν: οὓς ἔει πάντι

ἐνναέται τιμαῖρ ἠρωΐσι κυδαίνουσι».

ut saepe αὐτόρ, ad regem Μρούδοιω- dum sufficit, — ὑπέρμορον Vat. B. 1089. τεταμµένον Reg. A. — beilo g. A. C., quod receperunt Brunck. . Beck.; sed ea est forma inaudita, p tra ut jod ysurpat Apollon. IV, . (cf. Gerhard. p. 93) ita δόῖο prae- bent libri praeter hunc locum 1I, 6. III, 1065. 1335. IV, 782, quos omnes in- tactos relinquere dehebat Brunckius. 1034. i hic vulg.in marg.— papdtoun Vrat. 1035. ἀνέπλησε et vers. leg ovi τοισι Brunck. Beck. — γὰρ οὐ | 1036. θνητοῖο Gu elph. — sir; yde περὶ vulg. invito metro. πάντη . vie vor Regg. A. E. πάντη περὶ ydo ind. Vrat πάντη ài περὶ μέγα Etymol, M. p. 16, 30, qui v. 1034 — 1037 dat, idque verum judicaverunt Ar- nald, lectt. . 937. “Vir D. in Obss. miscell 1 p. 195 s. Brunck. Beck. Herm. ad Orph. p. 704 et Ger- hard. p. 65. Bed quum libri omnes . in γὰρ: , consentiant, praestantior mihi

videtur codd. Vind. et Vrat. lectio,

nam et sensus γάρ postulat, et lectio- nis depravatio facillime hinc expli- cari potest, λα. enim librarii γάρ,

ἄσθη Vrat. Vind., sed.

etae nomine non addito lau-

4

quum tertio quartove loco ] P inveniebant, transposuerint, est; cf. quae monui ad Aesch.. 710. Etymologi vero lectie : frequentissima particularum yo confusione nata est, aut inde E duplex γάρ offensioni erat, σα] οποία attuli ad Aesch. Agam. !

1037. περ pro που cod. E apud Dorvill. obss. misc, IV p " ἔκτοσθεν Guelph. ἔκτοθι

tymol. ^ 1088. αὐτῇ à ὑπὸ vulg., se ticulam ineptam recte onfittunt. A. B. C. D. E. Vatt. A. C. D. Vrat. Brunck. Beck. Praeterea habent Reg. Α. Vind., quod praetulerunt Brunck. “Bed., prorsus otiosum foret, contra ὑπὸ νυκτὶ cum vi dictum est: e nocte, qua se ab interitu imn utebat,

1042. Zi». Reg. KE.

1043. ἑύὐμελίηε Regg. A. B. Vatt. A. D. Brunck. Beck. ut :

1044. Οὐνεῖδης Brunck. Be semper. — £e Regg. A. B. E. V. B. C. D. Vrat. Vind. Guelph. Bi Beck.

1045. πάντες Reg. A.

Vc !

APTONATTIKGON A.

οἱ 0” ἄλλοι εἴξαντες ὑπέτρεσαν, ἠῦτε κίρχους

1000 ὠκυπέτας ἀγεληδὸν ὑποτρέσόωσι πόλειαι. ᾿ lg δὲ πύλαρ ὁμάδῳ πέσον ἀθρόοι” αἶψα δ᾽ ἀὐτῆς. πλῆτο πόλις στυνόεντορ ὑποτροπίῃ πολέμοιο. ἠώθεν δ᾽ ὁλοὴν καὶ ἀμήχανον ἐεἰσενόηδαν . ᾽ἀμπλακίην ἄμφω ’ ὄτυγερὸν ὃδ᾽ &yog εἶλεν ἱδόντας

1056 ἤρωας Μινύας ἰνήϊον vla πάροιθεν Κύξικον iv κονίῃσι καὶ αἵματι πεπτηῶτα.

^ ἅματα δὲ tole πάντα γόων τλλοντό τε χαίταρ |

αὐτοὶ ὁμῶς λαοί τε «4ολίονερ. αὐτὰρ ἔπειτα

tolg περὶ χαλκείοις σὺν τεύχεσι δι

νηθάντε,

1060 τύμβφ ἐνεατερέϊῖξαν ἐπείρήσαντό v’ ἀέθλων,

y θέµις, ép πεδίον λειμώνιον, ἐνθ ἔτι νῦν περ ἐγκέχυτᾶι τόδε σῆμα καὶ ὀψιγόνοισιν ἰδέσθαι. —

οὐδὲ μὲν οὐδ) ἄλοχορ Κλείτη φθιμένοιο Λέλειπτο Ἰοῦ πόσιος µετόπισόθε’ wcx δ᾽ ἔπι κύντερον ἄλλο ͵ {006[ἤνυσεν ἀφαμένη βρόχον αὐχένι. τὴν δὺ καὶ αὐταὶ Νύμφαι ἀποφθιμένην ἁλσηϊδερ οδύραντο. καί ob ἀπὸ. βλεφάρων 06a δάχρυα χεῦαν ἔραζε, πάντα τάγε κρήνην τεῦξαν θεαὶ, ἣν καλέουσιν ‘— µλείτην, δυστήνοιο περικλεὶς οὔνομα νύμφης. 1070 i αἴνότατον δὴ Xsiyo «{ολιονίῃσι γυναιξὶν ἀνδράσι τ ix «4ιὸς ἦμαρ ἐπήλυθεν’ οὐδὸ yàg αὐτῶν . Bp τι πάσόσασθαι ἐδητύος, οὐδ ἐπὶ δηρὸν - ἐξ ἀχέων ἔργοιο µυληφάτυυ ἐμνώοντο”

1049. ὑπέεραν Reg. A.

1050. ΠΜυνύαςρ Flor, Brub. Basil. –“προπαροίθεν Reg. A. Vind.

1051. iv κονίῃ το Etymol. M. p.

1052. 3e τεύχεσι vulg, », Sed σὺν τεύχεσι codd. omnes praeter unufa Vat. B., quod recte receptum esse & Brunck. Beck., docet locus simillimus

IV, 1535. Sed mira tamen illa lecti-

onis discrepantia. Praeterea perspi- cum est, Scholiasten Klor., cujus verba aut manca aut corrupta sunt, in libro suo legisse χαλκείοιόι σὺν ἕνεεσι, quod an praeferendum sit baud faci σὺν τεύχεσι et σὺν’ ἕντεσι saepius u- titur Noster ; illud confirmare videtur ΠΠ, 499 :(ubi Guelph. etiam ἕντεσε praebet) ; hoc IV,

ο

e dixeris, utroque enim, e£ -

1535. Ceterum:

hinc explicari posse mihi videtur vul-

gatae ectionis diversitas, namque verbis σὺν τεύχεσι suprascripserat vel adscripserat aliquis γράφεται δίχα, τεύχεσι καὶ Irteni ; inde δίχα

iid in textum migravit.

62. ἀγκέχυται Vrat. | does i ePanirg ed. Paris. Steph. ,

“1066. Biogsarre Vind. ὀδύραν- το Vrat. marg. Vind. |

1067. χεῦεν Regg. A. B. C.

1068. περικαλὲςρ Reg. Α. περικα- 1εὲς Vrat.

1069. 8” ixeivo Vind. Vrat.

1070. πάσασθαι Reg. E. Vind. Vrat. Flor. Brub. Basil. — ἑδυτίος Flor. Brub. Basil. — ἐδητύορ, οὐδὲ γὰρ αὐτών Reg. A.

1071. μυληφάτοιο Guelph.

^

e»

ἆλλ᾽ αὔτως ἄφλεντα διαξώεσκον ἔδοντες, |

APDONATTIKSN A.”

1076 Ἐνθ᾽ ἔτι νῦν, sóv’ ἄν όφιν ἐτήσια χύτλα χέωνται “Κύξικον ἐνναίοντερ “Idovsg, ἔμπεδον als πανδήµοιο μύλης πελάνους ἐπαλετρεύουσιν. -— Ἐκ δὲ τόὀθεν τρηχεῖαι ἀνηέρθησαν ΄ἄελλαι [ἡμαθ᾽ ὁμοῦ νύκτας ts δυώδεκα, τοὺς δὲ xav! αὖθν . 1080: ναυτίλλεσθαι Qvxov. inmAouivg δ᾽ bi νυκτὶ | E dot μὲν δα mágog δεδμημένον. εὐνάζοντο B |9 ὕπνῳ ἀριστῇερ πύματον Λάχος᾽ αὐτὰρ ”4καστορ Μόψος T -Αμπυκίδης ἀδινὰ κνώσσονἰας ἔρυντο.

(Tq) ἄρ᾽ ὑπὲρ ξανθοῖο παρήατος ἱσονίδαο | πωτᾶτ᾽ ἀλκυονὶς λιγυρῇ” ὁπὶ Δεσπίξουσα

; λῆξιν ὀρινομένων ἀνέμων ὄυνέηκε δὲ Μόψος,, | ἀκτάίης ὄρνιθορ ἐναίσιμον ὕόδαν ἀκούσας.

vijtov ἀφλάστοιο µετῄορος ἀἴξασα. τὰν δ᾽ O ys κεκλιμένον μαλακοῖς ἐνὶ κῶώέσιν olv | κινήόας ἀνέγειρε παρασχεδὸν ὧδέ v’ ἔειπεν. ἀἰσονίδη, 195 σε τόΡ᾽ ἑερὸν εἰσανιόντὰα

» 4ινδύμον. ὀκριόεντορ ἐὔθρρνον [λάξασθαι μητέρα συµπάντων µακάρων ᾿ λήξουσι δ᾽ ἄελλας » ζαχρηεῖς. τοίην γὰρ ἐγω νέον ἄόόαν ἄχουσα

5

|

xul. vuv μὲν 950g αὖτις ἀπέτραπεν, lís δ᾽ ὕπερῦεν

|

?

i ἀλκυόνορ digg, ἥτε κνώρσοντορ ὕπερθεν

1074. διεζύεσκον Reg. A. διεζώο-

όκον Regg. C. D. E. quod sine causa.

receperunt Brunck. Beck. Hi soli

. Ἐν αι Regg, codd., quorum non ma-

esse auctoritatem 8cimus, au- mentum praebent in ἀνεκρούεσκον iv, 1650. Sed II, 551 omnes fere libri in ἀνακλήξεσκον consentiunt, itemque IV, 944 in ἐπικαχλάξεσκεν. I, 972 in ἐπισταχύεσκον. Contra

lurimj libri fraebent ἐπεκλονέεσκον.

All, 687 et ἐπεστοβέεσλον IV, 1725. “Ubique libromam auctoritatem secu-

tus sum. cf, Spitzner. obss, in Quint,

p. 211 8. ’ ύτταλα Vrat. παλετρέουσιν Vrat.— Ver- sum laudat Etymol. M. p. 659, 18. 1078. τραχεῖαι Guélph. — ἀνηγέρ- —. €9sav Vat. C.

1079, καταῦθι Regg. tres, Vatt, .

À: C. D. Vrat. Flor. male.

1082. λάχος vulg. λάχος Regf. Α. -

à

a4

B. C.D.E. Guelph. et Schol, uterque, quod suadente Piersono Veris. p. 203 (qui apte confert Mosch. Europam v. 9) receperunt Brunck. et Beck. Ea- dem varietas est III, 1340.

4084. 7 à’ àg’ ἐπὶ ὑπὲρ Vind. Vrat,

4085. ποτώῶτ᾽ | Flor, — ἀλκιονὶρ Vind. Vrat.

4086. ἀπέτρεπεν Reg. Λ, — ls Beck. errore typ.

4087. μελήωρος Vind. μετήωρος

rat, U 1090. τὸν δέ γε Reg, A. — TM Beck. errore typ.

1092. χρήωσε Vind.

1093. ᾿Οκριόεντος Med, Guelph. Vind. Vrat., quod Brunck. Beck. τε- cte vulgato ὀχρυόεντορ sensus causa praetulerunt. {λάξεσθαι Vatt. C. D.

. 1095. ἐγὼν Lov Vind.

1096. ἁλκνόνης Regg. Α. E. , quod correctori metrico debetur,

APTONATTIKAN A.

Glo πέριξ tà ἕκαότα πιφαυόκοµένη πεαόέηται. » γὰρ τῆς ἄνεμοί τε Θάλασσά τὲ νειόθι te. 190v » 1060 sremeloqvat νιφόεν 9” ἔδορ Οὐλύμποιο” 1100, καί οἱ, ὃτ ἐξ ὀρέων μέγαν οὔρανὸν εἰδαναβαίνει, 1»ZsUg αὐτὸς Κρονί δης ὑποχάρεται. Gg δὲ καὶ ἄλλοι. , ἀθάνατοι μάκαρες δεινὴν Θεὸν ἀμφιέπουσιν.έι / “8g qvo τῷ Ó ἀσπαστὸν ἔπορ᾽ γένετ᾽ εἰσαΐοντε, ὥρνυτο δ᾽ ἐξ. εὐνῆς κεχαρηµένος: ὦρσε δ᾽ ἑκαίρονα 1105 πάντας ἐπισπέρχων, καί τε ᾽σφίσιν ἐγρομένοισιν

‘᾽Αμπυπίδεω Μόψοιο δεοπροδίαρ ἀγόρευεν.

}οἳ δ᾽ ἄρα λυσάμενοι Ἱερῆς àx πεἰόµατα πόερης 11 ἤρεσαν ἐρ λιμένα θρηΐκιον” ὧν δὲ καὶ αὐτοὶ. ᾿ “Baivóv, παυροτέρους. ἑτάρων. àv νηῖ λιπόντες. ‘τοῖσν δὲ “Μακριάδερ σκοπια, καὶ πᾶσα᾽ δρα]. “θρηϊκίης. bi χερσὶν fai προυφαίνετ lütoQe* —— —— | φαίνετο δ᾽ Περόεν στόμα Ἠοσπόρου, ᾖἠδὺὸ κολῶναι —. ἑτέρης ποταμοῦ ῥόος «ἰσήποιο. ἄστυ τε καὶ πεδίον Νηπήϊον ἄδρηστείης. ότύπος ἀμπέλου ἔντροφον’ Vg

|

111 Mvoía,: ἐκ δ᾽

ἔσκε δέ τι ότιβαρὸν

1097, πιφαδκοµένη Reg. A. Flor., | «πεχύτητο Regg. D. E., quod rece– Prunt Brunck, Beck., propter ser-

iem, quod non intelligo.

“it Hoerstelio. — τε post Φάλασσα mittit Vat. D.

1099. etpótvr! Vind. Vrat. Flor. Brub. Basil.

tüsevageívo, Regg. B. C. E. Sed iMicativus recte se habet, cf. Herm. Mi Vig. p. 917. Vid. infra I, 938.

1101. ὤλλοι vulg. ἄλλοι Regg. Α. B, C. D. E. Vind., cujus in margine adscripta est’ vulg. lllud reposui, vid; quae supra ad v. 910 monita sunt.

’ 1108. lysvc” ἔπος Vind. Vrat. 1105. σφιν Vrat. Flor. Brub. Bas.

marg. Reg. A. Reg. K. Vatt. A. C. D. Vind. Vrat., quod non erat cur re- Gperent: Brunck. Beck. Nec magis Becessaria est Brunckii conjectura καί

δν

Viam, ut ait ille, temporuin ratio-

1098. ἄνεμος Guelph., quod, pla-.

1099. eidevaferlvg Med. Guelph. .

–“εἱρομένοισι» Reg. Α. ἀγφομένοίσιν.

| αἶψα δὲ ουρύτεροι. μὲν dio σταθμῶν ἐλάόαντες | | ἔνθεν ἐς αἰπεινὴν ἄναγον βόαρ οὔρεορ ἄκρην.,

C

tÍ σφιν ἀγειρομένοισιν, quam tamen,

nisi mero libráriorum errori lectionis diversitates tribuendae ‘sunt, prioris recensionis lectionem fuisse facile quis putaverit. .. 1106. ἀγόρευσεν Guelph. ’ 1108. éx’ αἰπεινὴν Regg. A.B. p. E., quod sine causa vulgatae praetu-

. lerunt Brunck. Beck.— ἀπεινήν Vind,

1113. προφαίνετ᾽ Flor.—AÀd ver- ba ἐνὶ χερόὶν ἑαῖς Arnald. Lectt. gr.

. 238 recte confert Eurip. Heracl 30, ui loéus nostro AMlustratur,. Brunckius Virgil. Georg. II, 45. — De éóg pro σφέτερος., quod repre- hendit Schol, cf.. Ruhnk. epist. crit.

26 r 1115. Mvcoslu: Reg. A. —ἐεέροιρ Flor. Brub. Basil.

1116. ἄστυ δὲ menda typographi- . ca in ed. Beck. |

1117. βριαρὸν Eéym. M. ‘p. 998,

1118. —-ὕλην Vatt. A. B. C. D. Vind. Vrat. Flor. Brub. Basil. ex frequente confusione litterae v et lota sub- scripti. . el 9ο,

5^

hi

^

$,

BE .]

03 x

APTONATTIKRN A4. c

αρόχνν φεράνδρυον * τὸ μὲν ἕκταμον, ὄφθα alor | δαίµονορ οὐρείης ἱερὸν βθέτας: ἔξεσε δ᾽ “άργος 1120 εὐκόσμως, καὶ δή µιν ἐπ᾽ ὀκρυόεντι κολωνῷ

2

t

i

ἵδρυσαν, φηγοῖσιν ἐπηρεφὲς ὠκροτάτήσιν,

et ῥά τε παδάων πανυπἑρταται ἐῤῥίξωνται. θωμὸν à’ o) γεράδορ magsvivtov: ἀμφὶ δὲ φύλλο στεψάµενοι δρυΐνοισι θυηπολίης ἐμέλοντο,

1123

Μητέρα «{ινδυμίην πολῳπότνιαν ἀγκαλέοντερ,

, ἐνναίτιν Φρυγίης, Τιτίην 9’ ἅμα, Κύλληνόν τε,

aa

ot μοῦνοι πολέων μοιφηγέται ἠδὶ πάρεδροι ἠήητέρος Ἰδαίης κεκλήαται, ὅσσοι ἔασιν | | «άκνυλοι Ἰδαῖοι Ερήταιέες, οὔς ποτε Νύμφη

«4190 ᾽Αγχιάλη «4μκταῖον ἀνὰ σπἑος, ἀμφοτέρῃσιν

. | δραξαµένη γαίηο Οἴαξίδορ, ἐβλάστησε. — ’ πολλὰ δὲ τήνγε λιτῇσιν ἀποστρέφαι ἐριώλαρ. . Αἰσονίδης yovydtes! ἐπιλλεβων ἱεροῖσιν

• 1118. qiie Vrat. Vind. —

ἔταμον Keg. Α. 1120. Hio versus deest Vat, B. —

. ὀκριόεντι ex Med, et Reg, B. Brunck. Beck DE |

1121. ἀκροτώτοισιν Steph.

1122. ἑἐῤῥίζοντο . οἆ. Paris. inde ἐῤῥίζωντο Steph., unde im reliquas editiones fluxit, sed id in solo Keg.

K. legitur; reliqui codices omnes et. . editiones veteres habent jiCovrou, *

quod revocavi, “4194. ἐμέλλοντο Vrat. Vind.

1125. ἐγκαλέοντερ vulg. male. dy-

καλέοντες Regg. B. E. Vatt. A. C. D. Wrat. Vind. Brunck. Beck. |

’ 1196. Titvg» Reg. A. mE

1128. μαλερὸς Vind. µατέρος Vrat.

’ 1129. Konrzoésg vulg., quod metro adversari observavit Brunck., qua- propter recte ex Etymol, M. p. 4 .26 dedit Κρηταιέες, cujus formae te- stis est, etiam Steph. Byz. s. v. Κρήτη. — Fragmentum e vérsione Varronis, quod ad hunc locum pertinet, serva-

runt Serv. ad Virg. Eclog. 1, 66 e

Vib. Sequest. p. 15.

1130. δΔικταῖορ Vind. 2a

’ 1131. De ἕβλαστησε senem transi- tivo adhibito, v.No ad ‘Tryphiod. v. 56. |…

.1132. ἀπαστέψαι Flor. — igyoAog codd. et edd. vett. omnes praeter

65,

" Guelph., in quo monstrosum ἆ

cum gl. ὀργάς. Illud corruptum

eta solis scholiastis fictam expli

nem 7 ἀπώλεια τοῦ Loyov, ja

dum viderunt viri docti, et έρι

quod IV, 1778 recurrit , repon:

esse Observarunt Henr. Step!

Hemsterh. ad Lucian. T. I p. í

Intpp. ad Hesych. s. v. dgio

receperunt Brunck. Beck, Sed ant in accentu ;. hie quidem B edidit ἐριωλὰς, sed ἐριώλη sm ad Aristoph. Equ. 511 et Vesp. utroque modo ad Acharn. 1172 tem dirimit Arcadius de Acce 109 ed. Barker., qui diserte tei ἐριώλη non ita ut reliqua in c7 δισύλλαβα ὀξύνεσθας sed (ja σθαι, quamquam apud hunc q vocabulum in 49vuo45 corruptu

,sed quum explicet » μεγάλη et derivet ab ἔρέ et c, altei

codex ἐριμώλη praebeat, dubita potest, quin ἐριώλη. legendu quod vidit jam Bast. ad Gregor

. 570. Praeterea libri et Ari

esp. 1187 et nostro loco vocen οξυτόνως scribunt, quamquam f eam ἀξυτόνως quoque scribi t tur; adjicit tamen et Schol.

ἐπικρατεῖ δὲ ἡ βαρεῖα rion.

1133. γουναξιν Reg. A. Be» libri omes, quo exsultat

(o ^ APTONATTIKARN A.

| αἱθομένοις ἄμυδις. dà νέοι Ὀρφῆος ἀνωγῇ

11

[4

ὄκαίροντερ βηταρμὸν ἐνόπλιον ὠρχήσαντο, καὶ σᾶνεα ξιφἐεόσιν ἐπέκευπον, dg xsv lon)

δύσφηµος αλάξοιτο δι ἠέρος, ἣν ἔτι Auol Γκηδείῃ. βασιλῆος ἀφέστενον. ἔνθεν ἐς aiti —— ῥόμβῳ καὶ τυπάνῳ “Ῥείην Φρύγες ἱλάόκονταν,

114

ᾗ δὲ που εὐαγέεόσι» ἐπὶ φρένα θῆκε θυηλαῖς

ἀνταίη δαίµων’ và ὃδ᾽ ἐοικότα δήματ) ὄγεντο. δένδρεα. μὲν καρπὸν iov ἄσπετον, ἀμφὶ δὲ ποσσὶν

4i

αὐτομάτη qus yaix τερείνηρ ‘GvOse ποίης. θῆρες δ᾽ εἰλυούρ τό κατὰ ἔνλόχουρ τε Auxóvrsg; οὐρῇσιν δαΐνοντεςρ ἐπήλυθον. ἡ 05 καὶ ἄλλο .

92x6 τἐραρ: ἐπεὶ oU τι παροίτερον ὕδατι νᾶιν — 4ίνδυμον’ ἀλλά σφιν vov ἀνέβραχε διψάδος αὔτως ἐκ κορυφῆς ἄλληκτον’ Ἠησονίην δ᾽ ἐνέπουσιν .. χεῖνο πὀτὸν κρήνην περιναιέται ἄνδρερ ὀπίσσω. ,

11

diu, patrocinari enim videtur ejus |

scribendi rationi, sed non dubitandum et, quin geminanda sit liquida. In- fra IV, 1721 libri omnes, praeter Hegg., ἐπιλλείβοντας. habent. cf. Spitzner. de vers. her. p. 80. ἐπιλεί-

pov. Guelph: cum gl. interlin 9— —

Μνόων.—δὲ ἱεροῖσιν Guelph. 1194, ἀρωγῇ Guelph.

1135. Versus deest in Vat. B. — vem ad Etymol. M. [55 2 ὀρτή- δαντο .ὠρχήσαντο Regg. A. C. D. Vati. A. C. D. e h. Steph. Brunck. Beck., quod recept, quamquam dubia tes est, cf. Spitzner, obss, in Quint. p. 345s. Sed et ipsum ὠρχήσαντο dubium uit, nam Etymol. ]. c. exhibet εἱλίσσον– ο, quod unice yerum judicant Ruhnk.

i crit p. 288 οἱ Wernick. ad

. p. 83.. ue negari potest, facilis lind quam ioc ex interpre- Mione nasci potuisse; praeterea zaximi momenüá est, quod Scholia- 46 imperfecto ὠρχοῦντο utuntur. Sed contra librorum consensum nihil vare ausus sum.

1128. pons nod Beck. 2

1129. ῥύμ mol, M. p. 706, i5, quod ex Kupoli et Didymo notant Scholl, sed vulgatum tuetur etiam. Eustath. ad Dionys. Perieg. v. 1134.

-“τυμπάνφ codd. et edd, vett., quod

Beg. A.

καὶ vóvs μὲν δαῖτ ἀμφὶ 9süg θέσαν οὔρὲσίν “άφκτων,

πΠθίχο adversatur, τυπάνῳ “Vat. C. Etymol. |. c, ed. Paris. Steph. Brunck. Beck. τυπάνοισι καὶ ῥόμβοισι jun-

Xv

. git etiam Diogenes apud Athen.

p. 636. B., quem emendat Piers, Veris, -

p. 204. — ἑλάονται Gnelph. 1142. δένδρα μὲν Guelph. 1143. Verba τερείνης ἄνθεα ποίης

recurrunt infra III, 8985 τερείνης ἄν-

θεα γαίης laudat Etymol.M.p.752, 91.

1144. ξυλλόχουρ Reg. A. et Schol.

i5 ; Regg. A. D Ya

1145. οὐρῇσι Regg. A. D. E. Vatt. C. D. Vind. Vra

t; Brunck. Beck. υἱ

solent. — ἠδὲ καὶ Regg. quinque,

quod receperunt Brunck. Beck. male -

rejecta ., quae maxifie ex more epicorum est. Ridicule Brunckius exemplis affirmat, apud Homerum ἠδὸ x«l jungi. , ’ 1146. voiev vulg. male.,ycs» Regg. Α. B. C. D. E. marg. Vrat ,’ quod et Scholl. probant. vds Brunck. Beck. 1147. ἀνεβράχθη Schol. Paris.,

exrore ex interpretatione ἀνεδύθη

nato. uu

’ i 1148. ἄληκτον Reg. D., quod reci- fere debebat Brunck., si sibi con- atare voluisset, — Ἰησονίαν Hoelzlia.

Shaw. | : 1150. “4oxro»’ Vrat.. οὗ marg.

ο

“APCTONATTIKAN A.

U

’ péAxovesg ‘Pslgv πολυπότνιαων” αὐτὰρ ic 0

ληξάντων ἀνέμων νῆσον Λίπον εἰρεσίῃσιν.

Ἔνθ”. ἔρις ἄνδρά ἕκαστον ἀριστήων ὀρόθυνεν, ὅσειρ ἀπολλήξειθ’ πανύστατος. ἀμφὶ ydo. edinjo 14166 νήνεµος ἐστόρεσεν δίνας, κατὰ δ᾽ εὔνασε πόντον.

οἳ δὲ γαληναίῃ. πίσυνοι ἐλάασκον ἐπιπρὸ .—^ C | νῇα Big” τὴν 0^ οὔ «κε OE ἁλὸς. ἀῑόσουσαν - ’ οὐδὲ. Ποδειδάωνρα: ἀελλόποδες xlyov- T. ἵπποι. |. ἔμπης δ᾽ ἐγρομέόνοιο σάλου ζαχρηέσιν. αὔραις, 1169 αἳ νέον. ἐκ. ποταμῶν ὑπὸ δεύελον ^ Περέθονται,

᾿ τειρόμενοι καὶ. Ur µετελώφεον» αὐτὰρ ὁ σον πασσυδίῃ µογέοντας ἐφέλκετο κάρτεῖ qmod

ὁ

TOUéys

. “HoexAEége, ὀτίνασσε 0* ἀρηρότα δούρατα vuóg. ^| ἀλλ ὅτε δὲ, Μυδῶν. λρλνημόνοι Ὀπείροιο, | 11643 “Ῥυνδαμίδαρ. προχοᾷς, μέγα t’ ἠρίον ἰγαίωνος . , τυτθὺν ὑπὲκ θρυγίης παρεμέτρεον εἰσοράωντες, .: 1 δὴ τόν’. ἀνοχλίζων τετρηχάτορ. ὀϊδματοὃ ὀλκοῦὺρ, | μεσσόθεν ἄξεν ἐρετμόν. ἅτὰρ τρύφος ἄλλρ μὲν αὖτ.

κλύξε παλιῤῥοθίοισι φέρων. dvà à’ ἔζετο E

" ᾽ἄμφω. yíoclv ἔχων πἐσε. δόχµιορ, ἄλλο δὲ πόντορ un

πααταίνων’ λεἴρερ γὰρ αήθεσον Ἰθεμέουσαι.

1153. ἔνθεν Reg. A. Vind; Vrat.

1154. ἀπολήξειε Brunck. Beck. ex -

more. 1155. νήµενος .Vind. — ἑστόρεσο γαΐ..Ο. Vràt. ἐστάρησε Vat. D. . 1157. βίην Guelph. .. 1159. ἀγράμένοιο Guelph. | 1160. Περέθαντο Regg. quinque et ed. Paris.; unde in sequentes edd. fluxit, sed praesegs,; quod reliqui

(codd, omnes et editiones veteres prae- . bent, revocavi; est enim sermo de

eo, quod semper sub vesperam fieri solet.

1161; Vulgata, quam exhibui, sen-

su caret, quaré τειρόµενοε καμάτφ µετελώφεον, quod poetae nomine. non addito affert Etymol. M, p. 571,

19, probarunt Ruhnk. epist. crit. Ρε 988. Brunck. et Beck. Sed quis un-. quam credat eot in καὶ δὴ mu- fali potuisse? ’ quare alia. emendatié circumspicienda videtur, Fuit quum unice verum putgrem XALZHI, vel αἱ quis productam priorem syllabam improbaret, quagiquam eam interdum.

i

produci certam est; XAIAEI, ( rum utrumque facillime in Καὶ corrumpi potuit Sed de signii tione dubito, itaque ampliandum « seo, Nam . Etymnologi lectionem ex interpretatione natam aut ex rore memoriter citantis. ortam :

certissimum. videtur, .

• 1169. πανσυδίη Guelph.

«11660. Ῥινδακίδας Vind. ‘Pov «ívag Guelph. — £8 ῥέον var. | apud Scholl, quaní quis veram bere possit, extr’usam:a sciolo, cui trum laborare, videbatur, sed v adjectivum μέγα, quod miüus Ἡ oum ῥίον jungeretur. Praeterea ote monet Schol, ῥίον illatum « ab iis, qui ἠρίου illius historiam io rabant.

1166. παραμέτρεον Guelph, q placuit Hoetstelio.

1167. ἐνοχλίζων Schol. Paris. τετρυχότος : Guelph., quod rec Hoerstel :

1168. παλιροθίοισε Brunck. B.

Omne ἀήθεσάν Regg. A. D. E.

4

Y

4ΡΓΟΝΑΦΤΙΚΩΝ A. Ἡμος à’ ἀγρόθεν εἶσι φυεοσκάφος; ἤ τι ἀροτρεὺς |

| ἁσπασίωρ slg. αὖλιν’ δήν,, δόρποιο- χατίζων,

αὐτοῦ O0. iv προμολῇ τετρυµένα γούνατ᾽ ἔκαμψεν . A76 αὐδταλέορ κονίῃσι περιτριβέαρ δὲ τε χεῖρας.

εἰσορόων, κατὰ πολλὰ ἑῇ ἠρήόατο }αστρί΄

τῆμος ἄρ᾽ of y’ ἀφίκοντο Κιανίδος ἦθεα γαίης,

uj

|

| Puis ,quod receperunt Brunck. Beck, nale, quomodo enim a praesente ἅη- | (5:00 aoristus esse possit ἀήθεσα laud facile dixerint. Οοπία in im- prfecto facile poterat poeta metri . Qusa alterum σ omittere. Praeterea ;Wristum sensus non admittit. ἀήθε- (oy Vrat.,quae eadem est varia lectio ih Hom. Tl. , 493.

1172. Brunckius apte confert Hom.

ll XI, 86 sqq., qui versus Nostro ob- Yersati sunt. — 1174. δὲ προμοΛλῇ Guelph. — «s- τρυµµένα vulg. ut solet in codd,, quod bene correxit Brunck. τετρ Μίνα Regg. tres, Guelph. τετρθμίνα

Reg. C. τετυµµένα Vat. D,

• 11756. αὐαλέος Reg. Α.

1177. Κυανίδος Guelph.

1178. Αργαθώνιον Vat. B.

: 1179. εὐξείνως Vrat.

1180. σφιν Vind. Guelph.

ο 1182. ἔπειτ) | DBrub. Basil.

ÁPOLLON. RHOD. Ll.

eng. ρνανθώνειον, ὅρος, προχοάς τε Κίοιο. .j τοὺς μὲν ἐὐξείνως Μυσοὶ φιλότητυ κιόνταρ us) δειδἐχατ᾽, ἐνναέται κείνηρ 19ονὸρ, fit τὲ σφι “αχ μηλά vs δενοµένοις, μὲθὺ c’ ἄσπετον ἐγγυάλιξαν. | ioa δ᾽ ἔπειθ᾽ ol μὲν ξύλα κνάγκανα, tol δὲ Λεχαίην | φυλλάδα λειμώνων φέρον ἄσπετον ἀμήσαντεν, ότόρνυόθαι’ vol δ᾽ ἀμφὶ πυρήϊά δινεύεσόκον’ of 9^ οὖνον πρητῆρόι κέρων, πονἑοντό τε δαῖτα, - ‘Ἐκβασίφ ῥέξαντερ ὑπὸ xvigag Απόλλωνι, Αὐτὰρ ὁ δαίνυόθαι ἑτάροις οἷς εὖ ἐπίτείλας Bg ó ἴμεν sig ὕλην υἱὸς «4ιὸρ, ὥς xsv ἐρετμὸν ai αὐτῷ φθαίη καταχείριον ἐντύνασθα. — . 119) εὗρεν ἔπειτ ἐλάτην ἀλαλήμενος, οὔτε τι πολλοῖρ ἀχθομένην’ ὄζοις, οὐδὲ μέγα τηλεδόωσαν, ἆλλ᾽ olov ταναῆς ἔρνος πέλει αἰγείροιο * ..i! πόσση ὁμῶς μῆκός τα καὶ ig πάχος ἦεν ἰδέσθαι.

1183. Hic versus deestin Vat. B.

1184. Postremam versus partem ]xudat Etymol, M. p. 697, 42.

1185. ἑταίροιρ. at. B. Στάροισιν Guelph. — Στάροις εὖ olg ναὶρ. ad- versante metro. εὖ omittunt Regg. A. C.D. E, olg omittunt Vatt. A. B. C.

D. Guelph. Vrat. Vind. Flor. Brub,

Basil., quod facile a syllaba praece- dente absorberi potuit. ἑάροιρ olg sy . B., quod receperunt Brurick. Βεε]ς. ἑτάροισιν éolg emendavit Hoer- stel., quod si in codice legeretur, re-

cipere non dubitarem , nam neque a vulgata lectione multom recedit, et

εὖ, quod in libris non multis omitti-

tur, admodum otiosum est, Áttamen et metrica ratio obstare videtur. . 1191. οὐδὲν μέγα Regg. A. E. οὐδ αὖ µέγα Reg. D. propter metrum, juod fulcro egere putabant imperiti

. ^ Pibrarii, v. Herm. ad. Orph. p. 704. Vind. Vrat. Flor.

1192. πέλοι Guelph.

1193. τε omittit Guelph. — De

E

E

4ΡΓΟΝΑΤΤΙΚΩΝ AL

| | ὀίμφα δ’ ὀϊστοδόκην μὲν ἐπὶ αχθδονὶ θῆχε «φαρέτρην 1194 αὐτοῖσιν “τόξοισιν, ἔδυ δ᾽ ἄπο δέρµα Λέοντος. «τὴν δ᾽ oye χαλκοβαρεῖ ῥοπάλῳ δαπέἐδοἰο τινάξας φειόθεν ἀμφοτέρῃσι περὶ στύπορ ἔλλαβε χερσὶν, | ἠνορέῃ zíóvvog: ἐν δὲ πλατὺν Guov ἔρειόαεν | sU διαβώς πεδύθεν δὲ, βαθυύῤῥιξόν πεῴ ἑοῦσαν, 1200 προσφὺς ἐξήειρε σὺν αὐτοῖς ἔχμασι. γαΐηρ. | ὡς 0’ ὅταν ἀπροφάτως ἰστὸν νεὸς, εὖτε μάλιστα ᾿ i χειµερίη ὁλοοῖο δύσις πέλει, Ἱορίωνος, | ὑψόθεν ἐμπλήξασα. δοὴ ἀνέμοιο καταϊξ ^ | αὐτοῖσι σφήνεσσιν. υπὲκ προτύνων ἐρύσηται΄ 1908 dg ὄγε τὴν Πειρεν. ὁμοῦ δ᾽ ἀνὰ τόξα καὶ loss, | δέρµα 9’ ἑλὼν, ἁόπαλόν τε, παλίσσυτος ὥρτο wísc: Tópoa ὃ᾽ Ὕλας χαλκέῃ σὺν κάλπιδι νόσφιν ὁμί «δίζητο κρήνης ἱερὸν ῥόον, ὥς xév oi ὕδωρ ’ φθαίη ἀφυσόάμενος ποτιδόρπιον, ἄλλα τε πάντα 121p ὀτραλέωρ κατὰ κὀόμον ἐπαρτίσσειεν ἰόντε. l. δὴ y&Q pw τοίοισιν ἐν ἤβεσιν αὐτὸς ἔφερβεν. | νηπίαχον τὰ πρῶτα; δόµων ix πατρὸς ἀπούρας, ! δίου Θειοδάμαντος, ὃν ἐν 4ρυόπεσσιν ἔπεφνεν

praepositionis collocatione vid. quae ad Aesch. Eum. 673 monui, 1195. αὐτοῖσι Reg. E. Vind. “Vrat. Brunck. Beck. ut semper. | 1197. Λάβε Guelph. 1199. αθύριζο». Brunck. Beck. 1201. 0v’ dv vulg. óv’ ἄρ᾽ Regg. A. B. E. ὅταν reliqui libri, quod cum Brunck. Beck. recepi. —7a0$6 supra- scr. 7; Guelph. 1202. χειµερίης Guelph. ‘Vind. » Flor. — πέλει δύσις Bruiick. lectore non monito et invitis auribus. 1203. ἐμπλήσασα Guelph. |… 1904. αὐτοῖσιν Guelph. Flor. αὖ- τῇσι Βερς. Α. D. E. 1907. χαλκῇ σὺν .κάλπιδι vulg. χαλκείῃ σὺν κ. Vrat. Vind. ζαλπείῃ

κάλπιδι Vatt. A. C. D. χαλκέῃ σὺν. x. recte Flor. Brunck. Beck. χαλκίῃσι 7

παλπισι Guelph., unde infeliciter Hoerstel. χαλκίῃσιν κάλπισε in textu dedit.

1208. δίζετο κρήνης Med, Vrat. Vind. Flor. Brub. Bas. metro labo- | rante, cui succurritur lectione δ(ζετό τε «eon i in Guelph., quam recepit

Hoerstel. δ/ξετο κρηναίης Reg B. D. E., quod item correctori .d tur, receperunt tamen Brunck. Bi Tale illata correptione, a qua Apollonius. Facile intelligitur, «

modo corruptelae illae natae sin vulgata lectione, quam reliqui

tuentur δίζητο κρήνης, quam Ὁ

. veram judicant etiam Herm. ad Ο

p.759 et Spitzn. de vers. her. P. — og καὶ vulg. sine sensu. dg Regg. quinque, Guelph. Vind, Ἱ Brunck. Beck.

4209. ἀφυσάμενος Guelph. à σώμενος Flor.

• 1210. ὠτραλέως Flor. Brub. B — ἐπαρτίσειεν Guelph. ,

1212. νηπιάχοντα πρώτα Y ίαχοντα πρῶτα Flor. voz τα πρώτα Guelph. Beck. νηπίι ταπρῶτα Ετυποῖ,—δόµον Ylor.

1919, Hunc versum laudat T: ad Lycophr. 480 sub nomine po Ἡλίου, de quo v. Weichert. über Leben und Gedicht des Apollonia 47 sqq.

e

1217. ἤγαγε Vatt. A. C. D. et var.. «t in marg. Vrat.

1218. ἀποπλώγξειαν Reg. Α.

, 1222. dngíyvo: Guelph, Vind., sed

ia hoc vulg. in- margine.

1223. nfAsre Guelph.

1224. οσαι Vrai. Vind. — óóo» a3 ῥύον Med, ó/ov Regg. A. B.C.

Vatt. A. C. D. Guelph. Vind.

^ Vr. Brunck. Beck. recte. '

1226. ὕσσαι Guelph. —. Hunc et

recensione illatos judicat Ruhnk. ep. cit p. 277, neque profecto, quam diu v. 1224. ῥόον legebatur, ferri pot- erant, sed. veriore lectione recepta, nihil frigidi inest in sententia, quam iara explicabo. Matthiae. obes. critt. p. 27 in eo, quod Nympharum genera, quum omnes sint Oreades, ita sibi opponuntur, ideoque legendum censet :

af ys μὲν ὑλήαροι ἀποπρόθεν

ἐσσιχόωντα,

APrO NA PTIKAN. 44.

sequentem versum spurios et ex priore -

Offendit vero etiam,

sand, Boos ἀμφὶ yetopógov ἀντιόωντα. 1219 ἤτοι ὁ μὸν νειοῖο γύας τέμνεσκεν ἀρότρῳ | θειοδάµας ἀνίᾳ βεβολημ µένο αὐτὰρ ὁ τόνγο ᾽- βοῦν ἀρότην ἤνωγε παρασχέμεν οὐκ ἐθέλοντα. (ero γὰρ πρύφασιν πολέμου «4ρυόπεόσι βαλέσθαε λευγαλέην, ἐπεὶ οὔ τι δίκης ἀλέγοντες ἔναιον, . ἀλλὰ τὰ. μὲν. τηλοῦ xev ἀποπλάγξενεν ἀοιδῆρ « — αἶψά Ó’ 6 ys κρήνην. μετελίαθεν, ἣν καλέουσιν | Πηγὰς ἀγχίγυοι περιναιέται. οἳ δὲ που ἄρτι | Νυμφάων Ίσταντο χοροί: μελε γὰρ σφίσι πάόαις, ὑόσαι κεῖσ᾽ ἐρατὸν Νύμφαι ῥίον ἀμφενέμοντο, 4ρτεμιν ἐννυχέῃσιν ἀεὶ µἐλπεσθαι ἀοιδαῖς. el μὲν Oda, ἄκοπιὰς ὀρέων ‘λάχον, ἢ καὶ ἐναύλονς, eb γε μὲν ὑλήωροι ἀπόπροθεν ἐστιχόωντο,

e

; ἡ δὲ víov κρήνης ἀνεδύετο xaAAwdow - 07. | Νύμφη ἐφυδατίη’ τὸν. δὲ σχεδὸν εἰθενόησεν . ‘- 12390 κἀλλεῖ καὶ γλυκερῇσιν ἐρευθόμενον χαρίτεόσι», πρὸς γάρ οἱ διχόµηνις ἀπ᾿ αἰθέρος αὐγάξουσα. βάλλε Σεληναίη. τῆς δὲ φρέναρ ἐπτοίησεν. - Kisei, ἁμηχανίῃ δὲ µόλιρ συναγείρατο θυµόν. - αὐτὰρ ὃγ᾽ ὡς τὰ αρῶτα ῥόῳ ἔνι κάλαπιν ἔρεισεν

’ ἡμῖν ὅδαι ως. ὀρέων μάγων; 7

quam cle: restituas, ye v. 1227, m c8 mutando, quo facto sensus. apíissimus hic erit: Nymphae omnes, quae pro- montorium, illud. accolebant, Dianam nocturnis cantibus celebrabant ; eae | quidem, quae montes aníraque lebant, et sylvestres Nymphae pro- cul incedebant, una vero fontana ete.

, 1227. ἀπόπροσθεν Guelph. —

1228. καλινᾶοιο Vrat, -

1229. fidis Guelph. — τὴν Regg.

quinque, Brunck. Beck., quod potui .

poriere poeta, non debuit. |, . 1233. uóyig vulg. μόλις, quod apud Nostrum ubique legitur praeter huno locum et III, 188, hic ex Vat. B. re- . stitul, ibi ex aliis libris. Repetitur hemistichium infra III, 634, ubi o- mnes libri praeter unum x Guelph. ha-

bent μόλις.

4 ν

ΑΡΓΟΝΑ PTIKAN P

ἄόπετον Wee ύδωρ

χαλκὸν ἐς ἠχήεντα φορεύμενον, αὐτίκα δ᾽. diy ^ λαιὸν uiv καθύπερθεν ix αὐχένορ, divieto x Epor, κύόσαι ἐπιβύουσα τἐρεν ότόµα’ δεξιτερῇ δὲ

“ἁγκῶν) ἕσπασε χειρὶ, µέσῃ δ᾽ ἐνικάββαλε δίνῃ.

κ. 1έχοις ἐπιχριμφθεὶρ, περὶ δ᾽

1949

Tov ὃδ᾽ ἤρως ἰάχοντορ ἐπέκλυεν «οἷος ἑταίρων

Βἱλατίδης Πολύφημος, ἰὼν προτέρωσε, αελεύθον, δέκτο γὰρ Ηρακλῆα πελώριον, ὁππόθ, ἴκουτο. -

pi δὲ μεταῖξαρ Πήγέων σχεδὸν, ἠύτο vig 920 ἄγριος, 0v ῥά τε ψῆρυᾳ ἀπόπροθεν Vxsro μήλων,

m

d

Au δ᾽ αἴθόμενορ μετανίσσεται, οὐδ᾽ ἐπέκυρσεν ποίμνῃσιν’ πρὸ. γὰρ αὐτοὶ. ἐνὶ σταθμοῖσι νομῇεθ

ὣς vot ἄρ Εἰλατίδης μεγάλ᾽ ἔστενεν, dug δὲ χῶρο-

. ju ἕλόαν 0 δὲ στενάχων βρέμει ἄσπετον, ὄφρα κάµᾖσιν i

’ φοίτα κεκληγώρ’ µελέη δέ οἳ ἔπλετο φωνή. :

125 αἶψα à ἐρυσόάμενος κέγα. φάσγανον ὥρτο νέεαθαι,

µή πως 9» θήρεσσιν ἕλωρ πόλεν, ἠέ µιν ἄνδρες

μοῦνον ἐόντ᾽ ἐλόχησα», ἄγουσι δὲ Λήΐδ᾽ ἑτοίμην.

v9’ αὐτῷ ἑύμβλητο κατὰ στίβον Hooxáiji,

γυμνὸν ἐπαῖσσων παλάμγ ξίφος” εὖ δέ µιν ἔγνω

125! | σπεργόµενον μετὰ. vijo διὰ ανέφαρ. αὐτίκα ἂ᾽ ἄτην

1235. 1άιχρὶρ. Schol. Paris.

189. did : Reg. A. , EvOtvo

. . Regg

ifo. —- vulé. κὔσσαι Guelph. Vrat. Vind. Beck. «voco, Reg. B. Brunck. recte.

’ 1939. ἐνικάμβαλε Vind. Vrat. Lau-

ο det hunc versum Probus ad Virgil.

Geor m? UI, 7.

1. Ellanibng Vind: Εζλασίδης var. leot. in Schol.
2. yvQog Vind. — ἀπόπροσθεν

ues:

μετανίσεται Flor. Brub. Ba-

,Sil. — ἐπέκερσε Guelph. » quod recepit

νο in

. 1246. xoínvpa, Regg. quinque

Vrat. Guelph. Drunck. Beck. qe

1247. κάμνῃσιν ν Guelph. |

’ 1248. ὃς Vind. — μέγα t* Flor..

1250. δίεσθαι pro ἡ σθαι habet Suidas s. v. δίεσθαι, hunc versum laudans poetae. nomine non addito,

. epiat. crit.

lusu Λευγαλέην, βεβαρημένορ ἄσθματι θυµόν.

quod praeferendum judicavit Ruhnk epist. crit. p. 291,, praetulerun Brunck. et Beck. Sed causam no! video: ero νέεσθαι est solenni Nostro formula, ut 1,156. 306. 708 1206. III, 1148, Suidas vero memo- riter citavit.

1251. πέλοι rie. cid Vrat. Vind. πέλεν Regg. Α ., quod cum Brunck. et Beck, recepi, necessarium enim videtur propter sequens ἑλόχη:

σαν.

1959. dyovew Vrat. ἄγωσυ Guel ph. |

1960. ἔνθα τῷ Vrat. — καταστεί-

| ως Vrat. Vind. κατὰ στείβων γαι €. D.

un ἑαισσείων emendavit Ruhnk .118, de activa vi verbi ἀἴσσειν dubitans, de qua v. Lobeck. “m? Soph. Aj. 40. Pors. ad Eur. Orest. 1427.

1256. βηβαφυμένορ Reg. Δ.

4ΡΓΟΝΑ4ΟΤΙΚΩΝ 4.

μάαιμόνες, , ότυγερόν τοι gos κάμαρωτος ἑνίψω. . »00 γὰρ “TÀag κρήνηνδε xwv, σόος αὖτις [κάνει » ἀλλά E ληϊότῆρες ἐνιχρίμφαντες ἄγουσιν,. 1960 ,,7 θῆρες σίνονται ἐγὼ à Ἰάχοντοῦ ἄκουσα.”: Ag φάτο” τῷ ὃ᾽ ἀἴοντι κατὰ κροτάφων Ag. ἱδρὼς κήκιεν, lv δὲ’ κελαινὸν ὑπὸ σπλόγ]νοις ξέεν αἷμα.

’ |

| Ἰαόμενος δὃ᾽ ἑλάτην Λαμάδις βάλεν, ig δὲ κέλευθον τὴν δέεν, ᾗ πόδες αὐτὸν ὑπέχφερον ἀἴσσοντα.

1εβ dg Ó’ ὅτε τί vs μύωπι τετυµµένος ἔόόυτο ταῦρος, ,

• πίσεά τε προλιπὼν καὶ ἑλεσπίδας, οὐδὺ νοµήων

οὐδ᾽ ἀγέληρ ὄθεται, πρήσσει δ’ ὁδὸν, ἄλλοι) ἄπαυστος, ᾿ | . ἄλλοτε δ᾽ ἱστάμενος, καὶ ἀνὰ απλατὺν αὐχέν᾽ ἀείρων ἵησιν μύκημα, κακῷ βεβολημένορ οἴστρῳφ’

μὴ c ὣς Óy8 µαιμώων, ó μὲν Sod yovvav’ ἔπαλλεν

συνεχέως, ὁτὶ ὃ᾽ αὖγε μεταλλήγων καμάτοιο

τῆλε διαπρύσιον μεγάλῃ βοάασκεν ἀὐτῇι - Αὐτίκα à’ ἀχροτάτας ὑπερέσχεθεν ἄκριαρ ἀστὴρ 1909, πνοιαὶ δὲ κατήλυθον. dxa δὲ Τῖφυς 115 ἑόβρίνειν ὀρόθυνεν, ἐπαύρεσθαί v^ ἀνέμοιο. . ob δ᾽ εἴσβαινον ἄφαρ λελιημένοι ’ Qvi Óà νηὸς . εὐναίας ἐρύσαντες ἀνεκρούσαντο κάλωας, | κυρτώθη ὃ᾽ ἀνέμφ Λίνα µεσσόθι, τῆλε δ᾽ dx. ἀντῆς “ηδόσυνοι φορέοντο παραὶ Ποσιδήϊον ἄκρην. 1980 ἦμος δ᾽ -σύθανόθεν γαροπὴ ὑπολάμπεται ids

| 1957. máustQoror vulg. πάμπρα- UE τς Εερρ. A. B. C. D. K. Vatt. Α. C. D Med. Guelph. Vrat. Vind, Brunck.

• Bec

. 1259. ἄγουσι Vrat.

1261. τῷ δ᾽ omittunt Vatt. Α.

ας. 0,Ρ. Vrat. Vind. absorptum et syl-

praecedente et sequente 4. 1262. ῥξεν Reg. E. 2 1264. ὑπ. ἔκφερον Vet, B. 1265. μύοπι͵ Guelph.

1266. πείσεά τε Guelph. v. Rühnk, |

epist. crit. p. 138. — Imitatores hujus loci nominat Wernick. ad ‘Tryphiod, p. 322. — Versum laudat Etymol. M. P673, 11. . |

1267. ἅπαστορ cum . ἄγευστορ Guelph., quod recepit del |

1268. ἴησι Regg. D. E. Vind. Vrat. Brunck. Beck.

1269. Gvyvegéng Flor. Brub. Beail. !

Pd

Steph. male, et invitis codicibus, ut , -

videtur, omnibus. cf. Spitzn. de vers. her. p, 77. — μεταλήγων Regg. Α.Ο. E. Vatt. A, C, D. Vind. Vrat. Flor.

^ Brub. Basil. Brunck. Beck. male. Mi- nime eadem est hujus vocabuli ratio, - quae praecedentis συνεχέως, ut pu–

tat Brunck, ibi enim liquida est in fine vocabuli σύν, ubi duplicari nullo modo potest (ut mirer Bpitznerum,

ui ]. l admittere geminationem vi-

ur, diversissimo exemplo ἄλλόφος, usus) hic vero in capite vocabuli 47- yev, ubi geminatur saepissime,

F4 Versum laudat Etymol. M. P 1276. l’ledBesvor Brunck. sine libris et, sine causa.

13768. κυρθώθη Vind.

13769. γητόσυνοι Vrat 7-goeéoe- 90 Guelph.

d

10

ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΘΝ A.

L| ἐκ περάτηρ ἀνιοῦσα, διαγλαύσόσουσι ὃ᾽. ἀταρποὶ, καὶ πεδία δροόόδντα φαεινῇ λάμπεται αὔγλῃ, τῆμοςρ τούσγ’ ἐνόησαν ἀϊδρείγσι Λιπύντες. - |. fà» δὲ σφιν κρατερὸν vsixog πέσεν, ἐν δὲ κολωὸς 4986] ἄσπετος, εἶ τὸν ἄριστόν ἀποπρολιπόντερ ἔβησαν . όφωϊτέρων ἑτάρων. ὁ 0^ ἀμηχανίῃσιν ἀτυχθεὶς — οὐδέ τι τοῖον Enos µετεφώνεεν, οὐδέ τι τοῖον — :Αἰσονίδης ἆλλ᾽ ἧότο βαρείῃ νειόθεν vy | θυμὸν ἔδων’ Τελαμῶνα δ᾽ ἔλεν 16406, ὧδέ τ lus 12 Ha’ «rog εὔκηλος, ἐπεί vv του ἄρμενον ἡ ᾗεν | » Ἡρακλῆα λιπεῖν” 6ío ὃδ᾽ ἔχτοθι uis ὄρωρεν, | |.» ὄφρα vó κείνου κῦδορ ἆν᾽ Ἑλλάδα µή σε καλύψ] ο αἵ xs θεοὶ δώωσιν ὑπότροπον οἴκαδε νύστον. {ἀλλὰ εί μύθων ᾖδος, ἐπεὶ καὶ νόσφιν ἑταίρων 1996 ,, epa πεῶν, oi τόνγε δόλον συνετεκτήναντο. e

|

| ‘H, καὶ dg “Myviíüqv Tigvv θόρε᾽ τὼ δέ οἱ ὅσα

| ὄστλιγγες μαλεροῖο πυρὸς ὣς ἱνδάλλοντο.

| καὶ νύ xsv dU. ὀπίσω Μυσῶν ixl γαΐῖαν ἴκοντο,

. λαΐτμα βιησάµενοι, ἀνέμου τ) ἄλληκτον ωὴν,.

1300 εἰ μὴ Θφηϊκίοιο δύω υἷες Βορέαο

Dos χαλεποΐσιν ἐρητύεσκον ὄπεόσιν, |

| σχέτλιοι” i τό σφι» στυγερὴ τίσιρ ἔπλει ὀπίσσώ

αεροὶν ὑφ᾽ Ἡρακλῆος, 0 uw δίζεσθαι. ἔρυκον.

ἆθλων γὰρ Πελίάο δεδουπότορ ἄψ ἀνιόντας 1805 Τήνῳ ἐν ἀμφιρύτῃ πέφνεν, καὶ ἀμήσατο γαῖαν.

1olt. διαγλαύσουσιν Vatt. A. B.D. 1282, φαεινἠ .Λ. αἴγλη vulg. sine sensü. Datirum reponendum .esse viderat Arnald. Leett. gr.p. 239, eum- que praebent cedd. omnes praeter Keg. E, in quo φαείνη αἴγλῃ. Itaque φαθινῇ 4. αἲγλῃ. reete Brunek. Beck, . τούσδ vulg. male. τόν y’ AE. τούς y Regg. B.C.D.Med. ps

h. Vind. Vrat. Brunck. Beck.— |

idolo, vulg. invito metro. ἄϊδρείῃ- σι ex Aere D E. recte CE Bed ut Hom. Od. X, 231. 257. XI

D. “i Vind. Wrat. Brunck, ec

1285. ὅπο προΛλιπόντερ Vett. B. D. | ἔτι vulg. utroque loco. .

0205 τε, quod praestat, utroque loco -

1287. οὐδ’ ἕ

1288. ἐνθάδε Reg. D. — egi "

Regg. D. E. Guelph. Vrat. Y /Aoco Vatt. Α. B. C.D., p

. riore Δ. C. D. et sic Brunck. Be

1288. βαρείην v. ἄτην Reg. A

1289: FAs χόλος Brunck. Bec solent. ἔλεν ἄχος Vatt. Α.Ο, D. 1999. | '

1990. ἔκηλοςρ Vind.

1991. xA$og pro κῦδόρ Guely

1992. τόνδε Guelph. — συν κτήναντο Vind. συνετεκτήσαντ praseripto » Vrat.

: 1296. Flo.

. 1299. Eimecos Reg. E. Vatt.

1802. of τε Guelph. — σφι Steph. Brunck. Beck.

1803. De usu vocabuli διδο v. Herm. ad Orph. p. 819.

rd ἀμφιῤῥύτῃ ; Guelph.

1307. Asvgsw vulg. Λεύσσειν Vind. Vrat. Guelph. Regg. A. B. D. et su- prascr. in Reg. E., inde Brunck. Beck.

beri adnotant Scholl. 1910. τοῖσε Flor., Brub. Basil. Schgj.

1313, στιῤαρῇ γ " Ἀπορέξατο Reg. B., unde: iutile fulcrum: receperunt Brunck. Beck. Iude corrupta lectio στιβαρῇ μέγ᾽ ἐπορέξατο in Regg. A C. D., nisi forte latet lectio στιβαρῇ py ὀρέδατο, —πορέξατο Flor. -

1314. ὀλκέοιο Vind. Vrat. Flor. -

1315. xag’ ix Vat. B. |

1316. ἐξανύσαι Guelph. ΄

APTONA PTIKQN 4.

1909. Hunc versum Callimacho de-

. Vind. — ἔλιφθ

71

| ἀμφ᾽ αὐτοῖς, στήλας T8 δύο καθύπερθεν Ivi,

|d ὧν ἑτέρη, θάμβος περιώσιον ᾿ἀνδρᾶσι λεύόσεν, —

xtv tO ἠχήερτος ὑπὸ πνουῇ Ῥορέαο. ! «ni τὰ μὲν ὣς ἤμελλε μετὰ χρόνον ἐκτελέεσθαι. 1910 τρῖσιν δὸ Γλαῦκος βρυχίης ἁλὸρ ἐξεφαάνθη, | retos Βείοιο πολυφράδµων ὑποφήτης ’ | (qi δὺ λαχνηέν τε κάρη καὶ στήθε᾽ ἀείρας φειόθεν᾿ ἐκ λαγόνων, στιβαρῇ ἐπορέξατο χειρὶ | vgtov. ἀἁλκαίοιο, καὶ ἴαχεν ἐσσυμένοισιν. . | [51] — Τπτε παρὲκ μεγάλοιο 4g µενεαίνετε βουλὴν — |» ἀἴήτεω ατολίεῦρον ἄγειν θραόὺν Ηρακλῆα; »4ργει ob μοῖρ᾽ ’ ἐστὶν ἀτασθάλω Ἐὐρυσθήϊ “Ρἐκπλῆσαι µογέονται δυώδεκα πάντας ἀέθλους, | ρναΐειν δ᾽ ἀθανάτοισι ἀυνέστιον, εἴ x^ ἔτι παύρουο

1399 »ἐξανύσῃ ᾿ τῷ pj τι ποθὴ κείνοιο πελἐέσθω. . . » αὔτως δ᾽ αὖ Πολύφημον ἐπὶ προχοῇσι. Κίοια . - πέπρωται Μνυσοῖσι περικλεὶς ἄότυ καµόντα, ^o — | μμοῖραν ἀνάπλήδειν Χαλύβων ἐν ἀπείρονι γαίμ.

• αὐτὰρ “Τλαν φιλότητι θεὰ ποιήόατο Νύμφη 1995 ,,0v πὀσιν olo περ οὔνεκ᾽ ἀποπλαγχθέντες ἔλειφθεν. Γι. Ἠ, καὶ κὔμ᾽ ἀλίαστον ἐφέσσατο νειόθι δύψας᾽ ἀμφὶ δέ ob δίνῄῃσι κυκώμενον ἄφρεεν ὕδαρ. πορφύρεον,. κοίλην δὲ διὲξ ἁλὸς ἔκλυσε νῇα. γήθησαν 0” ἥρωες’ ὁ 0’ ἐσσυμένως ἐβεβήκει , 1930 Μἰακίδης Τελαμὰν ig Ἰήσονα, χεῖρα δὲ χειρὶ ἄκρην ἀμφιβαλὼν προσπτύξατο, φώνησὲν và.

t

• 1321. αὖτις ὃ o0 Reg. A. cup ti bus aliis Regg.

1323. ἀτείρεῖ emendat Ruhnk. e- pist. crit. p.. 292, quod poterat. scri- bere poeta, non debebat.

1324. ἀποπλαγχθέντας Guelph. sv vulg. ἔλειφθεν Regg. quatuor, Vatt. A. C. D. Med.- (Laurent. apud Dorvill. ad Char, p. 842.) Guelph. Vrat. Yid. Brunck. . Beck. ]

1325. ἐδύσατο Reg. 7v |

1326. ὀσσομένως Schol. Paris.

«1980. ἠίσονα V rat. Vind.

13391. αροσατήδατο Vat. B. Flor. Brub. Basil. Steph. meoonsógaro Schol. Paris. :

"

APIONATTIKRN 4.

2» Αἰσονίδη, μή μοί τι χολώσεαι, ἀφραδίῃόιν | ρεἵ vi περ ἀασάμην: αξρι γάρ μ’ ἄχος εἶλεν, iyi

r

|i» UDUov ὑπερφίαλόν τε καὶ ἄσχετον, ἀλλ᾽ ἀνέμοι

1996] » δώομεν ἀμπλακίην, dg καὶ πάρος εὐμενέοντερ.” | Tiv δ᾽ udi Αἴσονος vlog ἐπιφραδέως προσή 19 πέπον, 7] μάλα δή us κακῷ ἐκυδάόόαο μύθῳ

i

|» gas ἐνὶ τοῖσιν ἅπασιν ἑνηέορ. ἀνδρὸρ ἀλείτην -

.Φἔμμεναι. ἀλλ᾽ οὐ 9v τοι ἀδευκέα μῆνιν έξω, 1940. ,, πρίν περ ἀνιηθείρ * ἐπεὶ οὐ περὶ πώεσι μήλων, ! οὐδὲ, περὶ κτεάτεσσι χαλεφάμενορ µενέηνας,

» dA ἑτάρου περὶ φωτός. ἕολπα 06 τοι σὺ καὶ . ^ P dug” ἐμεῦ, sl τοιόνδε πέλοι ποτὲ, Ongloac9a.*

t

1545 τῷ δὲ «4ιὸς βουλῇσιν, ὁ

“Ἡ $a, καὶ. ἀρθμηθέντες, ὅ ὅπη πάρος, ἑδριόωνι | μὲν Μυσοῖσι βαλέσθαι

NI ἐπώνυμον ἄστυ πολιόσάμενορ ποταμοῖο ( Εἰλατίδης Πολύφημος: ὁ 0” Εὐρυδθῆορ ἀέθλον

1

1960

αὖτις Ἰὼν πονἑεσθαι, ἐπηπείλησε δὲ γαζαν Μυσιδ᾽. ἀναστήσειν αὐτοσχεδὸν, ὁππότε µή oi “j ζωοῦ εὕροιεν " λα μόρον, s Savovros.

| τοῖο δὲ ῥύόι) ὕπασσαν, ἀποκρίναντερ ἀρίστους d υἷέας ἐκ δήµοιο, καὶ ὄρχια ποιῄδαντο, µη ποτε μαστεύοντερ ἀπολλήξειν καμάτοιο.

1383. περ omittit, Flor. –ἁασαί-

µην Schol, Paris.— ἥκεν uin- que, Med. a manu mde qu et . Targ. Vind., quod non erat cur pra- ferrent Brunc Beck. ἄχος εἶλεν le- gitur Hom. Il. XIII, 581. Od. XXI, $99, — ivíonsi» male Brunck. Beck. τν. Buttmann. gr. gr. maj. II p.123.

1334. τε omittit uel h, |

1335. κακώς Vatt. C. σω Reg. Α. κυδάσσαο Vrat. κυδάσ- {σας Schol. Paris.

1336. τοῖσι Vrat. –άλήτην Guelph.

1337. Imitatus est Nonnus Dionys.

11, 359 eq: » uterque hausit ex Hom. ΄

ο, XXII, 159.-

1342. à” ἔτι vulg. δέ ει Vat. B. óé-

Ὄνποι Reg. B. Vatt. A, C. D. Med.

Guelph. Vrat. Vind. Brunck. Beck.— -

ἄλλον Guelph.

1343. µέλεί Vatt. C. D. πέλει Flor. Brub. Ῥαεῖ]. —ποτεδηρίσασθαι Flor. . Brub. Basil

C. D. Med. Guelph Vrat. Vind. quod

v ἐκυδάρ-

asil. δηρίσασθαι etiam Vatt. :

vulgato δηρίσεσθαι pinetuli hoc facilius a librariis inferri

. rit, cf. “Thiersch. gr. gr. p. :

ΠΟΥ. et quos laudat Reisig. a Oed. Col. p. 191. Eodem aoi finitivo. sine particula ἄν utit ster II, 172. 460.

1944. ἀριθμηθέντες Vatt. Reg. A. Schol. Paris. ἁρμι

Guel |

1319. Mvo(8’ ἀνοτήσειν vu cia ἀνστήσειν Regg. quatuc σδ᾽ ἀγαστήσειῃ bene correxi ckius, quod confirmat Schol. I

1320. “41a Reg. À,

1321. ῥύσσρ᾽ Guelph. — Guelph. Vind. .

1322. ὅΌρχια πιστάσαντο | Piers. Verisim. p. 205 sine sitate.

1323. μαστεύσοντες Med. ΄ vett, µαστεύοντερ du libr et edd. inde a Steph. — dz Reg. K. Brunck, Beck. :

Hu στ . δις EK . x) ’ (t ν ) à

’ APTONATTIKSN;A ^ ^ *4

τοὔνεκεν εἰσέτι νῦν. περ “TAav ἐρέουσι Κιανοὶ, '

Ἡ 196 ποῦρον Θειοδάµμαντορ, ἐὐκτιμένης τε µέλονται — Ἐρηχῖνος. δὴ ydo ῥὰ κατ αὐτόθι νάδόατο παῖδας, οὓς οἱ ῥύσια κεῖθεν ἐπιπροέηκαν ἄγεσθαι.

-. Νηῦν δὲ πανηβερίην &vsuog φἑρε νυκτί vs πάσῃ Adoog ἐπιπνείων’ ἀτὰρ οὐδ᾽ ἐπὶ τυτθὸν ἄητο —

4300 ἠοῦς «τελλομένης, of δὲ χθονὸς εἰδανέχούόαν

ἀχτὴν ἐκ κόλποιο pdÀ’ εὐρεῖαν ἐσιδέσθαι

. 4 φρασσόάµεένου, κώπῃσιν ἅμ᾽ ἠελίῳ ἐπέκελσαν.

1354. ἀρέουσι Reg. A. — inutile fulerum receperunt Brunck. - ’ 1355. μέλλονται Vrat. Vind. — — Beck. Non magis necessaria emen-

, 1906. xerevcoO: Vatt. A. B. D. datio Hermanni ad Orph. p. 705 Ag» Bek. male. ‘Transitivam vim &oristi εὐρεῖαν. ἰδέσθαι. Vulgatam recta

i»íestro aptis exemplis, Nostri IV, ’ tuetur” Gerhard, Lectt, p. 124. cf.

«Ίο. 567. Dionys. Perieg. 776, ad- ‘fpitzner, de vers. lier. p. 26.

struxit Brunckius. “M .. 1862. doínsicas Reg. A. — Post 1968. νῦν Med. Vat. B. Flor. Ald. hunc versum vulgolegituryersuszog

Puis. Brub. Basil ναῦν Steph. ὃ᾽ οὐ μετὰ δηρὀν ἐελδρμένοις ἔφα- . ^

Hedzin, Shaw. νηῦν reliqui codd. . άνθη, qui est ultimus libri sequen-

906, Brunck. Beck.— gégsv Flor. tis. Kum hic tollendum esse recte 1359. λάβρως ἐμπνείων Guelph., vidit Brunckius, nam et propter ver-

qd placuit Hoerstelio. — .” . gum praecedentem οί propter initium ο

1360. στελλοµένης Vat. B. Flor. libri sequentis ferri non potest, omni- * ,-

Brub. [Basil. noque Apollonius talem ejusdem ver-

1361. ἀκτὴν εὐκόλποιο Vat. B.— sus repetitionem non admittit,

tiuidy γ᾿ .ἐσιδέσθαι Steph., unde — — ..

EP

Νο

?

^” o& c

CAHOAAANIOT: APDTDONAYTIK3OSO!1 | BIBAION B…

3 ; . , Ενθάδ᾽ ἔόαν σταθμοί τε βοῶν αὖλίς v’ ᾽Αμύκοι

Βεβρύκων βασιλῆος ἁγήν

ορος, ὃν ποτε Νύμφη:

| τίκτε, Ποσειδάωνι Γενεθλίῳ εὐνηθεῖσα, - ᾽μΒιθυνὶς Μελίη, ὑπεροπληέότατον ἀνδρῶν 6 ὅστ) ἐπὶ καὶ ξείνοισιν ἀεικέα Βεσμὸν ἔθηνεν, µή vw ἀποστείχειν, πρὶν πειρήσασθαι ἐοῖο —

1. ἔνθ Reg. A. Schol. Paris. —

. αὖλεις Guelph., quod placuit Hoer-

stelio. m

4. Ambigitur a Scholiastis, utrum Nympha illa Bithynica fuerit, nomi- ne Meliae, an vero Nympha ex Me- liarum . genere (de quo v. Hesiod. “Theog. 187. Spanh. ad Callim. hymn. Del. 80) nomine Bithynidis. Τος- tiam rationem addit Heyn. ad Apol- lod. 1, 9, 20, qui putat significari pos-

se Nympham Meliam Bithynicam,

cujus nomen ignoraretur, ita ut et Βιθυνὶς et Μελίη appellativum sit, Primam rationem sequitur Brunckius, ut Βιθυνὶς nomen proprium , Μελίη

appellativum sit, uno, fretus Apollo- |

doro, qui l. c., nostrum manifeste

locum respiciens, haec dicit: ‘4uvxog

Iloosiódvog maig καὶ . Βωθυνίδος. Sed huic tot repugnant. testimonia, ut dubitari non possit, quin apud eum Μελίας exciderit, quod alii jam suspicati sunt. Primum ipse noster locus; si énim de Nympha Melia, cui

nomen Blithynis, sermo esset, non ita

collocari verba poterant ut legimus,

sed debebat jungi Νύμφη ΠΜελίη, ut

apud Apollod, II, 5, 4, ubi de ejusmo- di Nympha sernto est, deinde nomen Bi9vvíg sejunctum subsequi poterat.

Deinde Amyci matrem uno consensu

Meliam vocant Hygin. fab. Valer. Flacc, IV, 118. Serv. a Aen. V, 573. Schol. ad Stat. IIL 358. Postremo rem confici Amor. III, 6, 25, ubi, quum Bithynidem coiisse cum Ínach dicit, dubitari non potest, « eadem loquatur, de quà nosi sermo est. ία vero Melia, cho amata, minime Nymphi erat, sed nomen habebat; Meli Oceani filia erat, quod patet e lod. II, 1, 1, ubi iterum errat

.nius, Neque enim ex WMeliif phis esse poterat, quum Ocee

esset, et Meliae nomen οἱ fui: cent Schel. ad Eur. Orest. € Hom. Il. I, 30. ad. Lycophr. : Muncker. ad Hygin. fab. 143. dem Meliae, Oceani filiae, al line amatae, mentionem faciun san, 1X, 10 et Pind. Pyth. XI, Schol. Peperit igitur Melia ex Inacho Phoroneum, ex Α ‘Tenerum, ex Neptuno Ámycu thynidem eam vocari non mirun

’ in Bithynia regnaret etiam Án

5. ὠστ᾽ Vatt. A C. D. —«

. Guelph. Hoerstel. ᾿

6. ἑεῖο emendavit Brunck., Beck., vid; quae ad I, 1032. sunt,

»zZoypoyl Vg t

μή «iv τις ^ Hóa μένα φρονέων’

l Oe gas ἀπηλεγέωρ’ ὁ

T. πυγμαχίῃ male se malle dicit

ckius, inepte conferens v. 16 et

148, ubi alia omnia sunt verba; πει-

ῥάσθαι cum genitivo et rei et per-

»nae construi quodvis lexicon docet.

-“περικτυόνων Flor. Brub. Basil.

τῇ 9 καὶ δὴ τότε Re εξ. Α. B. Vind.

“E suprascr. i in Reg unde Brunck.

Κε dedit καὶ τότε 25 , obsequente Be-

ef di. Sed nullam video vulgatae

d deserendae necessitatem, praesertim

quum δέ et δή, tam saepe cotifundan- &r; καὶ δὲ τότε est et ium quoque [ utjnfra IT, 191. — χρειὼ μὲν Regg. P MC. Vind. ex correctione a- ticorum, ut» pro αὐτοὺς positum im- probantium, quod ex Scholl. liquet. -

11. κἐκλυτ᾽ vulg. Veram lectionem dant Vat. D. Vind. Guelph. Brunck.

12. κε vulg., quod Brunckium cor- rexisse miror.

13. πυγµαχίηρ Reg. A. — κατ QU-

να g’* ὁ fw Ν nura E

junctim exhibent Regg.

B.C.D.E. Vai A. B.C. D.-Brunck. Beck. 17. αὖ Guelph. Hoerstel. d

APCTONATTIKRN B…

A5

αυγμαχίης πολέας δὲ περιειόνων ἐδαίξεν. καὶ δὲ τότα προτὶ νῆα xwv, osi μιν ἐρέόθαι νώυτιλίης, ot τ΄ sisvy ὑπερβασίῃσιν ἄτιόσε”

• 10 τοῖον Ó’ iv πάντεσσι παρασχεδὸν ἔκφατο μῦθον. :- |o Κέκλυθὶ ἀλίπλάγατοι, τάπερ ἵδμεναι ὕμμιν ἔοικεν. οῦ τινα θἐσμιόν ἔστιν ἀφορμηθέντα. νέεσθαι »ἀνδρῶν ὀθνείων, ὃς xsv ‘Βέβρυξι πἑλάσσῃ, | μαρὶν χείρεσσιν ἐμῇσιν £dg ἀνὰ χεῖραρ ἄεῖραι. li »TG κα μοι τὸν ἄριστον ἀποκριδὸν οἷον ἁμίλου στήσασόθε καταυτόθι δηρινθῆναι. | » δ΄ à’ àv ἀπηλεγέοντεριἐμὰρ. πατέοιτδ θέμισταρ, στυγερῶς πρατερὴ impe cváyxy.*

τοὺς Ó. ἄγριος εἰαῖοντας

20 εἷλε 10405 mio δ᾽ αὖ Πολυδεύκεα τύψεν ὁμοκλή. a7 | &ehe δ᾽ ἑών. ἑτάρων πρόμορ ἴότατο φώνησέν τε’ | ΓΡ Ίσχεο νῦν, μηδ’. ἅμμι aeri, ὅτις εὔχεαι εἶναι.

» φαῖνε βίην’ θεσμοῖς γὰρ ὑπείξομεν, ὧς ἀγορεύειρ. »αὐτὸς ἑκὼν ἤδη τοι ὑπίσχόμαι ἀντιάασθαι.

) à, ἐσέδρακεν, Oppo” ἑλίξας,

ὥστε λέων ὑπ ἄκοντι τετυμμένος, ovv. iv ὄρεσσιν - ἀνέρες ἀμφιπένονται” ὁ δ᾽ ἱλλόμενός περ ὁμίλῳ

18. κρατερῇ ὠνώγκῃ volg. male.

Nominativum praebent Regg. quin-,

que, Vatt. À; C. D. Vrat. Guelph. Brunck. Beck. κραταιὴ &vdyxn Reg. A.

22. ὅστις Reg. À. Vind. Vrat.

23. οἷς ἀγορεύειρ emendavit Ar-. nald. Lectt. gr. p. 239, quod libris omnibus invitis recepit. Brunck., ma- je; nam v. 1 probat. Conjunctionem vero ὡς sae-

pe ita usurpari, ut pro relativo pro-

nomine posita videatur, notum est.

Non m

II, 1051 monebuntur,

24. ὑπόσχομαι Reg. E. Flor. Steph. Hoelzlin. Shaw. ὑπίσίομαι reliqui codd. omnes, Ald. Brub. Basil. Brunck. Beck.

25. ἐσέδραμεν Guelph, quod pla- cuit Hoerstelio. | .

26. ὄρεσσιε vulg. ὄφεσδιν Reg. E. Vatt. C. D. Vind. Vrat. Flor. Brunck.

Beck.

49, quem affert, “nihil .

itum differt Hesiod. Op. et. D. 688 φράξεσθαι τάδε παντα µε- τὰ φρεσὶν, ὡς ἀγορεύω. cf. quae ad:

4 *

H :

qn τῶν μὲν. Ev ovx ἀλέγει, lal δ᾽. ἄνδρα τὸν, 0g piv ἔτυψο παροίτατος, οὐδὲ δάµασδε: »9’ «v Τννδαρίδης μὲν ἐὔστιπτον Βέτο φᾶρορ.

| Δεαταλέον, τό ῥά οἱ sic ἓὸν ξεινήϊον ὀἶναι

^4 ὤπασε ἡμνιάδων’ ὁ δ᾽ ἐρεμνὴν δίπτυχα λώπην .

. API’ONA TTIKAN B.

Ld

ὀόσεται οἰόθον οἷος

αὐτῇσιν περόνῃσι, καλαύροπά τε τρηχεῖαν .

ἀλλ᾽

κάββαλε, τὴν φορέεσκεν, ὀριτρεφέος κοτίνοιο. αὐτίκα δ᾽ ἐγγύθι χώῶρον ἑαδότα παπτήναντερ ἵξον ἑοὺς δίχα πάντας ivi ψαμάθοισιν ἑταίρουρ, - οὐ ο μα, οὐδὲ φυὴν ἐναλίγκιοι εἰσοράασθαι, ὁ piv ἢ ὁλοοῖο Τυφωέος, 55 καὶ αὐτῆς

| Γαίΐης εἶναι Eixto πέλωρ véxog, οἷα πάροιθεν, . 44 χωομένη ii τίκτεν ó à’ οὐρανίφ ἀτάλαννο» ’ . 5 ἀρτέρι Τννδαρίδης, οὗπερ κάλλισται ἔασιν .

| ἑσπερίην διὰ νύκτα φαεινοµένου ἆμαρυγαί. τοῖος ἔην «4ιὸς υἱὸς, ἔτι χνοάοντας ἐούλουρ. d ἀντέλλων, ἔτι φαιδρὸρ ἐν ὄμμαδιν. ἀλλά of ἁλκὴ

45;

καὶ μένος ἠῦτε S106 ἀέξετο : πῃλο δὲ χεῖρας

πειράξων εἴθ’ ὡς αρὶν ἐὐερύχαλοι φοφέονται, - | μηδ᾽ ἄμυδιρ καµάτω τε καὶ εἰρεσίῃ βαρύθοιεν.

οὐ. piv αὐτ᾽ “ἄμυπορ πειρήόατο’ σῖγα Ó

2 »

&mo95sv -

ἑστηὼς εἰς αὐτὸν ἔχ᾽ ὄμματα, καί oi ὀρέχθει do δυμὸς ἐελδομένῳ στηθέων ἐξ αἷμα, κεδάσσαι.

, 29. p δάµασσεν, “Vrat. | Vind.,

’ quod’pre vulg. οὐδ) ἐδώμασσεν re-

cepi. Vid. quae monebuntur ad H,

B 1072. —ἐδάμασσε Flor. ;

. 80. 1 ννδαρείδης Steph.—piv om. . Vrat., suprascriptum a manu sequio- re. — qgog Guelph,

81. λεπτάόον Vatt, A. C. D. Vrat. Vind. Λεπτόμιτον Regii quinque et -ÁAld., quod non erat cur praeferret Brunck, et Beck., praesertim quum

ET illi libri unius instar haben–

1 sint, ut in praefatione monuimus. υδυνήΐτον Flor. rub. Basil. 83. αὐτῇσι Regg. D. E. Ald. Hoelz-

lin. Brunck. Beck. — -“καλάβροπά τὸ E

“Gub h. c 94. κάβαλε Vind.

35. τεκκήναντας. Flor. Hoelzlin.

Steph.

388. Topedas Guelph. Schol. . Flor,

Hoerste.

41. “T Vat. Α. Regg. A. C. Steph. Hoelzlin. Shaw. — Compa tionem illustrat Ruhnk. epist. c

Ῥ. 108.

42. θεσπεσίην inepté conjecit V kefield., placuit tamen . Beckio, quibus refellendis multus est W nick. ad “Tryphiod. p. 169, ubi

mul ἑσπερίην νύχτα explicatam

venies.

46. ἐὐερόχαοι Guelph, — Imita est Quint, Smyrn. IV, 343.

ὄμφω pong ἑάς πειρώμει lare ἔασιν c ὥς sor! “θτρόχαλοι μηδ᾽ | πολέμου βαρύθοιεν. 48. o9 μὴν Begg. À. E.— sit caro Vat. C. | 49. ὕμματα Vat. A. C.

i

X

APTONATTIKQN B. /———

τοῖσι δὲ ‘μεσσηγὺς θεράπων ᾽άμύκοιο 4υκωρεὺς θῆκε πάροιθε ποδῶν δοιοὺρ ἑκάτερθεν ἰμάντας. ὠμους, ἀξαλέους, πἐρι δ᾽ of y’ ἔσαν ἐσκληῶτερ. αὐτᾶρ Ó τόν y: ἐπέεόσιν ὑπερφιάλοισι µετῆύδα.

6j ^, Τῶνδέ τοι, ὃν x ἐθέλῃόθα, πάλού ἄτὲρ, ἐγγναλίέω »αὐτὸς ἑκὼν, ἕνα µή µοι ἀτέμβηαι μετόπισθεν.

à

-*

| 5UAA& βάλευ περὶ χειρύ;

| δαεὶς δὲ xsv ἄλλω ἑνίόποις, ᾽ | »ὅσσον ἐγὼ ῥινούς τε βοῶν πέρι v’ εἰμὶ ταβέσθαι | »ἀζαλέας, ἀνδρῶν τε παρηϊΐδας αἵματι φύρσαι.”

ο “fag ἔφατ᾽. αὐτὰρ ὄγ᾽ ovt, παραβλήδην ἐρίδηνεν.

. ληκα δὲ µειδήσας, ot ob παρὰ ποόσὶν ἔκειντο,

|»,

| τοὺς ἔλεν dxQogürcog’ «τοῦ Ó’ ἀντίορ ἤλυθε Κάστωρ - | ἠδὲ Βιαντιάδης Ταλαὸς μέγας ὧὦκα δ᾽ ἱμάντας. —

Ιἀμφέδεον, µάλα πὀλλὰ παρηγορέοντες ἐς ἀλκήν. 8j τῷ δ᾽ ‘αὖτ᾽ ᾽Αρητός τε καὶ Ὄρνυτος, οὐδέ vi ᾖδειν ’ [νήπιοι ὕστᾶτα κεῖνα κακῇ δήόαντες iv αἴσῃ. Οἱ δ᾽ ἐπεὶ οὖν ἱμᾶσι διασταδὸν ἠρτύναντο, αὐτίκ) ἀφασχόμενοι ῥεθέων προπάροιθε βαρείας χεῖρας, im^ ἀλλήλοισι μένος qígov ἀντιόωντεο.. . 10 ἔνθα δὲ Βεβρύκων μὲν ἄναξ, ἅτε κῦμα Δαλάσσηο

5. μεσσυγὺρ Vind, — 4υκορεὺς

hol, Paris. | 59. κατεσκληότες Schol. Paris. 5. τῶνδ᾽

ig. E. τώνδέ τοι Regg. A. B. C. , Vat. D. Med. Vind. Vrat. Brunck. κκ, —ἐθέλοισθα Guelph.

58. περί t^ vulg. πέρι *’ Regg. A. Vrat. et alii fortasse codd., talia im non solent diligenter enotari,

sic Brunck. Beck. — εαχέσθαε-

ad., sed vulg. in margine.

3. θύρσαι Vatt. C. Ὁ.

4. ἐρίδαινεν Guelph. Hoerstel;

5. οἷοι Guelph. Hoerstel. inepte.

6. τούς 0^ Eis» Reg. E. vovg y’

» mavult Brunck. sine causa.

X. Βιαντίδης Vatt. Λ. B. C. D.

£g. À. E. Guelph. Vrat. Vind. — Spitzner. de vers. her. P: 96 8.

ecipit de quantitate vocabuli ἐμάς,

d primam semper producere dicit

pud Homerum et apud recentiores,

peram usus Homeri locis Π.ΧΥΠ,

, ubi ζμασεν legitur, XXIII, 324, '

prima brevis est, et hec nostro

τι vulg. τῶν δέ xtv uelph. τὸν δέ τι suprascripto τοι

Y

loco, ubi item corripitur. Produd-:

tur apud Homerum quater Ἡ. VIII,

544. X ,475. XXIII, 363. Od. XXI, 46, reliquis loeis brevis est, Apud

nostrum prima corripitur II, 52. IT, 63, producitur 11,67. 1V, 890. Apud Orph. Árg. producitur v. 638, corripitur v. 279. 668. Corripitur apud ‘TTryphiod, 96. 261. Smyrn. IV, 333. Sed haec sufficiant,

• 65. αὖ vulg. turpi hiatu. αὖτ’ Vatt. A.C.D. Regg. A. B. C. D. E. Guelph.

Producitur apud Quint.

Vrat. Vind. Brunck. Beck. — οὐ ——

ἔτι Flor. — Notandum ᾖδειν pro ter- '

tía pluralis positam, ut gsídsi infra IV, 1700.

67. οὖν iv iude: volg. iv omittuné Vatt. A. B. C. D. Reg. D. Guelph. Vrat. Vind, Flor. Brub. Basil. Brunck.

Beck. Insertum est metri fulcrum α΄

libráriisignorentibus, primam in ἐμώς interdum produci. — ioco; Guelph. —ἠρτύνοντο Vatt, B. C. D

69. πνέον pro φέρον conjicit Wa- E

kef. male. 70. ἐνθάδε Flor. — ui» deest in Vrat., suprascriptum a m. 2. .

4,4 APITONATTIKQN B.

.τρηχὺ θοὴν ἐπὶ νῆα κορύσσεταί, ἡ δ᾽ ὑπὸ ευτθὲ ; l8gslg πυκινοῖο κυβερνητῆρος ἀλύσκει, . | | | (suévov φορέεσθαι foo τοίχοιο αλύδωνορ, ὡς Óys Τυνδαρίδην φοβέων E ἔπετ’, οὐδέ µιν el τὰ δηθύνειν. ὁ δ᾽ ἄρ᾽ oliv ἀνούτατος jv διὰ μῆτιι | ἀϊσσοντ᾽ ἀλέεινεν᾿ ἀπηνέα δ᾽ αἶψα νοήόαρ αᾳυγμαχίην, y κάρτος ἁάατος, ᾗ T5 χερείων, EP ῥ᾽ ἄμοτον xal χερσοὶν ἐναντία πείρας ἔμιχεν. [ ὥς 0! ὅτε vijia δοῦρα θοοῖς ἀντείξοα γόμφοις 80; ἀνέρες ὑληουργοὶ, ἐπιβλήδην ἑλάοντες, θείνωσι σφύρῃσι», ἐπ᾽ ἄλλῳ δ᾽ ἄλλορ ἄητα, | δοῦπος ἄδην’ ὡς τοῖσι παρηϊά v ἀμφοτέρωθεν | καὶ γένυες κτύπεον’ βρυχὴ δ᾽ ὑπετέλλετ) ὀδόντι | ἄσπετος, οὐδ᾽ ἕλληξαν ἐπισταδὸν οὐτάζοντερ, 85 ἔρ τε περ οὐλοὸν ἄσθμα καὶ ἀμφοτέρους ἐδάμας “αστάντε 0b βαιὸν ἄπωθεν ἀπωμόρξαντο µετώπων

E

πι θοῦ ἐπὶ y5t Regg. quinque, . Schol. Paris, ad v. θά de θά

. qua auctoritate commotus, ut solet, Θράσορ disputat, quae unde e

recepit Brunck. ; obsequente, ut solet, hunc locum illata sint se i

• Beckío, Sed et auctoritatem illam testatur Schaeferus, ea male t non magnam esse jam saepius vidi- sita ad hunc versum pertiner mus, neque dativus aptior est accu- Schol. Flor. — ἀάατον vulg sativo, quamquam Noster infra IV, — Vrat. Vind. Guelph. ἀώατος . -448 dixit: δυσµενέων ἐπὶ παισὶ xo- Regg. plerique, Brunck, Beck ρύσσεο. —ὑποτυτθὸν Flor. - — Ye or. Ald. Brub. Basil

Schol. Paris. animadvertit, ἑεμένου videtur

78. ituívov Guelph. — Recte — 78. o secto ., quod nece oerstelio, Idem ce

non ad χυβεργητῆρος referendum es- — Slothouwer. in Act. Societ. “ se, sed lsuévou κλύδωνος esse ge- T. ΗΙ p. 165, qui praetere nifivos absolutos, Sed alius deinde . αἶφα in εἶξε mutavit, sed null rem turbat, zoíyoto κλύδωνος jun-. tandi causam esse facile quis

Se

ns, Quum roiyog sit paries navis telligit.

ensus est: fluctu in navis parietes , 8L Θείνωσιν Flor. — ἄλλα

, irrumpere cupiente. — 4o Reg. À. Schol. Paris. —

74. ἔσπετ Vrat. Vind. Flor. verbi ἄηται v. Ruhnk. ad hyn
75. δηθύνην Vind.

: 975.

76. ἀΐσσων . vulg. sensu inepto. 84. ἔληξαν Flor. Brub. Bas ἀϊσσοντ) rectissime emendáàvit Piers. 85. οὐλὸν Yat. C. οὐλιὸν à. Verisim. p. 125, quemadmodum infra ἐδάμασε . Flor. Brub. Basil,

v.

92 ὁ à’ ἀϊξαντος ὑπέστη. κρᾶτα 86. ἄποθεν Vind.— µετώπι

παρακλίναρ. Quint. Smyrü. IV, 366 — sed neque dativus neque sir

δ ἄρ ἅμπαλιν ἀΐσσοντος βαιὸν ^ ferri potest. Genitivum nece,

ποκλίνας σχαιῇ χερὶ εόφε µέταπον. “esse docet Hom. Il. V, 416: Receperunt. emendationem Brunck. ᾖ ῥα καὶ ἀμφοτέρῃσιν ὁ ó Beck. Falsam esse vulgatam vel ex 12:906 ὀμόρ}»υ. eo intelligi potest, quod Hoerstelium — XVIII, 1

defensorem nacta est, ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ πο

77. Pro κώρτορ Scholiastae ΦΘάρ- ἁπαλάων

σος legisse videntur; quae enim δάκρυ᾽ .ὀμορξαμένην. -

M

APCONATTIKEQN B. ’ —

(89d &Aw, καματηρὸν. ἀὐτμόνα φυσιόωντὲ, ἂψ à’ αὖτις συνόρουσαν ἐναντίοι, ἠῦτε ταύρω φορβάδος ἀμφὶ Boóg κεκοτηότε δηριάασθον. * 090 99« 0 xtv Auvxog μὲν ix^ ἀκφοτάτοισιν ἀερθεὶς βουτύπορ ola πάδὲσσι, τανύδόατο, καδδὸ Bagsiav χεῖρ ἐπί οἳ πελέμιξεν’’ ὁ δ᾽ ἀϊξαντορ ὑπέστη, χρᾶτα παρακλίνας, ὤμῳ δ᾽ ἀνεδέξατο πῆχυν |vvt90v- 0 δ᾽ ἄγχ’ αὐτοῖο παρὲκ yovv yovvog ἀμείβων 04 κόψε μεταῖγδην ὑπὲρ ovavog, ὀστέα δ᾽ εἴσω [φῆξεν’ ὁ δ᾽ dug! ὀδύνῃ γνὺξ ἤθιπεν’ οἱ ὃ᾽ Ἰάχηόαν :ἤρωες «Μινύαι”’ τοῦ δ᾽ ἀθρόος ἔχχυτο θυμό». Οὐδ᾽ ἄρα Βέβρυκερ ἄνδρεςρ ἀφείδησόαν βασιλήος” .. ἆλλ᾽ ἄμυδις κορύναρ ἀξηχέαρ 90b σιύνους | 10 (99g ἀνασχόμενοι Πολυδεύκεος ἀντιάασκον. roD Ób πάρος κολεῶν εὐήκεα φάσγαν᾿ ἑταῖροι ἔσταν ἐρυόσάμενοι. πρῶτόρ ys piv ἀνέρα Κάστωρ

o4 0* ΧΙ, 696 οὔτε παρειών δάκρυ — est Stephani emendatio dpq ὀδύνῃ, qd (μορξάμενον. Pluralem habet Quint. quam receperunt Brunck. Beck. Ex-

Sym. IV, 373: , . cidit $ ante O, quod quam facile fie- — vol Ó ἄρα τυτθὸν ἀνέπνευ- ri possit propter litterarum similitu- . σαν καμάτοιο dinem quisque videt. μµορξάμενοε σπόγγοισε πολυ- 97. ἀθρόως Vrat. Vind. Flor. Brub. ’ — τρήτοισι µετωπα, Basil. Schol. Paris.

4 («i partim ex nostro loco partim ex — 99. ἠδέτι ύννουςρ Vatt. C. D. — ,

Hom. Hl. XVIII, 414 profecit. Ita- σιγύννρυς vulg., σιγύνους Regg. B. ο minime dubitans rescripsi µετ- D. et Etymol. M. p. 712, 17, quod. ώπων, quod neminem improbaturum cum Brunck. et Beck. praetuh. v.

Po, praesertim quum notum sit, Brunck. Analect. p. 122. Passov. Lex.

quam saepe iota subscriptum et 9 gr. 8. V. σιγύνης. 2

confundantur, v. Schaef? Melet. crit. 102. ἀρυσσάμενοι vulg. ἐρυσαμε- P 109. Vid. var. lectt. ad IT, 112. νοι Regg. À. C. ἑρυσσάμενοι- Vat. C. -. 192. 148. εί alibi, 8 m. 2. Regg. B. D. E. Guelph. Vrat. 87. ἱδρὼ Vatt. A.C.D.—qvaiócv- — Vind. Brunck. Beck. — Pro μὲν ἀνέ- τε Vat. B. Regg. quinque, quod ρα Piers. Veris. p. 205 s. et Brun- κ Praetulerunt Brunck. Beck., ob vita– ekius, nomen Jroprium desiderantes, . " tum hiatum, ut inepte dicit Brunckius. Μεγάνορα vel Meicvoga legendum ^

90. μὲν om. Flor. censent; sed vulgatam sanissimam .91. Corrupte Etymol. M. p. 210, puto, haec enim ipsa est Homerica 19 βούτυπος οἷα πόδα τανύων. icendi ratio, «t Il, XI, 91 ἐν à

91. Quinti imitationem jam supra ᾿ἀγαμέμνων Πρῶτος ὕρουσ), ἕλε δ᾽ νὰ v. 76 indicavimus. — ὑπέκδυ su- ἄνδρα. 737 “41A ὅτε δὴ Πνλίων spicatur Matthiae. obses. critt. p. 28, καὶ Ἐπείων ἔπλετο vtixog, Πρώτορ quia ὑπέστη non sit cessit sed exce- ἐγὼν ἕλον ἄνδρα, κόμισσα δὲ uo vv- pit. Sed praecedens genitivus dever- rog ἵππους. Xll, 978 Αἴας δὲ πρῶ- bi significatione dubitare non sinit. τὸς TT*iwuowviog ἄνδρα κατέκτα. , 94 &y αὐτοῖο Guelph. cum gl. ΧΠΙ, 170. Τεῦκρος δὲ πρῶτος Τε- . inter. ύπῃι — λαμώνιος ἄνδρα κατέντα. Ineo po- .

92. au^ ó8vvy libri omnes, e£me- ΄ tius offendendum est, quod non dein- Wo et sensu adversapte. Verissima de subjicitur. viri interfecti nomen,,

« ;

4

• Ν “80 | |

n | !

^

L1

A

APIONATTIKRN B.

ᾖλασ᾽ ἐχεδσόύμενον καφαλῆς ὕπερ’ ἡ δ᾽ ἑκάτερί

ἔνθα κἀὶ ἔνθ᾽ ὤμοισιν ix” ἀμφοτέροισι κεάσθη

105 αὐτὸς ὃ᾽ Ἰευμονῆα πελώριον, ἠδὲ Μίμαντα,

«óv uiv, ὑπὸ στἐρνοιθ Δοῷ ποδὶ Λὰξ ἐπορούόα

πλῆξε, καὶ Bv κονίῃσι βάλεν. τοῦ δ᾽ ἆσδον ἷόν δεξντερῇ σκαιῆς ὑπὲρ ὀφρῤος ἤλασε χειρὶ, δρύψε δὲ οἱ βλέφαρον, γυμνὴ δ᾽ ὑπελείπετ) ὅπ

. 1410 ἸΩΏρείδης δ᾽ ᾽Αμύκοιο βίην ὑπέροπλος ὁπάων

| οὗτα Βιαντιάδαο κατὰ Λαπάρην Ταλαοῖο, " ἀλλά µιν οὗ κακἐπεφνεν, ὕσον δ᾽ ἐπὶ δέρµατι | μηδυΐων ἄψαυστος ὑπὸ ζώνην θόρε χαλκόρ. αὕτως δ᾽ “4ρητος µενεδήϊον Εὐρύτου via 115 Ἴφιτον ἀξαλέῃ κορύνῃ δυυφέλιξεν ἑλάσσας, οὑπῶ. κηρὶ κακῇ mengtouiVov: X τάχ ἔμελλεν

vn dta

᾽αὐτὸς δῃώσεσόθαι ὑπὸ Epi Κλντίοιο.

καὶ τότ᾽ ἄρ᾽ ᾽γκαῖος «4υκοόφγοιο θρασὺς vios | αἶψα pdA’ ἀντεταγὼν πέλεκυν µέγαν, 20h κελαι 490 ἄρχτου προσχόµενος σκαιῇ δέρος, ,ἔνθορε μέσσς ἐμμεμαὼς Βέβρυξιν Jj ὁμοῦ δὲ oL ἐόδεύοντο

dd quod omnibus illis locis Homericis ’ factum est.

Sed ne id quidem h. l. necessarium videtur, quum non de heroe claroque viro sermo sit, digno, cujus nomen addatur.

103. ἐπεσσύμενος vulg. Accusati- vum praebent Vat, A.C. D. Regg. B.C.

D. E. Med. Guelph. Vrat. Vind., quem recte praetulerunt Brunck. Beck.

104. ἀμφοτέροις ἐκεάσθη ex con-

‘jectura Brunck., male. Vid. ad Il,

1073. βάλε Regg. A. C. D. E. Brunck. Beck. ut solent.

1074. σκαιῇ Vatt, Λ.Ο, D. Reg. Α. ‘Vrat. Vind: ᾿

1075. ὠρείτης habet auctor Etym. -

M. p. 828, 46, quod explicat 0 πολίέ» της, sed addit, in nonnullis codicibus legi ᾿Ορείδης. | ’ 111. οὗτα. vulg. Accentum cor- rexit Brunck. — Βιαντίδαο Guelph. ’ 112. νηδύων Vrat. Vind. — ὑπὸ ζώνῃ Regg. B. C. D. E. E 115. ἀξαλέην Vind. ΄

• 117. δηίώσεσθαι Vind. Observa futurum medii passiva vi usurpatum,

• de quo ad Aesch. Choeph. 303 mo-

" nuimus, — K4«tíoo Reg. A.

118.’ 4υκοέργοιο Vat. C

" 119. μέλαν τεταγὼν πέ, yov vulg. sensu inepto. µε μέγαν Regg Α. C. uéyav Ίαν Reg. E. µάλα τεταγὼ! μέγαν Reg. D., quod, met sante, receperunt Brunck. uamquam neque hoc vei

Brunck. propter multitudin.

biorum τότε, ἄρα, αἶψα, µ. nullam vim habere monuit je epist. crit. p. 292) ideoqt scripsisse putat: αἶψα μέ gàv πέλεκυν χερὶ, quod nei probabit —Ruhnken, 1. ο. pdÀ’ ἀμπεπάλὼν, probar ad Orph. p. 105. Sed αἲ cum lectiones inter se com dubitare vix poterit , quin etae manum restituat

Sanctamandi: ucA’ ὄντετε calculum adjecerunt etiam

Lectt. p. 124 et Buttm. :

p. 163. Itaque hánc in t« bui. — μελαινὸν Schol. Pa

.. 120. µέσσον Guelph., qx

-. Piers. Veris, p. 206.

121. ἐμβεβαὼς Reg. À.

APLIONATTIKS:NN B. . 8&8

| Miextibms, δὺν δὲ ógw ἀρήνος ὥρνυτ᾽ Ἱήσων.᾽

üg δ᾽ ὅτ᾽ ivi σταθμοῖδιν ἀπείρόνα μῆλ᾽ ἐφόβησαν ἡμανι χειμερίῳ πολιοὶ Λύκοι, ὁρμηθέντερ -

Λάθρη’ ἑὐῤῥίνων τα κυνῶν αὐτῶν τε νοµήων, ‘.. µαίονται à ὃ τι πρῶτον ἐπρΐξαντες ἕλωσι, ^c ‘’. πόλλ᾽ ἐπιπαμφαλόώντες ὁμοῦ” τὰ δὲ πάντοθεν αὕτως στείνονταν πίπτοντα περὶ σφίσιν’. |

ὣς ἄρα τοίγθ.

1301 do δὲ µελισσάων σµῆνος μέγα: μηλοβοτηφερ ΄ ἠὲ µελισόοκόµοι πότρῃ bv καπνιόωσιν͵, MEE αἱ ὃ ἤτοι. τείως μὲν. ἀολλέες 9 9 ἐν) σίµβλω- - .

βομβηδὸν κλονέονται, ἑπιπρὸ ὃΣ Ἄφννυόεντι - καπνῷ τυφόµεναι πἐχρης. ἑκὰς ἀϊσόσουσιν’: 3 dg οὔὗμ οὐκέτι δήν μένον ἔμπεδον, ἀλλὰ κέδασθεν

E Βέβρυκας ὑπερφιάλους ἐφόβησαν.

νήπιοι, οὐδ᾽ ἐνόησαν ὃ. δή σφίσιν ἐγγύθεν. ἄλλο πήμ’ ἀϊδηλον ἕην.. πέρθοντσ γὰρ ἠμὲν ἁλωαὶ, | ᾖδ᾽ οἷαι τῆμος io ὑπὸ δουρὶ «4ύκοιο

καὶ Μαριανὸ υνῶν ἀνδρῶν, ἀπεόντος ἄνακτος. αἶεὶ) γὰρ µάρναντο᾿ σιδηροφόρου περὶ γαίης. -

[2 Βαβρυκίης ᾽μύκου µόρον. ἀγγελέοντερ’

job à”. ἤδη σταθμούς τε καὶ αὔλια ὀμμάκσκον. [ήδη δ᾽. ἄόπετα μῆλα περιτροπάδην ἑτάμοντο fieust, xal δή τις Etog μετὰ τοῖσιν ἔειπεν —

140

14. πέλιοι λύκοι var. lect. ap. Etymol. M. Ρ.. 680, 21. cf. Ruhnk. " epst. erit. p. 293. — ὡὠρμηθέντες “ES. ρίνων Regg. A. C. D. 1 yov . 7 ο Guelph. Brünck. Bec gi
15. µαίνονται aclph. -— ixat- ἔοντες Regg. A. E. — Hermannus ad Orph. p. 759 offendit in vocula zu ante πρώτον correpta, ideeque emen- dat: μαιόμενοι tí πρῶτον, in quo Beque interrogativum. placet , neque parücipia duo null copula j

illa vero correptione non πάσα,

dum esse docet Spitzner. de vers. her. .

Ρ. 102, recte allato ὅτε πρώτον Il], 1230 et ὅτε πρώτα IV, 1080.

127. Laudat hünc versum Etymol. M. s. v. παμφαλών , nomine poetae non addito.

128. Similiter Quint. Smyrn. VE GÁ2 πολὺρ. ὃ᾽ dortivero. 190g. 4ρ-

APOLLON. BHOD. I.

99 Φράξεσθ) OTT κεν ᾖσιν ἀναλκείῃσιν –

γείων ἱληδὸν ἐπ᾽ ἑλλήλοισι πεσόν- . των. cf. Wernick.

ad “Tryphiod.

.” 498.

.182. à’ ἦτοι Regg. recepit Brunck. pro vulgato δή του

robante Merm, ad hymn. Hom. in Men. 2265; recte. Eadem varietas est. infra Iit, 854. — àv Vind.

:183. ἐπὶ πρὸ Vatt. A..D.

«195. .ἀλλ᾽ ἐκέδασθεν ex. uno Reg. D. Brunck. Beck. Vid. *quae infra ad v. 1072 monebuntur. .

140. Μαρνανδυνών Guelph. -

. 141. µάρνατο Vind.

145. ἀνρλκίῃσιν Vind. quod placuit Hoerstelio, cuf pessima s ue placent.

9 emendavit ἀταδθαλίῃσι», μισά recepit Brunck, qui tamen me- lius etiam. ὠπηνείῃσιν vel ἁλαζονίῃ- αν reponi posse judicat. Sed plura-

e Feebav Y nihil mutandum esse do-

F

uafaor, qued

Guelph, Ruhnk. epist. crit.

PR

y

9

APTONA ΓΤΙΚΩΝ B.

» " πῶς Ἡρακλῆα θΘεὸς καὶ δεῦρο χόμιόσεν..

ο του μὲν γὰρ ἐγὼ, κείνου παρεόντος, ἕολπα

» οὐδ᾽ ἂν πυγµαχίῃ κρινθήμεναι” ἆλλ᾽ ὅτε θεσµο:

»ἤλυθεν ἐξερέων,. αὐτοῖς ἄφαρ olg ἀγόρευεν

Ἀεόμοῖόιν ῥοπάλῳ µιν ἀγηνορίης λελαθέσθαι,

ου να). μὲν ἀκήδεστον yay Ev τόνγθ λιπόντες

ου πόντον ἐπέπλωμεν µάλα δ᾽ ἡμέων αὐτὸς ἕκασι

»i εἴσεται οὐλομένην ἄτην; ἀπάνευθεν ἐόντορ.- - Sis ἄρ᾽ ἔφη, τὰ δὺ πάντα «ἄιὸς βονλσι τέτυ;

καὶ τότε μὲν. μέμον αὖθι δια. 3νέφαρ, ἑλφκεά. v dv

οὐταμένων dxíovto, καὶ ἀθανάτοισι θνηλὰς ῥέξαντες, μέγα δόρπον. ᾿ἀφώπλιόαν’ οὖὐδέ viv dm εἷλε παρὰ κρητῆρι καὶ, αἰθομένοις ἑεροῖσιν. -

ξανθὰ. δ᾽ ἐρεάμενοι: δάφνῃ πὐθύπερθε. μέτωπα

ἀγχιάλφ, τῇ. τῇ καὶ τῇ πρυµνήσν ἀνῆπτο, : Ὀρσφείῃ φόρμιγγι συνοίµιον ὕμνον ἄειδον. -ἐμμελάωρ” περὶ δὲ σφιν ἰαέφδτα νήνειὸς dar

cet, non enim de Amyeo, ü 1 Puper-. ra Stephani cónjectura.’ esse vi

’ bus et arrogans; ‘sed .de ‘* plebe, .Sensus est: ,quantum in hac pugna ’ facile dicere possit, Constans

ebrycunt “euque tam parum probabilis, u quae ignava fuerit, sermo est; illud τὸ, quid περὶ sibi velit,

Bebryces ignavim sui passuri fuis– &m codicum et edd. veterum

. sent, si Hereules adfuisset; &ed for-.., est yp τῇ xol τῇ περὶ

tasse etiam nihil assi essent, nam ne — var &vijmro, . nisi quod ih e

ad pugilatum quidem venisset, | 755 gil. legitur τῇ καὶ τῇ τὴν πι. το 446. πόµισσε Guelph. — Schol. Paris. quoque.illud aj 148. πυγµαχίην Guelph. -κριθή- agnoscit, explicans ἐκ διαφόρα

μεναε. yulg. κρωθήμεν Vind. Vrat. ρῶν. Hanc quoque librorum ] κρινθήµεναι Reg. D. Med. Guelph. nem corruptam esse, facile qi Flor. Brunck. Beck. ywidet; prae ceteris vero illud

Φεσμοῖσι Reg. EK. Vrat. ferri nullo modo potest (abesse

Brunck. Beck. — λεἰατέσθαι Vind. — vidimns in ed. Basil), quod v;

ἀκηδέστως Brunck. sime li- — bium est quin ex initio verbi se

bris et lectore non monito. — τὸν δὲ tis.ortum et; versus explendi’

B Reg. A. τόνδε Guelph..Hoerstel, ,. illatum sit; excidisse.enim a

εἴσεται sentiet (ut soléütla- metrum doret, idque non diffici

tini de re ancipite et ἐπί), cf.” hi videtur reatitsere, . Puto Fritzsch. Quaest. Lucian. p. 71s. . — poetam scripsisse ἀγχιάλῳ, 1

| 154. τέκευκτο Vind. καὶ τῇ.πρυµνήσι ἀνῆπτο, law 156. τότε δὴ Brunck. sine libris oru ad Mod age ds n” et lectore non monito, etiam cum cula. alli ata erant. .Omisso | sensus detrimento. τῇ, quod quam facile excider 157. Ἐφώπλησάν Vind. tuerit nemo non. videt, reliqua 159. µετέωπα ΕΊοχ. bae exortae sunt. Neque: in d

160. ἀγχιάλφ , τῇ καὶ τὰ PI τῇ tj olfendi potest, quum πρυμνήσι ἀνῆπτο vulg. Mirari non et. similia saepisshne occurran satis possum, editores hunc versum ἀνήπτον Guelph., quod male alto silentio praeterire, quamquam bant Piers. ét Hoerstel.

. ea, quam in textuexhibentlectio, me- « 161. Laudat Etymol.M. p. 73

APCTONATTIKRN B. | — 88

| µελπομένοις ‘«λεῖον δὲ Θεραπναῖον «fioc vla. — *“Hyog ἠέλιος δροσερᾶς ἐπέλαμφε κολώνας 165 ix περότων ἀνιῶν, ἤφψειρε δὲ μηλοβοτῆρας, δὴ τότε Λλυσάµενοι νεάτης ἐκ πείσµατα δάφνης, ληΐδα *’ εἰόβήσαντες, Odqv χρεὼ ἠεν ἄγεσθαι, πνοιῇ δινήεντ᾽ dvà Βόσπορον ἰθύνοντο. | , . ἔνθα μὲν ἠλιβάτφ ἐναλίγχιον οὔρεὶ κῦμα | 170 ἀμφέρεται προπάροιθεν ἐπαϊσόοντι ἐοικὸς, - cli» ὑπὲρ νεφέων ἠερμένον’. οὐδό κε φαίης . φεύξασθαι κακὸν olvov, ἐπεὶ µάλα µεόδόθι νηὸςρ — “λάβρον ἐπικρέμαται, παθάπερ νἐφὸρ. ἀλλὰ τό .γ’ ἔμπης , — στόρύνται, & κὶ ἐσθλοῖο κυβερνητῆρος ἐπαύρῃ. - 176 τῷ καὶ Τίφνος οἵδε δαημοόύνῃόι νέοντο, ἀσκηθεῖς μὲν, ἀτὰρ πεφοβηµένοι. ἥματι δ᾽ ἄλλῳ ἀντιπέρην γαίῃ Βιθυνίδε πείσματ᾽ ἀνήψαν. — “Ev9a 0^. ἐπάκτιον οἶκον ᾽4γηνορίδης ἔχε Φινευς,. ὃς περὶ. δὴ πάντων ὀλόώτατα πήματ᾽ ἀνέτλη, | 18) εἴνεκα μαντοσύνης, τήν ol πάρος ἐγγυάλιξε Απτοΐδής’ οὐδ’ ὅσσον ὀπίξετο, καὶ «4ιὸρ’ αὐτοῦ χρείωι ἀτρεκέως ἱερὸν νόον ἀνθρώποισι. . - τῷ καί οἱ γήρας μὲν ἐπὶ δηναιὸν ἵαλλεν, . .

. t M H € . 163. Versum laudat Etymol M.p. Guelph. Vind. Flor. Ald, Brub, Basil. 48. ME legitur ὑπὲρ νέφξος, quod cum me. 164. δνοφερᾶς Reg. Α. δνοφερὰς tro repugnaret, correctio illa in tex- tres alii Regg., quod recepit Brunck., . tum irrepsit. Sed.veram lectionem Donlectionis praestantia sed suorum praebet Vrat. φέφεορ ὕπερ, quam ibrorum amore commotus, , collato v. 171 in textum recipiendam : 166. λυσσάµενοι Flor, — . judico. Productionem ultimae in »é- 167. Ίφεώ bisyllabum usurpat φεος satis tuentur, quae attulit Herm.

Apollonius contra Homeri usum, v. ad Orph. p. 703. Naek, ad Choeril. p. 161. - 174. ἐπαύροι Vatt. A. C. D. ἐκαύ-

170. ἐμφέρεται Regg. quinque, ϱρης Reg. Á. |

Brunck. Beck., quod minime prae- 177. Βιθυνηϊΐδι Vatt. A. C. D, sat vulgatae. — ἀἴσσοντι ἐοικῶς Regg. A. E., sed altera forma con-

Guelph. ; " etanter utitur noster. ’ 171. νεφέλων Guelph. ’ 178: ἐνθαδ) Brunck. Beck. male. 172. φεύξεσθαι vulg. φεύξασθαι 179. ὕσπερ Reg. A. πέρι Reg. E. Vatt. A. B, C. D. Regg. A. C. E., quod Steph. Brunck. Beck. male, vid. 1,65. «m Beckio praetuli. cf. I, 1949. . . 180. εἴνεκε Guelph. - | , V3. ὑπερχρέμαξαι Vind. — xo$- 181. 0ccor» cum gl. interlin. Θείαν

ἄπερ νέφος inde a Stephano in e- : φωνὴν Guelph. probante Hoerstelio. diiopibus legitur, quamquam haec — ὀπίζεται Guelph. Respicit Ety- letio non idonea auctoritate nititur, mol. M. p.627, 51. |. — | mam in solis Regg. A. B. D. E. eam 1183. De productione syllabae bre- invenit Brunckius, contra in Vatt. A. vis ante δηναιὸν v. Herm, ad Orph. ’ - B.C.D. Reg. C. marg. Reg. B. Med, p.705.—4óqvso» Vind. |

FR

.. 513. P. Y wd T “i” BO OT ον, — V τι ο ο — UN OBBIEEREEEER SEDE

U Ww

δ

APTONATTIKRN

B.

ix 9’ Ev” ὀφθαλμῶν γλυκερὸν φάος’ οὐδὲ γάνυσ 185| εἴα ἀπειρεσόίοισιν ὀνείασιν, ὅόσα οἱ αἰεὶ

θέόφατα΄ πευθόμένοι. περιναιέται οἴκαδ᾽

»

&ysiQov.

ἀλλὰ διὰ νεφέων & ἄφνωα πέλαρ ἀἴόσουδαι - ᾽ρπυιαι ότόματος χειρῶν v’ ἅπο γαμφηλῆσι συνεχξέως ἤρπαζον. ἐλείπετο δ᾽ ἄλλοτε φορβῆς

490! οὐδ) ὅσον,

ἄλλοτε τυτθὸν, ἵνα ζώων ᾿ἀκάχοιτο.

xal δ᾽ ἐπὶ µυδαλέην ὀδμὴν tov: οὐδέ τις ἔτλη μὴ καὶ Λευκανίήνδε φορεύμµενος, ἆλλ᾽ ἀπὸ τηλοῦ ᾿ἑστηώς. τοῖόν ob ἀπέπνεε λείψανα δαιτός. —— αὐτίκα Ó’ εἰσαῖων ἐνοπὴν καὶ δοῦπον ὁμίλου, 195: τούσδ᾽ αὐτοὺς παριόντας ἐπήϊσεν, ὧν οἱ Ἰόντων | Φέσφατον ix zig ἠεν bis ἀπόνασθαι ἐδωδῆς.

ὀρθωθεὶς à εὐνῆθεν, Ιἀκήριον ajo ὄνειρον, . | 8 excog σκηπτόµενος ῥεανοῖς ποσὶν ἠε θυύράξε,

(d rens ἀμφαφόων’ τρέµε ὃ) ἄψεα φιασομένοιο 200 ἀδρανίῃ γήρα τε’ πίνω δὲ οἱ αὐσταλέος χρωὼς . 4 ἑσκλήκει, ῥινοὶ δὲ σὺν ὁὀστέα μοῦνον ἕεργον. | ἐκ δ᾽ ἐλθῶν µεγάροιο καθέζετο, γοῦνα βαρυνθεὶς, | οὐδοῦ ix! αὐλείοιο: κάρος δὲ µιν ἀμφεκάλυψεν πορφύρεορ, γαΐαν δὲ πὲριξ ἐδύκησε φἑρεσθαι

ni 156 περινέαιται Vind. — ἄγειραν “feo δι’ ἐκνεφέων Vrat. Vind., un- de Six νεφέω» Brunck. Beck., ‘reli- quis omnibus libfis invitis. Produ- ctio llabae in. διὼ νἐφέων est usi- illa ; ipsum hoc àid vegécv ha-

bet. Hom. ll. XXII

189. συννεχέως Steph.: Hoelzlin. Shaw. ut I, 1271. “Vat. C. adsentire videtur. — &44098 Vrat. et hoc et seq. versu.

190. ἀκάχητο Regg. A. E. . 192. καὶ μὴ à. Reg. E. ὀδμὴν 1.

Regg. A. C. D. ὀδμῇ 4. marg. Reg. B., quod sgpientiae hbrariorum deberi videtur, qui, quum καὶ excidisset, μὴ

in ὁδμῇ mutando versum supplere

conabantur. Non sapientior fuit Brunckius, qui constructione loci of- fensus μὴ καὶ in μὴ ὅτι, et versu seq. ἑστηὼρ in αἠδ᾽ ἑστεὼς muta- vit. Sanus videri debet locus cui- . que, nisi qui emendandi pruritu. fer- . tur; sensus hic es(: nemo sustinere

. 909. Quint.

Ex codd. solus.

potuit, ne dicam, ut vel ad ἑ ipsus cibos admoveret, sed ut modo pr staret. — λαυκανίηνδε in Appen reponi. jussit Brunck. .et repo Beck., sed in hoc et altero adve λευκανίηθεν illa forma nusquam peritur.

193. Ἱστηκῶρ Vrat. Brunckii en datio ad versum praecedentem c memorata est. — ἀπέπνειε Guelp

195, παρεύντας emendavit Bru sensus càusa, ut ait, quod non cessarium esse facile intelligitur. primum multitudinis advenientis s pitum audivit, eos advenire. sei

, eác. — ἐπήῖεν. Regg. Α.

196. ἦν oi ig Kegg. quinque

197. ῥυκνοῖς Vatt. A. I). Vrat

198. zívg τε vulg. δὲ, quod cessarium videtur, assumsi ex Sc Flor. ad II, 302 et Schol, ad I Orest. 219, qui versuin ita lauc πίνῳ δέ οἱ ᾽αὐαλέος χρὼς Ἐσκλή

199. ἐπαυλείοιο Guelph. ἐπ Λίοιο Flor. Brub. Basil. ἐπ᾽ αὖλι Regg. quatuor, Vind.

ΑΡΓΟΝΑΤΤΙΚΩΝ B.

!

EN

| 89

201 νειόθεν, ἀβληχρῷ O’ ἐπὶ κώµατι κέκλιτ᾽ ἄναυνδος.. of δὲ uw ὡς εἴδοντο, περιόταδὸν ἠγερέβοντο - καὶ τάφον. αὐτὰρ ὁ τοῖσι µάλα µόλις ἐξ ὑπάτοιο στήθεος ἀμπνεύόας µετεφώνεε μαντοσύνῄσιν.

» Κλῦτε, Πανελλήνων προφερέστατοι, εἰ ἐτεὸν δὴ

910: οἵδ᾽ ὑμεῖς, οὓς δὲ κρὺερῇ βασιλῆος ἐφετμῇ » Αργῶης ἐπὶ νηὸρ ἄγει μετὰ κῶας Ἰήσων. —… ».Μὑμεῖρ ἀτρεκέως. ἔτι µοι νόος:οἶδεν ἕκαστα »ᾖσι Δεοπροπίῃσι. χάριν νύ τοι, ὦ ἄνα, «4ητοῦς | Vii, καὶ ἀργαλέοισιν ἀνάπτομαι ἐν καμάτοισιν. : 9161 » Ικεσίου πρὸς Ζηνὸς, ὅτι ῥίγιστος ἀλιτροῖς |, ἀνδράσι, Φοίβου τ) ἄμφι, καὶ αὐτῆς εἴνεκεν “Hoc, ᾽ρλίσσομαι, olg περίαλλα θεῶν µέμβλεσθε κιόντες, »χραίσμετέ µοι, ῥύόασθε δυσώµµορον ἀνέρα λύμης, »μὴδέ u^ ἀκηδείῃσιν ἀφορμήθητε λιπόντες | 220 , eros. οὐ γὰρ μοῦνον ἐπ᾽ ὀφθαλμοῖσιν ᾿Εριννὺς | λὰξ ἐπέβη, καὶ γῆρας ἀμήρυτον ig τέλος ἕλκω, »πρὸς ὃ’ ἔτι πικρότατον κρέμαται κακὸν ἄλλο κακοῖσιν. » ἅρπυιαι ὄτόματός uo, ἀφαρπάξουσιν ἐδωδὴν,

»ἓκ ποΏεν ἀφράστοιο καταϊσσούάαι ὀλέθρου. —

205 ἴσχω ὃδ᾽ oU τινα μῆτιν ἐπίῤῥοθαν,. ἀλλά κε ῥεῖα

205. ἀμβληχρῶ Guelph.

206. sn Keg. Α. — E

207. κρυεροῖο Guelph., unde xove- (9 euspicatur Piers. Veris. p. 206.

208. Hic versus deest in Vatt. A. B. C. D. | |

209. καμµάτοισι ποὶριν..

210. 2g πέρι, ἀλλὰ θεῶν µέᾳ- μνθε Vatt. A. B. C. D. Reg. B. Vrat. | Vind. Flor. Brub. Basil. 26 περίαλ- | n8. p. Guelph. idque ex conjectu-

nreposuerunt Hoelzlin. Shaw. Beck., lic ea etiam dativo opus esse 1 Brunckio monitus,.eo auctore 7g inj mutavit. “Longe alia lectio in Miis libris est: ἠδὲ θεών, olo: ἐμέμ- βίησθε Reg. A. ή. €. oto» ἐμέμβλε- 6θε Reg. C. 7. &. ole: ἐμβέβλησθε

Rez. D. ἠδὲ θεῶν οἷσι µέμβλεσθε

. E. marg. Reg. B. ed. Paris. ; quam recepit Brunck. - Sed haec lectio, in solis Parisinis libris

conspicua, dubitari vix potest quin prioris recensionis sit; ad sensum certe manifesto deterior est. . Cete–

— rum alicui tamen usui est, docéf, enim

. vulgatum illud 5s in ofg mutandum

esse (quae ex itacismo in codd. saepe confunduntur) et sic in textu scripsi. 219. μὴ δέ x’ Vatt. C. D. μήδ᾽

ἐμ᾽ Brunck., üt solet, neque monito

lectore. Versum nulla lectionis di- versitate laudat Etymol. Μ. p. 47, 40. 220. uóvov Vrat. Vind. — ΕἘρινὺς Vatt. À. B. Vrat. Vind. . . 221. ἀμήρνον var. lect. ap. Schol, Flor. (ἀμήριον Schol. Paris.), quod

in ἀνήνυτον mutandum censet Val-

ckenar. ad Ammon. p. 119. — ἄθλιος ἔλκω emendat idem p. 118, quod non necessarium esse recte judicat Brunck., quia voces £g τέλορ non cum verbo fixo. sed cum ἀμήρυτον jungendae sint. Significant perpetuo, cf. Dorvill. ad Charit, p. 479.

992. πρὸς δέτι Vrat. Schol. Paris.

• 924. ixró9ev Vatt. C. D. .

225. ἐπίρο8ον Brunck. Beck, — όφον Regp. quinque, Brunck, Beck., sed perspicuum est lioc a librariis profectum .esse non intelligentibus

lum positivi usum, quo fere pro com-

• 4

4ΡΓΟΝάΤΤΙΚΩΝ B.

. φαὐτὸρ ξὸν λελάθοιµε νόον, δόρποιο μεμηλὼς, | »7] κείναρ ὧδ᾽ αἶψα διπέριαι ποτέονται.

υτυτθὸν ὃ᾽ ἣν ἄρα δήπου ἐδητύος ἅμμι Aimo, ,Xvsi τόδε μυδαλέον vs καὶ οὐ τλητὸν μένος ὁδι poU xí τις οὐδὸ µίνυνθα βροτῶν ἄνόχοιτο πελά. οὖδ) st of ἀδάμαντοςρ ἐληλαμένον κέαρ εἴη. » ἀλλά ua πικρὴ. δῆτα κατίσχει δαιτὸρ ἀνάγκη »µίµνειν, καὶ µίµνοντα κακῇ iv γαστέρι θέσθᾳι. »tüg μὲν θἐσφατόν ἐστιν ἐρητύσαι Βορέαο

» viiag. αὐδ) ὀθνεῖοι ἀλαλκήσουσιν ἐόντες,

»εἱ δὴ ἐγὼν ὁ πρίν ποτ ἐπικλυτὸρ ἀνδράσι ὧν »04fo μανιοσύνῃ vs, πατὴρ δὲ B^ ἐγείνατ “Ayy υτῶν δέ κασιγνήτη, 0v. ivi Θρήκεσσιν ἄνασσον, [.» Κλειοπάτρη ἔδνοισιν ἐμὸν δόµον ἦκεν ἄκουτιρ.’

o

“Idxev ᾽άγηνορίδης ἁδινὸν 0’ Eis κῆδορ ἔκασ

— t ἡρώων, xig, 0 αὖτο δύω υἷας Βορέαο. ί. δάκρυ δ᾽ ὀμορξαμένω σχεδὸν ἤλυδον, ὧδέ v Es

parativo positus videtur, v. Taylor. , ad Lys. t. V p.883 Reik. —

226. ἐμὸν vulg. $ov Vat. A. Schol. Flor. et var. lect. apud Schol. Paris., idque ex Schol. recte receperunt Hoelzlin. et Shaw. , illud enim faci- lius quam hoc a librariis proficisci potuisse manifestum est; ita ᾧ est Pro ἐμῷ IV, 1015, ovg pro ἐμοὺρ

V, 1036. cf. Gerhard. p. 93 s.

227. δηέριαι Guelph.

228. οὐδέό vig Guelph.

229. éàniauévog Guelph.

230. πικρὴ δῆτώ xs δαΐτορ ἐπί- σχει vulg. absurde. πικρὴ δαίτη καὶ δατὸς ἴσχει Regg. A, B. C. E. in A. δαιτὸρ suprascripto, πικρὴ δαίτη καὶ δαιτὸς ἴσχει ed D. πυιρὴ δῆ- τα καὶ δατὸς ἴσχει Med. πικρή δῆτα καὶ δαιτὸρ ἴσχει Vatt. A. B. C. D. et sic Guelph., nisi quod ἔσχει in. idu corruptum est. sx97 δῆτα καὶ ἕ- σχθι δαιτὸρ Vat. C. a m. 2. Vrat. Vind, Hinc Brunckius eam lectio- nem qonjectura assecutus est, quam in textu dedi, quia veram puto; ex hac enim corruptelae ilae facillime explicari possunt.. Quum enim J4T- LEXEI in KAÁIIZXEI corruptum esset, reliquae turbae ex.sunili sono . vocabulorum δῆτα et deirüg atque

4

ex frequentissima confusione yum καί et κε natae sunt. vero verba tranaponendo et ἐπίσχει mutando metrum r conati sunt. |

236. sul ὃ᾽ ἐγὼν ο Piers. Veris. p.206, quod πι non necessarium est, ut ait sed ne ferri quidem potest verba praecedentia, quorui nem sequentia reddunt; εἰ siquidem, quoniam. -

237. δ᾽ ἐμ᾽ ἐγείναύ Vii recepit Brunck. ut v. 219. . , 398. καθιγνήτην’– KAevon gyov ἄκθιτιν vulg. κασι Κλειοπάτρη — ἧκεν ἄκοντι quinque, nisi quod Α. ζλεοαπ bet, in B. ultimis syllabis t rum vocabulorum ? suprascri in E. κασιγνήτη suprascript inde Κλειοπατρην legitur. I C. D. Med: Vind. Vrat. accus dem illi, ut vulg., leguntur, pro ᾖγο». Perspicuum estin as lectiones, alteram vulgatan quam in textu exhibui, conf

uarum quum: utraque per at, difficilis est optio; Med bri omnes praeter Guelph. . in ᾖκεν .consentiaht, hanc praetuli.cum Brunck. et Be

-APTONATTIKAN B. /— 8t Zire; “ἀσχαλόώντος ἑλὼν ‘χερὶ siga γέροντορ.. T »4 Ot, oU τινα φημὶ σέθεν όμυγερώτερον ἄλλον 94b ,, ἔμμεναι ἀνθρώπων, τί νύ vor: τόσα κήδε᾽ dvi; »ᾖ ῥα 9509s. ὀλοῇσι παρήλιτες ἀφραδίῃσι, “μαντοόύνας δεδαώς’ τῷ του µέγα µηνιόωσι». ».ἄμμι γε μὴν νόος ἔνδαν ἀτύζεται ἱεμένοισν » Ἰθαισμεῖν; sb δὴ πρόχνυ φἐρας. τόδε πάρθετο δαίµων 250 », νῶῖν, ἀρίξηλοι γαρ ἐπιχθονίοισιν ἐνιπαὶ » θανάτων. οὐδ᾽ ἂν πρὶν ἐρητύσαιμεν ἰούσας . . » ἁρπυίαρ, µάλα περ Λελιημένοι, Eg v’ ἂν ὀμόσόῃς, »μὴ μὲν τοῖο ἔκητι θεοῖς ἀπὸ θυμοῦ ἔδεσθαι.. . “Age φάτο” τοῦ 0 .(OUg xsysüg ὁ γεραιὸς ἀνέσχε - 908 γλήνας ἀμπετάσαρ, καὶ ἀμβίψατο τοῖσδ᾽ ἐπέεσσιν. - » Σίγα. μή uot ταῦτα vóg £v βάλλεο, τέκνον., »ἴστω 4{ητοῦς υἱὸς, ὃ us; πρὀφρων ἐδίδαξον »μαντοσύνας, Ἱότω δὲ δνσώνυµος, 7 μ᾿ ἔλαχευ xj» o »Xol.r00! ἐᾳπ᾽ ὀφθαλμῶν. ἆλαὸν νέφος, οἵ 9” ὑπένερθεν - 26», δαίμονεβ, oi μηδ) ὧδε θανόντι περ εὐμενέοιεν, | »Gg oU “is 95005v λόλος ἔσάεται εἴνεκ᾽ ἀρωγῆς.« | Tà piv ἔπειθ᾽ ὕρκοισιν ἁλαλκόμεναι μενέαινον. | αἶψα δὲ κουρότεροι πεπονήατο δαῖτα γέροντυ ! Λοΐσθιον ᾽Αρπυίῃσιν ἑλώριον’ ἐγγύθι δ᾽ ἄμφω .᾿ 15i στῆσαν, ἵνα ἐιφέεσσι». ἐπεασυμέναρ ἑλάσειαν.

244.- στυγερώτερον vulg, σµυγει runt Brunck, Beck. Senans non est: θώτερον ex emendatione. Ruhak, πο haec in animum -meumwinjicias, epist. crit, p. 293 dederunt Brunck. ut illi intellexisse. videntur, sed na Beck, quod sensu flagitante et ego — mihi haec animo tuo volvas.” EE mcepi. — Eaedem voces infra IV, 257. μοι Vrat.

1065 inlibris confusae sunt.— ἄλλων : 258, ἔλαχε Flog —— Vind., sed vulg. margini adscripta, 959, καὶ τότε δ᾽ (ὀφθαλμῶν

945. τόσσα Vrat. Vind. . Guelph. — ὀλοὺν, var. lect, apud

946. ἀτροπίδῃσι Guelph. ὥτρο- Schol. , Flor. — ofà’ Vind. Vrat. — πῄῇσι var, lect. in Med, et in utris- ᾠπένερθα Regg. D, E. Vind. que scholiis, quae ad priorem recen- 260. μηδ᾽ oi0s Vatt. A, B, C. D. Süonem referenda videtur. Idem vo- Med. Vrat. Flor. Brub. Basil. Hoelz- bulum delevit poeta etiam IV, 1081, lin.u50 oót Regg. quinque, Guelph. e ubi ἀμπλακέῃοιν ejus leco posuit, Vind. Schol, Paris, Steph. et sic re- . .

κ IV, Ser. 1006 cte Brunck, Beck.

τοῖό y’ ἔκητι vulg. -Parti- 961. ἔπεται vulg. fuerat correxit. culam otiosam, quam inserere amant —Hoelzlin. . probente Piers. Verisim. librarii, ejeci auctoritate Schol, Paris. - E 208. σσεται Vatt. Α. C. D. e ons supra ad 1, 384- monita A. B. C. D. E. Med. Guelph. Vrat Vind. Brunck. Beck, — οὔνεκ’ uc y/o» Guelph, - Reg

256. ταῦτ’ ἐνιβάλλεο θυμῷ Reg.À. deg. τῷ. Flor. Brub. Basil. 1.—dRai-

ὀνιβάλλιο etiam Reg, B., quod recepe- xdpey Flor. . J

|

T

ν

A

'

[I7 2.08

, ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΘΝ 8 , «ad. δὲ τὰ πρώτισθ) ὁ γέρων ἔφανεν ἑδωδῆς’

| jai δ᾽ ἄφαρ, ἠῦτ ἄελλαι ἀδευκέερ, ἢ ὅτεροπαὶ ὣς, ! ἀπρόφατοι γεφέων ἐξάλμεναι ἐσφεύοντο. | κλαγγῇ, μαιμώωσαι ἐδητύος. οἱ δ᾽ ἐσιδύντερ.

T

ἥρσες μεσσηγὺς ἀνίαχον, αἲ 0’ Gu ἁὐτῇ πάντα καταβρώξασαι ὑπὲρ πόντοιο φέροντο | τῆλε magit. ὀδμὴ δὲ δυσάστετος αὖθι Λέλειπτο.

1 τάων δ᾽ a) κατόπιόθε δύω υἷες Ῥορέαο | φάσγαν᾽ ἐπισχόμενοι ὀπίσω θέον. iv γὰρ ἔηκεν 275 Ζερ uévog ἀκάματόν σφἰν’ ἁτὰρ «4ιὸς oU xsv éxiotg a :νόσφιν, ἐπεὶ ‘Ζεφύροιο. παραϊόδεσκον ἀέλλας - | aiv, 0v ἐρ Φινῆα, καὶ ἓν Φινῆος ἴοιεν. .

P

ὥς 9 ὅτ à ανημοῖσι. κύνηρ δεδαηµένοι yon, (qj αἶγαρ κεραοὺς, ἠὲ πρόκας ἰχνεύοντε, .—

980. θείωσιν, τυτθὸν δὲ τυταινόμενοι µέτόπισόθεν / axes. iv γενύεόσι µάτην ἀράβηόαν ὀδόνταρ”. | | eg Σήτηρ Κάλαϊς τδ μάλα σχεδὸν ἀϊσσοντες, | 1 τάων ἀκροτάσῇσιν ἐπέχραον ἤλιθα χερσίν. ! καί vU xs δή op” ἠέκητι θεῶν διεδηλήσαντο, 285 σολλὸν ἑκὰρ νήσοισιν ἐπὶ Πλωτῇσι κιχόντες,

| &l

eot

μὴ ἆρ᾽ ὠκέα Ἶρις ἴδεν, κατὰ δ᾽ αἰθέρος ἆλτο

| οὐρανόθεν, καὶ τοῖα παραιφαμένη κατέρυκεν.

4

$66. α πρώτισθ” Vett, A; C. D. Reg. À. Vrat. Guelph.

268. xol πρόφατοι Guelph. ο quod placuit Hoerstelio.

269. 1λαγγῇ Vrat. — κλαγγῇ μαι-

: μώωσαι ὑπερ πόντοιο φέροντο Vatt.

. D. omissis intermediis. Li-

brarii oculus ἃ μαιμώωσαι ad αἰπι]–

lem terminationem καταβρώξασαέ gro

270. ἅμα δ᾽ Reg. A.

271. κ οστίοιο Vind,

274.. Φάσγανε πισχόµενοι Vind.

275, ἀκάμαντον Flor. — ovx qv ἐπέσθην vulg. óUx ἐν ἐπέόθην Med. 09x, ἐνεπέσθην Vatt. A. C. D. Vrat. Vind, Guelph. οὔ κεν ἐπέσθην Regg. C. D. E., quod jubente libro- rum auctoritate recte receperunt Brunck. Beck.

976. “ἐπεὶ wal Ζεφύφόιο . Vrat, Vind. — xoi»agoxov Reg. AD os

joo» 09 95g, ὦ visis Bogéo, £upisasuv ἑλάσσαι

hábet II, 308.

• 217. ὅτε ep νῆα Guelph.

278. κρημνοῖσι Vrat. 8 m. 1.

279. ΘείωσιΒορρ. A.D. E. Guelph. Brünck. Beck.

: 281. ἄκροις Guelph. Vrat. Vini— ὀδύντες Reg. À

283. ἀνροεάτοισιν Flor. ἀκροτά- τῇσι Vrat.

284. νήσοισι Vrat, — Πλωτοῖσι Reg. A. . |

. 988. vlsg Brunck. Beck. sine libris et lectore non monito, tamen fortasse recte, hic enim unicus est Apollonii locus, quo forma visig legitur, quum semper visg dicere soleat. — Bogsov vulg. Ἠορέαο Regg. quinque, Bo-: ρέω Vatt, Α. C. D. Med. Guelph. Vrat. Vind.,quod recte praetuleruntBrunck. Beck. Hanc genitivi formam noster

V, 1484, alteram nus- quam. ^ t. " - 2 .

9 '

900, Jovis canes hinc sumsisse

Hygin. fab. XIX et Servium ad Virg.

. Áen HII, 209 decet Ruhnk. epist.

(il p. 177, ubi multa de hoc usu

vxabuli «voi» collecta sunt, quibus ; Md. Aesch. Choeph. 1050.

291. ὤμοσσεν Vind.

292. ὀπιθοτάτη Reg. À. ὀπνιδο- : w77 Vrat. Vind. Flor. Brub. Basil. (294. ἐπεί κεν µόρσιμον .εἴη Regg. ’ qatoor, ubi «oí in κεν corruptum (v. 1, 663) etiam verbo labem αν spersit.

293. αὖ Reg. Α. '

294. σέβεσθαι ναι A. B. C. D. | 0:000: Etymol. M, p. 742, 6, quod actore Ruhnkenio epist. crit. p. 294 d Uecepit Beck., sed quamquam eadem Yerba etiam infra 11. 307 in libris confusa reperiuntur, tamen hic con- te librorum consensum nihil novare vlui, praesertim quum οἱ sequens verbum in Etymol. corruptum sit τή | [ προφάδην. ᾿

295. τοῖό y’ ἔκητι vulg. Parü-

«lam ut v. 259 ejeci. ΄

298. Eilg:g Guelph, — διέτµαγαον Yüle. contra sensum, hoc enim signi-

ο

276. Apoll Rhod. IIT, 343, disce- dendi &gnificatione sempef aoristus passivi ponitur, ut Hom. Il. I, 531. VII, 802. XII, 461. XVI, 354. Od.

. APTONATTIKQN B.

-ckius, male. veterum testimoniis stabilitam ( v. .

ο ficaret: disciderunt ut Hom. Od, VII, .

» Αρπνίας, µεγάλοιο «4ιὸᾳ κύνας’ ὄρκια ὃ. αὐτὴ 9) »0d6o ἐγὼν, óg oU οἱ ἔτι χρίμψουσιν lovoa:.* | “fg φαμένη λοιβὴν Σευγὸς ὤμοσεν, ἥτε θεοῖσιν ῥιγίστη πἀντεόσιν, ὀπιδνοκάτη τε τέτυκται, μὴ μὲν ᾽γηνορίδαο δόµοις ἔτι τάσδε πελάσσαι εἰδαῦτις Φινῆος, ἐπεὶ καὶ µόρσιμον ᾖεν. i 293 οἱ 0’ ὄρκῳ εἴξαντες ὑπέστρεφον GU ἐπὶ vij« σεύεόθαι. Στροφάδας δὺ μετακλείουσ᾽ ἄνθρωποι. - νήσους τοῖο ἔχητι, πάρορ Πλωτὰς καλέοντερ. “4ρπυιαί v* Ἶρίς τε διέτµαγεν. ai μὲν ἔδυόαν πευθμῶνα Κρήτης Μινωῖδορ’ ἡ δ ἀνόρουσεν 30] Οὕλυμπόνδε, θοῇσι µεταχρονίη ατερύγεόσιν, Τόφρα δ᾽ ἀριότῆερ πινόεν περὶ δέρµα γέροντος πάντη φοιβήσαντες, ἐπικριδὸν ἱρεύδαντο μήλα, τά τ᾽ ἐξ ᾽4μύκοιο Λεηλασίης ἐκόμισσαν. αὐτὸρ ἐπεὶ μέγα δόρπον ivi µεγάροισι» ἔθεντο,

XIIT, 439. Apollon. Rh. III, 343. Quare emendavi διέτµαγεν, quod saepius a librariis in διέτµαγον mu- tatum est, fortasse quia illud pro sin- ulari habebant, .ut Hom. Od, XIII, 159. Apollon. III, 1147. Nonn. Dio- nys. ΥΠ, 8, quibus locis item διέτ- µαγεν΄ legendum est. — ἔδυσσαν vulg. ἔδυσαν Vatt. A. C. D. Regg. uatuor, Med. Guelph. Vind. Vrat. runck, Beck. H 800. µεταχθονίη Regg. quinque, (Reg. À. margini vulgata adscripta) Brunck. Beck. Perpetua estin Apol- lonii libris confusió vocabulorum &e- ταχρόνιος 6t µεταχθόνιος, posterio- rem formam ubique praetuht Brun- Alteram formam certis

Ruhnk. epist. crit. p. 294) plerisque Apollonii locis plurimi et optimi libri exhibent. Hic quidem ipse Hesiodi locus, ‘Theog. 269, qui Nostro obver- satus fuisse videtur, eam formam praebet, quam ex plurimis libris in textum recepi. Infra v. 587 eadem

in omnibus libris legitur, itemque III,

1151. IV, 952, 1568.

• 801. πέρὶ Vatt. A. B.C. D. ** ἱερεύσαντο Vind. et Vrat, a m,

µισαν Flor. Brub. Basil.

M

308. τά déest in Guelph. — ἐκό-

-—

À [ .

APTONATTIKQN B.

305 δαἰνυνθ᾽ ἑξόμενου” σὺν 0b όφίόι δαίνυτο Φινεὺς ἁρπαλέως, olov v’ iv ὀνείρασι θυμὸν Ἰαίνων. ἐνθάδ᾽, ἐπεὶ δόρποιο κορέσσαντ᾽ 103 ποτῆτος, παννύχιοι Bogéo μµένον vitas ἐγρήσσοντερ. αὐτὸς δ᾽ iv µέσσοισι παρ᾽ ΄Σόχάρῃ ἧστο γεραιὀς,

810

πείρατα ναντιλίης ἐνέπων, ἄνυσίν τε κε]εύθου. ».Κλῦτέ vvv. οὐ μὲν πάντα πέλει Ope ὕμμι Oca

» ἀτρεκέρ ὕσσά δ᾽ ὄρωρε Φεοῖς qi4ov οὖκ ἐπικεύό »ἀαδάμην καὶ πρόσθε, Jig νόρν ἀφραδίῃσιν »χρείων ἑξείηο τε καὶ ἐς τέλος. ὧδε γὰρ αὐτὸς

816

»βούλεται ἀνθρῶώποις ἐπιδευέα θέόφατα φαίνειν

»μαντοσύνηρ, ἵνα κα τε θεῶν χατέωσι νόοιο. . 5 Πέτρας μὲν πάµπρωτον ἀφορμηθέντες ἐμεῖο » Κυανέαρ ὄφεσθε δύω ἁλὸς ἐν ξυνοχῇσιν. —

320

μτάῶν ob τίνα φημὶ διαμπερὲρ ἐξαλέασθαι. οὐ γάρ ts ῥίζῃσιν ἐρήρεινται νεάτῃσιν᾿

»ἀλλὰ Δαμὰ ἐννίασιν ἐναντίαν ἀλλήλῃσιν — pélg $v, ὕπερθε δὲ πολλὸν ἁλὸς κορθύνεται ὕδωρ » βρασσόμενον’ σερηνὲς δὲ περὶ στυφελὴ βρέµει dx »TO νῦν ἡμετέρᾖίσι παραμφασίῃσι πίθεσθε, s

325 ,

» 8 ἐτρὸν zvxwó τε vóg, μαχάρων v’ ἀλέγοντες

Ὀμπείρετε μηδ αὕὔτως αὐτάγρετον οὗτον ὄλησθε Ὀ»ἀφραδέως, ἢ Δύνετ ἐπιόπόμενον νεύτητι. .

» olovd δὴ πρόσθε πελειάδι πειρήσασθε, | | » Vos ἄπο προµεθέντερ ἐφιέμεν. sv δὲ δι’ αὐτῶν

908. Βορεύω Vrat. & m. 1.

909. ἐσχάτῃ Guelpli.

910. νῦν Vrat. |

911. ἀτρεκέως vulg. contra me-

inni bene correxit, Brunck. vid. I,

. 816. χατέουσι Med, Guelph. (cum gl. χθήζωσι) Flor, Brub. Basil., quod placuit Hoerstelio,

317. ἐμοῖο Regg. C. D. Vrat, |

:820. ῥίζῃσι Vrat. — ἐνήρείνται Regg. quinque, quod male χροερθ- runt. Brunck, Beck. — vedryot Flor, ’ Brub. Basil.

322. κορθύεται vulg. contra metrum.’ πορτύεται Vret. Correxit Brunck.

323. πρηνὲς) Schol. Paris., ubi vid..

Schaefer, -— στυφελῇ p. ext Med. Flor. Brub. Basil. d P. i 924. ἡμετέρῃο Guelph. — πείθε-

. Scribendum censuit, vytiv scribendum esse jam et

σθε Vrat, πίθεσθαι Med., quem rum errorem esse docet accentus, 926. αὐτάρετον Vind.— In V

. post ὄλησθε comma positum est,

post ἀφραδέως, ubi etiam in a quis edd. deest. —Ὄλοισθε Reg.1 327. [θύνετ’ vulg. deficiente ς junctione, 7j ὑθύνετ᾽ Reg. E. 7: νετ᾽ Regg. A. B. C. D. Brunck. B recte. In Schol. Flor. legitur : τὸ {θύνειν τὸ ὀρμφν σημαίνει” δὲ ἐθύνειν γράφοντε ἆμαρ vovotu, quod quum manifesto co! ptum esset, Piers. Verjs. p. 16 et hic ἰθύειν, et in ipso versu /6- Sed τὸ δὲ 4

textu nostro et ex Schol. Paris.

tet. –ἐπισπόμενον Vatt. C. D. 328. πειρήσασθαι Med, . 329. ἀποπρὸ µεθέντες vulg. |

APIONATTIKQN B.

91

330 ,πετράῶν stóvrovós σόη πτερύγεόσι δίηται, »μηκέτι δὴν μηδ᾽ αὐτοὶ ἐρητύεσθε κελεύθου. »ἀλλ᾽ sU καρτύναντες ξαῖς ἑνὶ χερσὶν igsvud, »τέμνεθ) ἁλὸς στεινωπόν’ ἐπεὶ φάος οὗ vU τι τὀόσον »ἔσσετ᾽ iv εὐχωλῇσιν, ὅσον τ bv κάρτεὶ χειρῶν. — M5 τῷ καὶ τἄλλα µεθέντες, ὀνήϊστον πονέεσθε :» Ῥαρσαλέως’ πρὶν δ᾽ oU τι θεοὺς Λίσόεσθαι ἐρύκω. »εἶ δὲ xev. ἀντικρ πταμένη μεσσηγὺς ὄληται, Ρἀφορῥοι στἐλλεσθο” ἐπεὶ πολὺ βέλτερον εἶξαι »Günvdtoig. οὐ ydg xs κακὸν µόρον ἐξαλέασθεα 880 πετράων, οὐδ᾽ st xs σιδηρείη πέλει ᾽άργώ. - »9 µέλεοι, μὴ τλῆτε παρὶξ iu& θἐόφατα βῆναε, »5ὐ xal µε volg τόόσον ὀΐεσθ’ Οὐρανίδῃσιν,

προμηθέντες Vatt. A. C. D. ἅπο προ-

μεθέντες Rege. A. B. C. D. E. Guelph.

Vrat. Vind. Brunck. Beck. E 391. ἐρητύοισθε Reg. D.

33. τέμνεσθ᾽ Vrat. ex correctio-:

n», Vind. Guelph. Flor.

935. z’ ἄλλα vulg. «’ ὦλλα Vat. L τἆλλα Vat. D. Correxit Brunck, ““πογέεσθαι Med. :

936. Hiatus est in vulgata lectio- t quem quamquam et interpunctio liquatenus excusat et terminatio “Pbi εσθε, post quam saepius ad- ittitur (cf. Herm. ad Orph. p. 734), men non prorsus improbaverim le- ionem στέλλεσθαε, quam praebent or. Brub. Basil. Infinitivus pen- reta verbo κελεύω vel simili, quod raecorum more ex praecedente ἐρύ-

’ supplendum foret, quemadmodum .

ph. Oed, R. 242 ex ἀπαυδὼ. cf. msterh. ad Lucian. T.I p. 499. yttenb. Bibl. crit. ITI, 3 p. 110. rvill. ad Charit. p. 441. Herm. ad ph. Oed. R. 817, Sed tum etiam όῤῥους legendum foret. Minus et- 1 probanda videtur sententia Ger- tdi p. 191, qui, si quid mutandum ; Scribendum judicat στέλλεσθ -

Et). | 339. ἐξαλέασθαι vulg. ἐξαλέασθε

£c. A. C. E. Vatt. A. C. D. Guelph. :

at. ἐξαλέοισθε Reg. D., quod rece- runt Brunck. Beck., male; non enim libro recipi debebat forma, quae et rugata lectione tantum recedit et

Per se admodum dubia est, nam

»

neque ἀλέοισθο neque ἐξαλέοισθα . apud guemquam poetarum me legere memini, quamquam ἐξαλέοιο habet Noster I, 490, Optime se haberet. vulgata ἐξαλέασθαι, si versu praece- dente στέλλεσθαι verum esset, pen- deret enim infinitivus à verbo pru, ex praecedentibus supplendo, atque hoc infinitivo solo utitur Hesiodus, et apud Nostrum saepe recurrit, ut apud Homerum ὠλέασθαι. Interim recepi multorum librorum lectionem ἐξαλέασθε, quamquam non diffiteor. magis me probaturum ἀξαλέαισθε, si in quo. libro legeretur, | 340. Indicativus πέλεε, in quo libri omnes consentiunt, ferri vix potest, quare πέλοι Steph. ex conjectura, ut videtur, quod receperunt Brunck. Beck., sed malim πέλῃ, quod facilius etiam in πέλει corrumpi poterat, se- cundum Hom, Il. VIII, 478. XXII, . 846. XIV, 140. cf. Herm, de praece- pts quibusd. Attic, p. 18. “Thiersch. gr. gr. p. 629. “Nescio an futuri sint etiam, qui πέλεν proponant, qupd et

ipsum habebit quo se tueatur. In- .

terim librorum lectionem retinui, 949. εἶ κέν vulg. εἴ xé Vatt. A. C. D. Regg. A, B. C. D. E. Med. Guelph. Vind., unde perspicuum est, verum esse, quod sensus flagitat, &? xal. Hoc ex’ conjectura reposuit Brunck., et id ipsum exhibet cod. Vrat. Vid. quae ad T, 663 de confusione harum . vocularum monita sunt. — «eócov Vind. .

APDONATTIKO&N B.

M

» » Gov ἀνάρσιός εἰμι, καὶ sl πλεῖον στυγέεσθαι » μὴ sii olovoio πἀρεξ ἔτι νηῖ περῆδαι,

“946

»καὶ τὰ μὲν dig κε πέλῃ, τὼς ἔσδεται. ἦν δὺ 9

»GUvügoua πετράων ἀσκηθέερ ἔνδοθι Πόντου, » αὐτίκα Βυθυνῶν ἐπὶ δεξιὰ γαΐῖαν ἔχοντερ

ο πλώετε,: ῥημμῖνας πεφυλαγµένοι, εἰόόκεν ovra

. » Ῥήβάν aixveóiv ποταμὸν, ἄχρην τε ἸΜέλαιναν

350

»}νάμψαντες, νήσου Θυνηΐῖδορ ὕρμον ἴκησθε,

»Xti0sv δ᾽ οὐ µάλα πουλὺ διὲξ ἁλὸς ἀντιπέραιι γῆν Μαριανδυνῶν ἐπικέλσετε νοστήόατεες.

• ἔνθδα μὲν sig ᾿4ἴδαο καταιβάτις ἐστὶ χέλευθος, » ἄκρη τε προβλὴς χερουσιὰρ ὑψόθι τείνει,

] »δινήειφ v’ ᾿Αχέρων αὐτὴν διὰ vati τέµνων

»ἄκρην, ἐκ μεγάλης προχοὰρ Und. φάραγγος.: » ἀγχίμολον ῥ᾽ ἐπὶ τῇ πολέας παρανεῖσθο κολων

Παφλαγόνων, voiów Ἐνετήϊος ἐμβασίλευσεν -

»πρῶτα Πέλοψ, τοῦ καὶ περ &gp’ αἵματος εὐχετ.

| 944, τλῆτ suprascr. s Vrat. — ἐπὶ

»rt legendum judicat Gerhard. p. 76, quae prorsus inutilis est conjectura. Sensus est: ne audeatis amplius

posthac , ut adhuc fecistis, sine c0–

lumba navigare. 348. ῥιμῖναρ ’ Vind. ῥηγμῖνα Guelph. probante Hoerstelio,

949. dxrjv: vulg. ἄκρὴν ex con- jectura Brunck. Beck., quod necessa- rium sane videtur propter v. 651 et verbum γνάµφαντες, quod de littore non facile dici poterat, et confirmatur a. Strabone, qui XIV p. 954 promon- torium MéAawvov vocatum fuisse te-

.Statur, assentiente Arrhiano in Pe-

riplo Ponti Eux. Sed admodum an–

tiquum hec vitium videtur, nam et apud Orph. Arg. 716 libri omnes ha- bent AMélowav ἀκτὴν, et Valer. Klacc. IV, 697. scripsit -nigrantia littora, et Scholiasíes uterque ᾱ- xt7v legit. Eadem vocabula con- fusa ta muni mox 354. 366 et infra 806.

850. βνθυνηΐδορ Vatt. A. C. D. et Vrat, a m. 1.— ἔκεσθε Vrat,

851. διὶξ ἁλὸς aAA. ἀντιπέραιαν

Reg. E. δι) ἁλὸρ ἆλλὰ περαίαν Βοσσ..Α. C,

852. ΦΜαρυανδυνῶν Guelph.

853. ᾿4ΐἴδην Vind..et Vrat. ex ra- sura.

“954. Hic quoque libri omi praebent, aeque ac infra v. utroque loco Scholiastes ut κραν ᾿Αχερουσιάδα commemo que ipse poeta ita vocat v. ’ et 844, ut non dubitandum s ritate ’emendationis , quam Piers, Verisim. p. 16, et re Brunck. Beck.

855. διανειόθι Flor. Bru

356, dxorg ix μεγάλης vulg admodum scribere librarios

fuit, quum supra ἀκτὴ lk ἄκρηρ a m. 1. habet Reg. E recte reposuit Brunck. —9 Vat. C.

857. παρανίόθε Guelph.

858.. ταῖσίν «’ Ἐνετῃὶ tog Ald. vulg., quod et in va videtur. roicuv Missa C. D, Regg. A. C, D. E fed, Vrat. Vin ή var, lect. in Scho quae correotori ietrico ae tur ac vulgata lectio. τοῖσιν /] Reg. B. marg. Guelph. et Vit quod recte receperunt Brunc

«τοῖσίν 9 Ἐνετήϊος voluit i

Orph. p.705 metri causa, sed recte se habere docet Gerhar — éufacíAsvs Brunck. Bec sic in Regg. quinque legitur

3

APCTONATTIKQN B.

360 » ἔστι δέ τις ἄκρη Ἑλίκης κατεναντίον ἄρκτου, | — ‘,aüvroOsv ἠλίβατος, xal µιν καλέουσι Κάῤαμβι», »τῆς καὶ ὕπερ Βορέαο περισχίζονται ἄελλαι’ »ὧδε μάλ) dp πἐλαγος τετραμµένη αἴθέρι κύρει. »Τήνδε περιγνάµφαντι πολὺς παρακέκλιαι ᾖδη | 966 » αἰγιαλός’ πολέος δ᾽ ἐπὶ πείῥασιν αἰγιαλοῖο »ὄἄκρῃ ἐπὶ πᾷοβλῆτι ῥοαὶ 4λυος ποταμοῖο | »δεινὸν ἐρεύγονται’ μετὰ τὸν .δ᾽ ἀγχίῤῥοος “Toug ᾿ »μειότερος Λευκῇσιν ἑλίόσεται slg ἅλα δίναις. wXtiOüsv δὲ προτέρωσε μέγας καὶ ὑπείροχος ἀγκὼν , 90, ἐξανέχει γαίης’ ἐπὶ δὲ στόμα Θερμάδοντος - »κόλπω iv εὐδιόωντι Θεμισκύρειον ὑπ’ ἄκρην

»μύρεται, εὐρείηρ διαειµένορ ἠπείροιο. . |

pm

»ἔνθα δὲ «4οίαντος πεδίου, .σχεδόθεν δὲ πόληερ’ - »τρισσα) ᾽Αμαζονίδων. μετὸ δὲ σμυγερώτατοι ἀνδρῶν -

976 μτρηχείην Χάλυβες xol ἀτειρέα γαΐαν ἔχουσιν

300. De voce tig producta ν.

’ Herm. ad Orph. p. 704. — Ἑλίκης , 4m scripsit vocabulis transpositis 3 Brunckius, quia alteram structuram 3 , 8d nescio an plurimos haec potius

vrborüm collocatio .offensura sit; -«o certe, si ita in libris legeretár,

mare non dubitarem. —Ἑλίχρης

Vind. — xez’ ἐναντίον vulgo, quod

tecte junctim scripserunt Brunckius,

Bekius, et sic in Vrat. legitur.

961. καραβιν Vrat. κόραβιν Vind. | 862. τῆς xs» vulg. τῆς καὶ, quod ensus postulat, Vatt. A. C. D. Regg.

962. B. D. E. Med. Vrat. Vind. Brunck.

Beck, — Βορέω Guelph. — ὀχίξονται

Guelph. ο ον

963. ἀμπέλαγος vulg., quod cor-

exi, —-κυρεῖ Reg. E. κεῖται Vat. B.

864. παραγνάμφανει Regg. A. K.

Ἱεριναφαντι Reg. Ο. Vind

, 966. ὠκτῇ vulg.,in quo mirum est

Άν l. neminem offendisse, quum supra is. in ἄκρη mutatum .viderimus,

quamquam hic non minus necessaria

*st ea mutatio. Nam ἐπὶ πείρασιν

αἰγιαλοῖο in fine litioris non est -

|“Uttus sed promontorium ; praeterea upra etiam v. 354 non erat ἀκτὴ sed “x97 προρΏλής: postremo conferatur Dionys. Perieg. v. 784, qui ex nostro profecit : d " .

Wa admittebant teretes ejus aures. ΄

Ἶριρ d’ ἐξείης καθαρὸν ῥόον εἷς ἅλα βάλλεε. | τῷ ὃ᾽ ἐπὶ µορμµύρουσε. ῥοαὶ . — ᾱλνορ ποταμοῖο, ἑλκόμεναι βορέη»δε ‘Καράμβί- — .. δος ἐγγύθεν ἄκρης. . et Orph. Arg. v. 788: | —Καραμβίην 8 ἴκει ὄκρη», qj ἔπι Θερμώδων Ἰέεται Αλυός τε’ῥέεθρο», | πυλλὸν ἐπ αἰγιαλὸν δίνας ἁἅλι- μυρέαρ ὄλκων. ᾽ Itaque hic quoque ὄκρῃ restitui. 967. τόνδ vulg., quod sensus cau-

ξ. sa correxi. — ἀγχέροος Brunck. Beck..

’ 870. ἐπεὶ Vrat. ex correctione. - 371. ἐν deest ined. Holzlin. errore typ. et inde in ed. Shaw. –θεμισ- xvgiov Reg. A. Vrat. et Schol. Flor. ad II, 963. — ἐπ᾽ ἄκρην vulg. ὑπ . ἄκρην Schol., unde recepit Hoelzlin., quem assentiente Etymol. M. p.445, 27 secutus sum; ἐπὶ ex praecedente ἐπὶ natum est, sed propter ipsum illud ferri non potest. 872. διακείµενος Vatt. A, D. Vrat. - 973. ἐνθάώδε Brunck. Beck. | 974. msra ve Vatt. A. B. C. D. Med. Guelph. Vrat. Flor. Brub. Basil. 375. Dionys. Perieg. 768 : τοῖς δ᾽ ἔπι καὶ Χάλυβες, στυφε- Λὴν καὶ ἀπήνεα γαῖαν

280

385

API’ONATTIKS9&N B.

»ἐργατίναι’ vol δ ἀμφὶ σιδήρεα ἔργα μέλοντ »ἄγχι δὺ ναιετάουσι πολύῤῥηνες Τιβαρηνοὶ .. »Ζηνὸς ὐξείνοιο Γενηταίην ὑπὲρ ἄκρην.

τῇ 9 ἔπι Ἰοσσύνοικοι, ὁμούριοι ὑλήεσσαν :

δείης ἤπειρον, ὑπωρείαρ vs νἐµονται,

» δουρατέοις πύργοισιν Bv. οἴχία τεκτήναντερ. ρτοῦὺρ παραμειβόμενοι Λισσῇ ἐπικέλσετε νήσῳ, » [Mite παντοή) μέγ᾽ ἀναιδέας ἐξελάσαντες »οἰωνοῦς, oi δῇθεν ἀπειρέσιοι ἐφέπουσιν . »wijóov ἐρημαίην. τῇ μέν v’ ἔνι νηὸν 4ρηος λαΐνεον ποίηδαν uatovióov βαδίλειαι

n Οτρηρή v5 καὶ “ντιόπη, ὁπότα στρατόωντο. »ἔνθα γὰρ ὕμμιν ὄνειαρ ἀδευκέος ἐξ ἁλὸς clo »άῤῥητον’ «τῷ καί vs φίλα φρονέων ἀγορεύα

Φαίουσιν, μογεροῦ δεδαηκότες ἔργα σιδήρου. — ἔγοντερ Guelph.

976. φαιεεάουσιν Vind, — πολύ- ρήγες Brunck. Beck. πολύῤῥηνες Τι- βαρηνο) etiain apud Dionys. Perieg. 767

977. τοῖς ὃδ᾽ ἔπι Regg. A. C. E, quod receperunt Brunck.Beck. Nullam video necessitatem, quum τῇ apte pos-. &it ad praecedentem ὤκρην referri.

978. ὑπώρειάν Regg. ΔΑ. B. E., quod receperunt Brunck. Beck., et hic nul- la necessitate cogente, quod vel Hoer- stelius intellexit, apte conferens Il. XX, 218. .

979. δουρατίοιρ Vrat. — ἐνοίχια . Reg. A.—Post hunc versum in codd. et editionibus ante Brunckium omni- bus leguntur hi duo versus: πάλλινα, xol πύργους εὐπηγέ-

— ’ ag, οὓς καλέουσε Lóccvvog, καὶ 0^ αὐτοὶ ἐπώνυ-’

^’ μοι Ἐνθὲν ἔασιν. qui non propter id modo suspecti sunt, quod absurde scripsisset poeta Óov- ρατέοις ἐν πύργοις πύργους εὐπηγέ- &g τεκτήναντές (huic enim incommodo subveniret Ruhnkenii Ep. crit. p. 295 emendatio, πύργους in θριγοὺρ niu- tantis), sed etiam quod ineptum foret, Phinei vaticinio ejusmodi etymolo- giam imimiscuisset poeta, et quod versus postremus iisdein verbis infra post v. 1016 recurrit, cujusmodi repe- tionibus prorsus abstinuit Apollo-

nius. His caysis commt ckies. hos versus h. ]. ejei Es v. 1016 transposuit, uhnkenio et Beckio, Hc fecerit, infra suo loco | illud profecto recte fecit, nim ferri non possunt hi v non. ex loco inferiore eos 3 puto (ibi enim nunquam esse neque nunc legi debe debimus), sed cum Gerh: mihi persuasum est, hos d in priori recensione verau cessisse, (qui tum et ipse t compositus fuerit necesse « e vero a poeta sublatos e de causis, quibus Bruncki levit, et a librarioin margii tos in textum irrepsisse, A explicandi via patet, ne probabilis. Ad vocabula πύργοισιν adscripserat αἱ καλοῦσε µοσσύνας (quae i in Schol. Paris. leguntur)

.-monil causa addiderat ver

quem ?nfra legerat; mox a metrum, cujus exitum p verba ovg καλέονσι, de inepte explevit, quae res non caret. — |

987. ὁποτεστρατόωντο ὁπότ) ἐσερατόωντο invitis sine causa Brunck. Beck.

988. τῷ xiv ce vulg. v Reg. À. τῷ xév τι Regg. καί τι Reg. D. τῷ καί τε

90

οι

a”

c

405

APIONATTIKAN. B.

300 ,logéuev. ἀλλὰ xy pa πάλιν χρειὼ. ἀλιτέσθαι, »μαντοσύνῃ. τὰ ἕκαστα διηνεκὸρ ἐξενέποντα: . 5 ?jdov δὲ προτέρωσὲε καὶ ἠπείροιο περαίηθ υφέρβονται Φίλυρερ Φιλύρων δ’ ἐφύπερθεν ἔασι , »Μάκρωνες’ μειὰ δ᾽ cU περιώσια φῦλα Βεχείρων. Φἐξείηρ δὲ Σάπειρεο ἐπὶ σφίσι ναιετάουσιν” ο Βύζηρες δ᾽ ἐπὶ τοῖσιν ὁμώλαχες, ὧν ὕπερ 709 . αὐτοὶ Κόλχοι ἔχονταὶ ἁρήϊοι. ἀλλ᾽ ἐνὶ νηῖ »πεἰρεΏ’, ἕως μυχάτῃ xev. ἐνιχρίμψητε Βαλάσσῃ., ρἔνθα δ᾽ ix’ ἠπείροιο Κυτάμδος, ἠδ᾽ ᾽Αμαραντῶν μτηλόθεν ἐξ ὀρέων, πεδίοιό τε Κιρκαίοιο . Φᾶσις Oves εὐρὺν ῥόον slg ἅλα βάλλεν. .. κείνου vij ἑλαοντες ἐπὶ προχοὰς movapolo » πύργους εἰσόψεσθε ζζυταιέος lao, 2$ ἅλσορ τε σκιόειν άρεος. τόθι LL iz! ἄκρηρ » πεπτάµενον φηγοῖο δράκων, τἐρας αἴνὸν’ ἰδέσθαι,

»ἀμφὶρ. ὀπιατεύει δεδοκηµένορ” οὐδέ ol ἦμαρ, οὐ xvégos, ἤδυμος Ὅπνος «ἀναιδέα δάµναται ὕσσε. «“ ’ “fis ἄρ᾽ ἔφη” vovg Ó’ εἶθαρ ἔλεν δέος εἰδαῖονταρ. δν à’ ἔσαν άμφασῃῃ βεβολημένοι” ὀψὲ δ᾽ ἔειπεν 410 ἥρως Αἴσονορ υἱὸς ἁμηχανέων κακότητι. | » & γέρον, δη μὲν τὸ διῖκεο πείρατ᾽ ἀέθλων

datione Brunck: Beck. recté; v. I,

591. διηνεκέως ἑνέποντα vulg. ὑιηνεκέως ἐξενέποντα Vatt. A. D. Regg. quatuor, Med. Guelph. Vrat. Vind., unde Brurick. recte dedit διη- νεχὲς ἐξενέποντα. De confusione ter-

tinsionum 86 e et sog v. ad 1, 888..

σ ὧν ol deiniebos codd. et edd. ufiquae omnes, nisi quod Ó’ ἐξύπερ in Reg., À. δὲ ὕπερθεν ifl ed. Paris. hgitur. δ”. ἐφύπερθεν ex emenda- üone Hoelzlin. Brunck. Beck., quod &ego recepi, quamquam in illo libro- | rm consensu aliud quid latere vide- tur. — ἔασσι Guelph. ZEN 394. φῦλλα Guelph.

395. Tágonen vopráscripto 1

Guelph.

399. ’ Kuseidog. vulg. Κυταιῖδος D., quod recte receperunt

Brunck. Beck. , eanden enim formam

libri praebent infra 1268 et IV, 511.

Vat. B. Regg.

401. δεινήεις Med.

402. Hunc versum laudat Steph. Byz. s. v. Κυταία.

403. σκιόεν Hoelzlin. Shaw. Beck. invitis libris omnibus; cf. Herm. δά Orph. p. 705. —άρεως Vrat. Vind. Guelph.

404. δεινὸν Reg. Α.

405. νήδυµος Vrat. Vind. ᾖδιμο Med. Flor. Brub. Basil. — ἀναιδέε Α. D. E.; quod quo jure praetalerint Brunck. et. Beck. nescio

itatus est, Orph. Arg. 935

«φρουραῖς τ᾽ ἀκμήτοις ἐπιμαίθ- ται ἄμμορος ὕπνου,

yAavxoig ἀμφ) 6000.00 ἆναι- δέα κανθὸν ἑλίσσω».

409. ἀφασίῃ Vrat. Vind. Scholl. vue βεβλημένοι Schol. Paris. — ἔειπε

“m γέρων Vrat. — διή ὔκεο vulg. Óvixco Reg. C. διῖκετο Reg. Α. διῖχεο Regg. D. K., quod recte receperunt Brunck. Beck. Illo verbo neque Ho-

ο

“dg

APDCDONATTIK&N. B.

s vavtályo, καὶ víxuaQ, ὅτῳ Gtvysgüg διὰ πέτι »πειθόμενοι Πόντονδε περήσοµεν’ si δὲ καὶ ο »τάσδ᾽ ἡμῖν προφυγοῦσιν ig Ἑλλάδα νόστος ὁ

416 ,, ἔσσεται, ὠσπαστῶς xs παρὰ Gío καὶ τὸ δαείη

πῶς ἔρδω, πῶς αὖτε τόσην ἁλὸς εἶμί κἐλευθι

υνἠϊς ἐων ἑτάροις Gua vici; Αἷα δὲ Κολχὶς

» Πόντου καὶ γαίης ἐπικέκλιται ἐσχατιῇσιν.”

Sag φάτο” τὸν Ü’ ὁ γεραιὸς ἀμειβόμενος πρι

» 9 τέκος, εὖτ᾽ ἂν πρῶτα φύγῃς ὁλοὰρ διὰ zx

» Ῥάρσει ἐπεὶ δαίµων ἕτερον πλόον ἡγεμονεύς

»ib -4ἴηρ’ μετὰ Ó’ Αἶαν ἅλις πομπῆερ ἔσονται

ἀλλὰ, φίλοι, φράξεσθε Θεᾶς δολόεόόαν ἄρωγι

ο Κυπριδος. ix γὰρ τῆς xAvvd πείρατα κεῖται à

καὶ δὲ µε µηκέτι τῶνδε περαίτέρω ἐξερέεσθε.’

— “Sg φάτ᾽ ᾽άγηνορίδης ’ ἐπὶ δὲ σχεδὸν υἱέε ὁ

Θρηϊκίου Βορέαο κατ” αἰθέρος ἀἴξαντε . C

οὐδῷ ἐπὶ κραιπνοὺρ ἔβαλον πόδας. οἳ δ᾽ «ἀνός

iE ἐδέων ἤρωες, ὅπως παρεόνταςρ ἴδονίο. :

480 Ζήτης δ᾽ [εμένοιδιν, Ev. ἄσπετον ix καμάτοιο

ἆσθμ᾽ ἀναφνυόιόων, µετεφώνεεν, ὅσσον ἀπώθευ ᾖλασαν, ἠδ᾽ ὡς Ἶρις ἐρύκακεδ τάσδο δαῖΐξαι, .- ὄρκια v εὐμενέουσα Φεὰ πὀρεν, ob 0^ ὑπέδυσο δείµατι «4ικταίης περιώσιον ἄντρον ἐρίπνης.

. 495

merus neque noster usquam us] sunt,

hoc Homerus Il. XIX, 186. IX, 61.

419. e/ δέ xsv vulg. ubi κα), sae- pissime in xàv corruptum (v. I, 663) recte reposuit Brunck. Vulgata de-

" fendi posset locis Homeri: Od. XV,

-—

523. XVI, 260. XVIII, 264, niei et his locis & *ol probabilior lectio esset. .

τν 414. ὁμῖν Guelph.

415. οὐ σπαστώφ Guelph. — xs» Vrat, Flor, Steph. — παρασσέο Reg. À. Productionem, qua offensus Herm. ad Orph. p. 706 aut xe» xdQ céo aut κε παρα) σέο legendum putave-

/ rat, recte tuetur Gerhard. p. 123. —

σεῖο Vind, Vrat. 417. ἑτέροις Vatt. C. D. — αἶψα

Reg À. 21. ἡγεμονεύει Reg. Α, — 423. Θεοῦ Guelph. Hoerstel. 9s

Flor. | 0. 424. ἐν γὰρ τῇ Schol. Flor.‘ad III,

946, quod suadente Ruhnl crit. p. 296 recepit Beck., ! constructio ob id ipsum pr est, quod rarior.

495. δ᾽ iui Brunck. le ποπ ut semper, ex iL Eur. Phoen. 852 disputavit τέρω vulg. περοιτέρω Ἐει περαιτέρω Regg. D. E. et pud Steph, ‘T’hes. L. Gr. 1 1612, hinc Brunck Beck.

“496. δυὼ vulg. δοια) co:

raeter Vat. B. et Guelph runck. Beck. ^ 427. ἀϊξαντες ex Regg. Brunck. Beck. male.

432. rdg ys Brunck. sinc lectore non monito, ‘secut est Beck. * '

.. 434. ἐριπών Guelph. —

ἄντρον ἐρίπνης hinc sumsi

Dionys, VIII, 178. XIII, 24

–

| , ἳ ,

APTONA ΤΤΙΚΟΝ B.

436 noátvo à”. ᾖσείτὰ δόµοις ἔνι πάντες ἑταῖροι αὐτός v’ ἀγγελίῃ Φινεὺς πέλεν. ὦκα δὲ vóv ys Αἰσονίδης περιπολλὸν ἐὐφρονέων προσέειπεν.

» Ἡ ἄρα δή.τις Env, Φινεῦ, 9:66, ὃρ σέθεν ἅτης

435. ἠπειέα quamquam falsum est,

/ famen ita ipse scripsisse Apollonius

videar ex male intellecto usu Home-

| ο, cf. Gerhard, p. 95.

436. τόνδε Reg. Α.

437. πέρι πολλὸν Guelph. Hoer- Kel, — µετέειπεν Guelph. -

. Φινεὺς Reg. A.

. ἀμύνοιεν Vrat. Vind.

. πάρει Guelph. Hoerstel.

. γηθήσείρ Guelph. Hoerstel.

. πεναὶ Med. a m. f. |

. Δεὸς omittunt Vatt. À.D.

. µετέσοµαι Med. a m. 1.

. τοί Reg.

ἐελδομένων Regg. Α. E. dsi- douévoie Reg. C. ex oscitantia libra- norum, qui ul&ümum libri primi οί secundi versum legerant..

450. Vocem περιμτίται ex, loco

APOLLON. nH0». I. P

j . 9

»κήδετο λευγαλόης, καὶ à ἡμέαρ αὖθι πέἐλασσεν 44) ,τηλόθεν, ὄφρα τοι visc ἀμύνειαν Ῥορέαο t tb δὲ καὶ ὀφθαλμοῖσι góog πόροι, ἦτ ἂν Ólto »yn9osw, ὅόον εἴπερ ὑπότροπορ οἴκαδ᾽ ἱκοίμην.” “Oc ἔφατ᾽’ αὐτὰρ ὁ tOvys κατηφήσαρ προσέειπεν. »Αἰσονίδη, τὸ μὲν οὐ παλινάγρετον, οὐδέ τι µῆχος’ 445 αἶστ’ ὀπίσω’ κενεαὶ yag ὑποσμύχονται όπωπαί. ο ἀντὶ δὲ τοῦ θάνατόν µοι ἄφαρ 9sóg ἐγγναλίξαι, " »,xal vs δανὼν πάσησι µετέάσομαι ἀγλαῖῃσιν. « “Mg vd. y’ ἀλλήλοιόι παραβλήδην dyóQsvov. αὐτίκα δ᾽ oU μετὰ δηρὸν ἀμειβομένων ἐφαάνθη {90 Ἠριγενής ’ τὸν Ó’ ἀμφὶ περιατίται ἠγερέθοντο ὀνέρερ, οἳ καὶ πρύσθεν ix ἥματι κεῖός θάμίζον eliv, ὁμῶς φοβέοντερ δρ ἀπὸ μοῖραν ἐδωδῆς. τοῖς ὁ γέρων πἀντεόσιν, Orig. καὶ ἀφαυρὸς κοιτα, |… ἔχραεν ἐνδυχέως, πολέων ὃ ἀπὸ πήματ” ἔλυσεν | ο 806 μαντοσύνῃ” τῷ καὶ µιν ἐποιχόμενοι «opésaxov. σὺν τοῖσιν δ᾽ ἴκανε Παραίβιος, ὃς ód οἱ ᾖεν | φίλτατορ᾽ ἀσπάσιορ δὲ δύµοιρ ἔνι τούς y ἐνόῃσὲν. πρὶν γὰρ δή νύ ποτ) «Usos ἀρισνήων ότόλον ἀνδρῶν

r5 commemorat Etymol. M. pe ’ 664, 11. | S56 cue Guelph. — ἐνδικέωρ.

Mri xi» µιν vulg, xi µιν Regg.

D. EK. καί Αι», quod sensus flagitat Vatt. À. C. D. led. Guelph. Vrat. Brunck: Beck.

456. τοῖσι Vatt. A. B. Regg. qua- έπος, Vind. Vrat. Flor. Ald. Paris. Brub. Basil. Brunck. Beck. Reliqui li- bri τοῖσιν habent, etiam Med., quod Brunckii causa adjicio.

457. ἀσπασίωρ. Vat. C. ed. Paris. Steph. dame τε Guelph.

458. δὴν ὑπό v’ vulg, quod quo- modo ferre potuerint editores nescio, nam neque ὑπὸ potest. cum verbo , μυθήσατο tam longe distante bene jungi, neque ὑπεμυθήρατο sensui a- ptum foret, etiamsi usus ejus aliis ex-

G

98 -

4ΑΡΓΟΝΑΤΤΙΚΟΝ B.

Ἑλλάδος ἐξανιόντα μετὰ ατόλιν «4ἴήταο

460

πείσματ᾽ ἀνάψασθαι .μυθήόατο Θυνίδι φαίῃ,

οἵτε ol ἁρπυίας «4.ιόθεν σχήσουσιν ἰούσας.

τοὺρ μὲν ἔπειτ) ἐπέεσσιν ἀρεσόάμενος πυκινοῖσιν xiup’ ὁ γέρων” olov δὲ Παραίβιον αἀὐτόθι μίμνει κέκλετ᾽ ἀριστήεσσι σὺν ἀνδράσιν’ αἶψα δὲ τόν ys

465

σφωϊτέρων. ülov ὅτις ἔξοχος se. 8 κοµίσσαι ἦκεν ἐποτρύναρ. τοῦ Ó’ ἐκ µεγάροιο κιόντος,

B μειλιχίωρ ἐρέτῃσιν. ὁμηγερέεσσι μετηύδα., » 9 «φίλος, oUx ἄρα ὰάντερ ὑπέρβιοι ἄνδρες fa

470

ο νοὐδ᾽ δύεργεσίης ἀμνήμονες. dg καὶ 60” ἀνὴρ »τόΐορ ἑων δεῦρ᾽ ᾖλθεν, ἑὸν μόρον ὄφρα δαείη. ο εὖτε ydg. οὖν Og πλεῖστα. κάµοι καὶ πλεῖότα µογή

“δὴ τότε μιν περιπολλὸν ἑπασσυτέρη βιότοιο » χρησμοσύνη᾿ τρυχεσχεν’ ix’ ἥματι δ ἦμαρ ὀρώρει

475

^» κύντερον, οὐδέ τι ᾗεν ἀνάπνευσις. μογέοντι. αλλ’ ὃ ys πατρὸς ἑοῖο κακὴν τίνεόκεν ἁμοιβὴν

o» ἀμπλακίηρ. ὁ γὰρ οἷος iv οὔρεσι δένδρεα τέµνων » δή zo9’ -“μαδρυάδος Νύμφης dits λιτάων,

emplis confirmari posset (nam ex hoc ^. uno loco in. lexica illatum est, jam-.

jam exsulaturum) , Hlud τε quid si dixerit, Gerhard. p. 76, idemque felici con- . jectura veram lectionem. assecutus est.. Nam qued, mon mutatis sed alio modo junctis litteris, proposuit: δή νύ ποτ αὐτὸς, id his ipsis ver- bis in cod. Vrat. scriptum. inveni, ne- que igitur in textam recipere dubi- tavi. Apte. Gerhard, coBfert Hom, Il. XIX, 95 καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ziv ἄσατο. In margg. Vrat. et. Vind. δὴν οἱ σποτ legitur.

460. ἂν ἄφασθαι Reg. C., unde dederunt Brunck. Beck., sed vid. " quae ad I, 1343, monita sunt. terea semper hoc composito, nun- quam: simplici ὤπτομαι, de retinacu-

• hs utitur et Noster et Homerus et reliqui, credo, ornnes. '

461. oi τότε οἱ Reg. Α. — οἰόθεν pro 4ιόθεν Reg. Α. cum gl. uóvog. .

‘464. ἀριστήεσσιν Med.

Tue postremo elit quisquam

365. 00z1g Reg. À. — xo ici Flor, Bru. Bas, νο ο |

Nihilo minus solus offendit ..

vum postulat, B.

Prae-

467. ἔτησιν Vat. B. — óuzy εσσι Reg. À. — προσηύδα sup pst Guelph.

468. ἔαόσιν Guelph.

469. ὧδ᾽ ᾖλθεν Valt. codd edd. antiquae. δεῦρ᾽ ἦλθεν re novem odd, quod cum Branck. E recepi.

470. wdpot κ. s. uoyxon Y κάμοι X. π. μογήσει Med, a m. Reg. D. xcup x. sr. µογήόῃ Y Vind. Sensus utroque loco op uem Habent Reg,

E. ed. | aris, Steph. Bn

’ Beck.

. 478. τρώχεσκεν Guelph. ^

474, οὐδέ τι vulg. οὐδέτι Y οὐδ) ἔτι Reg. A. οὐδέ τις » Steph. et quae secutae sunt nes. — ἀνάπνεσσιρ Vat, À. dvds δις Vatt, C. D.

475. Hunc versum - εἰ qui seq tur quinque laudat Tzetz. ad Lyc v. 480, eundem cum duobus. pro: Etymol. M. E 75, 95, ubi ται pro τέρνων egitur.

477, xov’ Fior. Brub. Basil.

Qm osse

APTONATTIKON B.

’ » que ὀδυρομένη, ἀδινῷ. μειλίόσετο μύθῳ, ᾿ »μὴ ταµέειν πρἐμνον δρυὸς ἤλικορ, ᾗ ἔπι πουλὺν ͵

480 ,, αἰῶνα τρίβεσκε διηνεκέρ’ αὐτὰρ ὁ

τήνγε

– ἀφραδέως ἔτμηξεν, ἀγηνορίῃ νεότητορ.

| » 16 δ᾽ ἄρα νηκερδῆ Νύμφη móQsv οἶσον ὀπίσσω

αὐτῷ καὶ τεκἐεόσιφ.’ ἔγωγο μὲν, εὖτ᾽ ἀφίκανεν,

» ἁμπλακίην Eyvov*^ βωμὸν δ᾽ ἐκέλευσα »αμόντα | 486 ,, Θυνιάδος Νύμφης, λωφήϊΐα ῥέξαι ix^ αὐτῷ

| » ἱερὰ, πατρῷην αἰτεύμενον αἶσαν ἀλύξαι.

ive ἐπεὶ ἔκφυγε κήρα Φεήλατου, οὔποτ) ἐμεῖο.

»ἐκλάθετ’, οὐδ’ ἀθέριόσε; μόλις 0’ ἀέχοντα 3 ήραξε

πέμπω, ind néíuovív γε παρέμμεναι ἀχαλόωντι« .

490

“Sic φάτ᾽ ἀγηνορίδης᾽ ὁ ὃ᾽ ἐπισχεδὸν αὐτίκα δοιὼ

ᾖλυθ’ ἄγων ποίµνηθεν üig. &vd «δ᾽ ἴστατ᾽ Ἰήσων, B ἂν δὲ Βορήΐοι visg; ἐφημοσύνῃσι φέροντος. ὦκα δὲ κεχλόμενοι μαντήϊῖον “Απόλλωνα

ῥέξον ix’ ἐόχαρόφιν, ψέον 1j ἥματορ ἀνομένοιο.

495 κουρότεροι 0 ἑτάρων μενοεικέα δαῖτ᾽ ἀλόγυνον. Pv)” εὖ δαιδάµενοι, vol μὲν παρὰ πεἰδµασι νηὸς, vol Ó’ αὐτοῦ κατὰ δώματ ἀολλέες εὐνάζοντο. 7o. δ᾽ ἐτήσιαι αὗραι ἐπέχραον, αἴτ᾽. ἀνὰ πᾶσαν γαΐῖων ὁμῶς τοιῇδε «frog πνείουσιν ἀναγῇ. |

$06

Κυρήνη πἐφαταί vig fAog πάρὸ Πηνειοῖο

μῆλα νέμειν προτέροισι παρ ἀνδράσω” εὔαδε γάρ ol παρθενίη καὶ AéxvQov ἀκήρατον. αὐτὰρ ᾽ἀπόλλων τήν y’ ἀνερειψάμενος ποταμφ. ἔπι ποιμαίνουσαν,

Hia ἁδεινῷ Vind, Ber, AL. 79. Ó10g pro δρυὸς — i Guelph. - mM

481. ἀγηνοφίην Vind.

482. ἔγω μὲν Guelph.

483. ἁπλακίην Med. a m. 1.

484. εὐτεύμενον Vatt. C. D.

485. ἐμοῖο Reg. D.

486. ἀθέριξε Reg. D. Guelph. Branck. Beck. sed in tanto librorum Cnsensu alteram formam delere no- li, quamquam ea alibi non utitur Ápollonius. JDuorum illorum , libro rum lectio fluxit ex v. 477.

487. ὧν sine accentu male Hoelz- lin. e£ Straw.

. 494. dvvudvoto: Vat. B. Guelph.

/

. 495. 5. κουρότερον Med.

«496. πεέσµατα Regg. À. E., quod dici potuisse non eraf quod multis exemplis adstrueret Brunckius.

498. ἐκήσιοι vulg. ut v. 595. Ye-

’ yam léctionem hic unus Rep. D. cum

Flor., ibi plures libri dant, unde re-

atituit utroque loco Brunck.

499. τ΄ zoiós Ώεᾳ. Α. — 4εὸρ o- missum in Vrat. suprascripsit manus sequior. — ἀρωγῇ vulg. sensu casso. ἀνωγῇ ‘Vatt. A.B. C. D., quod con-

jecturg:assecutus erat Matthiae Obss, critt. p. 28 et recepit Beck. . Eadem

vocabula supra I, 11940, infra eo 856 confusa sunt.

.‘508. ἔτι Guelph. —. ."^ . -*

G 2

100 4ΡΓΟΝ.ΑΤΤΙΚΟΝ .B.

τηλόθεν Αἰμονίης, Χθονίῃ stegesdvüsro Ἀύμφαις, 508 et 4ιβύην ἐνέμοντο παραὶ Μυρτῶσιον αἶπος, ἔνθα δ᾽ ᾽ριόταῖου Φυίβῳ víxsv, ὃν καλέουσιν ᾿Αγρέα καὶ Νόμιον πολυλήΐρι 4ἱμονιῃες, | τὴν μὲν yàg φιλότητι 950g ποιήόατο Νύμφην

᾽αὐτοῦ µακραίωνα. καὶ ἀγρότιν’ vla ὅ᾽ ἕνεικεν

510 νηπίαχον Χείρωνος ὑπ

2. ο

ἄντροισιν κομέεσθαι. |

τῷ καὶ ἀεξηθέντι θεαὶ γάµον ἐμνήστευσαν

Μοῦσαι, ἀκεστορίην τε θεοπροπίας v! ἐδίδαξαν :

xal µιν ἐῶν μήλων θέσαν ἤρανον, 000^ ἐνέμοντο

ἂμ πεδίον Φθίης ᾽4θαμάντιὀν, ἀμφί v ἐρυμνὴν

616 “O9QUv, καὶ ποταμοῦ ἱερὸν ῥόον ᾽Απιδανοῖο. ——

-ἦμος δ᾽ οὐρανόθεν Μινωΐδαρ ἔφλεγε νήσους - |

Σείριος, οὐδ᾽ ἐπὶ δἠρὸν Égv &xog ἐνναέτῃσιν, — ,

. τῆμορ.τόν y! ἐκάλεόσανι ἐφημοσύνῃς Ἑκάτοιο, .

Aetio ἀλεξητῆρα. Λίπεν δ᾽ ὅ γε πατρὸς ἐφειμῃ. 520 Ὠδθίην, iv δὲ Κέῳ κατενάσόατο, λαὸν ἀγείραρ - Jladó&div , τοίπερ τὸ 4υκάονόρ εἶσι γενέθληρ’ καὶ βωμὸν ποίήησε µέγαν «4ιὸςρ Ἱκμαίοιο, ἱερά v’ sU ἔφῥεξεν iv οὔρεσιν ἀδτέρι xslvo Σειρίῳ, αὐτῷ τε Κρονίδῃ. 4, τοῖο .δ’ ἔκητι 625 γαΐῖαν ἐπιψύχουσιν ἐτήσιαι ix zhióg αὗὖραι . ἅματα τεόόαράκρντα. Κέφ à’ ἔτι νῦν Ἱερῆες ἀντολέων προπάροιθε Kvvog ῥέξουσι θυηλᾶς. Καὶ và μὲν dig ὑδέονται: ἀριότῆες 0b xav! αὖθι µίμνον ἐρυκάμενοι ’ ξεινήϊἁ, 0^. ἄσπετα Θυνοὶ | 630 πᾶν ἦμαρ Oii χαριζόμενοι προϊαλλον.

604. χθογίαις ex uno Reg. D. Brunckius Πιθίθ.–παρακώθετο Med. 8 m. 1.— Νύμφῃς Reg. E.

605. Μυρτώϊον Guelph.

606. ἔνθ᾽ ᾿Αρισταῖον Reg. A.

607. πολυλήϊον Regg. Δ. E.

Guelph. 509. µακραίων Guelph. | 510. ἄντροισι Vatt. A. B. D. Regg. Al » : EK. Med. Vind. Vrat. Brunck.

511. ἐξηθέντι Med. a m. 1.

512. ἀκεστορίην ^ θεοπροπίαν

Guelph. — ἐδίδαξεν Med. i ’ 518. κοίρανον legisse videtur

. Schol. Paris. Hunc versum cum ϱ6- quente laudat Etymol. M..p. 34.10.

’ Paris.

Regg. qui

516. Μινωϊάδας Reg. Α. . B19. ἀλεξυτῆρα Vrat. Vind.

517. Παράσιον Guelph. Schol.

518. ἐπιψύχουσι Vrat. — ἐτήσιοι vulg. ἐτῆσιαι Vatt. A. B. D. Reg. B. Med. Guelph. Vrat. Vind. Flor. Brub. Basil. Brunck. Beck.

519. καταῦθι Regg. D. E.

520. €9vvvol Reg. Α. !

521. παντῆμαρ. Steph. Hoelzlin. Bhaw., quod in Vatt. A. C. legi vi- detur. πανδῆμαρ Vat. B. Regg. qui- dam, Vrat. Flor. πᾶν à ἦμαρ Vat. D. Med. (ap. Dorvill. Obss.1V p.19). , Vind..Brub. Baail.

|

4ΡΕΟΝΑΤΤΙΚΟΝ B.

101

ix δὲ τύθεν μακάρεσσι δυώδεκα δωμήσαντες

βώμὸν ἁλὸς ῥηγμῖνι πέρην, καὶ ἐφ᾽ ξερά θέντες,

νῇαι θοὴν εἴόβαινον ἐρεσσέμεν, οὐδὸ πελεέη

τρήρωνος Λήθοντο μετὰ σφίσιν’ ἆλλ’ ἄρα τήνγε

0345 δείµατι πεπτηυῖαν Ej φέρε χειρὶ μεμαρπὼς

ΕὔφημοςῬ, γαίης 0’ ἄπο διπλόα πείσματ᾽ ἕλυσαν.

|, OX0’ &g’ ᾽4θηναίην προτέρω λάθον ὁρμηθέντες: , Γαὐτίκα δ᾽ ἐόσυμένως νεφέλης ἐπιβᾶσα πόδεσσι “Παούφης, ἤ xs φέροι µιν ἄφαρ, βριαρήν περ ἐοῦσαν,

54

σεύατ᾽ ἴμεν πόντονδε, φίλα. φρονέουσ᾽ ἐρέτῃσιν.

ὡς δ ὅτε τις πάτρηθεν ἀλώμενος. οἷά το πολλὰ πλαξζόμεθ᾽ ἄνθρωποι τετληύτες, οὐδὲ τις. ole τηλουρὸς, πᾶσαι δὲ κατόφιοι εἶσὶ κέλευθοι,

| σφωϊτόρους δ ἐνόησέ δύµους, ἄμυδις δὲ κἐλευθος. 546 ὑγρή τε, τραφερή τε) ἱνδάλλεται, ἄλλοτε 8^ ἄλλῃ mE | ὀξέα πορφύρων ἐπιμαίεται 0gSaAuoiów* — ——1—

. (que lectio sit in Med. et Guelph.

περίϱ) sed παγτήµαρ et πανδήμαρ

. Wut voces nihili, z&v à”, ἦμαρ sen-

$us non fert, πανῆμαρ nec sensus

Mc metrum. Itaque ex emendatione

Dorvillii in Obss. Misc. IV p.19 πᾶν

Ίβαρ recepi cum Brunck. et. Beck,

591. τόθι Regg. A. E.

532. In vocabulo πέρην offendit

Branck., qui !Hud’aut πέλας signifi care, aut. in πέλας vel πάώρος mutan- dum putat. Sed doctissime monuit Buttmannus Lexilog. II. p. 81 sqq.; illad adverbium solenni significatione : tt adeerso, hic adhibitum esse, aram enim illam duodecim Deorum inlittore Ásiatico exstructam fuisse, ubi no- mine ‘“Tepó» ἃ muüulüs scriptoribus " Ccmmemoratur; praeterea non opus

fuse, ut πέρην πλθύσαντες adjice- -

It poeta, in quo omisso maxime of- fenderat Brunckius, quia et per se IMtelliceretur ex vooabulo πέρην, et

in tanta Bospori angustia non magna ..

tavigatibne- opus fuisset. 534. τρήροφος Flor. —

535. δήµατι vulg. δείµατι Med. 1m.2., Regg. quinque, Vind. var. lectio in Scholl., quam sensu jubente «um Brunck. et Beck. recepi.

“Gregor. Cor.

Og ἄρα ἁαρπαλίμως κούρη 4iog dljadm — — 55.

586, ἀπὸ vulg, quod cum Flor. Brub. Basil correxi. — πίσμας Med. — FAvocav Med. ,A Ὦλο 1.

539. φέρει Vrat.

540. Comparationem ex Homer, Il. XV, 80 haustam esse dooent jam Scholl. OU

541. πλαζὀμεθα τετληότες Scholl. positum dicunt pro πλαξόμεκοι τὲ- τλαμεν, ad quod schema illustrandum , Schaeferus eonferri; jubet Schol. - Ven. ad Hom. Il. XVI, 162. Koen. ad p.87 et Heindorf. ad Plat. Gorg. p. 1394 sq. Sed idem ad Eur. Or. 1165 ita potius interpretari vuk, ut sit; (πλάζεσθαι τέτλαμεν. fed quidni proprio sensu verba illa . accipiamus? πλαζόμεθα τετ]ηότες est πΛλαζόµεθα, τετληότες τὸ πλά- ξεσθαε, quemadmodum ipso illo Eu- ripidis loco. ἠρξ ἀξιωθεὶς ,minime positum est pro ἄρχειν ἠξιώθη, ut vult Schaeferus, sed significat, id

uod unice potest, ᾖρδεν, ἀξιωθεὶο 8V«

η Nisi forte delendum est 6”, quod non puto, notanda est oratio-

nis quaedam ἀνακολουθία, nam cg

ὅτε cum participio juncta sunt, 545. ἄλλη Flor. '

102

APIONAPTIK&N B. |

| θῇκεν ix! -dislvono πόδας Θυνηῖδος ἀντῆρ. . | ο Οἱ δ ὅτε δὴ σκολιοῖὸ πόρου ὄτειναπὸν ἴκοντο 660 τρηχείῃς ὁπιλάδεόσιν ἑεργμένον ἀμφοτέρωθεν, . δινήεις δ᾽ ὑπένερθεν. ἀνακλύζξεσκεν Ιοῦσαν : υνῆα ῥόοᾳ, πολλὸν δὺ φόβῳ προτέρωσε νέοντο, ἤδη 0h σφίσι δοῦπος ἀρασσομένων. πετράων .. . νωλεμὲρ οὔατ) ἔβαλλε, βόων ὃ) ἀλιμυρέες ἀκταὶ, 665 δὴ τότ᾽ ἔπειδ᾽ ὁ μὲν dovo πελειάδα. quo μεμαρπο. Εὔφημος πρώρης ἐπιβήμεναι οἱ 0 vx. évayij - z Τίφνος γνιάδαο Θελήµονα ποιήόανο «. 0 εἰθεσίην. ἵ ἵν᾽ ἔπειτα διὸκ πέτρας ἑλάσειαν,.

560

κάρτεὶ ᾧ πίσυνου. - -τὰρ δ᾽ αὐτίκα λοίσθιον ἄλλων οϊγομένας dyxáva περηνάμφαντος ἴδοντο. - | “σὺν δέ -όφιν. χύτο θυμός;

4 *

δ᾽

à ἀῑξαι πτερύγεόσιν

Εὔφημος ἀροέηκε stia vol Ó’ ἅμα mévieg - . Πειραν κεφαλὰρ ἐορώμενοι’ qj δὲ δι᾽ αὐτῶν

B65

ἕπτατο” vol δ᾽ ἄμυδις πάλιν ἀντίαι ἀλλήλῃσιν «. ἄμφω ὁμοῦ ἑυνιοῦσαρ Éxixvvzov. ὥρτο δὲ πολλὴ

:ἄλμη ἀναβρασθεῖσα, νέφος ὥς’ «Us 05 πόντος . σμερδολέον ’ πάντη δὲ περὶ μέγας fBotusv albo. ᾿ φοῖλαι 0B όπήλυγγες ὑπὸ δπιλάδας τρηχείας — κλυζούόης ἁλὸς ἔνδον ἐβόμβεον " ὑψόθι δ᾽ ὄχδης . 670 λευκή καχλάζοντος ἀνέπτυε κύματος ἄχνη. νῆα ἃ᾽ «ἔπειτα πὲριξ εἶλει dos. ἄκρα à ἔχοφαν

. 548. εὐξείνοιο Reg. A. Notum est ‘&e ev interdum in libris confundi, v. Montefalcon, Palaeogr. Gr. p. 343. Bast. Comment. palaeogr. p. 706 s. Wernsd. ad Himer. Eclog. V, 18. Vid. infra v. 721. 1Π. 1195. — θυν- φηῖδος Reg. Α.

549. ὅτι Vrat. — πόρον Guelph. |
550. ἐργμένον Schol. Paris. ἐερ-

γῤένοι Vat. B,

551. ἀνεκλύζεσκεν Vrat. . Schol. Paris, quomodo fórtasse etiam in textu. scribendum putat Schaefer., sed librorum consensus-docet augmen- tum aeque abesse debere ac I, 1074.

. Vrat.

556. $m ἀρωγῇ, vulg, Sacopony Flor. Brub, Basil. ox. ἀνωγῇ Vatt j . A. C. D Med. ex correctione, Vind.

Vrat. Brunck. Beck, quod reponen-

Vatt. A, C, D.

552. atoAA var. lect. in marg,

dum esse viderat jam Piers. Y p. 208. vid. supra v. 499.

559. κάρτι Med.

560. αὖ Med. am. 1. ^

561. λευκὴ suprascripto 9 Reg λεπτὴ Regg. A. et duo alii, — 1 χλάζοντος vulg. καχἰάζοντος Y Α. C. D. Regg. quinque, Vrat. V Guelph. Brunck. Beck. — Voca ἀνέπτνε κύματος. abserpsit lacur . πε ἄχνην Reg Flor. Brub. “Basil. Obversabatur tasse librariis locus Homeri Il. 426 ἀποπτύει Ó’ GAO0g ἄγνην,

Noster ὠνέπτυε intransitiva. vi a

buit’ ut infra IV, 925, qui loci se invicem tuentur, .ut injuria

suspectos habest Graef. ad Me

. 142. EP vulg. , Er eor) Brunck, ἕλλει Regg, A,C.E

M

4ΡΓΟΝΑΤΤΙΚΩΝ B.

οὐραῖα ατερὰ τα] ys πελειάδος; ᾗ δ᾽ ἀπόρουσεν ἀσκηθής. ἐρέται δὲ μὲγ᾽ Tayov: ἔβρωχο δ᾽ αὐτὸς Τῖφυς: ἐρεόσέμεναι κραεερῶρ. olyovro γὰρ αὖθις

76. ἄνδιχα, τοὺς ὃ᾽ ἑλάοντας ἔχεν τρόμος, ὄφρά µιν αὖτις

πλημμυρὶς παλίνορσος. ἀνερχομένη κατένεικεν.

εἴσω. πετράων. τότε Ü’ αἰνότατον δέορ ἐἶλεν’ !

πάνταρ᾽ ὑπὸρ κεφαλῆς γὰρ ἀμήχανορ “sv ὄλεθρος.

ᾖδη 0’ ἔνθα καὶ ἔνθα διὰ πλατὺς εἴδετο Πόντος, . 80 καὶ σφίσιν ἀπροφάτως ἀνέδν. μέγα κῦὔμα πάρονθεν

XvQtÓv, ἀποτμῆγι σκοπιῇ ἴόον” oí δ᾽ ἑόνδόντες ..

ἤμυσαν λοξοῖσι καρήασιν. εἴσατο γάρ ῥα —

νηὸς ὑπὶρ πάσης κατεπάλμενον ἀμφικαλύφειν.

ἀλλά µιν ἔφθη Τῖφυς ὑπ᾿ εἰρεσίῃ βαρύθονσαό .— 85 ἀγχαλάσας: τὸ δὲ πολλὸν ὑπὸ τρόπιν ἐξεκυλίσθη, -

ἐκ δ᾽ αὐτὴν πρύμνηθεν ávslgvós τηλόθι να — —

πετράων’ ὑφοῦ δὲ µεταχρονίη πεφόρητο.

Εὔφημος δ᾽ ἀνὰ πάντας lv βοάαὄκεν ἑταίρους

ἐμβαλέειν κώπῃσιν ὅσον σθένος” ol δ᾽ ἀλαληῷ ΄ 30 κόπτον ὕδωρ. ὥσδον 0’ ἂν ῥπείκαθο νηῦς ἐρέτῃσιν,

574. αὖτις Brunck. sine libris. -

575. Ee φόβος Guelph. ἔχε τρό– £ Regg. quatuor, Brunck. Beck. — ro Reg. C., unde Brunck. αὐτῶν lit, ne adrig tam brevi spatio re- reret.” Sedillud αὐτῶν quam non (mode cum πετράω» jungi possit sque videt, in ejusmodi repetitio-

vero non offendendum esse, jam

ra saepius monitum est, Neque üno est ejusdem vocabuli repeti- , quum versu praecedente ex li- rum auctoritate αὖθις legendum

77. F4s Guelph. 20007
78. σφιν Vat. D. Med. Vrat. 3 Brub. Basil. 1

. ἀποτμῆσι Guelph. ἄποτμώνι ol. Paris, Ad hec exemplum πµῆτας apud Nonn. Dionys. II, fere in /Ovrunyogc mutandum Mur in tam facili litterarum T’ et fnfusione, ^X Réctius enim haec Xtiva a poetico τμήγω quam a νω ducuntur. | “i λοξῇῆσι Med. Flor. Brub.

89. De partieipio κατεπάλµενορ Wernick. ad ‘Tryphiod. p. 386 s.

4

585. ὑπὲρ Guelph. Hoerstel,

586. Hic libri omnes μεταχρονίη praebent, Brunckius vero ustoz920- φίη dedit, obsequente Beckio. yid. supra y. 300. .

587. βάασκεν Vind.

588. 0cov Vrat. — Ó’ ἀνυπείκα-

£s Reg. A. Guelph. δὲ παρείκαθε .

Reg. D., quod assentiente Beckio ex hoc uno libro recepit Brunck., quia

particula ἄν hic locum non habeat. . .SSed omnino sensum loci non cepe- runt, quum enim Beckius vertit:

tum vero oedebat navis remigi-

, bis tantum aequor resiluit, id

quomodo fieri possit prorsus - non video. Neque melior altera explica-

tio in Schol. Flor. ὅσον δὲ ἄλλη vovg

vj εἰρησία πειθοµένη ὑπεῖξεν d», δὶς τόσον 7 ᾽άργώ; ita enim neque

ἂὢψ ἀπόρονσεν dici poterat , et sub–

jectum mutatum addito pronomine

andicari debebat, Unice vera est al- tera explicatio, quam uterque Schol, .

exhibet, ex qua hic est sensus;

quantum quovis remorum impulsu . , provehebatur άτρο, bis tantum retro

vehebatur , fluctuum vi rejecta. Hoc sensu vides etiam particulam ἄν opti-

103

,

aes

|

^ APTONATTIKOAN. Β,

0lg τόσον ἂψ ἀπόρουσὲν ‘. ἐήεγνάμπτοντο δὲ xx 4:5 καμπύλα τόξα. βιαξομένων ἠρῶων.. ἔνθεν ὃδ) αὐτίκ) ἔπειτα κατηρεφὲς ἔσόυτο κὔμα. ο ἡ δ) ἄφαρ, ὥότε κύλινδρος, ἐπέτρέχε κύματι X 595 προπροκαταῖγδην κοἰλης ἁλός. ἓν δ᾽ ἄρα µέσσο ^0 Πληγάσι δινήεις εἶχεν ῥόος” aL 0^ ἕκάτερθεν - αι σεόµεναι βρόµεον ’ πεπέδητο δὲ νήῄϊα δοῦρα. καὶ vór’ ᾽4θηναίη στιβαρῆς ἀντέόπασο πέτρης | ‘σκανῇ, δεξιτερῇ δὺ διαμπερὺς dos φέρεσθαι. . 600 9 δ᾽ ἰκέλη πτερόεντι µετῄορος ἔσσυτ᾽ ὀϊστῷ.

/

co. ἔμπης δ᾽ ἀφλάστοιο παρέθρισαν xoc κόρυµβα

νωλεμὲς ἐμπλήξασαι ἐναντίαι. αὐτὰρ ᾽θήνη

] Οὔλυμπόνδ᾽ ἀνόρουσεν, ὅτ ἀσκηθεῖς ὑπάλυξαι “πέτρα δ᾽ sic ἕνα χῶρον ἐπισχεδὸν ἀλλήλῃσιν 606 νωλεμὲς ἐῤῥίζωθεν, ὃ δὴ καὶ µόρόιμον ἠεν

me se habere, quae cüm iadicativo . imperfecti juncta significat id, quod iterata actione fieri aolet, de quo usu

— . ipse Brunckius disputavit ad Soph. Philoct. 290. cf. Matthiae Misc. phil. . 47. Schaefer. ad Julian.

II, 1 ἓ p. XVIII. Reisig. Conjectan. p. 145 s. 591, τόσσον Vind. — ἐπεγνάπτον- | ro rato sed µ | snpraser. MEME . Aavog vulg. λάβρῳ Vatt. A. C, D. Rekg- À. B. C. D. E. Guelph. Vrat. Vind. Brunck. Beck. Vocabula illa sexcenties in codd. confunduntur. Vid. exempli causa Aesch. Pers. 110. Pro: δη. o a mE .. 595. πρὸ προκαταϊγδην Vat. B. — Quid sit κοίλη Gi. explicat Wernick, ad Tryphiod, p. . | 596. εἶχε Drunck. Beck. — δὲ

κάτερθεν Vind. . B | 600. . ἔσσυτο lavo Med. Apte Brun-

| Pr» comparat Virg. Aen. V,241. X,

46. Ex Graecis etiam Oppian. Hal.

47. 565 καὶ ἔσσυτο Αἄσσον ὀϊστοῦ. -

Ττγρ]]οά, 333 ἐπέδραμε ὃᾷσσον οἵστοῦ. Orph. Arg. 558 ἶσον óictg — ἐἑσσυμένη. MM 601. ἀσφάλτοιο Guelph. — Valer. Flacc. IV, 691 Saxa scd extremis . tamen increpuere corymbis. Hu . 602. νωμελὲς Reg. Α. et var. lect. inmarg. E, —.— s

ix µακάρων, εὖτ᾽ ἄν vig ἰδὼν διὰ ijt περήσῃ.

’ 605.νωλεμενὸς Vind., und ἐμμενὲρ reposuit, neque rep vocabuli νωλεμὲς duobus ve terjectia ferri posse ratug, gnificationem hujus adyerb cum habere judicans. Sed üitionibus ejusmodi supra se

Bignificatio vero huic loco

est; nam βεαίως, quod puta nunquam significat, neque -

&upra v. 602, ubi Scholl

interpretantur, explication:

, ex Homerico quodam loco n

lecto ut Od. XI, 419 duct

, ficat vero petras in perpetu

ter constitisse, ita ut nunc locum relinquerent, quo st: .vi apud Homerum semper notum est. Eodem sensu. strum legitur ΤΠ, 147. 346. 505. 1374. Confirmat ban tionem Orpheus, qui hunc 1 tatus est, Argon. 718 βυσσόθεν ἐφῥιζοῦντο .Gov αν ἔμιμνι οὕτω γὰρ Μοῖραι τάδ n .cayzro βαρεῖαι. Mox uóocipov εἶεν ἠεν R« :. 606. ων Vat; B., quod Wakefield., male; ἰδων : *ut saepe. — περάσῃ vulg Regg. A. B..D., quod m

*— mt Eu TK S UE sm

615

a) ο

CH

recepit Brunck., humani aliquid pas- 85, quum & longum esse ignoraret; erit tamen cum eo Beckius.. Imo περήσῃ scribendum est, quod ex | Cuistanti et reliquorum poetarum epi- crum et Apollonii consuetudine re- poere non dubitavi, et reponi jus- rat jam Herm. ad Hymn. Homer.

ίσια formas male substituisse con- stat.

607. ὀκριόεντος Guelph., quod mi- τς Brunckium non ex conjectura dedisse,

6018, ἐνέπνενσε Regg. A. D. Vind, ed .(sed in hoc 9 suprascr.) Brunck.

614. γόμφοισι vulg.,. quod correxi, -“όυναροσσε suprascr. à Guelph.

quod correxi. 617. τοῖο Vatt. À. C. D. 619. προτέρωσεν Guelph.

620. σεῦε Regg. Α. E. Brunck.

. Beck.

APTONAPTIKRN B.

in Μοτο, 133.. Librarios interdum:

616. δι᾽ ix vulg. hic et v. 620, |

617. ti | uo. τοι ταῦτα vulg., quod

^e

οἳ δὲ που. ὀνρυάεντος ἀνόπνεον ἄρτι φόβοιο, EE Πέρα παπταίνοντες ὁμοῦ, πέλαγόρ τὸ θαλάσσης | vjÀ’ ἀναπεπταμένον. δὴ γὰρ φάσαν ἐξ Miüoo ] 610 όώεσόθαι” Tigvg δὲ παροίτωτος ἤρχετο μύθων. »,Ῥλπομαι αὐτῇ 95t τόγ᾿ ἔμπεδον ἐξαλέασθας. » Tues” οὖὐδέ τις ἄλλος ἐπαίτιορ, 0000v. ᾿ἀθήνη,. υῇ ol ἐνέπνευσεν θεῖον μένος, εὖτέ µιν “Agyog »)όμφοισιν συνάρασσθ᾽ θέµις δ᾽ οὐκ ἔστιν ἁλῶναι. » Αἰσονίδη, τύνη 0b τεοῦ βασιλῆος ἐφειμὴν, ».εὖτε .διὲν πύτρας Φφυγὲείιν θεὸς ἡμὶν ὕπασσεν, . ρμηήκέτι δείδιθι volov: ἐπεὶ μετόπισθεν ζέθλους.. »Σὐπαλέας τελέεσθαι γηνορίδης φάτο Φινεύς. ῥ᾽ ἅμα καὶ προτέρωόε παραὶ Βιθυνίδα yaiav 620 να διὲκ πέλαγος σεῦεν μέσον. αὐτὰρ ὁ τὀνγθ . μειλιχίοις ἐπέεδσι παραβλήδην προσέειπεν.. » Tigv, sl δή μοι ταῦτα παρηγορέεις ἀχέοντις | » ἤμβρατον » ἀαόάμην τε xoxQv καὶ ἀμήχανον ἄτην. | »19fv: γὰρ ἐφιεμένοιο καταντικρὺ Πελίαο - 606 ,,αὐτίκ ἀνήνασθαν. τόνδε στόλο», si καὶ ἔμελλον. |» νηλειῶς esie αδαιόμενορ θανέεσθαι

in solo Vat. B. legitur, in reliquis libris omnibus τοι abest; etiam ταῦς τα abest in Vat. D. et Med. .; in hoc tamen suprascr. Sedrí 7) uo: ταῦτα

h. τί μοι 67 ταῦτα Regg. B. C. τί εἰ δὲ

μοι δὴ ταῦτα Regg. À. E. zi δή hor ταῦτα Reg. D., quod quin recte receperit Brunck. dubitari non potest. j;

624. yo7 Flor. Brub. Basil, — dg Ἱεμένοιο Flor. — De ultima in κατ- αντικρὺ producta v. Herm. ad Or » p. 706. Ipsum hoc καταντικρὺ apud Homefum legitur, Od. X, 559.

. XI, 64. utroque loco ultima longa. — " αελείαο Med. Vrat. τελείαο Vind.

625. óà xol Guelph. — use Reg. À.

626. μολεϊστῇ Vind. — κε δαιό- . ptvog vulg. inepte. καὶ δαιόμενορ

Vrat. πεδαιόµενος», quod conjectura

τν assecutus erat Arnald. Lect. Gr.

p. οκ praebent Vatt. B. D. Regg. À. D. E. Guelph. et Etymol. M. p. 603, 28. ; Receperunt Brunck, Beck.

–

A

100

APTONATTIKQN. Β.

,» vOv 05 περίσσὀν δεῖμα καὶ dsáijvovg μρλεδώνας. . ἄγκειμαι, στυγέων μὲν ἁλὸρ κρυόεντα κέλενθα y» διαπλώειν, στυγέων’ 0 , 0r. ix ἠπείροιο 630 ,, βαίνωμεν. πάντη γὰρ ἀνάρσιον ἄνδρες ἔασιν. |, Ule 0$ στονῤβόσαν ἐπ ἤματι νήητα φνλάσσω, ΄ .ἀξότε τὸ πρώτιστον ἐμὴν Λάριν ἠγερέθεσθε. ᾿ » pecfóusvog τὰ ἕκαστα’ σὺ δ᾽ εύμαρέως ἀγοφεύεις. » 000v δῆς φυχῆς ἀλέγων ὕπερ”’ αὐτὰρ ἔγωγε ^ ^ 635 ,,εἷο μὲν οὐδβ᾽ ἠβαιὸν ἀεύξομαι’ ἀμφὶ δὲ τοῖο καὶ τοῦ ῥμῶς, καὶ σεῖο, καὶ ἄλλων δείδε ξὲαίρω: δὲ “μὴ ἐς Ἑλλάδα γαῖαν ἀπήμονας. ἄμμε χοµίσσω.’ ος qgüv ἀριότήων πειρώμενος’ οἱ δ᾽ ὁμάδησαν

• δαρσαλέοις ἐπέβσσιν, ὁ.δὲ φρένας ἔνδον άνθη

• 640 κεκλοµένων, καί ῥ) αὖτις ὀπιῤῥήδην µετέειπεν,

39 φίλοι, ἡμετέρῃ ἀρετῇ ἔνι Δάρσος ἀέξῳ,

υτοῦνεχα νῦν, οὐδ᾽ εἴ κε διὲξ ᾽Αἴδαο βερέβρων.. - τι στελλοίμην, ἔτι τάρβος ἀνάψομαι, εὖτδ πέλεσθε

ρἔμπεδοι ἀργαλέριρ ἐνὶ ῥείµασιν. ἀλλ’ ὕτε πέτρας

628. ἔγκειμαι vulg. ἄγκειμαι Med. Regg. quatuor; Vrat. Vind. Flor. (ea- dem est varietas apud Pind. Olymp. X, 8 ed. Boeckh.), quod receperunt

’ Brunck. Beck., sed quid sitillud ὄγκει-

μαι cum accusativojunctum neuter di -

. xit. Brunckius vertit: ingentem me- ium et intolerabiles curasimpositas su- lineo, sed ubi ἄἂγκειμαι ita. constru-

ctum et hoc sensu usurpatum invene-

rit, vel quomodo omnino ορ significa- . re possit, neque ipse dixit neque ego

pcio.“Mihi quidem non dubium videtur, quin hoc verbum, quod omnes tanquam sanissimum, silentio transierunt, foe- de corruptum sit, sed quae vera sit lectio neque ego scio, neque quis- quam facile dixerit. Num forte Apol- lonius perfecto ὄγχημαι ab ἄγχομαν,

. alibi quod sciam non occurrente, usus est? 1lud enim et ad sensum aptissi-

mum foret et facillime in ἄγκειμαι ab- ire potuisset, Interim ἄγκειμαι re- tinui, in quo verae lectionis vestigia latere videntur. — στευγέω et hic et versu sequente Regg. A, E: — xov-

᾿όδτα Vind.

• 680. geivousv Guelph. Hoeratel,

et Steph. ex errore fyp. — ἔαα

(Güe]ph. 2 632. τοπρὠτιστον vulg., disj ctum in duo vocabula habent Guel Vrat. Flor. Brub. Basil. Beck. ἠγερέεσθε Vrat. Vind. ἠγεβέθ εσί Med. a m. 1. Jj 633- φραζόµενοι Regg. quatu

. Med, Vrat. Vind, Ald. male. In er

rem inductus est librarius a. prae

ente plurali ἠγερέθεσθε.

634. ἑῆς est tuae ut versu seq. mei. v, Gerhard, p. 93.

635. ὁμοῦ Flor. Brub. Basil. Y le ante hoc. vocabulum $nterpun: runt Brunck. et Beck. — δείδ (uelph.

636. ὕμμε ex conjectura de Brunck. sine causa. Sensus est: s licitus sum, an salvi redituri sim verum non mea sed vestra causa. κοµίσω Vrat. Vind.,

. 640. ἐπιρήδην Brunck. Beck.

442. εἰ κ᾿ ἓξ Vatt. A. C. D. — “Alóeo Hoelzlin. operarum vitio, αι fransiit in ed, Shaw.

443. ‘Thierschium , qui πέληι reponi voluit, satis refutavit He ad Vig. p. 927 s.

4ΑΡΓΟ NATTIKAN B.

646 ,IA5ya0o6 ἐξέπλωμὲν, ὀΐαμαι οὐκ ἕε) ὁπίόόω o» ἔσσεσθαι τοιόνδ᾽ ἕτερον. φόβον, εἰ ἐτεόν γε — » φραδμοσύνῃ Φινῆος ἐπισπύμενοι φεόµεσθα. 5.

Ὃς gero, καὶ τοίων. μὲν ἐλώφεον αὐτίχα μύθων, , εἱρεσίῃ δ᾽ ἀλίαστον ἔχον zóvov’. αἶψα δὲ τούε

650 Ῥήβαν ὠκυρύην ποταμὸν, σκόπελόν v8 Κολώνης, ᾿ἄκρην δ᾽ οὐ μετὰ δηθὰ παρεβενβοντο Μέλαιναν, τῇ 0’ ἄρ᾽ ἔπι προχοὰς Φυλληΐδας, ἔνθα πάροιθεν 4ιψακὸς νι ᾽4θάμαντορ ξυῖς ὑπέδεκτο δόµοισιν, ὁππόθ) ἅμα κριῷ φεῦλεν πόλιν “Ogyousvoio’ -

101

. 058 τίκτε δὲ µιν Νύμφη Λειμωνιάς’ οὐδέ οἱ ἄβρις ἤνδανεν, ἀλλ ἐθελημὸς ἐφ᾽ ἔδασι πατρὸς folo µητέρι όυνναίεσκεν, ἐπάκτια πώεα φέρβων. τοῦ μὲν 9) [ερὸν αἶφα, καὶ εὐρείας ποταμοῖο ἠϊόνας, πεδίον ze, βαθυῤῥείοντά τε “Κάλπην

6600 δερχόµενοι’ παράµειβον;, ὁμῶς δ᾽ ἐπὶ ἥμαϊι νύκτα νήνεμον ἀχαμάτῃσιν ἐπεῤῥώρντ᾽ Bree, .. olov δὲ πλαδόρσαν ἐπισχίξοντες ἄρουραν . ο

645. οὐκέτ᾽ Brunck, contra libros eí cum sensus detrimento.

646. ἔσεσθαι Vrat. -

6E, νεόµεθα Vind. — —

661. πάρεξ ἐνέοντο vulg. junctim thibent Vatt. A. D. Regg. A. D. E. Vrat. Brunck. Begk. “t infrà v, “n et 1949.

662. Male Brunckius ex Plinio et Srabone, qui flumen ?Av com- memorant, hic Tulnidog scribendum suspicatur. Suntilli fluvii duo probe ’ istinguendi, Steph. Byz. s. v. dvi- Mg: ἔστι καὶποτα

• lle, οὗ Φυλληῖς τὸ θηΛνκὸ», nostrum locum manifesto respiciens. Idems. v..

Plltov : ἔστε xal ἄλλος VíAig ποτα- μὸς τῆς Βιθυνίας, ἐκρέων sig τὸν Εδέεινον͵ Iovrov.

653. δόµοισι Guelph.

654. ónnór’ Flor. — φεῦγε πόλιν Vatt. A. B. C. D. Med. Reg. B. Vrat. Vind., quod recepit Beck. ét recepis- set rofecto etiaim Brunck. ut solet, nisi g. Α. E. praébuissent φεῦγε

Scilice

ατόλιν, quod. pratuli, t

αμὸς Βιθυνίας Qvi-

ἑργατίναι μογέρυσι βόες, πόρι Ó’ ἄσπετος ἱδρως εἴβεται ix Aeyóvov τε καὶ. αὐχένος” ὄμματα δέ σφιν 005 Λλοξὰ παραστρωφφνται ὑπὸ δυγοῦ” αὐτὰρ ἀὐτμὴ

tantum sujs codicibus tribuit, ut re- cederet a consuetudine, quam in re- liquis constanter servavit. πλου vera est vulgata. |

666, ἐθελαμὸς Guelph. et versu &» συναίεσχεν,

659. βαθυρείοντα Brunck. Beck. -— Καλαιν vulg. errore frequeatissi- mo, nam ἸἈάλπην vocatum fuisse ’ docent Plinius, Strabo et Btepk. Byz. & Brunckio excitati et. sic no- men scriptum exhibent Vrat. Vind, unde correxerunt Brunck. Beck.

660. Hiatu, qui est in yocabulis : ἐπὶ ἥματε, offensus Herm. ad Orph. p, 732 corrigendum judicat ὁμώς δέ τ᾽ ἐπ ἦματι, quod vix cuiquam -

lacere potest. Eundem hiatum Apol-

a jus infra v, 945. admisit, si lectio

a est, et ἑνὶ ἤματι TIT, 827. IV, 1479 et 1609, in quo Nostrum imi- fatus est Maximus v. 171.

‘662. Versum laudat Etymel, M. p. 674, 24.

664. δέ σφι vulg, δέ σφιν Vatt, A. C. D. Reg. B. Med. Vrat. Vind.

N

v.

« D ’ .

APTONATTIKAN B.

᾿αὐαλέη ότομάτων: ἅμοτον βρόμει ᾿ « of à? ài - χηλὰς σκηρίπτουτο πανηµέριοι πονέονται’ τοῖς ἴκελοι ἤρωες ὑπὲξ ἆλὸς εἷλκον’ ἐρευμά.”

“Hyuog.0’ οὔτ᾽ ἄρ

πω «cog ἄμβροτονν οὔτ ἔτι Λύην

ο ὀρφναίη, πέλεταν», Λεπτὸν δ᾽ ἐπιδέδρομε. νυκτὺ

d φόγγός, ὅ ov ἀμφιλύκην μιν ἀνεγρόμενου καλέουσιν, '

τῆμορ ἐρημαίης νήσου Λιμέν) εἰσελάσαντες

• Θυνιάδοςρ, καμάτῳ πολυπήµονι Boivov ἔραξε. | τοῖσε δὺ 4ητοῦρ vios, . ἀνερχόμενος «4υκίηθεν

678 TÀ dx” ἀπείρονα δῆμον ’ Ὑπερβορέων ἀνθδρώπῶν, :ἀξεφάνη χρύσέοι 08 παρειάων : ἑκάτερθον | πλοχμοὶ βοτρυόεντερ ἐπεῤῥὥώοντο κιόντι».

! Am 0^. ἀργύρεον νώµα.βιὸν, ἀμφὶ óà νώτοις..

ἰοδόκη τετάνυστο κατὠμαδόν. ἡ δ᾽ ὑπὸ ποσσὶν : . 680 είετο νῆσος ὅλη, κλύξεν δ᾽ ἐπ) κύματα χἑρσῳ. .

i τοὺς à’ ἕλε θάµβος᾽ ἰδόντας ἀμήχανον ’ οὐδό vig ἔτλη | ἀντίον αὐγάσδασθαι ἐς ὀμματα καλά Δεοῦῖο. - | στὼν δὲ κάτω νεύσαντες ἐπὶ y90vóg* αὐτὰρ. ὁ τηλοῦ

| βῇ 4 ἴμεναι πόντονδᾶ δι᾽ ἠέρος”, ὀψὸ δὲ. tolov -

666 Ὀρφεὺς Ex paro μῦθον, ἀριστήεσσι πιφαύσκων.

697. σκηρίπτοντες Reg. A. et Vrat. |

a m. 669^ οὔτε τε Brunck. contra libros . et lectore non monito, obsequente

tamen Beckio, male; ovr ἔτι op-

ponitur praecedenti. οὕτεπω. . — 672. εἰσελάσσαντερ Guelph. εὐσελ-

. Θύντες Reg. Α. 679. Θυνίδορ Med. Vrat. Flor; Brub. Basil. — πομµπήµονε vulg.

πολνπήμοοι Vatt. A. C. D. Regg. Α. B. C. D. E. Guelph. Brunck. Beck., quemadmodur legendum esse viderat ’ jam Steph. in “Thes. L. Gr. T. III «ol 198. " Quam saepe litterae

pi οἱ àv ín codd. confundantur notum -

est, v. Pors. Add. ad Eur. Hecub. P. E Bast. Corament. palaeogr. ur 6^ ἀιβύηθεν, Regg. quinque;

orum auctoritas ita imposuit Brun-

io, ut in textum reciperet, quod muero librariorum errori deberi per- spicuum est; Beckio. vissent Lyciam praecipuam Apollinis sedem esse, Ut uno loco detungar,

Brunckius imposuit - Quasi non ex Homero sci-

apud Pind. Olymp. VIII, 47 parifer Apollo .ex Lycia ad Hyperboreoa se confert. v. Schol. ad illum locum. 677. βοτριόωφτερ Guelph. — De hinitatione Homerica monet Ruhnk. ád hymn. Bacch. 4. Ex nostro πλο-

(ovs Bovovosvrog hausit Nonm.

lonys. XXXIV, 308.— κοέντι Med. 679. τετάννυστο Vind,

. 680. κλύζε Guelph.

682, αὐγάσασθαι vulg. | ἀγάσα- σθαι Med. αὐγάσσασθαι Regg. B. C. Brunck. Beck.

683. νεύοντες legendum esse su- spicatur Brunck., ad quam suspicio- nem firmandam afferre potuisset Nonn. Dionys. XXXVII, 665 ἀκλι-

φέες νεύοντες ἐπὶ χθνός. Sed nulla

mutandi causa; si exempla desideras, unum instar omnium adscribo. Hom.

Ti. XVII, 437 . ὢρ µένον ἀσφαλέως πδρικαλλέα

δέφρον ἔχοντες, .οὔδει ἐν ισκίµψαντε κα- | ρήατα.

685. πιφαῦσκον Vind. . :

69

APTONAÁATTIKQN Β.

'

“sg. ἄρ᾽ ἔφη «abi col μὲν ἄφαρ βωμὸν: τετύκοντο 695 χερµάσιν’ οἱ δ᾽. ἀνὰ νῆσον ἐδίνεον, ἐξερέοντες

3 "

& κό vw’ ο

κεµάδων, 7 ἀγροτέρων ἐσίδοιεν

αἰγῶν, οἷά τὸ πολλὰ βαθείῃ.βόσκεται ὕλῃ.

tus loco habent Watt. A. C. D. τοι δὴ Guelph., in quo deinde μὲν omit-

litur, quod probat Piers. Veris. | P. 208. ded vulgata sana videtur. — [| Egov vulg., quod quamquam ferri

potest (v. Gerhard. p. 158) tamen | halui Ἔωϊου reponere, et propter Y. 700, et quia versus sic lenius de- currit.

690. ὁπάσσαι Regg. C. E
691. τὸ vé Flor. — Flor. ἐπὶ µυρία Vat. B. α m. pr. —

. νο

Vycopev vulg. Φήσομεν Vatt. A. Β.

C.D. Reg. D. Med. Vrat. Flor. Brnb. Basil., quod recte receperunt Brunck. ek. -—

692. αὖτε Vatt. Α. D., qui etiam τε omittunt. — xvíccy in fine versus habent Vatt. A..D. Guelph. Vind. Vrat. Med., et in hoc quidem κνίση utin Flor. | 0

693. καί τὸι Vind. — μὲν deest in Flor. — . m

694. ῥἑνδίνεον Vind. ἐνδίνευον Schol. Paris. E ..

695. δὴ omittit Schol. Paris., νῦν .

ἐπιμηρία |

τοῖσι δὲ «4ἠτοΐῖδης ἄγρην πόρεν’ ἐκ δὲ vv πάντων . εὐαγέας [so &và διπλόα µηρία Boud E 700 xaiov, ἐπικλείοντερ “Eciov ᾽άπόλλωνα. | ἀμφὶ δὲ δανοµένοιο εὐρὺν’ χορὺν ἐστήόαντο, καλὸν Ἰηπαιήον᾽, Ἰηπανήονα doifov . µελπόμενοι ’ σὺν. δέ σφιν bog παὶς Οἰάγροιο “Βιστονίῃ φόρμιγγι λιγείης ἦρχεν ἀοιδῆς’ |; 1 ὥς ποτε πετραίῃ ὑπὸ δειράδι Παρνησοῖο | «4ελφίνην τόξοιόι πελώριον ὀξενάριξεν,

. 696. εὖ καί-τιν Flor., jam corre- ctum in Brub. : ..697. Bay Flor. TE .698. ix à’ ἄρα Regg. quinque,

quod recepit Brunck. ut solet. 699. ἱεροῦ Reg. Α. —

| 309

|. »El δ᾽, &ys δὴ, νῇσον uiu ‘Eotov ‘4πῤλλωνος »τνδ [ερὴν κλείωµεν, ἐπεὶ πάνταύδι φαάνθη »ήφορ µετιών;, τὰ δὲ ῥέξομεν ole πάρεστι, υβωμὸν ἀναστήόαντες ἐπάκτιον ’ sl 0^ ἂν ὀπίσσω ἡ}αΐῖαν ig 4ἱμονίην ἀδκηθέα νόστον ὁπάσσῃ, δή τότε οἳ κεραῶν ἐπὶ µηρία 9θήσομεν αἰγῶν. »VUv δ᾽ αὕτως κνίσσόῃ Λοἰβῇῆσί «s µειλίξασθαι- . s*ÉxAouat. ἆλλ᾽ ἴληθι ἄναξ, ἴληθι φαανθείς.–

700. Posteriorem versus partem ΄

laudat Etymol. M. p. 352, 12.

702. Post Ἰηπαιηον in Med. est lacuna, in qua scriptura abrasa. " 704. ΕΒιστωνίῃ Schol Paris. — Codices ‘Tzetzae, qui hunc versum laudat ad Lycophr. 417, habent κα» Ajg ἐξῆρχεν vel ἐξῇδεν ἀοιδῆς.

703. πετραίῃο ὑπὸ δειράσι ex uno Reg. D. receperunt Brunck. Beck. male.

izes loco mox laudando, et loco si- mili Hom. H. Apoll. 281. — IIeQvyc-

σοῖο vulg. Παρνασσοῖο Vatt. À. B.

D. Veram scripturam dedit Brunck., et sic “Tzetzes ad Lycopbr. 208 et XEudoc. p. 107. . EM |

“706. 2ftÀqovgv vulg. «4ελφίνην Vatt. Α. C. D. Regg. Α. B. C. D. K,, unde recepi cum Brunck. Beck.;

Singularem habet etiam ‘Tze–

N

i10 — J APLTONATTIKQON B.

κούρος ἑὼν ἔτί γυμνός, ἔτι ἁλοκάμοισι φεγηθώς [λήοις’ αἰσί σοι, ἄναξ, ἄτμητοι ἔθειραι, — eiiv ἀδήλητοι τὼς yàg θέµις. οἶόθι δ᾽ αὐτὴ 710 4ητὰ Κοιογένεια φίλαις ἐν. χερσὶν ἀφάσσει. πολλὰ «δὲ Κωρύκιαι Νύμφαι, 1]λείότοιο θύγατρι QuodUvsdxov ἔπεσσιν, Ἰήϊε κεκληγυῖαι. ——— ἔνθεν δὴ toüs καλὸν ἐφύμνιον ἔπλείο Φοίβῳ. Αὐτὰρ ἐπειδὴ vóvys χορείή μέλφαν. cou p,

-. 7185 .Aotficic εὐαγέεσσιν. ἐπώμοσαν, 5 μὲν. ἀρήξειν ᾿ ἀλλήλοις sig αἰὲν ὁμοφροσύνῃόι νόοιο, j ἁπτόμενοι θυέων. καί v’ εἰσέτι VOV ys elcvxcat κεῖσ᾽ Ὁμονοίης ἱρὸν ἐὔφρονος,. 9, ῥ᾽. ἑκάμοντο͵ αὐτοὶ, αυδίότην τότε δαίμονα. πορδαίνοντερ.

790 “Huos δὲ τρίτατον φάος ἤλυθε, δὴ vor! bs το νἀκράεῦ Ζεφύρῳ νῆσον λίπον αἰπήεσσαν.

C EvOsv O^ ἀντιπέρην ποταμοῦ ὁτόμα Σαγγαρίοιο,

καὶ Μαριανδυνῶν ἀνδρῶν ἐριθηλέα γαἴαν,

|. $405 ιάύκοιο ῥέεθρα καὶ Ανθεμοεισίδα Λίμνην

quamquam per $ seribitor αἱ apud θύκειαι Vrat. Vind, — Πλει Schol. utrumque et apud Dionys. quibusdam scribi docent Sch Perieg. 442 et apud Apolloder. f, « 712. ἐπέεσσιν Vrat. Vind. 9, 6 et vulgo apud ‘Tzetz. Sedeum . 713. ἐφοίμνιον Med. a m «4ελφίνην. lesse liquet, quum Del-.. 714. μέλψαν x«l ἀοιδῇ R phinij Apollinis nomen inde derivet, 715. . ἀλλήλοισιν ἐδαιὲν et meliores ejus libri ztsàgivo habent, . jectura dedit Brunck., quod ut et: apud Eudociam legitur. — ἐξ- us sit vulgato. “Non video ανέριδεν. Med. a πι, 1. | | concinnitatem ; neque εὐσαιὲν 407. dv.Med. Vrat. Vind.* — . cum Beckio scribendum judi

| . 717. «at ῥ’ εἰσέτι ex R 708. Hinc profecit Tibull. IT, 5, que Brunck ὃν. ., qued cu 121. Adnue sic ^ tibi sint infonsi, rendum sit non video -Phocbe , capw^i. 718. ἱερὺν vulg., quod m . 09. ἠώθι 0 αὐτὴν Vatt. A.C.D. bente caet Been Eade 710. ivl χερσὶν ex uno Reg. rece- in duobus librisinvenitur IV, perunt Brunck. Beck. - probante Ger- ἔφρονος Med. ἔμφρονος Gu hardo p. 97,.qui apud Apollonium $06 vulg. correxit Brunck. ubique ἐν) rescribi jubet, nescio quo. . 719. avro marg. Vind. — jure, quum alteram formam tam mul- yoyrzec Vat. B. πορσύνοντερ tis locis librorum auctoritas tueatur. qr. κικλήσκοντες var. lect. apt ldem ἐν ’ χερσὶν recurrit HI, 1264, Flor. , fortasse ex priore rec ubi iterum unus ille liber ἐν) praebet; 790. . ἤλυθεν Vrat. .. iv vn? omnium librorum auctoritate ^ 791. dwosi Vind. ἀκραῇ. . xetinui I, 1111. ἐν γαστέρι TIL, 233. Regg. Α. EK. sUxQuEÉE Guelph κόλπῳ ἐν εὐδιόωντι TI, 971, ubi ne fusione frequentissima. N dod quidem £v] scribi, v ὄμμασιν tuetur etiam Etymol. M. p. I, 98. ἐν πᾶσι IH, 449. ἐν vvyzi- 723. Μαρυανδυπῶν Guel III, 799. ἐν κόχλῳ III, 8δ9.. ., 724. Respicit Steph. B 711. δὲ deest i in. Guelph. — KEn- “AvO tuo Ug. .

Tc '

APTONA TTIKSN B.

111

125 deoxópsvot, παράµειβον΄ ὑπὸ πνοιῇ δὲ κάλωες ᾿ ὅπλα τε vola πάντα τινάόσετο νιόσοµένοισιν. ἠῶθεν δ᾽ ἀνέμοιο διὰ κγέφας εὐνηθέντος, ἀσπασίως ἄκρης ᾽άχέρουσίδος Óguov ἴκοντο.

ἡ μέν τε κρημνοῖσιν ἀφίόχεται ἠλιβάτοισιν,

190 slg ἅλα δερκοµένη Βιθυνίδα: τῇ à! Oxo πέτραι Λισσάδὲς ἐῤῥίξζωνται ἀλίβροχοι΄ ἀμφὶ δὲ τῇσιν χύμα κυλινδόμενον μεγάλα βρέµει’ αὐτὰρ ὕπερθεν

.. ἀμφιλαφεῖς πλατάνιότοι ἐπ᾽ ἀκροτάτῃ πεφύασιν.

ἐκ δ) αὐτῆς εἴσώ κατάκέκλιῖαι ἤπειρόνδε , 735 χολή ὕπαιθα νάπη, ἵνα τε Ozfog ἔστ᾽ ᾿Αΐδαο ! Vig καὶ πέέρῃόιν ἐπηρεφὲς, ἔνθεν ἀὐτμὴ πηγυλὶς, ὀκρυόεντος ἀναπνείουόα μυχοῖο | συνεχὲς, ἀργινόεσσαν dsl περιτέτροφε πάχνην, EL µεσημβριόωντος ἑαίνέται ἠελίοιο. |. 740 ovy] δ’ oU ποτε τήν ys «ure βλοόυρὴν ἔχει ἄκρην, ἀλλ ἄμυδις πόντοιό Θ᾽ ὑποστένει ἠχήεντος, | : gvAkov τε πγοιῇσι τιναδσοµένων µμυ]ίῃσιν.΄ ἔνθα δὲ καὶ προχοαὶ ποταμοῦ ᾿Αχέροντος ἔασιν, ὕστο διὲξ ἄκρης: ἀνερεύγεται slg ἅλα βάλλων 146 ἠῴην”. κοίλη δὲ φάραγξ κατάγει pev ἄνωθεν. τὸν μὲν iv ὀψιγόνοισι Σοωναύτην ὀνόμηναν, Νισαῖοι | Μογαρῆε » ὅτε φάὀσεσθαι ἆμελλον

795. κά] σαι” Guelph. xdlmog | Med. Loquitur de hoc loco Etymol. p. 7

796. ἠλιβάτοισι Guelph.

797. wsxAiuévr Reg ge. A. C. marg. B.,quod non recipere debebat Brunck., est enim. deterior leetio, aut ex glos- wemate nata aut ex priore recensio-

ὑπὸ Flor. — aérea Vatt.

• τοῖσι Guelph. jo.» Med.

• πεφύασσι Guelph. |

. xoíAgv et νάπην Guelph. 797. πυλιίς Guelph. - πήλυγις

Etymol. M. p.670, 89. — ὀκριόεν-

vog Vatt. A. B. D.

hoe loco ferri potest.

738. συννεχὲς vulg. συνεχὲς Vatt.
739. B. D. Rege. D. K. Med. a m. 1. 3uelph. Flor, Brub. Basil. Brunck. leck, Vide ad I, 1271.. …. ….

Reg. B. Med. | Guelph. Vrat. Vind., quod: et ipsum.

φώσεσθαι Med. a m. 1. oz!

739. μεσημβριόεντος Vrat. Vind.

740. τήνδε Vatt. A. C. D. Regg. B. C. E. τὴν δὲ Reg. Α. — κατα- βλοσυρὴν Vat. B. Flor. Brub. Basil.

741. 6’ omittit Vat. B. propter praecedens O.

742. pvzine. vulg. μυχίοισιν Regg, À. E. βυχίῃοιν Vatt. Α. C. D. Reg. B. Med. Guelph. Vrat. Vind. Brunck, Beck. πυκινῇσιν conjecit Wakef. sine causa.

?

743. ἐνθάδε Brunck. Beck. sine |

libris, male.

745. ἠοίην vulg. jog» Vati. B.C. Regg. quinque et edd. inde a Stepha- no, — φάρνγξ Guelph.

746. Νεισαῖοε vulg. Μισσαῖοε Regg. B. D. Vrat. Vind. XNicaios

Regg. A. C. E. Guelph. Brunck. |

Beck. .Érrores illi frequentissimi. — ἐννασ- σεσθαι — yj suspicatur. Bpitzner.

(n2

4ΡΓΟΝΑΤΤΙΚΩΝ

B.

yijv. ἹΜαριανδυνών. δὴ γὰρ σφέας «ἐξεσάωσεν . ᾽αὐτῇσιν νήεόσόε, κακῇ χῤίμφαντας ἀέλλῃ.. 760 τῇ ῥ᾽ ofy αὐτίκα. νηῖ. διὲξ ᾿χερονόίδοςρ ἄχρης εἰδωποὶ., ἀνέμοιο víov λήγοντος, ἔκελσαν. | | οὐδ’ à ἄρα δηθὰ «4ύκον, κείνηρ. πρόµαν «ἠπείροιε καὶ Μαριανδυνοὺς Ad90v ἀνέρας ὀρμηθέντες αἀὐθένται ᾽μύκοιο κατὰ κλέος,, ὃ. πρὶν ἄκουον 756 ἀλλὰ «καὶ ἀρθμὸν ὄθεντο μετὰ ὄφίσι τοῖο ἔκητι..

αὐτὸν à

ὥστε 9εὸν Πολυδεύκεα. δεξιόωντο

• stávroOsv. dyQóuevou: ἐπειὴ µάλα vol γ΄ ἐπὶ δηρὸν ἀντιβίην Βέβρυξιν΄ ὑπερφιάλοις πολέμιζον.. (o7 «al oj πασσυδίῃ μεγάρων ἔντοόθε 4ύκοιο

760

xsv! ἦμαρ φιλότητι, μετὰ zroAlsO gov ἰόντες,

δαίτην ἀμφίεπον τέρποντό΄ T5 $vuov ἔπεσσιν. ἰσανίδης μέν οὗ }ενεὴν καὶ οὔνομ᾽ ἑκάστου σφωϊτέρων. μυθεῖθ᾽ ἑτάρων, IRA(aó v’ ἐφετμὰς,

765

| ul dg 4ημνίάδεσσιν ἐπεξεινοῦντο γυναιξὶν, ὕσσα τε Κύξικον. ἀμφὶ Αολιονίην ivíAsó0av* .

Δήυσίδα δ᾽ ὡς ἀφίκοντο Κίον 9’, 09v κάλλιπον ἤ “Ἡρακλέην ἀἄέκοντι vóp, Γλαύκοιό vs Bao

αέφραδε, καὶ Βέβρυκαρ ὅπως ᾽Αμυκόν τ΄. ἐδάϊδαν’ aL Φινῆορ ἔειπε Ῥεοπροπίαρ τε δύην τ8,.,

710 ἠδ’ ὡς Κυανέας πἐτραδ φύγον, Og v ἀβόλησαν

4ητοϊΐδῃ κατὰ νῆσον. ὁ δ᾽ ἑξείης ἐνέποντος

• Φέλγετ ἀκουῇ θυμόν’ ἄχος ὃδ᾽ ἔλεν ΗἩρακλῇῆν | Λειπομένῳ , καὶ τοῖον ἔπορ πάντεσσι μετηύδα. |

» *. φίλοι, otov gavós imoriaypoivis ἀρωγῆς

de vers. her. p. 89 ; sed nulla. mu-

tatione opus est, quum illa productio usitatissima sit.

749. αὐτῇσι Regg. Α. D. E. Med. & m. 1. et ex more Brunck. Beck. — κρίµφαντας Med. | |J

750. λήξαντος Vat. B.

751. Μαριανδήνους Vat. C. Ma- θιανδινοὺς Vind. — ὁρμισθέντες con-

ficit Segaar. in Act. ‘Iraject. I p.75 .

robante Beckio, sed sine causa; ὁρμηθέντες est. advecti.

755. ἀριθμὸν Reg. Λ. — τοῖό 4 ἔκητι ex υπό Reg. D. Brunck. Bec

Vide ad I, 334. — Priorem versus.

partem laudat Etymol. M. p. 141, 30.

757. ἐπεὶ οἱ µώλα tóy’ Reg.
758. πανσυδίη Guelph. Hoe:
759. πολίκθρον Guelph. Hoer
760. δαίτῃ Reg. Α. — £a Guelph. articula καί in { . quae ad I, 20 mx

. 108.

producta vi

sunt; cf. Herm. ad Orph. p

Spitzner. de vers. her. 763. uu elc” Vrat. Flor. 766. ἠΜυσίδα z’ og Flor., Mv

$’ dg Brunck. Beck. lectore

monito. 769. θεοαροπίαν Guelph. H Stel. 714. ἀποπίρχθέντες Vrat.

“APTONÁATTIKAON B. —

1s

5 ,,xtlgez” ig ἰήτην τόόσον πλόον. εὖ γὰρ ἐγώ uw ».άασχύλου iv µεγάροισι κατωυτόθι πατρὸς ἐμοῖο ,»000. ἐσιδαν, ὕτο .δεῦρο δι ᾽Ασίδος ἠπείροιο οπεξὸρ ἔβη, ζωστῆρα φιλοπτολέµοιο ποµέων -

» Ἱππολύτης’ ἐμὸ δ᾽ εὗρα viov χνοάοντα ἰούλους.

30

υἔνθα 0’ ἐπὶ Πριόλαο κασιγνήτοιο θανόντος

υἡμετέρου Mudoituw ὑπ’ ἀνδράσε, ὄντινα Aag μοἰὐπτίστοις ἐλέγοισιν ὀδύρεται ἐξέτι αωίνου, »ώθλεύων Τιτίην ἀπεκαίνυτο πυγµαχέοντα. υκαρτερὸν, ὃς πάντεσσι µετέπρεπεν ἠϊθέοισεν

[δ6

ψδἶδός v 105. Bígv- χαμάδις δὲ oL ἤλασ’ ὁὀδόντας.

,«Utdo ὁμοῦ Ἀάυσοῖσι» ἐμῷ ὑπὸ πατρὶ δάµασσεν —

υκαὶ ὠρύγας, ot ναίουσιν ὁμώλακας ἡμὶν ἀρούρας,

».φῦλά τε Βιθυνῶν αὐτῇ κτεατίσόατο γαίῃ,

ο Lor! ἐπὶ Ῥηβαίου αροχοὰρ ««κόπελόν τε Κολώνης’ 790 ; Παφλαγόνερ €’ ἐπὶ τοῖς Πελοπήϊοι εἴχαθον αὔτως,

715. αὐτὰρ ἔγω pi» Regg. qua- lor. dm

716. καν αὐτόθι ναὶδ., quod h. 1. ri nequit. Junctim exhibent Vatt. .B. C. D. Regg. A. B. D. E. Med, welph. Vrat.. Flor. Brub. Basil. uk. Beck. — ἐμεῖο vulg. ἑοῖο M. á m. 1. ἐμοῖο Regg. A. B. C. ; Reg. É. et Med. a m. 2. Brunck. ck., quod necessarium est.

717. «vocovtag (loviovg vulg.

ed sensus non fert et ex II, 49

um puto. zvocovta lovAovg Vatt. D. Reg. A. et EK. ex rasura; sic lit Steph. et receperunt. Brunck.

tk. Sed ita existit hiatus, quem

endum non ratus Herm. ad Orph. 7833 correxit zvodovrog loviov, )bante Spitznero de vers. her. 152. Sed admodum, displicent illi Ntüivi, nam quem locum confert

itznerus, Epigr. Adesp. DCXCV. p. 260)

1. 2. (Antholog. T. IV 0 ήβην ἔτι κοῦρον, ἔτι χνοάον- ; ζούυλου «4ευόμενον, ejus lon- alia est ratio ticiplum δενοµενρ». ontra li loci afferri possunt, quibus )go» cum accusativo lovio» vel Aovgjungitur; sic Oppian. Cyneg. ; 947 ἔτι χνοάοντερ lováovg. »gor. MNazianz. XI p. 83. ἔτι &ovrsg lovlov. Recte igitur li-

&POLLON. RHOD. Ἱ.

quum sequatur ΄

brorum lectionem tuetur Gerhard.

Lectt. f. 67, qui etiam p. 189 exem-

ple hiatus ab Apollonio in quinto

pede admissi collegit. Quum enim

constet Homerum etiam in quinta be-

de biatum admisisse (v. Spitzner.

p. 146 s.) quidni idem sibi permiserit

Apollonius, etiamsi non eadem verba

cum hiatu apud Homerum legantur?

Earundem certe vocalium à et ἕ

concursus eodem loco reperitur Hom. Od. XXIV, 430 ἆλλ’᾽ ἄγετε, πρὶν τοῦτον 7 ἐς Πύλον ὧκα | ἱκέόθαι. Etymol. M. p. 813,11 hunc

versum laudans habet γνοάοντα παρείαρ» quorum prius nostram ]e- ctionem confirmat, alterum ex me- moriae lapsu natum videtur.

780. ἐνθάδ᾽ Brunck. Beck. invi- tis libris male, ut supra v. 743.

781. ἐξ ἔτι vulg. ^ Conjunctim acriptum exhibent recte Vatt. A. C. D. Regg. A. B. D. E. Vrat. Brunck. Beck. — |

782. Τιτύην Regg. A. C. D. Ε.

783. πάντεσσιν Guelph. εὐίθέοι- “T. Msybd 1 Φρύγας

. Μάυγδόνας pro xa Maga

quibusdam scribi, radit uterque

choli, quod priori recensioni tri- buendum est. —

790. lIlagàiceyóvig ἃ Brunck. Beck. ex uno Reg. D. male.

H

—

“- “^

/

114

Τ4ΡΓΟΝ ΑΣΤΙΚΩΝ . B.

όσους Βιλλαίοιο μέλαν περιάνυέαι ὕδαρ.: -

» ἀλλά us νῦν Βάέβρυχες. ὑπερβασίη v^ ᾽ἀμύκοὺο — 9 τηλόθι ναιεξάοντορ ἐνόσφιόάν Ἡρακλῆός,

υδήν ἀποτεμνόμενοι γαίης. ἅλις, ὄφρ)᾽ ἐβάλογτι

796

»οὗὖρα βαθυῤῥείοντος ὑφ᾽ εἰαμεναῖς “Ὢπίοιο. .

ο. ἔμπης ὃδ᾽ ἐξ ὑμέῷν ἔδοσαν εἶσιν’ οὐδέ É φιμὶ »fuati vU ἀέκητι θεῶν ἐπελάσόαι ἄρῃα » Τυνδαρίδην Βέβρυξιν, 0v’ dvéga κεῖνον ἔπεφ. υτῷ νῦν ἤντιν) iyo τῖσὰι χάριν. ἄρκιος εἰμὶ, -

500

τίσω προφρονέως. 7 γὰρ Δέµις ἠπεδανοῖσιν

φἀνδράσιν, sv ἄρξωσιν ἀρείονερ ἄλλοι ὀφέλλε ου ξυνῇ uiv πἀντεόαιν ὁμόστολον ὅμμιν ἔπεσθαι

/ άόκυλον ὀτρυνέω, ἐμὸν viia: τοζο ὃδ᾽ lovvog wv ἂν ἐὐξείνοισι διὲξ ἅλὸς. ἀντιάοιτε

805

» ἀνδράσιν, ὄφρ᾽ αὐτοῖο ποτὰ στόµα. Θερμῶώδρον!

»νόσφυ. δὲ Τυνδαρίδαις ᾿ἄχερουσίδος ὑψόθεν di

799, ἆλλ᾽ ἐμὲ Brunck. ut solet,

sine libris. — ue» pro µε Vind. .794. γαίας et ἐβάλλοντο Guelph. 1795. faeóóeíovrog Med. βαθυρεί- ovrog Brunck. Beck. — ὁαμεναῖρ Schol.Paris:. — παρ εἰαμεναῖς Taí- οιο habet Etymol. M. p. 93, 2. .796. ἔδωσαν Guelph. — Vulgo: οὐδέ σε φημὶ et v. 798 Τυνδαρίδη,, -«ἔπεφνες, ut sit apostrophe ad Pol lucem, sed inepta illa; qua si uti vo-

. luisset, multo aptior locus fuisset v.

806, ubi quum non allocutus sit Pol- lucem , et hic eum non potuit allo-

qui. Neque illa est librorum lectio,.

sed solius Vat. B. et editionum vete-

• xum. Pro σε reliqui codd. omnes habent é, in Reg. C. prorsus omis- -

aum est; pro Τυνδαρίδη item omnes habent Τυνδαρίδην; solum ἔπεφνες legitur in Vatt. A. B. C. D. Med. Vrat, Vind. Reg. C. (de Guelph. non constat), sed Regg. À. B. P. E. ha- bent ἔπεφνεν. Hinc Brunck. eam lectionem restituit, quam in textu exhibui, nisi quod à ex conjectura in ye mutavit probante Beckio. .Sed

ne illa quidem mutatione opus esse

videtur; negligentius locutus est À pol- lonius, quum ex abundanti adderet pronomen, deinde vero, ut sententia magis perspicua esset, ipsum nomen subjiceret, Cf. IV. 1086.

— " . . D

4$ —————

-—

797. τῷ Flor. — üéxovri — ἐμπελάσσαι Med. Reg. ἐμπελώσαι Vrat. Guelph.

. 799. τῷ νῦν Brunck. lec monito, et legitur sic αι Guelph., si fides habenda ἡ sed neque tam praestans. lectio, ut reliquorum omni rum lectioni, quae et ipsa. pfissima est, anteponenda si facile ex .erxore frequentis tuit nasci, ut non dubitavt Beckio vulgatam lectionem : — ἄρτιος Schol. Paris.

800. 7 vulg. ἡ Vat. C. Br 7 Vrat. Flor. et alii forta quod Brunckius lectore no sed sensu flagitante in te Delevi accentum.

801. υἷα Med. Vrat. Vinc

804, ἐξ 40g Vind. διαµπε Reg. B., quod male tantilla tate commoti receperunt Beck., nam quod hic dicit, um eam lectionem ex Ety cepisse, falsum est.

805. θἐρμόδοντες Vind.

806. Τυνδαρίδας Vind. vulg. ἄκρης, quod praeben reponendum esse vidit Pie V 16, reposuerunt Brunc

id, ad II, 349. 354.

APFONATTIKON B.

»vavr(Ao, du πἐλαγος θηεύμενοι [λάξονται” -

»,xal.u6 σφιν μετέπειτα πρὸ ἄστεορ οἷα Osoiduv

$10 ,πίοναρ εὐαρότοιο γύας πεδίοιο ταµοίµην. * t 2c τότε μὲν δαῖτ) ἄμφι πανήµεροι ἑψιόωντο jol ys μὴν ἐπὶ vie. κατήϊσαν ἐγκονέοντες’

wel δ᾽ αὐτὸς düv τοῖσι 4ύκος xls, μυρί ὁπάσσας

δώρα φέρειν ἅμα ὃ) υἷα δόµων ἔκπεμπε νἐεόθαι.

815

Ἓνθα à’ Αβαντιάδην πεπρωμἐνη ἤλαός μοῖρα

Ἴδμυνα, µαντοόύνῃσι κεκασμένον: * ἀλλά µιν οὔ χι — μαντοσύναι ἐόάωσαν, ἐπεὶ χρεώ ἦγε δαμῆναι κεῖτο γὰρ εἰαμενῇ δονακώδεος iv ποταμοῖο | Vuyópsvos Ίαγόνας vs καὶ ἄσπετον ἱλύὶ νηδὺν᾿

820 κάπριος ἀργιόδων, ὁλοὺν τέρας, ὃν ῥα καὶ coral - Νύμφαι ἑλειονόμοι ὑπεδείδισαν” οὐδέ τες ἀνδρῶν ἠδίδει: « οἷορ δὲ κατὸὼ πλατὺ βύόκετο τῖφος.

αὐτὰρ ὃ νίόσετ ᾽βαντιάδης ὁ

»’ ἱλνόεντος dvi δρωσμοὺς ποταµοο — . ἄρ) Ex ποῦθεν ἀφράστοιό

805 ὕψι μάλ᾽ ἐκ δονάκων ἀνεπάλμενος ἤλασε μηρὸν

ο ἀϊγδην, µέσσας 0b σὺν ὁστέῳ [vag ἔχερσεν. ὀξὺ à’ ὅ γε κλάγξας οὔὖδει πέσεν’ οἱ δὲ τυπέντος ὠθρόοι ἀντιάχησαν. ὀρέξατο ὃ᾽ ali^ ὁλοοῖο Ηηλεὺς αἰγανέην. φυγάδ᾽. εἰς ἔλος ὁρμήθέντος

830 xezxolov* ἔσσυτο Ó’ αὖτις ἐναντίορ ἀλλά µιν Ἴδαρ οὕτασε, βεβρυχὼς δὲ θοῷ περικάππεόε δουρί.

. 807. Hic versus deest in Vati Α.΄ | p. R Regg. Α. B. C. D. Med. Vrat.

808. ναντ/λ]οι Flor. Brub. Basil. . σφι Vrat. “Vind. Brunck. — Beck.- — θεοῖσιν Med.

809. yvlag Vrat. Vind.

810. ἀμφηπαννήμεροι eta m. 3 ἀμφήμεροι Med. — ἐπονέοντο pro ἐψιόωντο Vat. B. — Posterius hemi- ráchium laudat Etymol. M p. 406,

812. ὁπάσας Vrat. “Vind, Flor. Brub. Basil.

813. ἐνθάδ᾽ Brunck; Beck. ut sae- pius. — ἤρπασε conjecit Wakef., quod - refellere non operae pretium est.

814. λαγόνα Vrat. Vind.

815. ὁλεὸν Vatt. A. C.

816. θρωσμοὺςρ πεφίοιο scripsit

Steph. ‘T’hesaur. 1, er. T. I p. 1576,

errore incertum an conjectura; re-

cepit tamen Brunckius. Sed nihil

mutandum est; ποταμός latiore sen- -

su de palude etiam dictum est, quam fluvius efficiebat, itaque θρωσμο) ze- δίοιο, que ἀναβολάς recte interpre- tantur Scholl., sunt editiora illius pa-

. 715 εἴδομαι ἱερὸν αἰπύ: εὐ μὲν µάλα τηλόθι πάντες -

ludis loca. Id docent etiam ipsa poe- ΄

tae verba, in palude enim jacebat .

aper et prope ad eum accessit I- dmon.

824. νείσετ᾽ volg. νε(σσετ᾽ Vind, vícesz’ Regg. quinque, Vrat. Brunck. BeSS6. µέσσαι Med, µάσαρ Etymol.

825. µέσσαι Me ἄσαςρ ο M. p. 4t, 29. ν d

826. ἔγκλἀγὲας Guelph venistis Vatt. A. C.

831: βεβρυχεὸς Guelph, —

H 2

. Hoerstel.

.Med.Ald. .. Try-

6

8

σεν αἱχμῃ. c

4ΑΡΓΟΝΑΣΤΙΚΘΝ. B. |.

|

φαὶ τὸν μὲν χυμάδις λίπον αὐτόθι πεπτηῶτα. tóv ὃ᾽ ἔταροι ἐπὶ νῆα φἑρον ψυχοῤῥανέοντα, . ἀχνύμενοι, χεἰρεόσι O^ ἑῶν ἐνικάτθαν᾽ ἑταίρων.

835

Ἔνθα δὲ φαυτιλίηρ μὲν ἐρητύαντο µέλεόθαι,

ἀμφὶ «δὲ κηδείῃ vixvog µένον ἀσχαλόωντερ. ἥματα 0b τρία πάντα γόων’ ἑτέρῳ δὲ µιν ἤδη. τάρχυον µεγαλαατί’ συνεκτερἑῖξε db Λλαὸρ "

840

αὐτῷ ὁμοῦ βασιλῆν vxo: παρὰ 0 ἄσπετα μῆλα, ᾗ θέµιρ οἰχομένοισι, ταφήΐα Λλαιμρτιόμησαν,.

sol δή.τοι πέχυται τοῦδ᾽ ἀνέρος, ἓν γθονὶ κείνῃ. τύμβος σῆμα Ó’ ἔπεστι καὶ ὀψιγόνοισιν ἰδέσθας. νηΐῖου ix κοτίνοιο φάλαγξ’ ΒΔαλέθει δέ τε φύλλοις ἄκρης τνῖτθὸν ἕνερὃ᾽ ᾽Αχερουσίδος. εἶ δέ µε καὶ τὸ 845 4ρειὼ ὀπηλεγέωρ Μουδέων ὕπο γηρύσασθαι, τύόνδε πολισόσοῦχον διεπέφραδε Βοιωτοῖσιν Νισαίοισί τε Φοῖβος ἐπιῤῥήδην ἱλάεόθαι, | ἁμοὶ δὺ τήν γε φάλαγγα παλαιφενέος κοϊίνοιο. .. , &ovv.BaAsiv: ob δ᾽ ἀντὶ Θεουδέορ .4ἰολίδαο , 850 Ἴδμονορ εἶσέτι νῦν ᾽ἀγαμήστορα κυδαίνουσιν,.

Τίς γὰρ δὴ θάνεν

phiod. v. 576 ὄνοφερῇ περικάππε-

832. col .uey Guelph. Hoeratel.

833. Φυχοραγέοντα —— Brunck. Beck. . -:- | -

834. ἕνι κάτθαν᾽ vulg. ἔνικάτ- θαν᾿ ex Regg. A. B. E. Brunck. Beck. recte, quamquam causa non

| perspecta; praepositio eniin substan-

tivo postposita non debet caesura ab eo disjungi, neque medio in versu

. praepositio a verbo divelli. Sic ne- que supra v. 831 recte scriberetur

€og πὲρι καππεσε, neque apud Mu- saeum v. 271 ἐμοῖς ἔνι κάτθεο κόλ- 20:6, ubi vid. Wernick. Cf. idem ad “Tryphiod. v. 424. Gerhard. Lectt. p. 130 sqq. — |

q . 885. ἐνθάώδε Brunck, Beck. sine ’ libris ut saepe. 836. κηδείην Regg. Α. B. C. E,

facili errore-ex iota subscripto. 838. avvexrtofibe ex Vrat. Vind.

dederunt Brunck. Beck., quod cur eis

praestare visum sit praecedente im-

perfecto τάρχυον, non video, Me-.

ad h. H. in Ven..226, ϱοἆ

ἄλλος; ἐπεὶ καὶ Ev αὖτιρ Eysvoc

rus est librariorum error, qui recur rit infra v. 857. |

,839. πάρα Flor. Brub. Basil. .

840. Λλαιοτόµησαν Reg. A. Guelph

.841. καὶ à’ ἤτοι legi jubet Herm particuli x«l δέ hic non est locus, neque κα ó’ ἤτοι usquam juncta legere me mini, et δή τοι non recte ab eo ubi que expelli videbimus ad III, 958. : 042. βήμα Vat. C. — à’ ivex Guelph., errore frequentissimo pr ἕνεστι, sed Hoerstelüi sagacitas in de ὃ᾽ ἐπι (sic) exsculpsit. —

843. φάλαγγι θαλέει Guelph., quot placuit Hoerstelio,

. 844. τυθὸν Med. a m. 1. — à iub Brunck. ut solet. .

. 867. Νεισαίοισε vulg. Νισσαίοισ Steph. JVisaío:, Brunck. Beck. u supra v. 747. — ézigrógv Brunck Beck.

848. τήνδε Schol, Flor.

849. ἑσαῦτις Brunck. ex conjectu ra, sine causa; ív’ αὗτιρ est etian iterum. .

“4PCIONATTIKQN B.

113

ἥρωες τότε τύμβον ἀποφθιμένου ἑτάροιο. δοιὰ γὰρ οὖν κείνων ἔτι όήµατα φαίνεται ἀνδρῶν. | ‘Αγνιάδην Tigvv θανέειν φάτις: οὐδό οἳ dev ’ | 856 μοῖρ᾽ ἔτι φαυτίλλεσθαι ἑκαστέρω. ἀλλά vv καὶ τὸν « αὖθι µινυνθαδίη πάτρης ἑκὰρ εὔνασε votOog, εἰσότ᾽ “Αβαντιάδαο νέκυν κτερέϊξεν ὕμιλος. ἄτλητον δ” ὁλοῷ ἐπὶ πήµατι κῆδος ἕλοντο. | δὴ γὰρ ἐπεὶ xc τόνδε παρασχεδὸν ἐκτερέῖξαν 860 αὐτοῦ, ἀμηχανίῃσιν ἆλὸξ προπάροιθε πεσόντες, ; ἐντυπὰς εὐκήλιος δἰλυμένοι, οὔτε τι σίτου μνώοντ) οὔτε ποτρῖο’ κατήμυσαν δ) ἀχέεσσ . | θυμὸν, ἐπεὶ µάλα πολλὸν ἀπ᾿ ἐλπίδος ἔπλετο νόρτος. καί vo x ἔτι προτέρω τετιηµένοι ᾿ἰδχανόωντο, .

ey

θάρσος, ὃν

865 εἰ μὴ ἄρ᾽ ᾽γκαίω περιώσιον ἔμβαλεν “Hon

ὃν Ἰμβρασίοισε záo! ὕδασιν ᾿Αδευπάλαια τίκτε Ποσειδάωνι᾽ περιπρὸ γὰρ εὖ ἐκέκαστο ’ ἰθύνειν, Πηλῆα 0’ ἐπεσόύμενος πρὀσέειπεν.

.,» Alexióng, πῶς καλὸν ἀφειδήσαντας ἀέθάων .

853. ἑκείνων Med. Vrat. Vind.

854. ἑπατέρω Guelph. — Versus dtest in Vat. Β.

855. ἔννασε Med. a m. 1.

856. εἰς ὅτ Vatt. À. B. D. Vrat.

Shol. Paris., sed A. vulgatam in mareine habet. — 4govrictósm Retga. quatuor et ἐκτερέίξεν Reg. B., unde hanc lectionem. effinxit Brunckius, a Bekio receptam: ᾽Αβαντιάδεω vé 1v ἐχτερεῖζεν , quae quomodo tere«

magis quam vulgata placere potuerit, nescio. — κτερέϊξεν Guelph. . Vrat, . Vind.

861. . inten vulg. εἰλημμένοαι Reg. E. εἰλυµένοι Vatt. A. C. D. Regg. A. B. C. D. Med. (cod. ap. Dorvill ad Char. p. 607 ) Guelph. Vrat, Vind. Brunek. Beck. Conífu-

εποκ᾽ Regg. À.-B. C. D. Guelph. -

übus auribus, quas aliis locis jactat, -

80 , yolíy àv ἀλλοδαπῇ δν ἔμμεναι; οὐ ubv ἄρηος »lüguv ἐόντα µε tÓGOOV yet μετὰ κῶαρ Ἰήσων » Παρθενίηρ. ἀπάνευθεν, ὅσον c’ ἐπιΐότορα νηῶν. »τῷ μή τοι {υτθόν ys δέος περὶ vut πελέσθω. ,»0Gg δὲ καὶ ἄλλοι δεῦρο δαήµονερ ἄνδρεξ Ἔἔασιν, 876 ,, τῶν ὄτινα πρύρνης ἐπιβήσομεν, οὔτιᾳ le

sio frequens, v. .. Dorvill. p ον — elis Ér, Vrat.

862. κατά «’ ἤμνσαν Flor. κατ’ ᾖμύσαν Brub, Basil, κατήῤυξαν con- jecit Lennep. ad. Coluth. p. 149, de activa verbi vi dubitans, quem refel- lit Wernick. ad | iryph. p.548.

. 864. e E κ᾿ ἔτι Vatt. Α.Ο. Beck Regg. ΑΛ. D: Guelph. Brunck.

eT. περὶ πρὸ Vat. A, Schol. Paris. . 868. éx ἐσσύμενος Vind. ..869. 4ἰακήδη Vind. — E

. 871. ὄντα Guelph. : 0. 873. μή ει Vat. B. Regg. B. e. ^

874. ὧλλοι vulg., quod sensus non. fert. ἄλλοι Reg..D. Brunck. Beck,-— ἔασιν Med. Vrat. ἔασσι Guelph. — .-

875. τῶν τίνα Guelph. : τῶν ὄνει- να Vrat. Vind. —

118

APTONATTIKON

Li

ΔΝ

A i i .

μναυτιλίην. dAM dixo, παραιφάµενος τάδε Πάντα, »δαρσαλέως ὀρόθυνον ἐπιμνήσασθαι ἀέθλου“, — “Ss φάτο: τοῖο δὲ θυμὸς ὀρέξατο γηθοσύνῃσιν. ‘-. αὐτίκα δ᾽ o) μετὰ δηρὸν ἐνὶ µέσόοις ἀγόρευσεν’ - 880 ., «4αιμόνιοι, τί vo πένθος ἐτώσιον ἴόχομεν αὔτως: “1 οἱ μὲν γάρ αόθι τοῦτον, ὃν ἔλλαχον, οὗτον’ ὄλοντι ἡμῖν μὲν γὰρ ἔασι κυβερνητῆρες ὁμίλῳῷ, »X«l πολέες. τῷ µή τι διατριβώμεθα πείρης’ . » 6A ἔγρεσθ’ sig ἔργον, ἀποῤῥίφαντερ ἀνίαρα, -᾿ 880 Tv ὃδ᾽ αὐτ’ Αἴσόνος υἱὸς ἁμηχανέων προσέειπεν ο ἰακίδη, xj δ᾽ οἵδε κυβερνητῆρες ἔαάσιν; — »οὗς uiv γὰρ τοπάροιθε δαήµοναρ εὐχόμεθ” εἶναι, οἱ δὲ κατηφήσαντερ ἐμεῦ πλέον ἀδχαλόωσι.

890

»tü καὶ ὁμοῦ φθιµένοισι κακὴν προτιόόσοµαι ἄτην tl δὴ µήτ᾽ ὁλοοῖο ujtà πτόλιν Αἰήταο — —— 0

ο ἔσσεται, dà καὶ αὖτις ἐς Ἑλλάδα «γαΐῖαν ἰκέσθαι

πετράων ἔκτοόθε. κατ. αὐτόθι δ ἄμμε καλύψει

»«XxÀsLOg κακὸς olvog ἑτώσια γηράδκοντας.. .

. “fag Bpaz’* “γκαῖορ”

|

n x

877. ὀρόθονεν Med. — ἀέθλων

Guelph. Hoerstel.

878. τόῖσι δὲ Guelph. Hoerstel.

— ἐρέξατο Vat. D. ὀρέξετο Vat. A.

Med. ἀέξετο Guelph. Hoerstel. 879. ἀγόρευεν Vrat. Vind. ’ 880.- αὐτοῦ Regg. A. C. αὕτως Brunck. Hom. 1l. Vt, 55 τίη δὲ σὺ κῆδεαι avrog ἀνδρών; XXI, 106 tí ὀλοφύρεαι abro; E 981. ἔλαχον Guelph. . . 882. ἡμῖν- δ) ἄλλοι ἔασε ex con- Jectura dedit Brunck., obsequente eckio. Sed verius judicavit Ger- hard. p. 34, v. 881 ex priore recen- sione superesse, in qua v. 882 αιέ ita ut Brunckius conjecit, aut aliter legebatur, in posteriore vero recen- sione v. 881 α΄ poeta deletum, .et

v. 882 ita scriptum esse, ut in li-.

bris.nunc legitur. Et recte id fecit poeta, nam v. 881 prorsus ab hoe oco alienus est. De morte illorum jam non lugebant Argonautae, sed de eo anxii erant, quod navis guber- nator perierat. Itaque de hoc solo

eos consolari debebat Peleus, et hoe .

δὲ μάλ᾽ ἐσσυμένως ὑπέδεκτι

.

quoque solum: respicit Iason res

ens v. 886 sqq. His causis com tus v. 881 uncis inclusi, v. 882 lil Tum lectionem revocavi.- | ,. 884. ἀπορίψαντεςρ Reg. C. Bi ekius εί Beck. E

. 886. τῇ Vind. xoi Reg. D.

Reg. B.. Perpetua est harum :

tÓcularum confusio, neque tam ex

auctoritate ποῦ scribere debe

Brunck. Beck., quum satis con

«5j de loco usurpari, ut sit ubi:

Hom, Ik. XIII, 307, quem locum

sta$ omnium laudo. — οἴγε Reg.

quae auctoritas .suffecit Bruncki

Beckio, ut vulgatum o?ó0s ejice

quod sensui aptissimum est: ubi

hi, quos diristi, gubernatores i

“Wolf. ad Lept. p. 272.

. 887. τοπάροιθεν Flor. τὸ πα

“Φε Vrat. | 20 . 888. οἵδε vulg. οἱ δὲ Vrat.,

necessario recipiendum duxi, οἱ

sine libro dedissem, cf. Hom. Il.

508. X, 490. XI, 409,” — at

Guelph. Hoerstel. IN “890, εἰ δὲ Guelph.

i Ls

^ “APTONA TTIKSN B.

119

805 vij : θοήν ἄξειν δὴ ydQ θεοῦ: ἑεράπεῦ” ὁρμῆ.

τὸν δὲ. Ld ‘“Eeyivog, xàl Ναύσλιος, Βὔφημόρ t8 ὥρνυντ’, θύνειν λελιῤμένοι. ἆλλ᾽ ἄρα τούρ ys ἔσχεθον “γκαίῳ dà πολεῖς ἤνηδαν ἑταίρων.. “Hdos Ó’ ἤπειτα δυωδεκάτῳ ἐπέβαινον | 900 ἥματι’ δή γάρ ὄφιν Ζεφυύρου μέγας οὖρορ ἆητο. καρπαλίµως Ó’ Αχέροντα διεξεπέρησαν ἐρετμοῖς, . ix. 0^. ἔχεαν πίσυµοι ἀνέμῳ Λίνα, πουλὺ δ᾽. ἐπιπρὸ λαιφέων. πεπταµένων τέμνον πλόον οὐδιωντερ. ὦκα «δὲ Καλδιχόρόιο παρὰ προχοὰρ ποταμοῖο 905 ᾖλυθον, ἔνθ᾽ ἐνέπουσι zog: Νυσήϊού via, Ἰνδῶν ἠνίκα φῦλα Λιπὼν κατενάόσατο, Θήβας, :ὀργιάσρῳ. στῆδαί τε χοροὺς. ἄνεροιὸ πάροιθεν, D iv | ἀμειδήτους ἁγίας εὐνάρετο νύκταρ, .à οὗ Καλλίχορον ποταμὸν περιναιετάοντες - eto {δὲ καὶ «4ὔλιον ἄντρον ἐπωνυμίην καλέουσιν;

895, ἐεράπετ᾽ Brub. Basil. Hoelz- lit. Shaw. μετετρώπετο habet Schol. Paris, et Schol. Flor. quoque ex Hi- αί µετέπεσε καὶ μετετράπη. kgerunt: μετὰ γὰρ θεοῦ Boise” wj?

807. ὄρνυντ) vulg. ὥρνυντ᾽ Reg. D, Guelph. Vrat. Vind., quod recepi, qua ubique cum | augmento apud No- irum legitur, dovvro 1, 849. 1104. Il,129. Tantum III, 439 vulgo ὄρνυ- το Ἱερ]ίας. sed ibi uoque libri. ὤρ- υτο praebent. c Spitzner. de vers. her. p. 246.

808. ἤννσαν Vat. A.

809. σφι Regg. A. C. D. E. Brun-

’ kius et Béck. — Ζέφυρος ex Regg. 4 C. E. dederdht Brunck. Beck.

male. Sic IV, 768. Ζεφύρου γε piv οὔρος ζήτω.

902. ατολὺ Vrat. Vind. Flor. — ixi αρὸ Vat. Α.

903. λαίφεσι πεπταμένοις ex qu jétuxa dedit Brunck., quia ita &er locutus est IV, 9090, 1229. 1693. Oppian. Hal. I, 222, sed inde non sequitur, non potuisse etiam geniti- vos poni. Recte igitur vulgatam re- vocavit Beckius.

904. Καλλιχόριοι Guelph…

905. iví(xa Vind. — πατεμάσσασο

Μεὰ, Ald.

908. ἀγρίας Reg. ‘A. -— 2ὐάξετο var. lect. in marg. Vrat. vÀA(fero Ety- mol. M. p. 82, 28, quod recipi jubent vir dectus in Observ. Miscell. Val. II p. 120 et Ruhnk. ep. crit, p. 297 s., recepit Beckius. Et revera neces-

‘sarium videtur, huc enim spectat ori-

go nominis 4ὔλιον ἄντρον v. 910, quod, nisi αὐλίξεσθαι praecedit, non habere videtur, unde derivetur; 10 landans v. idem Etymol. p. 170,

laudans v. 910 haec habet: αὔ- λιον ἄντρον, παρὰ τὸ ἐν αὐτῷ 1ισθῆναι τὸν «4ιόνυσον. . Se

αὐ-

yul-

gatae lectioni patrocinari videtur Ste-:

phan. Byz. s. v. ἁὐλή, qui haec di-: eit: Αὔλιον ἄντρον, παρὰ τὸ ἐκεῖι

“χορεύειν. εί deinde. v. 907 laudat:

Hic igitur profecto non legit ηὐλίδε- ᾿ το. Et si antri nomen communeu cum fluvio originem habet, detivan- dum erit παρὰ τοὺς αὐλοὺς, ad quo: rum modos saltabatut, quique tam. necessario cum saltatione conjuncti : erant, ut eos diserte commemorate non opus esset. ta vulgata Jectio vindicari poterit, tüm altera lectio: . Grammatici acumini tribuenda ;erit, - qui Α4ὔλιον a verbo αὐλίζεσθαι de-; nvari oportere putabat. E 910. Αὐλίον vulg. Accentum in antepenultima collocant Vrat. ,. Ety- mol. et Steph. ll. cc, Brunck. ’ Becks

^,

APIONATTIKAN. B. | |

| Ἔνθεν δὲ Σθενέλου τάφον ἕδραχον Ακτορίδαο, 6s ῥά v. μαξονίδων πολυθαρδέἑορ ix πολέμοιο di ἀνιὼν, δὴ γὰρ συνανήλυθεν Hex,

• βλήμενος ἰῷ κεῖθεν im” ἀγχιάλου θόνεν ἀντῆς..

| 916 οὐ μέν Όην προτέρω ὅτ᾽

ἐμέτρεο». ἧκε γὰρ αὐτὴ

Φερσεφόνη φυχἠν πολυδάκρυον ᾽Ακτορίδαο :Λιόσομένην τυτθόν περ ὀμήθεας ἄνδρας! ‘ἰδέσθαι. φύµβου; δὲ σεφάνης ἐπιβὰς σκοπιάξεθ νῇα,’ —— - voiog ἑὼν, olog πόλεμόνδ᾽ ἵεν’ ἀμφὶ δὲ. καλὴ 920’ τετράφαλος φοίνικν. λόφῳ ἐπελάμπετο πήληξ. καί Ó ὁ μὲν αὖτις Büvvs μέλαν ζόφον’ ol δ’ ἐσιδόντες Φάμβησαν ’ τοὺς ὃ᾽ ὦρσε θεοπροπέων ἐπικέλόαι ᾽αμπυκίδης Ἰάόψος, λοιβῇσί τε μειλίξασθαι. of δ’ ἀνὰ μὲν κραιπνῶς λαΐῖφος σπάσαν, ix. δὲ βαλόντες 925 πείσματ᾽ ἐν αἰγιαλῷ Σθενέλου τάφον ἀμφεπένοντο, . χύτλα. τὸ οὗ λεύοντο, καὶ ἤγνισαν ἔντομα μήλων. ἄνδιχα δ᾽ αὖ χύτλων νηοσόόῳ ᾽Απόλλωνι - βωμὸν δεἰμάμενοι; ui ÉgAeyov* dv δὲ xol Ορφεὺς | 0 θῆκεο Λύρην’ ἐκ τοῦ δὲ 4ύρη πέλει οὔνομα χώρφ.’

930

Αὐτίκα δ᾽ οἵ y’ ἀνέμοιο καταόπἑρχοντος ἔβησαν

vij. ἔπι. καδδ᾽ ἄρα λαΐφορ ἐρυσσόάμενοι τανύοντο΄- | E πόδας ἀμφοτέρουρ’ ἡ ὃ᾽ ἐς πέλαγος πεφόρητο ἐντενὲς, ἠῦτε τίς τε δι᾽ ἠέρος ὑψόθι κίρκος « ταρσὸν ἐφεὶρ πνοιῇ φέρεται τοχὺς, οὐδὲ τινάσσει

914. θάμεν Med.

915. ἀνεμέτρεον Schol. uterque, unde receperunt Steph. Hoelzlinus Shaw., sed codd. et edd. veteres o- mnes habent £c ἐμέερεον, quod cum Brunck. et Beck. revocavi.

916. µέγαν vulg. µέλαν Vatt. k. C. D. Regg. quatuor, Med. Guelph. Vrat. Vind, quod recte praetulerunt Brunck. Beck. Nigrum colorem o- mnibus rebus inferis tribui notissi- “mum.— οὗ v’ Reg. A

. 922. Φοπροπκων Reg. A.

MS πίσµατ᾽ Med. — ἀμφεπέμον-

o Flor.

“926. χδύαντο Brunck. sine codd. propter sequens ἤγνισαν ; quasi non vidisset, et ἀμφεπένοντο praecedere, ἦγισαν conjecit Rutgers. var. lect. p. 10, quo non opus est; ἀγνίζειν est sacrificare, comburere, v. Musgr. ad.

| Soph. Antig. 196, quem neque πο”

ster locus fugit, et Jacobs. ad An-

thol. Pal. p. ,815.

928. ufjo’ ἔφλεγον conjectara de- dit Brunck. T quia Diis superis noB integrae victimae, sed partes tantum earum comburebantur. Sed quam- quam ita etiam in Vat. C. legitur,

non tamen cum Beckio recepi, nam

quum dicit μῇλ᾽. ἔφλεγον, non hoc icit poeta, integras oves combustas esse, sed per se intelligitur, de ii: partibus sermonem esse, quae com buri solebant; eodem modo loquitui 1, S302 s. et I1, 1172. — Praeterei pov ut rarius apud Homerum, it& apud Apollonium nunquam legitur.

929. ἐκ δὲ τοῦ. Steph. operarun errore, — ὄνομα Vrat. Vind.

930. φέρεται πνοιῇ Reg. A— φό geras. Vind,

|o d4 . 1 1

4ΑΡΓΟΝΑΤΊΙΚΟΝ B , 121

35 ῥιπὴν, εὐχήλοισιν ἐνευδιόων πτερύγεόθιν. ^

καὶ δὴ Παρθενίοιο ῥοὼς ἄλιμυρήεντος, -

ἀρηύτάτου ποταμοῦ, παθεµέτρεον, ᾧ ἕνι κούρη

4ηταῖς, ἄγρηθεν ὅτ᾽ οὐρανὸν εἰδαναβαίνει,

ὃν δέµας ἰμερτοῖσιν ἀναφύχει ὑδάτεσσιν. — Μ0 νυκτί τ ἔπειτ) ἄλληκεον ἐβιπροτέρωσε θέοντες,

Σήόαμον αἰπεινούρ τε παρεξενέοντ᾽ Ἐρυθίνους, -

Κρωβίαλον, Κρώμναν τε, καὶ ὑλήεντα Κύτωρον.

ἔνθεν ὃ᾽ αὖτο Κάραμβι» ἅμ᾽ ἠελίοιο βολῇσιν

γνάμψαντερ, παρὰ πουλὺν ἔπειτ ἤλαυνον igetpoig 945 αἰγιαλὸν, πρόπαν ἦμαρ ὁμῶς, καὶ ix” ἥμαῖι νύκτα. —

C μὐτίκα δ᾽ ᾿ἀσσυρίης ἐπέβαν χθονὸς, ἔνθα Σινώπην,

θυγατἑρ᾽ ᾽Αόωποῖο, καθίόσατο, καί ol ὀπαόσε |

παρθενίην Ζεὺς αὐτὸς ὑποῦχεσίῃσι δολωθείρ.

δὴ γὰρ ὃ piv φιλότητος ἐέλδετο φνεῦσε δ᾽ Oy’ oot 95) δωσέµεναι, ὃ κεν͵ ᾖσι μετὰ qoaciv ἰθύσειεν. —

7 δὲ 6 παρθενίην ἠτήσατο κερδοσύνῃσιν. -

:ᾧς δὲ καὶ ἀπόλλωνα παρήπαφεν, εὐνηθῆναι — c

’ Ld

905. εὐκήλῃσιν Brunckius nescio id agens ex uno Reg. D. recepit, cun eo. Beckius, unde in lexica migravit error, Apollonium femi- ο εὐχήλη uti. Nihil falaius; Apol- ius ubiqué εὔκηλος communi ge- ιο habet. III, 769. IV , 61. 1249, illa unius libri lectio ex 1requen- ima terminationum 049: et ‘goi fusione nat& est, de qua vid. ad i128. Itaque deleatur in lexicis. — ερύγεσιν Med. πτερύγεσσι Vrat.

906. εἰσαναβαίνῃ Ref. .B. Med. elph. Vrat. Vind. s/. vd urn

907. E. et suprascr. in, Reg. À. Sed Icativus recte se habet ut I, 1100,

eadem est varietas. I9. ἀναφύχει ἱμερτοῖσιν Vrat. ιᾱ, —ὑδάτοισι Guelph.

Μο. ἄληκταν Vat. B. Reg. E. Flor.

ib. Basil. — ἐπὶ προτέρωσε Vrat. .

inck. Beck.

M1. παφεξερέοντ᾽ Reg. Α. — 42. Κρωβύαῖον Vat. d C. — Hunc sum. laudant Steph. Byz. s. v. φβίαλος, Eustath. ad Il. p. 274 ed. . et Etymol. M. p. 541, 56. 43. ἐνθάώδε αὖτε mele et sine d. Steph. Hoelzlin. Shaw. ἔνθα

D 9

à” αὖτο Med. a m. 1. et edd. vett. ἐνθάδ᾽ αὖτε Vatt. A. B. C. D. Regg. A. B. ὄνθ) αὖτε Reg. E. ἔνθεν διαῦλε Vind. ἔνθεν Ó’ αὖτε Med. a m. 2. Reg. D. Guelph. Vrat., quod . recte. receperunt Brunck. Beck. —— Κάραβιν Vind. et Vrat. a m. 1. 944. πολὺν Vind. . | . 945. ὁμῶς καὶ ἐπ. ἤματι Vat B. Guelph, et edd. usque ad Brunck. ὁμῶξ im fuot. Vatt. A. C. D. Med. Vrát. Vind. ὁμώς ἐπὶ ἥματι Regg. quinque, unde Brunckius ex conjectu- r& dedit ὁμώςρ vr ^ ἐπὶ ἥματι, quod recepit Beck., sed improbant Herm. ad Orph. p. 733 et Gerhard. p. 189, ille propter hiatum, quem ferri posse vidimus supra ad Jl, 660, hic quia nullà librorum auctoritate nititur. Uterque vulgatam probat, quam et o in textu exhibui, ut a conjecturà abstinerem , sed quum illud καί a tot

libris absit, ita potius legendum pu- . |

y, e

to: πρόπαν ἦμαρ ὁμᾶς, ἐπί v! Tjua-. τι νύκτα. Facile T postI excidere potuit, hinc reliquae turbae ortae sunt.-— Post ὁμῶςρ comma non po- nere debebam, sed posui, ne ὁμῶς K cum sequentibus male jungatur, ut vulgo fit commate ante 99€ posito.

132

hi

APDITONATTIKAN B.

ἴέμενον, zovauóv ε ἐπὶ τοῖς “Avv: οὐδὲ μὲν dy τήν y6 vig ἱμερτῇσιν àv ἀγκαίνῃσι δάµασσεν.

• 955 ἔνθα δὲ Τρικκαίοιο ἀγανοῦ. 4ηϊμάχοιο viég, «{ηϊλέων vs wol «4«ὐτόλυκος Φλόγιός τε, τήμόσδ᾽ Ἡρακλῆορ ἀποπλαγχθέντες, ἔναιον’ ’ ot ῥα τόθ’, ὡς ἐνόησαν «ἀριστήων στύόλον ἀνδρῶ (4, σφᾶς αὐτοὺρ νημερτὲς. ἐπέφραδον ἀντιάσαντες’ 960 οὐδ’ ἔτι μιμνάξειν ‘Βέλον ἔμπεδον, ἆλλ᾽ àv νηῖ “4ργέσταρ παρᾶσσον ἐπιπνείοντος ἔβησαν. . . τοῖαν. δ᾽.. ὁμοῦ µετέπείτα θοῇ πεφορηµένοι αὕρῃ Λεῖπον “Avv ποταμὸν, Λεῖπον à ἀγχίῤῥοον Ἶριν, ἠδὲ καὶ ᾿4σσυρίης πρόχνσιν q9ovóg: ἥματι ὃδ᾽ αὐ

954. ἱμερτοῖσιν Vatt. A. D. Regg. A. D. E. — ἐν emittit Guelph. Brub. Basil. — ἀγκύνῃσι Flor. Brub. Basil.

955. Τρικαίοιο Vat. B. Τρικµαίοιο Vat. D. Τριηκαίοιο Vrat.

956. dioyíog vulg. Accentum in antepenultima ponunt. Vrat. (et alii fortasse codd.) Brunck. Beck.

957. τῆμος, 09’ Ἡρακλῆος ἀπο- πλαγθέντες, ἔναιον vulg. sine nexu, quem restituere conatus est Brunck. &dmodum violenta conjectura «e

. Sia 70nocv reponens. Melius Beckius,

r4

codicum Regiorum vestigiis insistens, quorum Α. et marg. B. habent dro»

.πλάγχθεν παρέναιον, D. άποπλα-

χθέντερ παρέναιον, rescripsit: «ἀπέ- πλαγγθεν, παρέναιον. Sed neque

. hoc verum videtur; primum enim de-.

betur codicibus Regg., quibus in e- jusmodi rebus minima fides habenda, quoniam saepe conjecturis ad versus sanandos interpolati inveniuntur (cf. Gerhard. p. 49), deinde παραναίω ab epicorum usu prorsus sejunctum est, et si in usu esset, tamen παρά h. |. plane otiosum, foret; postremo displicet constructio ὅτε αἀπεπλάγ- £$950x», cujus loco necessario poeta participio: uti debebat et aliis locis usus est, ut I, 316. 1325. Itaque in 00’ potius, quod supervacaneum est, vitium quaerendum est, et uni- ce vera videtur emendatio Gerhardi, qui.p. 49 τῆμος 09’ in τῆμόσδ) mu- tavit, quod sensui ita satisfacit, ut in textum receperim. .

958. vor Flor. .

959. egg displicet Spitznero de

vers, her. p. 190, quia et Ap: et reliqui hujus generis poeta per σφέαρ dicunt; sed pers est, σφᾶρ dici debuisse, quis versus collocatum est. Est ο: unicus Apollonii versus a &gà piens, neque apud Homerum v

oc vocabulum versus initio p

960. οὐδέ τι Vrat. — 6£Ao: sit forma non Homerica, He ad Hymn. Apollon. 8 ὥδεν voluit, sed vulgatam recte

. Gerhard. p 90 s. ;

961. zaQ’ docov vulg. et M. p. 136, 26, ubi hic versus tur. Conjunctim habent Regg E. Brunck. Beck. Dl

962. Λίπον ὃ᾽ Mel, Vrat — ἀγχίρσον Reg. C. Brunck. — Etsmol. M. 475, 43 auctor mine non ,addito haec verba | ποταμὸν cyríQQoov Ἶριν, ul qu& per errorem excidisse | cuum est.

963. Schol. Flor. ad hunc v πρόχυσιν. Ασσυρίας: explicans habet: og καὶ ἐν τοῖς ἑπάνω

«λεῖπον “Alvv ποταμὀν, . | à’ ἁλιμυρέα χώρα ‘“Ασσυρίης ἀνέχουσαν dz

. tU vos. ’ Eadem fere Schol. Paris., qui

rius hemistichium omittit, superioribus haec non leguntur ulfestum est, haec ad nostrum pertinere. et ad priorem, recen referenda esse, Scholiastas ve

.80 de loco.superiore cogitasse

terum versum, ut nunc legit

΄

. . M

ν ] 2

.

.

Li

ji

| APTONATTIKAN B. 965 γνάμψαν ᾽Αμαζονίδων ἔκαθὲν Λιμενήοχον ὄκρην.

193

Ἔνθα ποτὸ προμολοῦσαν ᾽Αρητιάδα Μελανίαπην ἤρως Ἡρακλέης ἐλοχήσατο, καί ob. ἄποινα Ἱππολύτη ζωστῆρα παναίολον ἐγγυάλιξεν | ἀμφὶ κασιγνήτης’ ὁ δ ἀπήμονα πέμψεν ὀπίσσω.

970 τῇς ot 9»’ iv κόλπῳ, προχοαῖς ἔπι Θερμώδοντος, κέλσαν, ἐπεὶ καὶ πόὀντος ὀρίνετο νιόδομένοισιν. τῷ. δ᾽ οὔτιρ ποταμῶν ἐναλίγκιος, οὐδὲ ῥέέθρα -

1000” iml γαΐῖαν ἴησι magit ἔθεν ἄνδιχα βάλλων. τετράπις slg ἑκατὸν δεύοιτό xsv, εἴ τις ἕκαστα

οαΐοα habuit. Dionys, Perieg. 772 τος δὲ µετ ᾽Ασσυρίης αρὀχνσις Ἰθδονὺς ἐκτεταννόται.

96δ.. Αιμενήοχων suprascr. ο

| Guelph. Άιμενίοχον Schol. Paris.

Hec cum quatuor proximis versibus laudat ‘Tzetz. ad Lycophr. 1327. 966. προμιλοῦσαν Quel h. 969. αμφικασιγνήτης Vatt. C. D. — zéunt» Reg.À. .. ϱ71.. νιδοµένοισιν Med, 972. ἐναλίγγιος Guelph. | D 978. ἆλαδε pro ἄνδιχα Vat. B. 974. πετράκις Vind. 975. πεμπάζει Reg. A. 976. κατανείσεται vulg. ut sém- per. »xezerícctra: Regg. quatuor, Guelph. Vrat. Vind. Brunck. Beck. 977. ᾽4μαξόνεια Reg. Λ. | 978. γαΐαν ‘ἔνδοθι Vrat. | 980. ἄλλῃ Brunck. errore typothe- tae ut videtur. mE | . 981. εἱλήσσεται Flor. Brub. Basil. 982. πέρας Regg. tres. — νώνυμοι Vat. B. Regg. quinque. — ἕασσιν Guelph. E

975 πεµπάξοι᾽ µία ὃ᾽ οἵη ἐτήτυμυος ἔπλετο πηγή. ἡ μὲν τ i£ ὀρέων κατανίσόσεται ἤπειρόνδε. .ὑψηλῶν, & το φασὶν ᾽άμαζόνια κλείεσθᾶι. ἔνθεν ὃδ᾽ αἰπυτέρην ἐπικίδναται ἔνδοθι γαΐαν ἀντικρύ’ τῷ καὶ ob ἐπίστροφοι εἶσδὶ κέλενθοι” 090 els) δ᾽ ἄλλυδις ἄλλη, ὅπη χύρσειξ μάλιστα :ἠπείρου χθαμαλῆς, εἱλίσσεται’ ἡ μὲν ὄπωθεν, ἡ δὲ πέλας’ πολέες δὲ πόροι νώνυμνοι ἕασιν, Gear ὑπεξαφύονται’ ὁ δ᾽ ἀμφαδὸν ἄμμιγα παύροις Πόντον ig ᾿4ξεινον κυρτήν ὑπερεύγεται ἄχνην.

983. ὅπῃ Med. à m. 1. — vxt£a- Φέωνται Regg. A. E. — axaveag Guelph. Hoerstel. E

984. πόντου Flor. — εὔξεινον Guelph. — κυρτὴν ὠπερεύγεται ἅ-, κρην vulg. ὑπερεύγεται Vatt. A. C. D. Rege. quinque, Med. Guelph. Vrat. Vind., quod confirmatum Schol. Flor. explicatione recte receperunt Brunck. Beck. Sed ita nondum sa- natus est locus, et maxime probo Ruhnkenii conjecturam, Ep. crit. p. $936 ἄκρην in ἄχνην mutants, in quam et Wakefield. incidit. Nam

. primum quomodo accusativus ἄκρην

ab ὑπερεύγεσθαι pendere possit non , video, nam IV, 631 est ἐπερεύγεταες — deinde quod sit illud Ponti promonto- rium, sub quod Thermodon se effun- dit, nemo facile dixerit; postea qui ἄκραν vocaverit κυρτήν, scio nemi- nem, de fluctibus illud adjectivum e£. - Homerus saepe usurpavit, et Noster .

.11, 581. Denique rem conficit colla-

tus & Rubnkenio Dionysius Perieg., diligentissunus Nostri unitator, qui

124

985 καί v9 κε δηθύνονέες, ᾽Αμαζονίδεσσιν t

4ΡΓΟΝΑΤΤΙΚΩΝ B.

μίξαν, |

ὑσμένην, καὶ Ó’ οὔ xev ἀναιμωτί y’ ἐρίδηναν, (οὐ γὰρ ᾽άμαξονίδες. μάλ᾽ ἐπητέες, οὐδὺ θέμιστο “τίουόαι πεδίον «4οιάντιον ἀμφενέμοντο” ἀλλ᾽ ὄβρις στονόεσσα καὶ ᾿4ρεος ἔργα μεμήλει” 990 δὴ γὰρ καὶ γενεὴν ἔσαν ᾿4ρεορ ἁρμονίηρ τε Νύμφης, 5 v ᾽Αρηϊ’ φιλοπτολέμους τέκξ κούρας ἄλσεος ᾽4πμονίοιο κατὰ πτύχας εὐνηθεῖσα ‘): ’ . & μὴ &g’ ix α4ιόθεν πνοιαὶ πάλιν ᾽Αργέσταο ἤλυθον’ ol δ᾽ ἀνέμῳ περιηγέα κάλλιπον ἄκρην 995: ἔνθα Θεμισνύρειαι μα[όνερ ὠπλίξοντο. -

cum v. 300 et 981 ἐρεύγέται et ἆπε- ρεύγεται ἄχνην dixit, tum ,v. 693 Ev£elvov ποτὶ χεῦμα θοὴν ὠπερεύ- «γεται ἄχνην, qui versus quin ex no- “stro fluxerit dubitari vix Praeterea tam similis. est litterarum ductus in vocabulis ὄκρη et ἄγνη, ut confundi facillime potuerint. ἀπερεύγεται quod voluit Ruhnk., et

’ Wakefieldii ἐπερεύγεται meliorum li- .. vero propter adjectivum περ . mutatione opus esse dicit Br

brorum lectioni cedere debuit. 987. ἐπήτιες Reg. D.

Mp “Agsmg Vrat. — μεμήλει pro

vulg. µέμηλε reposuit Brunck. pro-

ope emp orum rationem, sequente

kio, i idque sane propter duqevé-

povco et ἔσαν necessarium videtur,

et facilis. erat corruptio: & transiit,

ut saepe, in » finale (μέμηλεν ha-

bent Med. Vrat.), quod deinde o-

missum est. . —

-. 992. ἆλσος Flor. - ^5 xpovioio

Regg. À. K., quod receperunt Brun-

ckius e£ Beckius, quamquam prae-

ter exiguam hanc unius libri aucto-

ritatem (nam Α. et E. unius instar

habendi sunt) nihil istam lectionem

commendat, nisi quod Schol. ad v.

873 Doeantis fratrem Alcemona vo-

€ant. Sed facilius credas hoc Scho- liastarum loco 44 in 4 mutandum esse, quam nostro loco errorem iü tot libros, irrepsisse, quibus accedit » praeterea Steph. Byz. 8. V. κμονία, qui ex nostro loco ᾽κμόνιον cog laudat. :

998. ἄρ ἐκ omittunt Vatt. A.C. D. Vrat. Vind. ἄρ᾽ deest in Regg. quin- wn quos secuti sunt Brunck. et Beck.

ed s uw] ἄρα adeo. frequentatum

potest. ᾿

Sed.

re nolle.

est et Homero et Nostro, u

ata persistam. — Ado yegrói 5 go xj 0 Vrat. ix ὅ ᾽ mar — ἀκτήν ex conjectüra ded ckius, obsequente Beckio; j huic loco non apta est; c: necessarium , quum de, proi ‘Themiscyreo sermo sit, in « satos esse Argonautas docet 970, ad quos hic respicitur

miror eum, qui suprà v. .984 ἄκρην tulerat, hic περιηγέα Imo propter hoc vum ἄκρην necessarium e: quod Apollonius de rebus rotundis adhibet, ut HI, 13 nulis, 1032 de scrobe,. 1365

. IV, 950 de pila, quo tande

id de littore dici potest?’ Q ro confert I, 559 οἱ δ” ὅτε « φος περιηγέα πάλλεπον (xut quoque ἄκρην scribendum - quod saepius in ἀχτήν corru) dimus supra, haud vero contri terea etiani Άιμένορ re” aj quam ἀκτή, ut v. 965 Aug ἄχρην. :

΄ 995. Θεμισχύριαι vulg. me dicante, cui mederi .voluerui rii in: Regg. B. D. E. yé po vocem inserendo. Θεμιρκύ: Regg. Α. C. Θεμισχόρειαι t y$ Vrat. Vind. Brunck. Becl formam habet etiam Schol. P v. 999 et Etymol. M. p. 445, versum laudais, et conjectu! merat ’laylor. Lectt. Lys. p. 687. — ὁπλίζοντο Flor.

/APFONATTIKQ&N B.

/

125

οὗ yaQ: δμηγοφέερ µίαν ἂμ πόλιν, ἆλλ᾽ dvd yir. | πεκριμέναι. κατὰ φῦλα διάτριχα ναιεεάαόκον».. c. φόσφι μὲν αἵδ᾽ αὐτα), τῇσιν τότε κὀιρανέεσκεν Ἱππολύτη, νόόφιν δὲ 4υκάστιαι ἀμφενέμοντο, 000 νόσφι Ü ἀκοντοβόλοι Χαδήσιαι. ἥματι à ἅλλφ νυκτί τ᾽ ἐπιψλομένῃ χαλύβων παρᾶ γαΐαν ixovcp. Τοῖσι μὲν οὔτε βοῶν ἄροτος μέλευ οὔτε τις ἄλλη φυταλίὴ καρποῖο µελίφρονος οὐδὲ μὲν oi ys ποίµνας ἑρόήεντι vouo iv. ποιµαίνουσν. 005 ἀλλὰ σιδηροφόρο» σνυφελὴν χθόύα γατοµέοντες, ὦνον ἀμείβονται βιονήσίον, οὐδέ ποτέ σφιν΄ ’ ἠὼςρ ἀντέλλει καμάτων ἅτερ, ἀλλὰ πελαινῇ Auyvot καὶ saxy6i κάµατον βαρὺν ὀτλεύουσιν, — Τουρ δὲ μέτ᾽ αὐτίκ). ἔπειτα Γενήταίου -4ιὸρ᾽ ἄκρην 0/0 γνάμφαντερ, σώοντο παρὲξ Τιβαρηνίδα γαἴαν. | iv^ ἐπεὶ ἄρ κε τέκωνται vx ἀνδράσι τέκνα γυναῖκες, αὐτοὶ μὲν στενάχουσυν à λεχέεσσι πεσόντερ, | κράατα δησάµενοι’ val δ᾽ εὖ κοµέουσιν ἐδωδῦ ἀνέρας, ἠδὲ λοετρᾶ λεχώϊα, τοῖσι πένονται. -

5

997. àid τρίχα Brunck. Beckj ut

πεχριµέναε jungatur, pessime. Yid. am Ruhnk, ad.Hymn. Cer. 86. —

ετάεσκον vulg. Rectam forínam :

ent Vatt. A. D. Regg. C. D. elph. Vrat. Error ex simili ver- sequentis exitu videtur.

98. , δ᾽ αὖτε Vatt. A. C. δ. ’ «vct Med. (a prima manu, αὖαι cunda) Flor. Brub. Basil. — v76« ‘g. C.’ E. Brunck. Beck.

99. νόόφι Vatt. A. B. D. Regg. C. E. Vrat. Brunck. Beck. :

100. χαλήσιαι Ald. Brub. Basil |

dzlin. χαλδήσιαι Guelph. χαδή- y reliqui codd. omnes, Flor., Schol. que, Brunck. Beck., quod ‘confir- , etiam Plin. Hist. nat. VI, ὃ 8 nckio allatus, Hinc emendandi t Scholl. Paris. et Flor. ad II, 373, rum ille Χαλκοβία, hic Χαλυβία et, utrumque palaeographicis ra- ibus explicatu facile, et Steph. -, qui s. v. ᾷαδισία hunc versum at mutilatum.

202. μέλλει Vrat.

03; gorsedas 1 Med. Fer. Brub.

Ἱερὸν avc. ἐπὶ τοῖόιν ὄρος καὶ poiav ἄμειβον, .

Basil. In codd, Regg. “teste: “Brun- ckio vocabulum παροξύνετας, quos secutus est Beckius, male, v. Ατομά» de Áccent. p. 99.

; 1004. ἀερσήεντι Vrat. Vind. marg. Reg. A. — ποιρἐνόὀυσι Vind.

.. 1006. Dionys. Perieg. 1106 τῆς ἀποτεμνόμενοι βιοτήσιον dvo» ἔχουσιν.

1007. ἀνατέλ]ει Flor, — 9 Une pro ἅτερ Reg. A.

1008. Lgvii Med, ἠιγνύῃ Flor.

1009. τοὺσδε Brunck. Beck. sine libris male. |

1010. πράα Med. a m. 1. — s- κοµέουσιν vulg. Divieim . habent - codd. omnes (praeter Vat. B. et Med:) ed. Paris, Steph. Brunck. Beck.

1011. πέλονται éAÀ

“1015. Ἱερὸν δ᾽. T vulg. con- . ira metrum. ἹἹερὸν 9 αὖ Regg. A. B. ὃ᾽ omittit Reg. D., quem recte secuti sunt Brunck. Beck., natum est ex sequente Α, ut saepissime, e. c. I, 211. Supra etiam I, 179 solum αὖτε sine parücula δὲ transitui inserviens

120 | - 1 ͵ E

f

A4PTONA PTIKRN B.

Aq ἕνι Μοσσύνοικοὶ ὧν) οὔρεα ναιετάουσιν ]µόόσυναρ καὶ δ᾽ αὐτοὶ ἐπώνυμοι ἔνθεν ἕασιν ἀλλοίη Óà δίκη, καὶ θέσµια τοῖσι τἐτυκται. - 006a μὲν ἀμφαδίην ῥέζειν θέµις, ἢ vi δήµῳ, 1020 ij Ἡ ἁγορῇ, τάδε πάντα ὁόµοιρ ἔνι µηχανόωνταν ὅσόα δ᾽ ivl. μεγροις πεπονήµεθα,’ «sivo θύραί

4

ἀψεγέωρ µέσσῃσιν ἐνὶ ῥέξουσιν᾽ ἁγυιαῖρ.

! ovd. εὐνῆς αἶδὼς ἐπιδήμιος, ἀλλὰ, σύες Gig ! φορβάδες, οὐδ᾽. ἠβαιὸν ἀτυξόμενοι παρεύντας, 1025 μίσγονται χἀαμάδις ἕυνῇ. φιλότητι γυναικών. | αὐτὰρ iv ὑφίστῳ βασιλεὺς µόσσυνι θαάσσων i9elag πὀλέεσσι δίκωρ λαοῖσν. δικάζει mE | 6yévAtog. ἣν γάρ πού τι Βεμιστεύων ἀλίτηίαι, - ! Au p» κεῖν᾽ ἦμαρ ἐνικλείσαντες ἔχουσι..

1050

Τοὺς παρανιόσόµενοι, καὶ δὲ σγεδὸν ὄντιτι

νήσου ᾿4ρητιάδος, véuvov πλόον εἰρεσίῃσιν

05 3. 7 4 ον e 9 ἡμάτιου) Λλιαρή γαρ υπο

vidimus, ut αὖ I, 118. 211. — τοῖσι κε yaiav omisso ὄρος Guelph. | 1016. ΠΜοσσύνικοι Flor. — ναβε- τάουσιν Vrat. — Post hunc versum Brunckius, quem sequitur Beck., in- seruit eum, quem supra post v. 984

ejecerat , quod ferri fortasse posset, .si aut absque mutatione inseri posset,

aut sensus eum flagitaret. Sed et

mutari debuit, ut loco accommodare- .

tur ; ita enim eum h.l. acripsitBrunck.: δουρατέρυς πύργους ἐνπηγέας, ovb καλέουσε

et sensus.causa abesse optime potest; nam quod Brunckius dicit, poetam .- peregrino vocabulo µόσσυνας uti.

non potuisse, nisi antea quid signi- ficaret explicasset, ineptum est. Eo-

dem modo eo utitur Dionys. Perieg. ΄

766 et mox noster v. 1027. Itàque exulare jussimus versum Brunckia- num. ü

1017. Hic versus deest in Vrat., sed margini a manu’ sequiore adscri-

ptus est, Non aegre ferrem, gi ab-

esset.

1019. ἀμφαδίη Vatt. A. C. D.

Regg. quatuor, Med. Vrat. Vind.

quod receperunt Brunck. Beck. Sed uum error tam pronus esset ex con-

usione iota subscripti ef litterae 9$,

xvépag ἕλλιπεν aver.

de qua jam. saepius sermo recipienda erat. forma inauc apud alium scriptorem nul tur, nisi apud Nostrum I conjectura Brunckiaua, et a mol. M. 88, 36, ubi ex eod:

nata videtur , praesertim q

tim laudet Nostri IV, 344, ü δίην legitur. . Hac enim fo apud Homerum aliosque sen tur, et Noster utitur L, 47!

| 982. IV, 344.

1021. µεγάροισι. Guelph

. 1027. Δειείας Guelph.

1028. σε omittunt Vrat. V Brub. Basil r$ ejus loc Guelph. -

1029. μὲν Vind., sed μη gine.

1030. παραμειβόμενοι v legitur hoc tantummodo in marg. Reg. B. et fortasse in et, ex ed. Flor. in reliquas e lit. παρανεισσόµενοι habe Vind. παρανισσόµενοι Va D. Regg. quinque, Med., q recepit Beck. Miror Brur aliquando, ubi debebat, 1 non obsecutum esse.

1031. ᾿Αρτιάδος Guelph.

• 1032. δρ) Vatt..A. ο.

t

ἈΡΓΟΝΑ ΤΤΙΚΩΝ B.

fn καὶ vw? Όπερθεν ᾽Αρήϊον ἀῑσσυντα “|! ἐνναέτην νήσοιο δι᾽ ἠέρος ὄρνιν TÓovto, | 196 ὅς ῥα τιναξάµενορ πτἐρυγας κατὰ vía 9έουδαν .

^

123 |

qx’ ἐπί οἱ ατερὸν Ob: τὸ δ᾽ iv Λαιῷ stiosv ὤμῳ δίου ᾿Οἰλῆος’ µεθέηκε δὲ χερσὶν ἐρεμὸν - c. 7

βλήμενος’ οἱ δὲ τάφον ἁτερόεν βέλος εἰδορόωντές, καὶ τὸ μὲν ἐξείρυόόε παρεδριόων Εριβώτης, … . 1040 ἕλκος 0b ξυνέδησεν ἀπὸ ὄφετέρου κολεοῖο ’ —

λυδάµενος τελαμῶνα κατῄορον ἐκ δὲ φαάνθη

ἄλλος ἐπὶ προτέρῳ πεποτηµένος’ ἀλλά µιν ἥρως ““Εὐρντίδης ΚΚλύτιος, {πρὸ γὰρ ἀγκύλά τείνατο τόξα,

ἧκε δ᾽ ix’ οἰωνὸν ταχινὸν βἐλορ,) αὐτὰρ ἔπειτα

Li

*i. Vind. 4:697] marg. Vind. hinc perspi- αἱ erroris origó. —— . 1039. ἐξείρυσε vulg. Duplex 6, qud flagitht metrum, habent Vatt. À.D. Reg. B. Vrat. Vind. Brunck. ^ Βεος. —-Ερυβώτης vulg. Ἐριβώτης 4. Reg. Α. et fortasse reliqui Regg.

• codd., tacite enim Brunckius, et cum ! eo Beckius, eam formam reposuit, quam I, 71. 73 legerat, ubi eadem ’ varietas observata est.’ | | - 1041. Λυσσάµενορ Vind. — δ᾽ — ἐφαάνθη Brunck. sine libris nec mo- nito lectore. ‘Vid. ad Il, 1072. . 1042. Editores quum verba πρὸ γὰρ ἀγκύλα τείπατο τόξα parenthesi

inclusa putarent, offensi sunt prono- ’ | " enim hoc usitatissimum anacoluthon,

wüne ιν, quod cum sequente con-

structione non coire videbatur, quare

Brunckius ἀλλὰ μὲν ex conjectura reposuit, et v. 1044 xsv éx’, οἱώ- “scripsi£, quod praebent Regg. quatuor. Secutus est Beckius. Sed | àm haec emendatio Brunckio indubitàta videtur, tamen neque diia pl» ferri potest, neque illi librorum

" Regg. lectioni magna auctoritas est,

neque omfino mutandi causam esse . mox videbimus. Offensus est etiam Gerhardus p. 768., maxime vocabu- . lis αερὸ γὰρ ἀγκύλα τε(νἀτο τόξα,

quae ei .non solum otiosa sed etiam inepta videntur, ideoque locum sic emendandum putat: | . | dA” 0 μὲν ἤρως Εὐρυτίδης Κλύτιος πρόπαρ dy- κύλα τείνατο τόξα,

PT C

σσ 8. ooo on o cv G GF C C [4

1045 πλῆξεν’ δινηθεὶς δὲ Sofc πέσεν ἀγχόθι.νηόο. -

ὃ ἐπ “βέλορ.

The

olovóv. ταχινὺν

. Sed µιν non ad βέλος referendum

est, qued putat Gerhardus ,; sed ad avem, et verba illa desinunt otiosa e88e, sl cum sequertibus. communi parenthesi includuntur, ut feci. Id enim dicere vult poeta, Clytium prius tetendisse arcum sagittamque .emi- - sisse, quam pennam demittere posset avis.. Ad verum proxime accessit Matthiae obss. critt. p. 28, qui recte vidit jungenda esse verba ὦλλά µιν Ἶρως ἔπληδε, sed offensus particula

αὐτὰρ. emendavit αὐτίκ Paper » 1

une et ipsa inutilis est mutatio.

ex quo evraQ infertur, quamquam praecessit ἀλλά, post parenthesin

. facillime excusandum, quemadmodum

apud quosvis scriptores δέ post par- enthesin inferri adeo notum est, ut exemplis — afferendis ^ supersedere possim. Parentheseos signa, quam- quam melius abessent, posui, quo mágis perspicua sit constructio. — 1043. καμπύλα Flor. | | 1044. ἦκεν ἐπ᾽ Regg. quatuor. Brunck. Beck. — ταχυνὸν Vrat. Vind. Flor. Brub. Basil. . 1045. δυνηθεὶς Flor. Brub. Basil, — $o5g deest in Vrat. Vind. — ἐγγύθι Regg. quinque, quos secuti

.. Sunt Brunck. Beck. ut solent. —

38

Li

APPONATTIKOAN B.

τοῖσιν ὃ᾽ άμφιδάμας µυθήσατο, Καΐς 4λιοῖο.

» Ἀῆσος μὲν πέλας ἡμὶν ᾽αρητιὰς, ἴστε καὶ ο

»τούσδ᾽ Όρνιθας ἰδόντερ. ἐγὼ Ó’ οὐκ ἕλπομαι i

τα

Τόσσ0Ν. ἐπαρκέσσειν sig ἔκβασιν. ἀλλά τιν; ἄλλ

1050 ,,µῆτιν πορσόύνωμεν ἐπίῤῥοθον, sU x^ ἐπιχέλσαι ο: μέλλετε, Φινῆος usuvnuivoi dg ἐπέτελλεν, —— οὐδὲ ydo Ἡρακλέης,, ὁπότ᾽ ἤλυθεν ᾿4ρκαδίηνδε, »πλωΐδας. ὄρνιδαρ Στυμφαλίδαρ ἔσθενο Λίμνης » ὥσασθαι τόξοιδι, τὸ μέν «^ ἐγὼ αὐτὸς ὅπωπα.

1055 », ἆλλ᾽ Oye

1046. τοῖσε Flor. Brub. Basil. ᾿

1047. ἡμῖν Flor. Brub. Basil. -

1048. rovg Vrat. Vind.

1049. ἐπαρκέσειν Vrat. Vind. Flor.

• 1050; ἐπίροθον Brunck, Beck.—«i

y’ ex emendatione Brunck. Beck. ne.

εὖ κε cum indicativo constructum sit; sed μέλλετε versus causa pro µέλλη- 4e positum est, cf, ‘T’hiersch. Gr. gr.

p. 262. |

1051 | ol” «ἐπέτελλεν suspicatur Brunck. sine causa. Conjunctionis ὥς ita usurpatae exempla suppeditant Herrn. ad hymn. Ποπ. Cer. 172. 296.

416. Mitscherl. ad hymn. Cer. 137.

Schaef. ad Seph. Oed. Col. 1124.

Lobeck. ad Phryn. P 427. Sic apud Nostrum I, 848 érzi ἐκέλευεν Ἡρακλέης. Ἡ, 28 θεσμοῖς.

’ - γὰρ ὑπείξομε», og ἄγορεύεις.

1052. ᾿Αρχαδίην ys Vatt. C. D. Vrat. Vind., sed in hujus margine vulg. BEEN U . 1053. πλωάδας ex Grammatico-

rum testimoniis restitui jussit Ernest. -

ad Homer. Epigr. IX, cui obtempe- rarunt Brunck. et Beck. Sic sane legi& etiam Etymol. M. p. 731, 40 versum nostrum laudans, sed ita ad unum omnes consentiunt libri, ut non tantum Grammaticorum testimonio tribuendum putem, cui repugnant

• etiam Scholl, quorum uterque for- mam πλωῖδας tenet , et Seleucum at- que Charonem (χάρης Schol. Paris.) testes excitant, a quibus idem no- men adhibitum sit, fortasse quia non " ignorabant, ab aliis eas πλωαδας vo-

catas esse. — Στυμφαλλίδας Med.

& m, 2, (nam a prima ZrogaAM-

ó’ ἤνεον, og

χαλκείην πλατάγην ivi χερσὶ εινάσσῳ!

Ong habet) Στυµφαλίδος Re et Vind., unde Brunck. (et ZrvugnA(óog dedit, duplici commisso. Quamquam enim φαλίς & quibusdam lacus Y ut ab Apollod. II, 5, 6. Di IV, 13 et Schol. Flor. ad hu sum, aliter tamen audit testib vioribus, Στυμφηλίη Herod. ὠτυμφαλία Strab.VIII p. 567. yz. 8. y. Στύμφαλος, Ζει Schol. Paris., et ad aves potiu ad lacum h. |. referendum e: jectivum docet sensus, docet rum librorum lectio, docent et Etymol. M. s. v. Quod ver cam formam proprio Marte ré pessime fecit ; quamquam enim φηλος apud Homerum legitui 608 et apud Pausan. V, 10. Στυμφηλίη apud Herodotum, φηλίς tamen nullo usquam lo juscunque scriptoris legitur, i omnium 1ninime siue libris scr bebat. US 1055. πλαταγὴν vulg. πλε Vatt. A, C. D. Regg. quidam, Vrat., quod cum Beckio recepi, Paris. haec habet: ὁ μὲν οὖν διανὸρ τὴν πλαταγην ὀξύι φησὶν ἐν τῇ καθόλου βέλτι ἴσως, τὴν μὲν πλαταγὴν, «τὸν ὀξύνειν, τὴν δὲ πλαταάγην, τὸ : Δον, παροξύνειν. Arcad. de Α p. 105 καὶ τὸ πατάγη δέ τιν ρύνουσιν, ubi πλατάγη legendi detur. Itaque meliores libros tus sum, De Guelph. et Vin constat. Cum vulgata consen men Etymol. M. p. 674, 97, v versus laudatur. - |

1060

APDTONATTIKAN &-

υδούπει ἐπὶ σχοπιῇρ περιµήκεος aL δὲ φέβοντο —

Φτηλοῦ, ἀτυζηλῷ ὑπὸ δείµατι κεκληγυῖαι. — »19 καὶ νῦν τοίην «τιν ἐπιφραξώμεθα uiu? , . αὐτὸς ὃδ᾽ ἂν τοπαροιθεν ἐπιφρασθεὶς ἐνέποιμι. | »ἀνθέμενοι κεφαλῇσιν ἀερσιλόφους τρυφαλείας, »ἡμίσεερ μὲν igícost ἀμοιβαδὶς, ἡμίαεες 0b — — »δούρασί τε ἑυστοῖσι xol. ἀσπίσιν ἄρσετε via. »αὐτὰρ πασσυδίῃ περιώσιον ὄρνυτ ἀὐτὴν

άθρόοι, ὄφρα κολωὸν ὠηθείῃ φοβέωνται 1065. ,, νεύοντάρ τε λύφους καὶ ἐπῄορα δὀύραθ᾽ ὕπερθεν. /» 8l δὲ xsv αὐτὴν νῆσον ἱκώμεθα, δὴ τότ’ ἔπειτα. ».6ὺν κελάδῳ σακέεσσι πελώριον Όρσετε δοῦπον.” Ὃς ἄρ᾽ ἔφη πάντεσόσι à”. ἐπίῤῥοθος ἤνδανε µῆτις. dugi δὲ χαλχείαρ κόρυθας κεφαλῇσιν ἔθεντῳ, 1070 δεινὸν Λλαμπομένας, ἐπὶ δὲ λόφοι ἐδόείοντο

τα

^ 1056. δούρει Brub. Basil. — δ’ 4 ἐἑφέβοντο Vatt. A. C. D. Regg. qua- i4 — tuor, Vrat. Brunck. Beck. Vid. a II,

102. |.” " “ya αὐτὸρ Ó’ αὐτὸ πάροιθεν

103. ἐνθέμενοι Regg. A. Ο. — ἀεροιλόφος Vind. ..

: 1061. ἐρέσεε᾽ Med. a m. 1.

1062. ἄρσατέ Regg. A. C. E., quod tam exigua auctoritate receperunt Brunck. Beck. male, hic.etiam pejus, quod mox v. 1067 iisdem libris re- pur tibus ὄρσετε dedit. Utroque

meliores et plures libri futurum praebent, quod pro imperativo saepe pni notissimum est; neque transitus ic ab imperativo ad futurum admo- dum rarus est, cf. Soph. Antig. 84, vbi libri etiam variant, Virg. Aen. V, 308 sq. Hor. Od. II, 10, 22 s. cf. Bentl. ad Hor. Sat. I, 3, 74. In li- bris vero deterioribus imperativum repositum esse quis miretur ?— φρᾶ» έατε Reg. D. Quomodo a glossato- ribus profectus sit imperativus per- spici potest ex Guelph., ubi in textu est ἄρσετε cum glossa σχεπάσατδ.

1063. πανσνδίη vulg. πασσυδίῃ Vatt. A. C. D. Med. Regg. quinque, Vrat. Vind, Vid. ad I, 523.

APOLLON. RHOD. l.

λ

φσινίκεοι. καὶ vol μὲν ἀἆμοιβήδην ἐλάασκον . —, vol Ó’ αὖτ᾽ ἐγχείῃσι καὶ ἀσπίσι vi ἐκάλυψαν.

1064. φοβέονται Vrat. Vind. -

.. 1066. ἱκοίμεθα Reg. D., quod re-

ceperunt Brunck. Beck. pessime. O- ptativum hic, ne ferri quidem posse, - quisque videt, et mirdndum est, -

Brunckium conjunctivum hinc expu- lisse, quum tam saepe &’ »e cum con-

junctivo apud Nostrum legisset ut I,

695 εἴ xs» ἐπιτρέφητε, si commisc-

ritis. 1, 1319 / εἴ κ᾿ ἔτι παύρουρ.

ἐξανύσῃ. 1L, 174 εἴ κ ἐσθλοῖο xv-

βερνητῆρος ἐπαύρῃ. IL, 337. εἴ κεν

ὕληται. 11, 690 εὖ δ᾽ dy ὁπάσσῃ.

III, 909 εἶ xev ὁπάσσῃ. ΤΠ, 1005

εἶ κεσαώσης. —— 5 55— |

1067. ὄφσατε vulg. ὄρσετε Vatt.

A. C. D. Med. (ubi ὥρσετε α m. 1.) —

Vrat. Vind., quod iisdem de causis

recepi ut ἄρσετε v. 1062.

1068. ἐπίροθος Brunck. Beck.

1069. χαλκέας Guelph.

1071. Laudat Etymol. M. p. 85, 43.

1072. νῆ᾽ ἐκάλυψαν vulg. νῆα κάλυψαν Guelph., quod verum puto. In hac enim versus regione Apollo- nius augmentum abjicere quam apo- strophum admittere maluit, id quod et versus causa recte fieri perspicuum est, et ab eo factum esse ex multi- tudine locorum colligi potest. Nam omnes libri consentiunt in δεῦρο κάἄ- Atoow I, 666. ἐρευθήεσσα vétvxto

d.

190 -

1090

I,

δεῦρο κόµισσεν Ἡ, 146. βου]ῇοι τέ- τυκτο ll, 154. 1041. δαῖτα πάσαντο HB, 1177. τα φαάνθη ΤΠ, 1361. δαῖτα κάλεσ-᾽

σα 1V,

«ΡΓΟΝΑ (PTIRON A

óc δ) ὅτε τις περᾶμῳ πατοράψεται Soxlov ἀνὴρ, δὥματος ἀγλαῖην τα καὶ ὑετοῦ ἔμμεναι ἄλκαρ, 1076 ἅλλῳ 0’ ἔμπεδον. ἄλλος ὁμῶς ἐπαμοὶβὸς ἄρηρεν

dg ot γ) ἀσδπίοι νῆα συναρτύναντερ ἔρεφαν.

οἵη δὲ κλαγγἡ δηῖου πέλει ἐξ ὁμάδοιο

ἀνδρῶν πινυµένων, ὑπότε ξυνίωσι φάΛαγγερ, ποίη ἄρ᾽ ὑψόθι νηὸς ig Πέρα πίδνατ᾽ ἀὐτή, d 1080 οὖὐδέ τιν οωνῶν Ep ἐσέδρακον, dAV. ὅτε oe

χρίαψαντερ σακέθόσιν ἐπέκτυπον, αὐτίκ) .

οὗ y5

µυρίοι. ἔνθα καὶ ἔνθα πεφυξότες Αορέθοντο. ὥς ὃδ᾽ ὁπότε Κρονίδης zvxwsv ἑφέηκε χάλαξαν. ἐκ νεφέων dv& v! ἄστυ καὶ οἶχία, ταὶ δ᾽ ὑπὸ τοῖσι “1086 ἐνναέται κόναβον τεγέων ὕπερ εἰσαΐοντες ὤνται ἀκὴν, ἐπεὶ οὔ ὄφε κατέλλαβε χείµατος ὄρη’ «ἀπροφάτως, ἀλλὰ πρὶν ἐκαρτύναντο µέλαθρα” ὡς πυκινὰ πτερὰ τοῖσιν ἐφίεσαν ἀϊσσοντες | ὄψι uci & πέλαγος περάτης sig οὔρεα γαίης.

Τίς γὰρ δὴ Φινζος ἔην vóog, ἐνθάδε κἐλόαν

ὀνδρῶν ἡἠρώων Δεῖον ὅτόλον; ᾖᾗ καὶ ἔπειτα

^ , ποῖον ὄνειαρ ἔμελλεν ἐελδομένοισιν [κέσθαι;

Tügsg Φρίξοιο μετὰ πτόλ(ν ᾿Ορχομενοῖο | a Αἴης Bviovro παρ᾽ Αἰήταο Κυταίού, -

7T27. ἀμφοεέροιαι κεάσθη TI, 104, ix δὲ φαάνθη M,

πάν-

807. fjBe κεώσθη IV, 1267.

Plurimi et optimi libri exhibent ἀλλὰ χέδασθ c» 1T, 195. ἑελδομένοισι φαάν-

θη II, 1285. δὲ τέτυκτο IV, 955. ἓ

ρ-

γα τελέσσας IV, 742. ἔργα πάμεσθε IV, 1321. τῆσδε φαάνθης IV, 1597.

Hoc tanto locorum numero commotus : “gon dubitavi etiam ex

paucioribus

. fibris restituere οὐδὲ δάµασσεν 1I, 29. αἱ δὲ φέβοντο II, 1056. ἄμμε ^ σάωσδεν ΤΠ, 523. οὐδὲ ᾿δύναντο Iii, 1249. 8? λάθεσθε IV, 1051. σὐδὲ ud- γησαν IV, 1395. οἱ δὲ πέ]ασσαν IV,

1

. et ex conjectura reponere χῦ-

.; µα κέδασσεν Il, 1189. πάντα τέ-

‘” φυκτο I,

πάρτα πέδασσαν II,

1126. ἔργα τέτυκτο IV, 213.

1127. Comparationem. ex Homero

ι η. XVI, 212 ductam monet Brunck.

— - λαταρέψεται Vind. Flor. B

• 1075. ἐπαμοιβὸν Reg. A. ἕπα βὴς Guelph. ag Shaw. j tac 1076. συναρτήσαντερ Regg. «

or.

1077. δίου Vind. — ví1e, Ge

• 1079. xivóvet! Shaw. — 71 phiod. v. 211 πηρύκων ὀπεκίδν λαὸν cry

1080. o90i τε Guelph.

1081. πεφύγότες Vat. B.

• 1085. ὑπερεισαῖοντες Flor. B Basil,

1086. oy; vulg. » quod ferri non est, cum accusativus necessarius

are σφε ex Regg. A. C. D. E.« franck. et Beck. recepi, —xarél Vrat. : Mor — 1087. µέλαθρον : αἱ Vatt, Α. & C. D. Repr Α. D K. Brunck, Beck.

1089. οὕατα γαίης Guelph,

1090. ἐνέποντο Vatt. A. p.c

κ 1

APCTONATTIKQN B.

181

6 Κολχίδα vj ἐπιβάντες, Uv” ἄδπετον ὄλβον ἄρωνται '

ῥπατρόρ’ ὁ γὰρ θνήσκὠν ἐπετείλατο τήνδε κἐλευθον.

| καὶ δὴ ἔσαν νήσοιο μάλα σχεδὸν ἥματι κείνῳ. ᾿

Ζεὺς à ἀνέμου Ῥορέαυ μένος κίνησεν ἀῆναι,

ὕδατι σηµάίνων διερὴν 600v ᾽ρκτούροιο”

αὐτὰρ Oy’ ἡμάτιος μὲν iv οὔρεσι φύλλ᾽ ἐτίναόσεν

τυτθὸν ἐπ) ἀχροτάτοισιν ἀήσυρος ἀκρεμόνεσσιν» .

. vuxtl δ᾽ ἔβη πόντονδε πελώριος, ὦρόε δὲ κὔμα

| αεκληγὼς πνοίῇσι” κελαινὴ δ οὐρανὸν ἀχλὺς

. ἆμπεχεν, οὐδὲ zx ἄδτρα διαυγέα φαίνετ᾽ ἰδέσθαι

05 ἐκ νεφἑών, όχοτόεις δὲ περὶ ξόφος ἠρήρειστο.

| οἳ à” ἄρα µυδαλέοι, στυγερὸν τροµέοντες ὄλεθρον,

| vigsg Φρίξοιο φέρονθ) ὑπὸ κύμασι» αὕτως,

! [oría δ᾽ ἐξήρπαξ᾽ ἀνέμου μένος, ἠδὲ καὶ avrog

vja διώνδιχ᾽ Eats τιναόσομένην ῥοθίοισιν. ‘. uL Ι0 ἔνθα d^ ὑπ ἐννεσίῃσι θεῶν πἰσυρές περ ἐόντες Σδούρατορ ὠρέξαντο πελωρίου, οἷά τεπιλὸ — — ! ῥαισθείσης κεκέδαστο θόοις συναρηρότα γόμφοις.

«al τοὺς μὲν νῆδόνδε παρὲξ ὀλίγον θανάτοιο᾽ ᾿ φύματα καὶ ῥιπαὶ ἀνέμου φέρον ἀδχαλόωνταρ.

d. Vrat. Vind. Satis mira tot li- rum discrepantia, quae vix pro ro errore haberi potest, sed quid eat nescio. -

95. d&Qowro ex emendatione ick. Beck., quia conjunctivus, ie tunc era£ de his rebus opinio, soloecus videbatur. Vid. ad I, 17.

96. θνήῄσκον Vind, —ἐπετήλατο r. Brub. Basil.

97. ὕδασι Vrat.

[100. ἡμώτιρ Med. a m. 1.

1101. ἀείσυρος Vat. B. cf. Ruhnk. , crit. p. 171. 299. | [105. οὐρανόθεν Reg. Α. ,
1102. £ógo» Reg. Α. — ηρήρειτο tt. A. C. D. Med. Vrat. Vind., quam mam alibi me legere non memini.
1103. κύµατι Vrat. — αὔτως unck. sine libris ut supra v. 880.
1104. ὀὑπεξήρπαξεν Guelph. — τωρ Vat. C. αὐτὴν ex conjectura unck. Beck., quod sensus quidem, 188 non est necessarium ; sive enim ὶ αὔτωρ vertas etiam pari modo, e jungas καὶ ἀὔτως τινασσομένην,

quae vel sic jam (1. e. ante vela di- repto) quassabatur, utrumque et vo- cabulorum illorum usui et loci sensui accommodatum esf. Neque in eo of- fendendum esse, quod αὕτας verau praecedente jam legitur, ejusmodi enim repetitiones jum saepius inve- nimus, simillimum vero est 1I, 574 sq. At dixerit fortasse quispiam, illo

. ipso loco fretus, non posse utrumque -

versum in αὕτωρ exire, sed quem- admodui Ibi altero versu «9:5, al- tero αύτιρ legatur, ita h. l. priore versu αὕτωςρ scribendum esse, ne prorsus eaedem voces in fine ver- suum sint; neque is me acriter re- : pugnantem haberet. Hoc vero for- tissimo argumento aliquis uti possit contra eos, qui ubique αὕτως scri- bendum esse putant ut Buttmann. : Lexilog. Y p. 3á sqq. Sed rem in ambiguo relinquo. | 1110. ὑπαινεσίῃσι vulg. ὑπεννε- σίῃσε Med. Regg. D. E. ὑπ ἐννεσίῃσιε

Vatt. B. C. D. Regg. A. C. D. Guelph.

Vrat. Vind. Brunck. Beck. recte.

. 1111. ὀρέξαντο Vrat. Vind, ;

πι 12

192

A4PTONATTIKRN B.

| 111 αὐτίκα 0 ἑῤῥόγη . ὄμβρος ἀθέσφατοδ, 9s δὲ. πόντι ]καὶ νῆσον καὶ πᾶσαν ὅσην ἀατεναντία νήσου — | χώρην ἸΜοσσύνοικοι ὑπέρβιοι ἀμφενέμοντο.

τοὺς δ᾽ ἄμυδις κρατερῷ ͵ σὺν δούρατι κύματος ὁ

viijag Φρίξοιο μετ᾽ ἠϊόναρ βάλε νήσου |

νύχθ᾽ ὑπὸ λυγαίην’ τὸ δὲ uvolov ἐκ ἄ4ιὸς vóoQ

| 112 λήξεν Gu’ ἠελίῳ’

τάχα δ᾽. ἐγγύθεν ἀντεβύλησαν.

| ἀλλήλοις, ᾽4φγος «δὲ’ παροίτατορ ἔκφατο μῦθον. | Αντόμεθα πρὸς Ζηνὸς Ἐποψίου, οἵτινερ ἐστὶ 5» ἀνδρῶν, εὐμενέειν΄ τε καὶ ἀρκέόδαι χατέουσι.

1128

»πόντῳ γὰρ τρηχεῖαι ἐπιβρίσασαι ἄελλαι

|.» νηὸς ἀεικελίης διὰ δούρατα πάντα κἐδασσαν, νὰ ἕνι τειρόµενοι ἅμ᾽ ἐπὶ χρέος ἐμβεβαῶτες. | » τοὔνεκα νῦν ὑμέας γουναζόμεθ”, αἵ κε 3'9ησθ:

1115. νε Med. Ald.
1116. Post hunc versum vulgo hic . legitur: νῆσόν τ ἠπειρόν τε πε- gains ἀγχόθι νήσου. Sed legitur is in sólo Vat: B. (de Guelph. non constat) et in Med. a manu recen- tiori margini additus est, transiit ve- . ro ex Flor. in reliquas editiones. Verum a reliquis codd. omnibus ab- est, etiam a cod. Cardinalis Zela- dae, quem hic ut perpaucis aliis lo- , cis commemorat Flangini. Recte igitur eum ejecerunt Brunck. Beck. ‘Acute observavit Hemsterhusius, hunc versum in priori editione lectum esse, cui deinde poeta eos, quos nunc legimus v. 1116. 7, suffecerit , - as- sentientibus Ruhiükenio ep.’ crit. Ῥ. 278 et Gerhard. Lectt. p. 34.
1117. Μοσσύνικοι Flor. — καὶ Φπέρβιοι Reg. Α. Vind. |
1118. ἀντεβόλησεν Med. a m. 1. . - 1125. πόλι τε de τρηχεῖαι Guelph. πο πα 1126… δούρα Guelph. — ἑκέδασαν Flor. Brub. Basil. πάντ᾽. ἐκέδασσαν vulg., quod correxi ad v. 1072.
1119. Hic versus, quem et libri omnes habent et Scholl. oscunt, ‘sensum turbat, quia verbo finito ca- ret, nam quod. Scholl. dicunt, par-

ficipium ἐμβεβαῶτερ pro verbo fini-.

to positum esse, quo spectat etiam foe ἐμβεβήκαμεν in Reg. A., id ingdae graecae consuetudo non ad-

mittit, “‘T’riplici modo vitiun cari potest, nam aut versus ip ruptus est, aut excidit aliu eum versus, aut immigravit e3 recensione et delendus est. fuit sententia: Brunckii , qui ejecit, probantibus Beckio, kenio ep. crit. p. 278, Gerhard Sed his adsentire non possu! mum enim, vocabula praec vnóg ἀεικελίης. flagitare alic dentur, quod in sequentibus referatur ; deinde etiamsi hui sum e priore editione servat tamus, ne ibi quidem solus: ita legi, debebat versus aliqu; ui verbum finitum haberet, nxit etiam Gerhardus: “énénlopuev πατρὸρ κρυερῇα. τμαῖς. Quod cum ita sit, j non potest, quomedo: factum alter tantum horum versuum ii nostros immigraverit, alter ex “Accedit, quod non in qui modo libris versus ille compa is de quo ad v. 1116 sermo fi in omnibus legitur. Itaque hv sum jure tenendum judico, mendam aliquam in ipso latei versum sequentem librarioru pa omissum puto. -

1128. ἡμέαρ Med. –πίθοι À., sed πίθοισθε in marg. tí etiam Ἠεσσ. C. E., quod rec: Brunck. Beck. male. Vid. ad

eb κε πίθηῃαι Hom. Il. I, 20;

APDONATTIKSN 8. 183 » δοὔναι ὅσον 8 εἴλυμά περὶ χροὸς 90b κοµίόδαι 1130/,, ἀνέρας οἰκτείραντας ὁμήλικας iv κακότητι. ο} ἀλλ) [κέτας ξείνους «4ιὸρ εἴνεκεν αἰδέσόασθε [ο Ἀεινίου, Ικεσίου τε’ 4ιὸρ.δ ἄμφω ἰκέται vs κ καὶ ξεῖνὸι ὁ δέ που καὶ ἐπόψιος ἄἅμμι τέτυχται.« ο πὸν δ’ avv! Αἴαονορ vióg ἐπιφραδέως ἐρέεινεν,

1195 μαντοσύνας Φινῆος ὀϊσσάμενος τελέεσθαι; .

Ῥαῦτα μὲν αὐτίκα πώντα πἀαρέξοµεν εὐμενέοντὲς.

| » ἆλλ᾽ ᾿ἄγε uot πατάλεξον. ἐνήτυμον, dg ποθι γαίης o» velste, -παὶ χρέὸς οἷον €xelo ἅλα νεῖσθαι ἀνώγέι., -

» αὐτῶν 9’ ὑμείων ὄνομα κλυτὸν ἠδὲ γενέθλην. €,

11449 — Tov δ᾽ “ἄργος’ προδέειπεν ἁμηχανέων κακύτητι:

»Αἰολίδην Φρίξον vw’ ἀφ᾿ Ἑλλάδος Αἶαν ἰκέσθαι ,ürQsxéeg δοκέω που ἀκούετε καὶ πάρος αὐτοὶ,

[ὴ Φρίξον, ὅτις ατολίεθρον ἀνήλυθεν ἰήταο | ».Χριοῦ ἐπεμβεβαῶς, τόν ῥα χρύσειον ἔθηκεν 446 ,, Ερμείας κῶας δὲ καὶ εἰσέτι νῦν xsv ἴδοισθει υτὸν μὲν ἔπειτ ἐῤῥεξεν ἐῇς ὑποθημοσύνῃσιν |

993. XXIII, 82. Od. b ero αἵ xs

αίθηται Tl. 1, 490. XI, 7

1130. εἴλημα Steph. . αἱδήσασθε Arat. Vind. - . émipgaüimg προσέεικεν

. óiadpevog Vrat. Vind.

1137. eg x60. Regg. A. B.. E.

ἔκκοθι Reg. D. ὁππόθι ex emenda-

tione Brunck. , quod contra librorum consensum recipere nolui, quamquam fateor, me mirum illud ὤρ ποθι alibi uon legisse. 1198. oxào Vat.B. .. 1144. Hue Vrat… 1145. Ἑρμείης οὐ hic et IV, 121 libris invitis, sed. obsequente Fortasse formam epicam se e ll ratus est, ignorans, Ερ- Bag apud Homerum vbique legl, vero ‘Eousíne n ue Homero ia usu fuisse, neque alii cuiquam tPicorum, cf. Schaefer. ad Hesiod.

» Dvblo ix πάντων Κρονίδῃ 4. καὶ µιν ἔδεκτα 4ἱήτηρ μεγάρῳ κούρην τὸ ob ἐγγυάλιξεν — |» Ἀαλκιόπην ἀναάεδνον ἐὐφροαύνῃσι váoto. ars υτῶν ἐξ ἀμφοτέρων εἰμὲν Φένος. es

L

) μὲν Ίδη

Op. 68. — — ἴδησθε Vatt. A, B. C, D,

g. Α. C. D. Med. Guelph. Vind, Flor. Brub. Basil. Optativus, quem reliqui codd. et editiones inde a Pa-

‘xisina exbibent, unice verus est. — -

Post hunc versum vulgo legitur ia, 1 est infra v. 1270, recte h.l. a

iranckio ejectus. Nam neque hujus

loci sensus postulat, ut locus indice- tun ubi vellus videri possit, quod - putat Beck., neque Apollonii est, versus eosdem Homerica ratione re» | “M quod supra jam monitum est.

raeterea h. l, Scholl. huno versum ai- lentio transeunt, infra eum commemao-

Fat Schol Flor. Itaque certissimum -

videtur, eum a librario quodam expli- cationis causa margini iptum deinde in textum irrepsisse, quod idem factum vidimus in fine libri pri-

mi et II, 381, videhimus infra IV, 848.

1146. ὑποθημοσύνῃσιν Med.

MA αἀαΡΓΟΝΑΦΤΙΚΩΝ B.

οἡμεῖρ δ᾽ αὐτίκα πατρὸρ ἐφετμάων | ἀλόγοντες | » νεύμεθ᾽ ἐς Ὀρχομενὸν φτθάνων ᾽4θάμαντος ἔκητι. »&l δὲ καὶ οὔνομα Δήθεν ἐπιθύειρ δεδαῄσθαι, 115 nts Kuzlecogog πέλει οὔνομα, τῷ. δέ τε Φρόντις τῷ δὲ Μέλαρ’ ἐμὸ ὃ αὐτὸν ἐπικλείοιτό x8v άργον j| Ἓδς gde’* ἀριστῇερ dà συνηβοΜο κεχάροντο . | καὶ ὄφέας αἰμφίεπον περιθαµβόερ. αὐτὰρ Ἰήσων EE Li: κατὰ μαῖραν ἀμείψατο τοῖσδ᾽ ἐπέεσσιν. 116 »H ἄρα δὴ γνωτοὶ πατρώϊΐοι ἅμμιν ὀόντερ d ; λίσσεσθ᾽ εὐμενέονεαρ ἐπαρκέσσαι κακότητα. »Κρηθεὺρ γάρ Ó’ ᾿4θάμας το κασίµνητοι γεγάασιν. i» Key95gog δ᾽ υἱανὸρ ἐγὼ σὺν τοῖσίδ ἑταίροιρ ; Ἑλλάδος ἐξ αὐτῆρ νέομ’ bg πόλιν «ἴήταρ. : 1165 ἀλλὰ τὰ μὲν καὶ ἐσαῦτις ἐνίφομεν ἀλλήλοισιν | »viv δ᾽ ἔόόασθε πάροιθον ὑπ ἐννεσίῃοι 0’ oio i» ἀθανάτων ἐς χεῖραρ ἐμὰςρ χατέοντας ἰκέσθαι — ^ Ἡ δα, καὶ ix vgog δῶκε σφίσιν εἵματα δῦναι. | πασσυδίῃ δ᾽ ἤπειτα κίον μετὰ νηὸν ᾿άρηας, 1170 A Ἱρευσόμενοι: περὶ ὃ) ἐαχάρο. ἑστήσαντο

| eor 9ivs Φρίέος. iv Αἴήταο δόμοιόιν.

1159. κτεάτων ex Regg. απαίσος le pes enn eub Homeri nomine la Brunck. Beck., quod non solum nen: qua . 957 , 39 rect praestat sed ne ferri quidem potest. M losen τὰ retulisset. —

Genitivo κτεάτων nemo unquam usus , 1159. ἐξαύθις Vrat.

4160. ζάντες Vatt. Α. C. D. B

NS τῷ μὲν Κύταωρος Regg. Α. E. (sie otim nominantetiam Strabo D E- Med. Vrat. Vind. perpera

Xi, 544. Apollodor. j, 9, 1. Schol 1165. à deest in Vrat. Vin Paris. ad II, 1128.) εῷ μὲν Κτίσω- ,Χασσαίγνητοι , Vrat. — E eos Reg. D. τῷδε p y^ σωφορ (sic no- Guelph. men scriptum est in uno cod. Herod. .1163. vlovol Vind. — τοξο VH, 197). εῷδε Κιτύσωρος Guelph. Flor. Brub. Basil, — ἑτέροις Me ; Kvtícogog vulg. sed duplex 6σ po- . 1165. ἐσαάθες Vrat. Vind. —

stulat metrum, et sio nomen scribi- «oper Regg. A. M. Vrat, Viu fur apud Herodotum l| l. (ubi Val- suprascr.in Reg. B. Fontmn | kenaer. nostrumlocumjam viditemen- ditam tam. exigua aucteritate - dandum esse), ín Vrat. et Vind., unde — zaoti receperunt. Brunck. Beek.- receperunt Brunck. Beck. — εῷδέ 4pioiiv Reg.D. “το vulp., quod ferri non posse recte 1166. ἔσασθν Vrat. — dvose vidit Brunck. male refr Beckio, £c Vatt. A. C. D. Med. Vrat. sed non recte scripsit 119 σῷδε δὲ, . 1167. yetéoss:g Med. vot quum distractis tantum vocibus scri- “Vatt, Α.Ο. D. et Vrat. Vind., s bendum esset τῷ O4 ts, quod in hisduobus vulgata margini adec: textu dedi. 1168. σφι» Vatt A. Vere.

1156. ἔργον Med, Flor. Brüb, Basil. ..
1157. κεχάρηντο Vatt, A. C. D. 1o. Penevbin Guelph. r

Vrat. κεχάροιντο Vind. — Hunc versum dig V

auctor Etymol. M. p. 735, 12 memoria - lino. “Ἱμονούμονο vulg. d

4ΡΓΟΝΑΦΤΙΚΩΝ B. ——

| isnt, ἥτ᾽ ἐκεὸρ ἀνηρωφέόᾳ miis νηοῦ ^—

136

στιάῳν»’ εἴσω δὲ µέλαςρ ABog ἠθήρειστο’ ἱερὸς, ᾧ sors πᾶσαι ᾽Αμιξόνερ εὐχετόωντο — οὐδό σφεν θέμις div, 0v ἀντιπέρηθεν ἴχοιντο, 4478 µήλων v’ ἠδὸ βοῶν τῇδ᾽ ἐσχάρῳ ἱερὰ καίειν’ ἀλλ’. ἵππους δαίτρευον, ἐπηετανὸν κοµέουσαι. | αὐτὰρ ἐπεὶ ῥέξαντερ ἐκαρτέα δαῖτα. πάσαντο,

| δὲ τός᾽ ἄρ’

Αἰσονίδης µετεφώνεεν, ἠρχέ vs μύθων.

»25ὺᾳ αὐτὸς τὰ. ἔναάτ ἐπιδέρκεται΄ οὐδέ pup ἄνδρερ

118

»λήθομεν ἔμπεδον oi τε θεουδέες οὐδὲ. δίχαιοι.

»ρ μὲν γὰρ πατὲρ) ὑμὶν ὑπεξρυτο φόνουο »μητρυιῇρ καὶ vods» ἀπειρόσιον zógsv ὄλβον᾽ »ὣς δὲ xal ὑμέας αὖτις ἀπήμονας ἐξεσάωσεν

| σύμενοι Regg. À. B. C. D. et supra-

1172. μέγαρ Heezlini Brunck. Beck. — Potest ita scripsis, peeta,, sed non debet, nec ^ quidquam impedit, quominns retera προς fuerif ile lapis; magnum eum füsse non oportet diserte additum | eme. — εἰρήρειστο Reg. À.
1173. σφι Vrat. — ἔκοντο Vatt. . €. D. Regg. quinque, Med. et ut Videtur Guelph., quod receperunt ] Brunck. Beck., sed optativum sen- 8s flagitat, nam ὅτε est quoties.
1174. µήίων ἠὲ βοῶν ex conje- tura Brunck., sine causa. |
1175. Seir! ἑπάσαντο ex oonk Brnck. Beck. male, vid. ad II, 1072.
1176. Zevg αὐτεί Med. Guelph, Vrat. ος, quod eodlem redit, Ζρὺς ἐτεῖ Vind. Ζοὺς ὅτι Vatt. A. C. Β., satin mira discrepantia, cujus apud priores eitores ne mentio quidem. Num forte legendum: Zs)g oe)? quod *nsui satis accommodatum foret; sd unde vulg. αὐτός 2 alterutra le- ctio priori recensioni tribuenda vide- tur. — Éxaeszo Vatt. A. C. P. Med, Vrat. ex corr. | “1180. of το Φεουδέες. of v ἆλι- f5o0l emendavit Matthiae in libro: Neues Mags. für Sshullohrer ILI, 2 p. 27 et Misoell. philol, H, 1 p. 9,

ὑμῶν Med. ὁμῖν

’ Vatt, A. B. C. D. Regg. B. C. D. et

nAtlpatog οὐλομένοιο. πάρεστι δὲ τῇσδ) ἐπὶ. νηὰς

et partieula οὐδέ offensus, et oppo: sitionem ali desiderans. sensus hic est: probi viri Jovem non latent, et si quando ín res adversas inciderunt , temen ab 90 scroantur. Itaque improborum hic nulla mentio esse debet. Sed in οὖδέ offendit etiam Bruack., qui in ἠδέ mutavit, obsequente Beokio. Neque hoc opus; eonsttuctio haec est: of τε Osevótsg ἑσμὲν, ov 1ήθομεν «4έα, οὐδὺ Oixeies - 4g80ove. Particulas vero sd — dé, οὔτε — ovó? sibi respondere docue» runt Schaefer. ad Dionys, de comp, . 96. 192 s. 299. Stalb. ad Plat. hileb, p. 86. Reisig. Conj

p. 2135. etad Soph. Oed. Col. p. 308. ᾿ limile est Homericum Od, ; 910

mivé τε uod ἑρίδαινε Noster infra iV, 1076 Aígeng à’ οὔτ ἂρ vole αχεδὸν, ovdi cs idpev 4ὐήτην. HT, 678 Deli ps µήσε xou 4ώμα τοὸ - εἰσοράαν, μηδὸ πτόλιν. T, 1190 οὔ- s ss πολλοῖς ἀχβομένφν ὄξοις, οὐδὲ Μέγα τηλεθῥωσαν. 2I

— 1191. Hic versus omissua est in Med, et Vrat, sed utrobique a manü — ’ recentiore in margine gdscriptus, — g. A. Ald. ὑμὶν

K.2 m. 1, quod vulgato ὑμόν reote praetulit Brunck. Beck. . 1182. ἀπερείσιον Guelph. - 1183. ἡμέας Reg. A.

P4

190 .

ΑΡΓΟΝΑΡΤΙΚΩΝ. B.

1185. ,, ἔνθα καὶ ἔνθα νέεόθαι, ὅπη Φίλον, sive μετ Αῑαν,

E -* μὲ t. ue

^ comm aem m. -

,tlvs pev! ἀφνειὴν θείου πόλιν ‘Opgogusvoto,

»Tjv γὰρ ᾽ἀθηναίηῃ τεχνήόατο, καὶ τάµε χαλκῷ »δούρατα Πηλιάδος κορυφῆρ πάρα. σὺν δὲ οἳ “4ργος μτεῦξεν. ἁτὰρ κείνην ys κακὸν διὰ κὔμα κέδασσεν,

ου. πρὶν καὶ πετράων σχεδὸν ἐλθεῖν, αἴτ ivi πόντον »στεινοπῷ συνίασι πανήµεροι ἀλλήλῃσιν. E

» GAÀ ^ ἄγεθ᾽, ὧδε καὶ. αὐτοὶ ἐς Ἑλλάδα µαιομένοισι »4Oug ἄγειν χρύσειον ἐπίροθον, ἅμμι πέλεσθο

; καὶ πλόου. ἡγεμονῆες, ἐπεὶ Φρίξοιο θυηλὰς — 1195 ,, σἑέλλομαι ἀμαλήσων Ζηνὸς por ἱολίδῃσιν.“ ’ 6

“Iexs παρημορέων’ “οἱ à’

τυγον εἴόαῖοντερ.

οὐ μὰρ ἔφαν. τεύξεσθαι ἐνηξος «4ἴήταο | &dug ἄγειρ κριοῖο µεµαόταρ, ὧδε δ᾽ ἔειπεν | “Agyog, ἀτεμβόμένορ τοῖον 6τόλον ἀμφιπένεσθαι.

1209 .

» € qiàoi, ἡμέτερον μὲν ὕσον σθένος, οὔποτ ἀρωγῆς

|.» σχήσεται, ovO’ ἠβαιὸν, ὅτε χρειώ vig ἴκηται. i . , .

1185. ναίεσθαι Med. EE

1186.. μετὰ Φθίην vulg., quod corruptum esse quisque videt, de Phthia enim hic sermo esse non pot- est, et mira sunt; quae ad hanc — lectionem explicandam comminiscun-

tur Scholl. μετὰ Φθείην Med., unde -

facile erat locum corrigere, non mi- nus quam ex III, 1073, maxime vero ex IV, 348, ubi ipse hic versus male repetitur, sed servata verae lectionis parte µετ᾽ ἀφνειοῦ. Hinc jam Fa- , cius Ep. crit. p. 12 versum emenda-

• vit, sed negligenter is loco inspecto

wot’ ἀφνειόν scribi jussit. Veram -

lectionem, quam in textu exhibui, in- venit Brunck., probavit etiam C. O. Müller. Orchemen. p. 261. 1188. Πηληιάδος Guelph. — πέρι vulg. πάρα Vat. B. Regg. quinque, Vind. et Vrat..à m. 1, quod recte praetulit Brunck. . | 1189, éixéónce». Med. ἃ m. 1. ἐκέ- ασε Flor. Brub. Basil. ἐκέδασσεν led. Vrat. «jua κἐδάσσεν ex con- jectura dedi pro vulg. xvj ἐκέδασ- σεν. Vid. ad II, 1072. . 1190. ἐλθέμεν corrigi vult Brunck. ad TIL, 767 sine causa. 1191. πανηµέριοι Vrat. Vind, , 1193. ἐπίροθοι Brunck. Beck. — αμι Med, (i

1194. do/£ov Guelph. Male Brurm- cekius hunc genitivum ab omissa praepositione ὑπέρ pendere dici Bensum ceteroquin recte explicans.

1195. τεύξασθαι Regg. A. C. EG εί per aoristum ἐντυχεῖν explica Schol. Paris. E

1196. κριοῦ Reg. Α. — µεμαότες Med. a m. 1. μεμαώτας Vind..u8- podras Reg. Α. Vrat. ὧδέ τ᾽ Reg.

. Vrat., quod non recipere debeban Brunck. Beck.

. 1200. ἀρωγῆ. Vatt. k. C. D. Vind. et Vrat., ubi iota subscr. & manu re- centiore. additum est. ὀρωγῇ. Reg A. E. Med. ἀρωγὴ Reg. B., quo«

receperunt Brunck. et Beck. male

Si nominativus. verus esset, σχήσε- ται passivam vim habere deberet quam nunquam habet , et si haberef hujus loci sensui aptum non foref Unice verus est genitivus, ἠμέτερο΄ σθένος οὔποτ᾽ αἀρωγῆς 675Gcet«4 ut infra III, 1268. καὶ tov ^ ἔπειψ ov δηρὸν ἔτι σχήσεσθαι ἀέθλω’ μέλλον et, quod plane nostro loco re spondet PA 1056 οὐδὲ σχήσεσθαι ἀρωγῆς ἔννεπον et σχήσεσθαι.µα 279» η ρηος Hom. Il. i, 655. XII 630.. 747. XVII, 503. αἱ.

’ 1201. σχίσεται Guelph.

4908

| | |

4ΡΕΟΝΑΓΤΙΚΩΝ B.

181

; ἀλλ’ αἰνῶς. ὀλοῇσιν ἀπηνείὴδιν «ἄρήρεν. , »» dirivio “vd καὶ περιδείδια ναυτιλλεσθάά

H t t 1 ? t

{»στεῦται 0^ “HeMov γόνος ἔμμέναι ’ ἀμφὶ δὲ Κάῑχων

» ἕθνεα ναιετάουσιν ἀπείρομα” καὶ- δὲ κεν ρε. c | » σμερδάλέην ἐνοπὴν μέγα ΄τε όθένος Ἰσοφαρίδοι. . | »οὐ μὰν, οὐδ” ἀπάνευθεν ἑλεῖν’ “δέρυρ᾿ Αἰήταὸ.

i» ῥᾳΐδιον, τοῖός µιν ὄφις περί «* ἀμφί T dv.

24 ος,

| ϱ.ἀθάνατος καὶ

ὃν αὐτὴ Loi

ἀὐλνος,

ἀνέφυσεν

1210 ,, Κάυκάσου iv πνημοῖσι, Τυφαονίη. 69v κέέρη, 0007 | ,UvÜa Τυφάονα φαδὶ zig Κρονίδαο: κέραυνῷ | |» βλήμενο, ὁππύτε oL στιβαρὼς ἐποφόόντν. tions, | »9ερμὸν ἀπὸ κρατὸς στάξαι φόνον’. ixeto- $^ “erac »οὔρεα καὶ πεδίον Ἀυδήβον, ἔνθ᾽ ἔτι νῦν ig — — eu 5 tita ὑποβρύχιος «Σερβωνίδυς ὕδασι λίμνης. e HE Γι. Ὡς ἄρ) Égy πολέεσσι 0^ ἐπὶ χλόος εἷλε meptudg | αὐτίκα, ‘τοῖον ἄεθλον ὅτ᾽ ἔκλνον. αἴψα δὲ Ππηλεὺν

»Μὴ δ᾽ οὕτως, ἠθεῖε, λίην δειδίόσεο θυμῷ. -

δαρσαλέως ἐπέεσσιν ἀμείψατο, φώνηδέν τα” 7 "

»0Urs γὰρ «ὧδ’ ἁλκὴν ἐπιδευόμεθ”, ὥστο χερείοὺς

,Üupevat Αἰήταο σὺν ἔντεσι πειρηθῆναυ. | ἀλλὰ καὶ ἡμέας olo ἐπισταμένουρ πολέμοιο’ | » κεῖσε μολεῖν, μακάρων σχεδὸν αἵματορ ἐκγεγαῶτας. | » τῷ, & μὴ φιλότητι δέρος χρύσειον ὁπαάσσει, . 1 »! oU oL χθαισµήσειν ἐπιέλπομαι ἔθνεα Κόλχαν.” |

S8 oy

1203. πέρι δείδια vulg. Confun- dim recte scribunt Regg. A. B. E. Brunck: Beck.

1204. ἐνιπὴν Reg. C.et A. a m.1. Korundem vocabulorum confusorurh exempla habet Wernick. ad ‘Tryph. P. 48. — ἠσοφαρίζει Regg. A. C. E.

. 1207. μὴν Guelph. - — deae F Flor.

1208. τοῖος μὲν R

1209. ἀνέφνσε Vrat,

1210. Τνυφωείη Reg. p. Tvgo- νίη Regg. Α. B. C. E., quod rece- perunt Brunck. Beck., pessime. Τυ- φαονία vocatur rupes etiam Mb utro- Que Schol. et: tymol. M. s. v. Τυφώς

ins. σευβαρὰς Flor. Βσαδ. Βακ].

qyesettor vulg. Νυσήϊον Va 4. B. C Vrat.” Vind.” Fior.

ἀλλήλοισιν ἁμοιβαδον. ἠγορόαντο,

Bn. B Basil Brunck. Beck. Mreitr uelph 1215. Στερβων[δος Med, AM, 1219. My” Brunck. male. No- . tum est δέ ita usurpatum. —δειδίσευ Med. — μύθῳ Med. & 1h. 1. Vrat. Vind. var. lect. ap. Schol, Flor. ex : confusione frequentissima natum. 1220. De οὔνε γὰρ, ne forte οὔτε γὰρ scribi malis, y. Schaef. ad Dio- nys. de’comp. p. 409 s. ΄ 1222. ἡμᾶρ Guelph.—ofog’ vulg., uod epicorum wusu exclusum est, lo Vind. οἵω Vatt. A. B. C. D. Med.

Guelph. Vrat. Flor. Brub. Basil, ^ quod: recte revocavit Beck. Er

^ 122À. µήτι Reg. A D ὁπάσει Flor. Brub. Basil. ὁπάσσοι Regg. quinque, quod. male rocegerunt Brunck, Beck.

APDONATTIKAN R..-

μέσφ᾽ αὖεις δόρποια κορεδσάµενοι κατέδαρθεν. Ἶρι δ᾽, ὀνεγραβένόισιν ὀύκφαὴαᾳ dry ὀύρορ»ι’.. ΄ ἔστία 0^; Πειρὰν, τὰ O^ dol. ῥικῆς ἀνέμοιο 1930 vslvevo* (iuge. δὲ voor ὠποασροέλειπον ,Aquog. Nw 4 ἀπιπλομένῃ Φιλυρηΐδα vijaev ἄμειβι Bv9e μὲν. Οὐρανίδης Φιλύρῃ: KQóvog; εὖτ’. iv ‘OX Τκήνων. ἤνασσεν, 0 δὸ Koygraiov Óx’ «ἄντρον Ζεὺς Pv, «Κουρήφεάδι μετετρέφεν᾽ Ἱδαίοιάν, —— 1235 Ῥείην ἑξαπαφὼνπαρρλέέστοι ovg. 8! ὀνὺ Λένεροιι τέτμρ Sud. µοόσηγώς; 6.0” ἆδιεὐνήρ ὠνορούσας: «ἑόόητο χώλήονει qao ἐπαλίκιορώαπῳρ. - , 0$. 0’coldei χώρόν σε. καὶ θεα. μεῖνα Λιπυῦόα Ὀκεανὶς «Ὀρλύρη slc οὔρεα μανρὰ Πελασγῶν.. 1240 ᾖλθ’, ἵνα δὴ .Χείρανα «παλώριον. ἄλλα uv ἵππῳ, ἄλλα Oi, ἀτάλαντονυ ἁμοιβαίῃ τέκεν sivi. (0 Kio δ νιαὖ. Má&xoovag «ἀπειρεδίήν το Beyelo | γαἴαν ὑπορφιάλουρ το παρεξενέοντο. Σάπειρας | Βύξηράς τ΄ ἐπὶ .τάῖσιμ’’ ἐπιπρὸ γὰρ albv ἕτεμνον 1245, ὀσθυμέναρ Λιαροῖο φορεύμονοι ὃξ ἀνόμοιο. . wal δὴ νιόσσµένοισι. μυχὸρ διεφαένετο Πόντον.

1227. κατέδραθεν Guelph.
1228. ὑπὸ ῥιπῆρ ex conjectura . Brunck. Beck., quae. est dictio Ho- : mero frequentissima v. Passov. ad , Dionys. Perieg. 674. Sed admodum . dubitandum est, &n ὑπαέ, ἆπαί et similia, ubi ante litteras liquidas apud «epicos posteriores leguntur, semper librariis tribuenda sint, quum ermultis locis omnium vel multorum rorum ’ consensu legantur. lta . ipsum hoe $sal ῥιπῆᾳ habet Cal- lim. Hymn. Del. 25. Dienys. Perieg. 674, 962. Quint. Smyrn. III, 225. c£. Heyn, ad. Hom. Vol IV. p. 202 s. Bpitsner, vers. her. p. 62 sq. Itaque i nostro loco, quamquam certum est -Apellonium $xo ῥιπῆρ dicere .po- tuisse et similia multa dixisse, ta- men comtra librorum consensum nihil movare volui. Eodem modo wzo) “Άβα omnium librerum eonsensu le- itur IV, 1159. ὑπαὶ λαγόναν IV,
1229. ὑπαὶ 2ιβάδεσσι IV, 1735. ; . 44230. ἀποπροέλιπον Reg. A; ὦπό- moo làuzor Vatt, A. C. D. . 1231. ἁπωκλημένηρ Med. dnumio-

dvor Guelph. Hoerstel., quan

accentus errorem arguit,— Φιλ Schol. Flor. 1233. τρηταῖον Vett. C. D. 1234. ἐπὶ Reg. A. ’ 1235. ἑξαπάφων vulg. Acc

correxi,

4237. ἔναλίγκοιος Vind.

4238. ἔνθ᾽ pro 40” Vatt. D. Regg. A. B. C. (in B. 546 asc.) Med. Guelph. Flor. asil. In. " D. hic versu duobus praecedentibus omissus Xtodva Vatt. À. B. D. ’ 1941. dle θιῷ 8. Reg. D. 4 456 Regg. A. C. E. Guelph. librariorum prudentiae debetur omisso δέ omnia sunt, pervulga

4239. δὲ Méxoovag Vrat. V . 1943. πάρεξ ἑνέοντο vulg. junctim scrijtum est in Vatt. . Regg. A. D. E. Guelph. Brunck. Beck. ut v. 651 et 941

4240. Βίζυρας Reg. A. — ἐπ Nat. À | |

4241. νησομέναισι Fler. » vou, Brab. Besil..

1

MEUM Uo. rnm D” ww to. αν -ις

4ΑΡΓΟΝΑΛΡΤΙΚΦΝ B.

| καὶ δὴ Καυκοσίων ὀρέων ὀνέειλλον ὀρίσνα, | ἠλίβατοι, τόθι γυῖα περὶ σευφελοῖσν.πώγοιόιν . :

λλόμενος χαλκέῃσιν ἀλυπτοπέδῃσι Προμοθοὺς ‘.. | p αἰετὸν. πατε. φέρβο- παλιμπετὲς ἀΐόσουνα, -. τὸν μὲν ἐν ἀκροτάεῃρ ἴδον ἔάπερον ὀξέδ. énlin | viàc ὑπερατάρενον. νεφέων σχιδόν:. ἀλλὰ καὶ ἔμπης | λαίφεα πάντ᾽ ἐτίναξε παραθθύξας ἁτερύγεσσιν. - ες παὐ γὰρ Oy’ αἰθερίοιο φυὴν Eque olovoio, ;. 1955 loc à’ ἐὐβέστοιᾳ ὠπύπτερα πάλλεν ὀρετμοῖρ. : 0| δηρὀν. Ü’ ov μετέπειτα πώλύστονον Kiov αὐδὴν . | ἧπαρ dveiaiapóvoio Ηρομηθόρς” Ἔκτυπο 9^ μα olg php eng. ix! οὔρεος ὠάφσονια .

αἰετὸν Ὡμηστὴν αὐτὴν

ὁδὸν εἰάεκόησα».

nes .

, 1200 ἐννύχιοι δ’ “Agporo ὃς δαηµασόύνῃσιν ἴκοντο. ^

. . civ. v’ οὐρυρέοντα, καὶ ἔόχατα πείρατα πόντου. Fc ᾿Αὐτίκα δ᾽ ἰδτία μὲν καὶ ἐπίκριον ἔνδόθι .κοίλης ! [ecol no ότείλαντερ ἐχόσμεον ’ ἐν di καὶ αὐτὸν.

1249. χαλκείῃσιν vulg. contra me-

. (m; correxit Hoelzlinus. — d4- L| πυπέδῃσι Reg. A. Schol. Paris

1251. ἀκροτάχοις R.

1252. ἐὐξέστας Guelph.

. 8 manu recentiore. — asy

• 1956. δὲ μετέπειτα legisse videtur | Srhol Paris,— à’ omittit Vrat.— zo- iverov Vind., sed ov suprascr. a m.2.

1259. αμιοτὴν Vatt. A. C. D. Reg. À. Med. n d

| 1260. ἀλημοσύνῃσιν vulg. sine | sensu. Certissimam emendationem

| Arnaldi, Lectt. gr. p. 240, δαηµοσύ-’

| ypew, quam confirmat Scholl. inter-

• ιά

dos

rt. Vind. Flor. Brub. Basil. x£iew . À.

ἰσεὺν ἄφαρ χαλάσαννο xagoaxAilóv* Oxo Ll ἑροτμοῖρ

1265 εἰδέλαδαν ποταμοῖο µέγαν (oov αὐτὰρ ὁ καχλάζων ὑπόεικον. ἔχον ὃ᾽ in ἀριστερὰ χειρῶν Καύκασον αἰπήεντα Κυταιῖδα το πτόλιν Ang, ἔνθεν 0 αὖ πεδίον τὸ Αρήϊον ερ v’ ἄλση

. ‘. τοῖο 9509, τόθι κώαρ ὄφις εἴρυτο δοκεύων,

1270 πεπτάµενον Λασίοισιν ἐπὶ δρυὸς ἀκρεμόνεσσιν. αὐτὸς δ᾽ ἰσονίδης χρυσέφ ποταμόνδε κυπέἐλλφ olvov ἀκηρασίοιο µελιόταγέαρ χὲε Λοιβὰς “πα T ἐνναέταις τε θεοῖρ ψυχαῖς T6 καμόντών

) πάντη

Rretstio τῇ ἑμπειρίᾳ, cum Brunck. eck. recepi. Error nstus est ex similitudine litterarum «44 οἱ 44.

1261. εὐρόεντα Reg. A.

1262. wal omittit Guelph.

1263. ἂν δὲ καὶ suspicatur Beck.

male.

1966. καγχλάζων vulg. καχλάζων Vatt. A. C. D. Regg. quatuor, Vrat. Me Brunck, Beck: κ ἔχων ix’

δ. quatuor, uelph, —ἄριότερ Flor. ἀρίστερα Brub. Basil. d ?

1269. ἵδρυτο Guelph. |

1270. Versus deest in Reg. K., fortasse quia librarius eum supra jam legerat.

1271. ἀκρασίοιο Vrat. Vind. Flor.

140 - APTONATTIKAN B. ἡρώων». yovvotro à’ ἀπήμρναςρ εἶναι ἀρωγοὺς ’ 1976 εὐμενέώς καὶ νηὸς ἐναίσιμα παίόµατα δέχδαι. " αὐτίκα’ δ’ «γκαῖορ τοῖον μετὸ μῦθον ἔειπεν.. Κολχίδα uiv δὴ γαΐαν ἵκάνομεν ᾖδὲ ῥέεθρα ’’ ,, Φάσιδος’ don ὃ ἡμὶν bi σφἰδι µητιάαόθαι, »tUt’ οὖν μειλιχίῃ πειρησόμεθ᾽ Αἰήταο, 1980 » εἴτε καὶ. ἀλλοίη τις ἐπήβολος ἔσσείαι ὁρμή. '

“I: e Bpav’- “A4gyov’ 0 αὖτε παρηγορίῃσιν .Ἰήόων ὑψόθι vi ἐκέλευδεν ix. εὐναίῃσιν ἐρύσσαι, | ‘δάὄκιον εἰσελώσαντας’ &hog” τὸ δ) ἐπισχεδὸν dev viddopévov, iv” olys διὰ κνέφας ἠὐλίζοντο.

4986 406 ὃδ᾽ οὐ μετὸ δηρὸν ἐελδομένοιδε φαάνθη.

1977. δὴ omitit Guelph. ο. Α.Ο. D, Reg. B. Med, Guelph. v

1978. μητίσασθαι Guelph. µιτιᾶ- — Vind. Brunck. Beck. ασθαι Flor. . : 1283. εἰσελώσαντὲς Med. ‘a m

1979. “4oyov δὲ, . per αὖτε Flor

. Guelph. —zoeeryopégoww vulg 1994. νειόσομένων Guelph. »

— in solo Vet. B. legitur et ex ed. E» pévov Med.

in edd. irrépsití; eodd. reliqui omnes — 1285. Versus deest in Med.

et Steph. Brunck. Beck. habent παρ- ἑε]δομένοις ἐφαάνθη Reg. B. V

ηγορίῃσιν. — * Wind. quod non recipere debet 1282. ἐρύσαι vulg. ἀρύσσαι Τα, : Bronck. Beck. .Vid. ad IJ, 1072.

4

. AHOA4ADNIOTY ^”. « APITONAY TIKO0ON. Ὁ ο ΧΩ ν το.ἳ í DE mE )j

ον ΒΑ Ρ4Ι0ΟΝ ΤΠ 0o:

CS dim

to t4 t . Et δ᾽ ἄγε νῦν, Ἐρατὼ, παρά.θ᾽ ἴότασο, καί pou ἔνίόπε ἔνθεν ὅπως ἐς Ἰωλκὰν. ἀνήγαγε κῶας Ἰήόων : Μηδείης ὑπ᾿ ἔρωτι. .σὺ γὰρ καὶ Κύπριδος αἶσαν | ἔμμορες, ἀδμῆτας δὲ τεοῖς µελεδήμάσι ÜfAysg «, 6 παρθενικάρ’ τῷ xal, οἱ ἐπήρατον οὔνομ᾽ ἀνῆπται.

Ὡς οἳ μὲν πυκινοῖσιν ἀνωΐότως δονάκεσσιν µίμνον ἀριστῆες Λελοχημένοι αἳ δ ἐνόηόαν — “Hoy ᾽ἀθηναίη τε, 4ιὸρ δ᾽ αὐτοῖο καὶ ἄλλων ἀθανάτων ἀπονόσφι Δεῶν Δάλαμόνδε κιοῦσαι

10 BovAsvov’ πείραξε δ᾽ ᾽4θηναίην πάφος “Hor. .

»-ὐτὴ νῦν προτέρη, θύγατερ «4ιὸρ, ἄρχεο βουλῆς. οτί χρέος; ἠὲ δόλον τίνα µήσεαι, ᾧ xsv ἑλόντες ——— »χρύσεον «4ἰήταο μεθ) Ἑλλάδα κῶαρ ἄγοιντο; | »7] καὶ τὀν y’ ἐπέεόσι παραιφάµενοι πεπίὃοεν —— ^o

16 »μειλιχίοις; 1) yà |

i [

57 γὰρ Óy’ ὑπερφίαλος πέλει ανῶ. — 7 7

tuit a librariis proficisci. Ad sensum

Bronckine apte contulit Ovid. de A.

H, 15: | S.

Nunc mihi οἱ quando, puer et

Cytherea favete, mE

tunc. Erato; nam tu nome amoris habes. qui versus ex nostro fluxisse vi- etur. | |

1. πάρα Flor. Brub. Basil. — Hoc vtm usus est Athenaeus XIII p.555. B. |

3, Vocabulis ὑπ) ἔρωτι in Guelph. Niprascriptum est ὑπὲρ οὔτι..

4 ἄμμορες Guelph.

5. καὶ σοὶ Vat. B. a m. 9. καί voi Vat C. Regg. A. C. D. E. merg. Viad. Flor. Steph. Brunck. Beck.

la reliquis codd. et edd. est, vulgata καί ol, quam revocavi , quum teram illam ex interpretatione. na- làm esse perspicuum sit. ‘Nam oí

6. πυκινοῖσε Med. a m. 1. |
7. ἀπὺ νόσφι Vatt. A. D. Flor..

Brub. Basil.

12. ἡ δέλον Med. a m. 1. . —
13. ᾗ μὲν γὰρ ὑπερφίαλορ vulg.,

Βρηίβοαί (ibi, ut supra I, 893 £ol, Wb item libri nonnulli roz.praebent. sed hoc in solo Vat: B. et Flor. legi- d. Gerhard. p. 93. . Haec vero lectio tur. e£ γὰρ ó μὲν Guelph. 5 γὰρ PUeferenda est, quia non facile po- ὁ μὲν Vatt. A. C. D. Med. Vrat.

x3

APIONATTIKSN T.

^» ἔμπης 8” od τινα πεῖραν. ἀποτρωπᾶσθαι ἔοικει

. “fg φάτο. ὴν ‘δὺ παρᾶσσον “Ἀθηναίη προσέι » Καὶ δ᾽ αὐτὴν ἐμὲ τοῖα μετὰ φρέδὶν ὁθμαίνους

» Ἡρη, ἀπηλεγέωρ ἐξείρεαι. ἀλλά vor obs:

20

» 90060690. νοέω τοῦτον δόλο», .ὅστιρ ὀνήσει

s9vuov ἀριστήων ’ πολέας δ᾽ ἐπεδοίασα. βουλάς.

‘H καὶ ix! οὔδεος αἴγε ποδῶν πάρος Opper

ἄνδιχα πορφύρόνσαι à» σφίσιν’ αὐτίκα 0^ “Hg: τοῖον µητιόωσα παροιτέρη ἔκφατο μῦθον. ——

».4εὔρ᾽ lousv μετὰ Κύπριν’ ἐπιπλόμεναι δὲ µιν

υπαιδὶ fg εἰπεῖν ὀτρύνομεν, at xs πίθηται »κούρην «4ἰήτεω πολυφάρµακον οἶσι, βέλεσσι

. θέλξαι ὀϊστεύσας ἔπ᾽ Ἰήσονι. τὀν 09” dv óto Χείνης ἐννεδίῃσιν ἐς Ελλάδα xóag ὀνάξειν.”

30

“Oc ἄρ᾽ foy: ZUXLV?) δὲ συνεύαδε μήτις ᾿αθή

. καί µιν ἔπειτ ἐξαῦτις ἀμείβετο μειλιχίοισιν’ Ἡρη, νήϊδα μὲν us πατὴρ τέκε τοῖο.βολόων,

Vind. $ γὰ LAM Regg. A. C. D. E. 7j ydo Oy (Rer. B., quod vix du-

bitandum est quin verum sit, com-.

. mendatum Homerico: 7 γὼρ Oy

ὀλοῇσι φρεσὶ Θύει Π. 1, 342. Re-

liqua éx correctione metro caventium

“nata sunt. Eadem

Gerhardi p. 1944. i 16. ἀποτροπᾶσθαι Flor.

,17. παρ᾽ ἄσσον vulg. Junctim

habent Vatt. A. C. D. Regg. A. B. É.

. Guelph. Vind. Vrat. Schol. uterque, Brunck. Beck. ut. II, 961. — προσ- ἔειπεν Med. Vrat. |

v 15. Hic versus deest in Vatt. A.

90. φράσασθαι Vrat. Vind. — τοῦτον τὸν δόλον Reg. A.

91. πολλὰς Regg. quinque, quod

receperunt Brunck. Beck., quia πο- Λέαρ de maseulino tantum adhibea- tur. Sed wnius codicis auctoritatem (nam unius instar illos quinque ha-

bendos esse jam saepe monitum est) -

reliquis omnibus invitis sequi nolui, praesertim cum intelligi nullo modo possit, quid commoverit librarios, ut πολέας illud, quod soloecismi spe- ciem prae se fert, scriberent, si usi- tetissimum illud πολ]άς invenissent. Haque-putandi sent. Àoo sibi indub-

est sententia |

Bisse poetae recentiores (nan mero nihil ejusmodi reperit φολέερ feminino genere adl ut Homerus singularem xo4 ejus usus exempla praebet ’ chus, H. in Dian. et in

uae corrigere tentavit Br

raeterea apud Nostrum IV bri omnes feré habent πολι femininum νήσους. referendu literque in Epigr. adesp. CC πολέων sUrQyscLdmy.

26. ὀτρύνωμεν Vrat. Vin Θοιτο corrigi jubet Brunck

. Vid. ad I, 623.

27. κούρη Guelph. — Vatt. À. B. D. Regg. A. B. 8 m. 1. Flor. Ald. Brub. Ba του Guelph. ed. Paris. Step τεω Med. a m. 2, Vat. C. Vr:

de Regg. C. D. non constat . Brunck. Beck. — oi A. D. | - 29. αὐνεσίῃδεν volg. 4 Reg. B. Guelph. ἐννεσέῃσεν D. Med. Regg. A. €. D. ] Vind. Brunck. Beck.

91. ἐξ αὖτις Vatt. B. D.

92. ἔτεκε Flor. — coto : Wat. B. Flor — βουλάων Ἐ]οχ. τοίων βοὐλέων Reg. .

APFONATTIEAN nr.

» 0006 τινα χρειὼ θελντήθιον -οἶδα κὐθοιο. ^ ι »& δὲ σοι αὐτῇ μόθος ἐφανδάνει, ἦ t. ἂν ἔγωγε 85 ,, ἑσποίμην᾿ σὺ δέ «ev. φαίης ἔπος ἀντιόωδα. . Ἡ καὶ ἀναϊξασαι ἐπὶ µέγα δώρα. véovto Κύπριδος, Ó δά v$ of δεῖμεν κόσις ἀμφιγυήεις, ὁππότε uiv τὰ πρῶτα παφαὶ zhóg 4gev ἄκοιτιν. ἔρκεα δ᾽ εἰόελθοῦσαι On αἰθούσῃ θαλάμοιό 30. pne ἴν ἐντύνεσκε 9: λέχοε Ἡφαίστοιο. μὲν ig χαλκεῶνα καὶ ᾿ἄκμοναρ ἦρι βεβήκει νἠσοιο, πλαγκτῆς εὐρὺν μυχὸν, ᾧ ἕνι πάνία |

ἆλλ᾽

δαίδαλα χάλκευεν ῥιπῇ πυρός”. 5j δ᾽ ἄρα μούνη - | ἧδτο δόµῳ. δινωτὸν ἀνὰ Ώρόφνον ἄντα δυρέων. - 6 λευκοῖσιν δ᾽ ἑκάτερθο κόµαρ ἐπιειμένη ὤμοις

χόσµει χρυσείῃ διὰ κεραίδι, μέλλε δξ μακρσὺς

υπ απ πα.” 0 089 77

πλέἐξαόθαι πλοκάµους ’ τὰρ 0b προπᾶροιδενυ ἱἰδοῦσα ἔσχεθεν, εἴσω v6 og” ἐκάλει, καὶ ἀπὸ θρόνου ώρτο, : | ‘εἶσέ «’ ivi κλισμοῖσιν’ ἀτὰρ μετέπειτα καὶ αὐτὴ 60 ἴξανεν, ἀφήκτους 03 χεροῖν ἀνεδήσατο χαΐτας. τοῖα δὲ µειδιόωσα προδέννεπεν αἰμυλίοισιν. |

» Hosiot, τίρ δεῦρο νόος χρειώ τε πομέρευ »δηναιὰρ αὕτως; τί 0^ ἴκάνετον, οὔ τι αέρος y, | »λέην φοιτίξουσα:, ἐπεὶ περἰεστὸ θεάων:”.. |

B. τοῖο AE Reg. D. τοίων 94. εὖ à, à. αντῇ. σοὶ corrigi voluit vir doctus jn iphemerid. lenens. 1808 NN. XIV p. 188, ne versus a dactylo cum spondeo ordiatur; quod vitasse patat poetas epicos. Sed Tm y mu in non “3

wpuad. Apollonium (ut ante 1277 Κυλχίδα piv sp s sed etiam apud Hom

36. b Ls μύγα. Regg. quatuor ex correctione meiírica, nam

tant ἀναίξασαι.

με 9 Q« Reg. E.

| — sius Guelph. Ew ταπρῶτα vulg. τὰ πρῶτα Guelph. Beck. — παρα «4ιὸρ Hoelz- lin. errore Shaw. 41. εἰς Brohek. Beck., quod le- piter ia solis Vrat. Vind. 49. πλογκτὴν Flor. πλωτὴν Bahok

Flor. –μοι{ὸν

πο χάΊκευε Vatt, C. D. Regg. A. D. E. Brunck. Beck. ut solent. 44. ἴστο Guelph. 45. Agvxoic,. Vatt. ΑΛ. B. C. p». E. Flor. Brub. Basil. Brunck.

Reg. Beck. (qui et.hic et v. 49 falso SUN |

suam lectionem i in Vrat. : 46. dem Vind. — Vett. A. C. D

47. πάροιθεν Guelph.
48. τ) ud pM s Vat p. τάσδ’

fiv Reg. A.—Ài egg ,

ἐκάλει Re

49. ἡσέτ ur. “eloée! h. ertore typothetae. — κλεισμοῖσιν Med. Flor.

50. αἱμιλίοισιν Flor.

51. δηρέας Vrat — δηναίας Schol. Paris. Vid. de accentu Wer- nick, ad TTryph. p. 490. — τό δ᾽

ἐκάνετον Med. Flor. Brub. Basil. — Fluxisse haec ex Hom. Il. vin, " 886 monent Schell.

54. πέρι $orà Vrat.

144 - 65

4

APPONATTIKSN T. Ti» » “Hot τοίοισιν. ἀρειβομένη αθοσέωσαν’

e Kigvop eie vdiv δὺ κέαρ συνορίφέται ἄτῃ, » ᾖδη γὰρ πὀταμῷ ivi Φάσιδι via κατίσχει ^» “ἰσονίδῆς io ἄλλοι ὅδοι μετ κῶας ἔπονται. τῶν. ἤτου πάντὼν μὲν, ἐπεὶ πέλαρ ἔργον ὄρωρεν, 60 n δείδιµεν. ἐκπάγλως, περὶ δ᾽ Αἰσονίδαο μάλιστα. »τὸν. μὲν ἐγὼν, t) wal περ ἐρ “Hide. νανυτίλληται »λυσόμενορ χαλκέων ᾿Είονω νειόθι δεσμῶν,

φύσομαι ὕσσον ἐμοῖσιν à σθένορ ἔπλετο yvlotg,

» ὄφρα μὴ ἐγγελάσῃ Πελίης κακὸν οὗτον. ἀλύξας,

65

»Og μ᾿ ὑπερηνορέῃ Ῥυέων ἀγέραστον ἔθηκεν. ,

καὶ 0^ ἄλλως ἔτι καὶ πρὶν ἐμοὶ µέγα φίλατ᾽ Ἰήσα pébóv’ ἐπὶ προχοῇσιν ἅλιρ πλήθοντος ᾽άναύρου

Φ ἀνδρῶν εὐνομίής πειρωμένῃ ἀντεβόλησεν

» jue ἐξανιών * vigeró 0” ἐπαλύνετο πάντα |

10

»Οὔρεα καὶ σκοπιαὶ περιµήκεες, of δὲ κατ᾽ αὐτῶν

χείμαῤῥοι καναχηδὰ κυλινδόμενοι φορέοντο. | » ent. δὲ μ᾿ εἰδαμένὴν ὀλοφύρατο, καί μ᾿ ἀνακίραι »αὐτῷρ £oig ὤμοισι Dix προαλὲρ qégsv ὕδωρ. - “τῷ vv pou ἄλληκτον αερισίσται " οὐδέ κε λώβην 76. »)τίσειεν Πελίης, εἶ µή dv ys νόότον ὁπάσασειρ.”

55. προσέειπε Guelph., quod re-’

alituere oblití sunt Brunck; et Beck. . 58. οἱθ) ἄλλοι Guelph. οἱδ᾽ ἄλλοι Reg. D., unde Brunck. ex conjectura dedit of v ἆλλοι receptum a Beckio. .— Sed nulla est causa a vulgata disce-

dendi, vid. ad I 910. — ὅσσοι -

Guelph. : 59: μέλαρ Vat. D. 8 m. d. μέγαν 8 secunda.

61. si wév περ ex emendatione Brunck. Beck., quia de conjunctivo dubitabant, male. Ἐρίοοβ &/ cum conjunctivo jungere notissimum est,

cf. ad 1,905. “Thiersch. Gr. p. 625.

Hom. Od. XVI, 98 καὶ & μέγα vsi- x0g ὄρηται, ui locus cum nostro eo magis convenit, quod hic £ καὶ ita positum est, ut potius καὶ sj exspe- ctaveris , ut Soph, Oed. R. 306.

64. ἐγγελάσσῃ Guelph.

65. ὑπερονορέῃ Vrat.

66. προχόῄσι Med. a m. 1.

67. ἀντεβόλησα Guelph.

68. 9707 Reg. A. — δὲ παλύνετο . Vrat. Vind. forfasse recte.

. 70. ἡ δὲ Guelph. — αὐτᾶς Re ^ 72. εἰσαμένη Guelph. — ok

Qero’ Reg. Α,

78. αὐτοῖς Reg. D. —διεκπρο

vulg. inepte. δι᾽ αν οοαλὶς Re

àv ἐκ προαλὲς Reg. D., quod jectura invenit Arnald. Lectt. p. 241 et receperunt Brunck. Ε males quis enim éx ita positum

rat?. διὲκ προαλὸς Guelph..

προαλὲρ Vrat., quod: unice vertn ’ Tá. νῦν µοι Reg. A, Vind. p^ Vrat. — ἄληκτον Vatt. A. ] Reg. D.. Flor. Brub. Basil.

75. τἰσειθ Flor. — ὁπάσο quod ferri vix potest. Ómo eg. D., quod non melius est, set

Ceptum a Brunck. et Beck, ὁπάι

Guelph., quod unice verum est e cile in vu e. corrumpi: potuit, enim n saepius quam terminatione

et εις confunduntur. Eadem siructio: est Aristoph. Eccles. οὐκ ἂν προ αίην τὸν, αόδα

| Sragor s en sac ἀκριβωῦ

4PTONATTIKAN Γ

M

“Qc. E Kiagw à ἑνεοστασίη Λάβε μύθων. ^, dero δ᾽ ἄντομένην ρην ἔθεν εἰσορόωσα, καὶ µιν ἔπεις᾽ ἀγανοῖσι προσέννεπεν ᾖ y ἐπέεσσιν” » Πότνα 9e µή τον τι κακώτερον ἄλλο πέλοιτα

80

e

»Κύπριδος; ; εἰ δὴ σεῖο λιλαιομένης ἀθερίζω »7] ἔπος, ἠέ TL ἔργον, 8 ὁ X£v τέρες αἴγε κάμοιεν

ἠπεδαναί” καὶ µή τις ᾽ἀμοιβαίη χάρις Boro. € “Qc ἔφαθ”’ “Hen δ᾽ αὖτις ἐπιφραδέως ἀγόρευσεν”

85

» Οὔ τι Bins χατέουσαν ἱκάνομεν, οὐδέ τι χειρῶν. ) ἆλλ᾽ αὔτως ἀκέουόα τεῷ ἐπικέκλεο παιδὶ,

ρπαρθένον Αἰήτεω θέλξαι πόθῳ Αἰσονίδαο.

»€& ydp οἱ κείνη συμφράσσεται εὐμενέούσα, ᾿

» ῥηϊδίως μιν ἑλόντα δἑρος χρύσειον fo » νοστήσειν ἐς Ἰωλκὺν, ἐπεὶ δὀλόεόδα τέτυκται. 5

90

“Oc ἄρ᾽ ἔφη: Κύπρις δὲ μετ ἀμφοτέρῇσιν Fuzsv*

» Hoy, 4θηναίη τε, πἰθοιτό xsv Όμμι΄ μάλιστα, »ᾖ ἐμοί. ὑμείων γὰρ ἀναιδήτῳ περ ἐόντι

» tern] y’ αἰδὼρ ἔσσετ᾽ iv ὄμμασιν” αὐτὰρ ἐμεῖο 50Ux ὄθεται, µάλα δ᾽ αἶὲν ἐριδμαίνων ἀθερίζει.

95

xal δή οἱ µενέηνα περισχομένη κακότητι.

“αὐτοῖσιν τόξοισι δυσηχέας ἄξαέ ὀϊστοὺς »ἐμφαδίην. τοῖον γὰρ ἐπηπείλησε ἑαλεφθεὶρ,

fU, ubi Brunckius ipse locum

e- Binum affert Eur. Hippolyt. im T ἀρ᾽ ἂν ὀφέ y’ ἄνδρες ἐξεύροιεν ν,

76. óà νεοστασίη vulg. Correxit acitas Ruhnkenii ep. crit. p. 299, cojus emendationem receperunt etiam Brunck. Beck. :

cessarium non esse ipse vidit; babet tamen &vuvg9oy Reg. E. ex errore frequentissimo.

77. ἔνθεν Guelph. unde Hoerstel. b9^ ineptissime.

78. µήτι τοι Vat. D. Vrat. Vind. Med. a m. 1.et in Vat. D. ποτε ante to; 8 m. 2 additum. µήτ ἄν τι male se dicit Brunck. inepte. Male etiam vertit Beck.: mihil . profecto pejus aliud fuerit Venere. Sed non μήτοι ut vulgo, sed μή τοι scribendum

est; sensus est: πο quid tibi pejus

sit Venere, οἱ etc, — κακὸν Vat. D. ’ &POLEON, RHOD. Ll. |

Sed quod idem Qv- μὸν pro μύθων legi vult, id ne-:

81. 7 fe ον Β ἑτέργον Μεά. dez ἆργον διά Ad Hero

. Vrat. χεῖρες Guelph. Vrat. Flor. Ei μὴ γνναῖκες μηχανὰς εὑρήσομεν. |

82. ἠδεπαναὶ Vat. D. et ἤδαπα- val. a m. 2. — μῆτις Reg. A. — xe.

ρίσαιτο Reg. Α.

83. ἀγόφενεν Vrat. Vind.

84. χατέουσα Guelph.

85. γὰρ καὶ ol Vat. B.

86. μάλιστα nt b. |. usurpatum est, Eur. Iph. Aul. 1605 ταύτην μάλιστα | τῆς κόρηρ ἀσπαζξεται, ubi Musgrav. nostro loco usus est; cf. Wessel. ad Herod. p. 517. Sehweigh. ad Athen, ‘T. VII p. 12 sq.

87. ἐριδμαίων Vatt. Α. p.

88. µενέηνε Guelph.

89. αὐτοῖσι Regg. tres, “Vrat. Vind. Brunck. Beck.

90. ἀμφαδίῃ libris invitis Brunck. eck.. Vid. ad IL, 1020. — ἐπηπεί- λησα Guelph. K

e

doíóqvoy Regg.

y

"

4PrONA TTIKRN T.

» d μὴ τηλόδι χεῖραρ. ἕως ἔτι θυμὸν tine,

P »fbo ἐμὰρ, µετέπειτά y 100

ἀτεμβοίμην fol αὐτῇ. **

“Qo qáro μείδησαν δὲ δεαὶ, καὶ ἐσέδρακον-. vri ἀλλήλαις. ἡ. δ᾽ αὖτις ἀκηχεμένη προσέειπεν *

» άλλοις ἄλγεα tud γέλως πέλει οὐδέ ze Ui χρὴ » μυδεῖσθαι πἀντεόσιν” ἅλις εἰδυῖα καὶ αὐτή. ,vóv ὃ ἐπεὶ Sup. φίλον τόδε δὴ πέλει ἀμφοτέρῃσι 405 ρπειρήσω, καί pv μειλίξομαε, οὐδ᾽ ἀπιθήσει. “Og gro: τὴν 0 “Hom ῥαδινῆς ἐπέμάδόατο χεις ο ἧκα 0b µειδιόασα παραβλήδην προσέειπεν " m ^- — Οὔτω νῦν, Κυθέρεια, τόδε χρέος, ὡς ἀγορεύεις, » ἔρξὸν ἄφαρ ᾽ καὶ uc τι χαλέπτεο., μηδ᾽ ἐρίδαινε 110 »χωομένη όῴώ παιδί’ μεταλλήδει γὰρ ὀπίσσω. ^

0H δα χαὶ ἕλλιπε θῶκον”. ἐφωμάρτησε δ᾽ θήνη Ε δ᾽ ἴόαν ἄμφω cal γε παλίσσυτοι. ἡ δὲ καὶ αὐτὴ

pz à ἴμεν Οὐλύμποιο κατὰ πτύχας, εἴ μιν ἐφεύροι

| εὗρε δὲ τόν y’ ἀπάνευθε 4ιὸς “θαλερῇ. ἐν ἁλωῇ» 115 οὖκ οἵον, μετὰ καὶ Γανυμήδεα, TOV Ó« ποτὲ Ζεὺς

| οὐρανῷ ἐγκατένασσεν ἐφέστιον ἀθανάτοισιν,

| κάλλεος ἱμερθείᾳ. ἀμφ᾽ ἀστραγάλοισι δὲ τώ γε -

λουσείοις, ἅτε ποῦροι. ὀμήθεες, ἑψιόωντο.

καὶ à ὁ μὲν ἤδη πάμπαν ἐνίπλεον à ὑπὸ μαζῷ {19 µάργος Ἔρως λαιῆς ὑποῖσχανε χειρὸρ ἀγοστὸν,

98. µῦθδον Med. a πι. 2.
99. ἐφέδραμον Reg. À, et su-

prascr. in Reg. E.

101. µετέειπεν Brunck. ex conje- ctura, mutationis vausa non addita, quam non intelligo.

102. πέλει γέλορ Vrat. Vind.

103. à’ post ἅλις tacite inseruit. " Brunck. οί. recepit Beck. sine causa. —

Ultimae in ἅλις ante vocalem pro-

ductáe exempla habet Spitzner. de

vers. her. p. 51. 105. πειράσω Vat. D… ^.

• 109. ἐρίδηνε vulg. quinque soloece, qi uod receperunttamen Brunck. Beck. ergjpicuum est, vulgatam propter ronunciandi similitudinem pro ἐρί– αινε scriptam ’esse, ut infra v. 513 πα πτηνε vulgo pro παπεταινε legitur, idque ex conjectura* restituissem, etiamsi non Guelph. ipsum illud éo/-

δαινε perspicue grhiberet;

perperam. |

110. µξταλήξει Vat. B. -Brunck. Beck. ut solent. Reg

. 112. ἠδὲ καὶ αὐτὴ Vatt. C. Regg. quatuor, Vrat. prorsus in et contra epicorum morem; rect runt tamen Brunck. et Beck. , dem corruptio est I, 1145.

115. μετὰ δὲ Γανυμήδεα Reg

116. κούροιο Vind.

117. ἐνίπλειον Guelph. Vrat. | nisu» Vind. — ᾧ ἐπὶ. μαξῷ pess Brunck. Beck. ex uno Reg. D., Ii

essimo ;. causam . futilem αἱ

irunck. ; quia eadem praepositi werbo vzo£ σχανε recurrat ;».quasi vulgata potius hoc commendetur '

• 120. ὑπὸ ἴσχανε Vat. B. —c

‘στῷ vulgo sine sensu, quare H

sterh. ad Lucian. T.I p. 211 v: praecedente ,emendaverat xoà νίπλεον, sed succurrunt libri, « στῶν Vind, ἀγοστὺν Vat. B. Ry

APIONATTIKAN Γ. i dobóg ἐφεστηώς γλυκερὸν δέ of dugi παρειὰς

| χροιῇ δάλλεν ἔρευθος. ὁ δ᾽ ἐγγύθεν ὀκλαδὸν ᾖστο: ’ [οἴγα κατηφιόων’ δοιὼ 0^ ἔχεν, ἄλλον ὅθ᾽ αὕτως ἄλλω. ἐπιπρονεὶς, κεχόλωτο δὲ καγχαλύωντι. 496] καὶ μὴν τούς ys παρᾶσσον ἐπὶ προτέἑροισιν. ὀλέδόαρ | βῇ κενεαῖς σὺν χερσὶν ἀμήχανορ, οὐδ)᾽ ἐνόησεν Κύπριν ἐπιπλομένην. ἡ Ó ἀντίη ἴότατο παιδὸς καὶ µιν ἄφαρ γναθμοῖο Λατασχομένη προσέειπεν. » Tixv ἐπιμειδιάας, ἄφατον κακόν; qi μιν αὕτως 180!,, ἤπαφεν οὐδὲ Óíxy περιέπλεο νῇῆϊν ἐόντα; ,tl δ᾽ ἄγε µοι πρόφρων τέἐλεόον χρέος, ὅ ττι xsv sima Σω xel κἐν τοι ὁπάσαιμι «4ιὸς περικαλλὲς ἄθυρμα, | ,Xtivo, τὸ ob ποίησε φίλη τροφὸς ᾽ἀδρήστεια » ἄντρῳ iv Ἰδαίῳ ἔτι νήπια πουρίξοντι, | 1351, όφαῖραν ἐὐτρόχαλον, τῆς OU σύ γε μείλιον Bo. i» χειρῶν Ἡφαίστοιο κατακτεατίσόόῃ ἄρειον. .. i» 2000s μέν οἳ κύκλα τετεύχαται΄ ἀμφὶ δ᾽ Pec i» dimid. ἀψῖδερ περιηγὲες εἱλίόονται Cd »αρυπταὶ δὲ ῥαφαί εἶσιν’ ἔλιξ δ᾽ ἐπιδέδρομε πάσαις 4 » Xvavér. ἁτὰρ & µιν ἑαῖρ ivi χερσὶ- βάλοιο, —

µείλια 0^ ἔνβαλε πάντα,

| rece receperunt Brunck. Beck. 121. ὀρθῶς Med. a m. 1.

]. θάλεν Reg. À

. 123. ἔτ αὕτως “Nat. B. Flor. Brub. Basil. fz’ αὔτως Vat. A. Guelph.

194. ἄλλον Med. a m. 1 et Vrat.

suprascr. e. ἄλλων Vind.

" 196. ἐνύησα Guelph. dvógosy

Med. Vrat.

. 129. ἐπιμειδιάειρ Regg. íres.

ἐχιμειδειδιάας Guelph. — avrog runck.

— 132. περικαλὲρ Vind.

] quinque (in B. suprascr. vulg), quod. '

122. geoviis Regg. tres, Vind. —

» ἀστὴρ ag φλεγέθοντα δι᾽ ἠέρος ὀὁλκὸν ἴησιν. : τήν TOL ἐγὼν ὁπάσω” σὺ δὲ παρθένον «ήταο ; » θέλξον Ὀὐστεύσαςρ ix’ Ἰήδονι’ μηδέ τις ἔστω — P ἀμβολίη. δὴ γάρ xsv ἀφαυροτέρη χάρις εἴη. € 14 “Qc φώτο. τῷ 0. ἀσπαστὸν ἔπος viver! εἰσαῖοντν.

xal ἀμφοτέρῃσι χιτῶνος.

φωλεμὲς ἔνθα καὶ ἔνθα θεᾶς ἔχεν ἀμφιμεμαρκώρ. Λίσσετο ὃ᾽ αἶψα πορεῖν αὐτοσχεδόν 529 ἀγανοῖσιν

i

136. varseeseorlo Flor. Bri

Basil,

197. χρυσᾶ Rég. À. — τέτυκται Guelph. — ἕκαστα Reg. Α.

198. ὃς pro dig Guelph. .

199. ὁπώσσω Vrat.

’ 144. ἀμφιβολίη Guelph. -

147. ἔχει ex conjectura. Brunck.

Beck., quae non est necessaria. Con-

structio haec est: τῆς ioc άμφι- μεμαρπωῶς (cujus cum genitivo con- structi exempla habet Jacobs. ad Anth,

Pal. p. 168), εἶχεν αὐτὴν τοῦ p |. τὦνορ.

K2

143

APTONATTIKRN. r

/ :ἀντομένη μυύθοισιν ἐπειρύσσασα παρειὰρ | | 150: &UGÓB ποτιόχομένη, καὶ ἀμείβετο μειδιόωσα. (0 $1I6v0 νῦν τόδε,σεῖο. φίλον xa Ud ἐμὸν. | ded μέν τοι δώρόν ys παρέξοµαι . οὐδ’ ἀπατήόω,

qi:

, $ d j ! i

Lob» εἴ κεν ἐνισκίμψῃε xovQy βέλος «ἰήταο. «’ ὁ à ἄρ”. ἀδτραγάλους συναμήσαῖο»

φαεινῷ.

156 μητρὸς ἓῆς εὖ πάντας ἀριθμήσας βάλε «όλπῳ. Γαὐτίκα δ᾽ ἰοδόκην χουσέῃ πδρικατθέτο μίτρῃ Ὁ αρόμνφ πθκλιμένην’ dvg. δ᾽ ἀγκύλον &(Aevo τόξο ifi δὲ Oibk µεγάροιο hg πάγκαρπον ἁλῳήν. Γαὐτὰρ ἔπειτα πύλας ἐξήλυθεν Οὐλύμποιο 160 αἱθερίας’ ἔνθεν δδ καταιβατις ἐστὶ 2έλευθος j οὐρανίη” δοια) δὺ πόλοι ἀνέχουόι κάρηνα | i οὐρέων. ἠλιβάτων , κορυφαὶ χθονὸς, ἡχί v! ἀερθ 4 αέλιος ster gau ἐρεύθεται ἀκτίνεσσιν. : Γφειόθι δ᾽.. ἄλλοτε γαῖα φδρέσβιορ, ἄστεά t. dv& .16 ᾗ gebrero. καὶ ποταμῶν ἱεροὶ ῥόοι, ἄλλοτε à αὖτ ἄκρνες, ἀμφὶ. δδ. nóvtog àv losen πολλὸν ἰόντ

149. ἐπειρύσασα vulg, quod metr | καιαιβάτης Μεά.

causa correxit Brunck.

150. κὔῦσε vulg. »voos Vatt. A. B. ο. D. Reg- B. Vrat. Vind. Brunck. . Beck.

151. σεῖον Med. — ἐμοῦ Regg.

152. σοι Brünck. ex Regg. qua-

tuor, perperam.

160. αὐθερινάς Regg. quii a m. 1.
161. ἑρεύγοταί vulg. sin ἐρεύθεται Guelph. Reg. D., conjectura. reponi jusserant

. et Arnald. Lectt. gr; p. 76,

153. ἐνισκίμφεις Guelph. Hoerstel. .

154. Qvcog vulg. χρυσέην Reg. D. qu ΑΝ C. D. Regg. A. B.

Vrat., quod recte praetulerunt Brunck. Beck, — pror Vind.

158. δι᾽ ἐκ, vulg. ide. Praetereà Teirandum, poetam διὲκ µεγάροιο di-

’

cere, quum supra v. 116 Cupidi–

nem non io domo sed in campo ver-

santem fecerit. Quo itaoffensus est Gerhard. p..78,,ut μεγάλοιο legi velit, sed et otiosum est hoc epithe- ton, neque video, quomodo tunc Oii« construendum sit. Poeta sibi nón constitisse putandus est; usus est enim Homerica dictione διὲκ ᾽μεγάροιο, oblitus. ei repugnare ea, quae supra dixerat.

“Watt. A. B.

erunt Brunck. Beck. — dx

Med. Vrat. ^ -

. 168. ἄλλοθε vulg. errore voce praecedente, ἄλλοτε Re, que, Brunck. Beck.

165. Ἱεραὶ ῥοαί fortasse |. esse judicat Spitzner. de γι p. 76, qui recte observat i constanter ὁ ῥόορ et oi ῥοαι qua norma Ápollonius quoq quàm nisi hoc loco recedit. adjicit, formam inusitatam.

inde aliquid excusationis hab

quasi circumloguendo Jluvii $j ezxprimüntur. —

166. iv αἰθέρι vulg. ὧν’ D. Regg. B. | Guelph. Vrat. Vind. Schol

‘&v’ αἰθέρα Regg. A. E., qu

verum esse maxime sequens docet, et receperunt Brunc

]

4ΡΓΟΝΑΤΤΙΚΩΝ I.

“Hoosg δ᾽ ἀπάνευθεν ξῆς ixl σἐλμασι νηὸς . ἐν ποταμῶῷ καθ᾽ ὅλος’ λελοχημένοι ἠγορόωντο..

αὐτὸς δ᾽ Αἰσονίδης- μετεφώνεεν’ of. à ὑπάκουον .

170 ἠρέμαρ ᾗ b zog ἐπισχερὼ ἑδριόωντερ. o», φίλοι, ἤτοι ἐγὼ μὲν 6 uoi ἐπιανδάνοι αὐτῷ

» Sieg * τοῦ à) ὅμμι τέλος. κρῃῆναι ἔοικεν. |

. ξυνή γὰρ χρσιὼ, ξυνοὶ δέ τις μῦθοι ἕἔασιν .. πᾶσιν ὁμῶρ᾽ ὁ δὲ σῖγα νύον βουλήν τ) ἀπερύχων

175

»ldro καὶ voórov τόνδε στόλον οἷος ἀπούρας.

»ὦλλοι μὲν κατὰ νῆα, σὺν ἕντεσι μίμνεθ) ἔνηλος” »αὐτὰρ ἐγὼν ig δώματ᾽ ἐλεύσομαι Αἴήταο, | υυἷαρ ἕλὼν Φρίξοιο, δύω δ᾽ ἐπὶ τοῖσιν ἑταίρους, »ειρήσω δ᾽ ἐπέεόσι παροίτερον. ἀντιβολήσα, 480 »tb x’ ἐθέλοι φιλότητι.δέρος χρύσειον ὁπάόσαι, . »4ὲ καὶ οὔ, πίσυνος δὲ Bí µετιόνταο ἀτίσόσει.

;» ὧδε γὰρ ἐξ αὐτοῖο πάρος κακότητα δαέντες »φρασσόμεθ’, sir. “Ioni συνοισόμεθ’, slve vig ἄλλη

| υμῆτις᾽ ἐπίῤῥοθορ ἔσται ἐεργομένοισιν cos. .— 185,099” αὕτως dixj, πρν ἔπεσόσί wc πειρηθῆναι,

• 0. 1 M o " * —Ó— meme niit CES. Lcx t

• Nt .

m. ξοῖς Reg. p. Guelph, ἓρο

168. ἔλλος Guelph. '

170, ἠρέμα τας. ἠρέμαρ Med. a B, 1. Reg. B. Yrat. Vind. Elec, Brunck. Beck. —

173. ἔασσε Guelph. ,

174. ἄλλοι. Reg. A.

175. s? κε Θέλει Guelph,

176. απσυνόο y: Regg. Α. E. — " ἐτίσει Vrat. Vind. Flor. Brub. Basil; ^ . 184. ἐπίροθοςρ Brunck. Beck. ex More. — ésidogévowv Flor. —

177. ἔπεσι Vrat. ἔπεόε Vind. — πειρηθ εἶναι Flor. Brub. Basil.

178. ἀπομείρωμεν Vrat. Vind. ἀπαμείρομεν Guelph.

4 ΚΩ Vrat, Vind Flor.

ιο vulg. µόλι Gu Yn Vind! et ood. Laur. ap. Do b

.€ov» referendum,

»*0v0. ἁπαμείρωμεν σφἑτερον xvígeg. ἀλλὰ πάροιθεν »λωΐτερον μύθῷ µιν ἀρέόόασθαι µετιόντας. ᾿Μπολλάκι τοι ῥέᾳ μῦθος, Q xsv μόλις ἐξανύσειεν ἡνορέη, τόδ᾽ ἔρεξε᾽ κατὰ. 1οΐορ, ἧπερ ἑώκεν 190 »πρηύναρ. ὁ δὲ xol ποτ᾽ ἀμύμονα θρίξον ἐδεκίο

ad Char. p. 400, quod recepi, quia

" ubique hac forma utitur Apollonius,

vid. ad I, 1233.

.189. ἤπερ Yrat,

190. ὅδε vulg. maler ὁ à Regg: A. C. D. Vrat. et. alii fortasse libri, quod necessarium est. Sed praeterea |

tres illi Regg. et marg. Reg. B. hano lectionem exhibent :

0. 0à xal xo” ἀμύμόνα . Φρίξον ἔπεισε, μπερυιῆς΄ φεύγοντα δύλον πα» τρὀρ τε θνηλὰς, ᾿

δέχθαι᾽ ἐπεὶ πάντη — qua ineptius et languidius vix quid- quam fingi potest; nam ὁ δὲ ad μῦ. accusativum ab ἔπεισε pendentem omissum, oído cum δέχθαι jungendum esse, id vix sáno cuiquam credibile videri potest

190

APLTONATTIKQ&N I.

?

» μητρυιῆς φεύχούτα δόλον πατρός τε θυηλὰς’ πάντες. ἐπεὶ πάντη καὶ ὅτις µάλα κύντατος ἀνδρι ,Ἠεινίου αἰδεῖται Ζηνὸς δέμιν ἠδ᾽ ἀλεγίξει.”

“Qo φάτ᾽ 196

^ ἄρ᾽

ἡκαὶ TOt

’ ἐπφνησαν 0b νέοι ἔπος «4ἰσονίδαο πασδυδίῃ; οὐδ᾽ ἔσκε παρὲξ ὅτιρ ἄλλο κελεύὀν. ^. vigag Φρίξου, Τελαμῶνά 9’ ἔπεσθαι

Got xal dri αὐτὸρ à ἔλεν Ἑρμείαο | ] σκῆπτρον’ ἄφαρ ὃ᾽ ἄρα νηὸς ὑπὲρ δόνακάς vs καὶ v [χέρσονδ᾽ ἐξαπέβησαν ἐπὶ θρωσμοῦ πεδίοιο. 900: Κιρκαῖον τόδε που κικλήσκεται’ ἔνθα δὲ πολλαὶ

| ξείης πρόμαλοί τε καὶ ἱτέαι ἐκπεφύασιν, τῶν καὶ ἐπ᾽ ἀκροτάτων véxveg σειρῇσι πρέµανται. Ἰδέσμιοι. εἰσέτι νῦν γὰρ ἄγος Κόλχοισιν 0QoQsv

| ἀνέραρ οἰχομένουρ πυρὶ καιέμεν’ οὐδ)᾽ &vi γαίῃ

20

ἔστι θέµις ότείλαντας ὕπερθ) ἐπὶ σῆμα χἐεόθαι,

ἆλλ᾽ iv ἀδεψήτοισι κατειλύσαντε βοείαιφ.. | δενδρέων ἐξάπτειν £xdg ἄστεον. ἠέρι δ᾽ ἴσην καὶ χθὼν ἔμμορεν αἶδαν, ἐπεὶ χθονὶ ταρχύουσιν

θηλυτέραρ᾽ ἡ

ut mirandum sane sit, eam lectionem

4 Brunckio et Beckio in textum re-. idem.

ceptam esse. Ne de duplici recensiorie cogitandüm est, se mera est illa librariorum interpolatio, qui-

bus in sequentibus z&vrsg. cum sin–

gulari verbi displicebat,. cujusmodi corruptionibus referti sunt. oodices

Regii. In illo vere nihil est quod: e. p.419. ctionem.

displiceat, v. Matthiae Gr. Itaque revocavi sanissiiuam vulgatam, - T

192. πάντη vulg. πάντη Vrat. et alii, ut videtur, libri, — ’ πύντερορ Vatt. C, D.

194, ἐπήνεσσαν vulg. - ἐπήννσαν Vatt. A. D.- ἐπήνοσαν B. ἐπῄ- φῆσαν Regg. B. D. Vrat. Vind,

Guelph, Brunck. Beck, . Sic infra ^ v. 550 in omnibus libris legitur, prae- fer unum, qui ἐπῄνεσααν babet. -.195. πανσυδίη Guelph. meocsv- δίην ex:conjectura. Brunck. Beck. ad vitandum. hiatum , qui nullus est. — 0 τις var. Ject, in marg. Vrat, nog male. ὅπερ’ Guelph. cum εἰ ἐπιστρο-

φῄή. - πθκέύαν Brab, ..—

ἡ γάρ το δίκη δεαμοίο τέτυκταυ. .

“496. vlog Reg. A.

198. ἀνὰ νηὸς ed male. voc Regg. À. Q. Ρ. E. et B. a Brunck. Beck.

. 199. ἀπεξέβησαν Reg. A.

900. τὸ δέ Flor. Brub. Basil.
901. πρόµαδοι vulg., quod est. πρόµαλοι fácili conjectura suit Brunck , quam confirmat Kt M. p. 689, 85: προµόλήν ἔσι πρρανλία. καὶ προέξοδος dac

. απρομολεῖν καὶ προανλίζεσθαι

ρα ΑἈπολλωνίφ. xai πρόμαλοι δορ ἀγρίας δρυός. κ ώμ Α. ἐμπεφύασι Reg- δ.. Guelph.

205. ἄκρεμόνων pro ἆχροτ proponit vir doctus in Ephem. Ji 1814 p. 269, quod non improbabi

206. κατειλύσαντερ Guelph. Hoerstel. -

207. ἐπὶ vulg. male. deii-]

uinque, Guelph. Brunck. Beck. fuso usio illarum vocum est frequenti

209, y&Q κα vulg. των per: falsum est, neque κε ΘΧΡΙ

Soholk. Quod i -— dedi, :

. Wmsisse videtur Tryphiod. v. 37

|. APTONATTIKON Γ 2410 «ΊΤοῖσι δὲ νισσομένοις “Hoy φίλα µητιόωσα

rt

ἠέρα πουλὺν ἐφῆκε δι ἄστεος, ὄφρα λάθοιεν ’ KoAyov uvolov ἔθνος ἐς “ἴήταο κιόντες ὧκα δ᾽ 0r ix πεδίοιο πόλιν καὶ δώμαθ’ ἴκοντο ’ Alque , vór. δ᾽ αὖτις ἀπεσκέδασεν νέφος “Hoy. 915 ἔσταν Ó’ iv προµολῇσι τεθηπότες ἔρκε᾽ ἄνακτος

εὐρείας τε πύλας καὶ κίανας, ο

t

ἳ περὶ τοίχους

.. ἑξεης ἄνεχον’ δριγκὸς δ) ἐφύπερθε δόµοιο Aafveog χαλκέῃσιν ἐπὶ γλυφίδεσσιν ἀρήρει. εὔκηλοι δ᾽ ὑπὶρ οὐδὸν ἔπειτ᾽ ἔβαν. ἄγχι 0b τοῖο . 320 ἡμερίδερ χλοεροῖσι καταστεφἑες πετάᾶλοισιν ὑψοῦ ἀειρόμεναι uiy’ ἐθήλεον. αἲ Ó’ ὑπὸ τῇσιν . ἀεναοι κρῆναι πίσυρερ ῥέον, Gg ἐλάχηνεν ‘Ἠφαὶστος. xal ῥ) ἡ μὲν ἀναβλύεσκο γάλακτι, ᾗ 9’ οἵνῳ, τριτάτη δὲ θυώδεῖ νᾶεν ἁλοιφῇ’ 023 ἡ 0’ ἄρ᾽ ὕδωρ προρέεσκε, τὸ μέν ποθι δυομένῃσιν θέρµετο Πληϊάδεσσιν, ἀμοιβηδὶς ὃ) ἀνιούσαις

emendatione Brunckil, — τέενχτο

t - 90, νδισομένοιρ vulg. φισδοµέ-

γιοι Reg. E. νισσοµένοιςρ Regg. Α.

B. D, Vrat. Vind. Brunck. Becks 211. ἠέρεα Guelph. ! 219. axe à Ex τε πεδίοιο Guelph.

214. ἀπεσκέδασε Vat. B. Vrat. Fir. Ald. Brub. Basil, quod .male meperunt Brunck. Beck. — Hinc

εχέδασεν νέφος ἀνδρών.

215. ἄρκε᾽ Vatt. C. D… -

216. ἄνεσχον Guelph. — θριγγὸρ lg. τριγγὸρ Med. a m. 2. θριγκὸρ ὅτε Vind., quod cum Brunck. οί Bek. recepi. .

217. ᾿χαλκέαισιν. vulg. χαλχείαις Vatt. A. B. D. Guelph, Vrat. Flor. Bmb. Basil. Schol. Flor. χαλκέῃσιν. Regg. quatuor, Brunck. Beck. — ἐκψλυφίδεσσιν Vatt. D. |

218. χλοεροῖσιν Flor. — κατη- €pésc Vat. B. — πεταάλοισι Guelpli.

. ἀόνναοι Guelph. -. 4. δὲ omittunt Vatt. A. B. C. D.

225. προρέεῦκε Vat. A. Vrat. Vind.. et ut videtur Guelph. Ald. Brub. Basil. et reliquae deinceps edd.

’ Omnes, recte, sed valde. variant li- bri: πρόρεσκε Vatt. B. C. D. πφο-

PS

717605

έεόκε Med. Regg. A. B. C. Flor. " stgozéeoxe Reg. E. πῥοέηκε Reg. D.

Librarios recfe monet Brunckius activa verbi vi turbatos esse. — sro- τιδνοµένῃσιν Reg. A. ποτὶ Óvouc- Regg. C. D. E., quod rece- pit Brunck., sed:nulla est in vulg. ποθι offensio, imo zrorí minus aptum foret. . Praeterea Brunckius monet metri causa δυνομένῃσε scribendum esse, in textu tamen nibil mutavit, sed Beckius eum secutus dedit zori - δυνοµένῃσι. Neque hac mutatione opus est; primam participii δυόµε- vog interdum produci exemplis pro-. bavit Jacobs. ad Anth..Pal. p. 354; apud. Nostrum praeter hunc locum: íta occurrit I, 925. Orph. Lith. 503. Eti£m. ὄνετο prima longe usurpat Apollonius I, 581. III, 1191. IV, 1524 | '

296. Πληϊάδεσσίν ἐθέρμετ legi ma- vult Herm. ad Orph. p. 759, ut et sua- viores sint numeri et correptio ante αλ vitetur, quamquam eam 8 nomine proprio e£cusari ipse fatetur. Neque. omnino in ea offendendum 9956 do- cet exemplorum multitudo apud Spitz- ner. de vers. her. p. 101 sqq. maxime p. 104; ubi hic etiam locus tangitur.

Ir

152 APTONATTIKRN n κουστάλλῳ ἵκελον. κοίλης ἀνεκήκιε πέτρης. toi” ἄρ᾽ ἐνὶ µεγάροισι Κυταιέος «ἴήταο . τεχνήεις ‘Ἡφαιστορ ἐμήσατο θέσκελα ἔργα. 230 καὶ οὗ Ἰαλκόποδας ταύρους κάµε, χάλκεα δὲ σφέων ἦν στόματ’, ix δὲ πυρὸς δεινὸν σἐλας ἀμπνείεσκον’ πρὸς δὲ καὶ αὐτόγυοῦ στιβαροῦ ἀδάμαντος ἄρότροι

. ᾖλασεν, Ἠελίῳ τίνων χάριν, 0c Qd µιν ἵπποις δέξατο, Φλεγραίῃ κεκµήότα δητοτῆτι.

996 ἔνθα δὲ καὶ µέἐσσαυλος ἐλήλατο * τῇ δ᾽ Em πολλα) 2 δικλίδες εὐπηγεῖρ θάλαμοί v’ ἔσαν ἔνθα καὶ

v9a .

δαιδαλέη δ᾽ αἴθουσα παρὶξ ἑκάτερθε τἐτυκτο. Ίέχρις δ᾽ αἰπύτερον duo ἔστασαν ἀμφοτέρωθεν. | , vÀv ἤτοι ἄλλον μὲν, ὅτις καὶ ὑπείροχος Πεν,

240

κρείων Αἰήτης σὺν Ej ναίεσκε δἀάµαρτι

ἄλλῳ Ó ”άψυρτος ναῖεν adig Ἀἴήταο, EM

τὸν μὲν Καυκασίη Νύμφη τέκεν Αστερόδεια,

πρίν περ, κουριδίην θέσθαι Εἰδυῖαν ἄκοιτιν, |

[045

Τη9ύορ “foxsavoU τε πανοπλοτάτην γεγαυῖαν. xal µιν Κόλχων viec. ἐπωνυμίην Φαέθοντα

a ἔκλεον, οὕνεκα πᾶσι μετέπρεπεν ᾖϊθθέοισιν., ] τουρ δ᾽ ὄχον ἀμφίπολοί τε καὶ -αἴήταο: θύγατρερ. ἄμφω, χαλκιόπη, Μήδειά τε. τὴν μὲν ἄρ᾽ OU γε

997. κρυσεάλῳ “Vrat. Vind.
998. 4ἰήτεω Med. a m; 2.
999. ἄρατρον νταί,

994, κεχµηκότα υαὶρ., qua forma .

uti ’epici non solent. κεκµηότα Vatt.

A. C. D. Regg. A. B. C. D. K. Guelph. -

Vrat. Vind. Brunck. Beck. Occurrit

illa forma etiash IV, 1459, ubi melio-

ren libri item alteram praebent.

solent, male. — μέσασλορ Vrat.

Vind. :

237. δαιδαλα(η Vrat. Vind. — αἴθοὺσσα Med.

" 298. λαιχρὶς Reg. Α. -

• 209. ἄλλων Vatt. A. C. D. Guelph.

ἆλλῳ marg. Reg. A. Reg. E. Vrat.,

quod receperunt Brunck. Beck. sine causa, nam quod deinde’ ἄλλῳ sequi- tur, id nihil probat, — Notum est : φαίειν et, cum accusátivo. et cum | da- tivo jungi.

241. ἅλλον Guelph. .

d vais Guelph.

ἐνθάδε Brunck. Beck. vut

243. Ἰδυῖαν vulg., quemadmo eam vocat Hesiod.: “Theog. 952. Sed id hoc loco metro repugnat ; lius igitur Εἰδυῖαν Guelph. R :B. D. E. et A. a m. 2. Schol. P Brunck. Beck., ut nomen exhi *todices Apollodori I, 9, 23 et ‘T: hd Lycophr. 174. 1025. Poetis:

ue nominis forma pro. metri nt sitate uti licebat.

248… μὲν ἄρ fiet Ἐκ Sui Φάλαμόνδε κάσιγνήτην petu vulg. intolerabili ante 7j hiatu, tamen minime offensi sunt. Bri et Beck.. Sed :haec minime emnium librorum lectio , imo p& simorum et.pessimorum. — Mel libri eam lectionem commendant, « in textu exhibui, nam τῇ μὲν .ofye liabent Med. Guelph.: Re τὴν μὲν ἄρ οἴγε Vait. A. C. D. Vind. Flor. Ald. Brub. Basil. et Αρ μα Vatt. A. C. Med.

ind. Flor. Ald. Brub. Basil.

|

APTONATTIKRN I.

Ν

153

ix Φαλάμου Δάλαμόνδε κασιγνήτην μετιοῦσαν 250 (“Hoy γάρ µιν ἔρυκε üóuo* πρὶν δ᾽ oO τι θάµιδεν.

, ἐν µεγάροις, Εκάτης δὲ

πανήμερος ἀμφεπονεῖτο

νηὸν, ἐπεί $a δεῆς αὐτὴ πἐλεν ἀρήτειρα.) . καὶ σφέας ὡς ἴδεν σσον, ἀνίαχεν’ ὀξὺ δ᾽ ἄκουόδεν . — Χαλκιόπη” δμωαὶ δὺ ποδῶν προπάροιθε βᾳλοῦόαι 255 νήματα καὶ κλωστῆρας ἀολλέες ἔκτοθι πᾶσαι ἕδραμον. ἡ δ᾽ Guo ταῖσιν ἑοὺς υἶῆας ἰδοῦόα ὑψοῦ χάθµατι χεῖρας ἀνέσχεθεν ’ dg δὺ καὶ αὐτοὶ

otuit haec tanta varietas Brunckium atere; sed ita eam explicavit, ut eam superesse ex priore editione pu-

taret, in qua deinde versus unus ad- -

ditus fuisset, quo verbum 7δον,ἐνόη- σαν aut simile contineretur. Hiatum. primus animadvertit Herm. ad Orph. . P. 793, qui propterea eam, quam in textu dedi,. lectionem veram putat, tel ita, ut verba “Horn γάρ µιν ἔρυκε δύμφ tanquam sententiarum nexum trbantia e priore recensione serva-

" faesse, eoque errore ea verba ex-

disse putet, quae in posteriore h. l legi debuerint, quibus verbum cntineretur , quod | Sed verba illa “H7 etc. non modo nexum nen turbare sed prorsus ne- cessarja esse et primo adspectu quis- que videt, et Gerbard, Lectt. p. 79 fuius docuit. ltaque 14ο aliam hía- tus removendi viam ingressus locum εἰς emendavit: 87 uiv ἄρ᾽ ἤγε Ex $rlduov Θαλαμόνδε κασιγνήτην μειοῦσα. | Sed sic etiam neglecta est neliorum librorum lectio, quam eupra Mili; ea vero non solum hiatu vi- iato sese commendat, sed etiam pro-

lomine 97ys, ad lasenem ejusque:

cmites referendo, quod omnino ne- CMsarium est; id enim nisi praece- dt, ea quae inde a v. 253 sequun- fur, omni nexu carent et σφέας non habet, quo referatur. Premitur vero

“| ealectio, quam in textu exhibui, hoc

Uo incommodo, quod verbum εἶδον το] simile aliquod desideratur. Itaque icere quispiam possit, versum unum ente v. 250 excidisse; sed Ῥατεπί]ιο- £5; quae &b hoc versu incipit, arcte cohaerere debet €um v. 249, expli- ca enim, quomodo factum sit, wt Medea tum in: domo circumerraverit,

eesse videtur. .

quod alias facere non ‘soleret; nihil

igitur inter hos. versus intercedere

potest. Ergo non prius uam post ongam parenthesin verbum adjici

’ poterat; ibi vero, ut post parenthe-

sin fiei solet, mutata est constru-

ctio, nam sequitur quidem verbum . -

videndi δεν, non veró ad ofys, ut debebat relatum, sed ad .Medeam. Est igitur negligentia quaedam poe- tae, qua non perspecta librarii locum ita mutarunt, ut vulgo legitur. Sen- sus hic est: eam vero lason ejusque comites ex thalamo in thalamum ad so- sorem euntem (Juno enim tym eam domi detinebat quum prius, non mul- tum in aedibus versaretur sed per totum diem in Hecatae, cujus áacer- dos erat, templo operaretur) vide- funt ; quos, ut conspezit etc. 249. θάλαμόν ys Vatt. A. C. Vrat. Vind. — κασιγνήτης Reg. À., quod correctorem sapit. — De utriovaay ad vers. praecedentem sermo fuit. 251. πανύμερος Vind. — ἆμφε- πονῆτο Flor. Brub. Basil. 252. ἀρήτηρα Vrat. — 254. ποδών deest in Guelph. Vrat. Flor. Brub, Basil. | 256. ἅμα τῇσιν Med. Guelph. ’ Regg. ΑΛ. B. C. E. ineptissime et ex. mero errore, de quo vid. ad 1. 128, receptum tamen’ est & Brunck. e£ Beck. Medea quum peregrinos ac- ᾿ cedentes videret, perterrita excla- mavit, Chalciope vero, quum :nter eos . (duos enim comites lason praeter Phrixi filios secum duxerat. cf. v. 178) etiam filios suos conspiceret, laefata est. —— mE . 957. χέρµατι Flor. — avioxsOty Vrat. -. 2

/

APTONATTIKAN T.

μητέρα δεξιόωντο καὶ ἀμφαγάπαξον ἱδόντες «φηθόσννοι’ τοῖον δὲ άινυρομένη φάτο μῦθον.,

260

»Eumys οὖκ ἄρ᾽ ἐμέλλετ᾽ ἀκηδείῃ᾿ με Aukóvtsg

»τηλόθι πλαάγξασθαι. μετὰ 0^ ὑμέας ἔεραπεν αἶσα, »δειλὴ ἐγὼ, olov πόθον Ἑλλάδος ἔκποθεν’ ἄτης

" AsvyaAéng ΦὨρίξοιο ἐφημοσύνῃσιν ἔλεσθε

» xte’v90g ὁ.μὲν θνήσκων στυγερὰς ἐπετείλατ) ἁνίας

966

» ἡμετέρῃ αραδίῃ. τί δὲ xsv πὀλιν ὈΟρχομενοῖο,

| » ὅότις 90 Ορχομενὸς, κτεάνων ᾽4θάμαντος ἕκητι

»μητέρ᾽ ijv ἀχέουσαν ἀποπρολιπόντερ ἴκοισθει ,

“c ἔφατ᾽ ’ ἰήτης δὲ πανύστατος ὥρτο θύραξε, ἐκ δ᾽ αὐτὴ Εἰδυῖα δάµαρ κίεν ἰήταο

270

Χαλκιόπης. ἀϊουσα᾽ τὸ δ᾽ αὐτίκα πᾶν ὁμάδοιο

ἔρκος ἐπεπλήθεν. vol μὲν μέγαν ἀμφεπένοντο ταῦρον ἅλις ὃμῶερ’ vol δὲ ξύλα κάγκανα χαλκῷ κόπτον’ vol δὲ Λοδτρὰ πυρὶ (fov: οὐδέ τις Πεν, .

Og καµάτου μεθίεσκεν ὑποδρήσσων βασιλῆϊ. - Τόφρα ὅ᾽ Ἔρως πολιοῖο δι ἠέρος ἵξεν ἄφαντος, τετρηχὼς olov τε νέαις ἐπὶ φορβάσιν οἶστρος

; τέλλεται, ὄντε µύωπα βοῶν κλείουσι νομµῆες. 37 3 6 ον A , , , ὤκα ὃ ὑπὸ φλιῆν προδόµῳ bv. τόξα τανύσσας Ἰοδόκης ἀβλῆτα πολύστονον ἐξέλετ᾽ lóv. 1350 ἐκ ad ὄγε Καρπαλίμρισι λ λαθῶὼν ποσὶν οὐδὸν ἄμειψεν

259, Hic cum versu seq. deest i in

| Guelph.

, 960. οὐκ &v Schol. Paris. 961. πλώγξεσθαι Vind. et Vrat. eX rasura. —

969. ótivz] Vatt. À. C. — ἑγὼν Brunck. Beck. ad vitandum hiatum, ui nullus est. — ἐχτόθεν Vatt. C. P. ἔκποθεν conjunctim scripsi, quod vulg. dividitur; cf. de eo Herm. a

Orph. p. 823.

263. ἐφημοσύνῃσι φέεσθαι volg. sine sensu. νέεσθε habent Reg. D et Élor., unde Brunck. una littera addita bene emendavit ἐφημοσύνῃσιν ἔλεσθε, quod cum Beckio recepi.

264. ἐπετείνατ᾽ Vat. D.

265. xs πτόλιν Guelph.

269.’ Ἱδυῖα vulg. Εἰδυῖα Regg- quinque, Brunck. Beck. ut. v. 243.

271. ἀμφιπένοντο Re g. qnatuor, quos secutua est Bron . ut solet.

974, μεθέεσχεν Flor.- — ὀποδρήσ- σον Vind, ὶ

275. ἴξεν vulg. ἴξεν Regg. B. D. Vrat. Vind. Steph. Brunck. Beck. ltev Vatt, C. ἦξεν Regg. A. Β, Guelph. Flor. |

276. τετριγώς mavalt B Brunck., sed vulg. recte tuetur Ruhnk.. epist. crit. p. 303, allato Virg. Georg. III, 146,

. qüi locus docet etiam, comma post

τετρηχώρ delendum esse. — ológ τε Reg. D. — 9zó φορβάσιν Guelph.

977. πέλλεται Guelph.

978. ὑπὸ φλοιὴν vulg. ὑποφ]οιὸν Flor. ὑπὸ φλιὴν Med. Vatt. A. C. D. Regg. quatuor, Vrat. Vind.Guelph..- ed. Paris, Steph. Brunck. Beck. — προδόµου ἐνὶ Reg. D., quod iunle. receperunt. Brunck.” Beek. — — Evi

’ otnittit Guelph. — eicog: Flor.

ei

Ly

APCTONATTIKRN D. «.

108

“δενδίλλων’ αὐτῷ δ᾽ ὑπὸ βαιὸς ἑλυσθεὶς - νίδῃ, γλυφίδας µέσσῃ. ἐνικάτθετο νευρῇ,’ : δ᾽ ἀμφοτέρῆσι διαόχόµενορ παλάμῃσιν ——

ἐπὶ ηδείῃ:

viv ὃ) ἀμφασίῃ Λάβε Φυμόν..

g δ ὑψορόφοίο ἀαλιμπετὲς ix μεγάροι . αλόων Ace” βέλος δ᾽ ἐνεδαίετο κούρ]) εν ὑπὸ κραδίῃ φλογὶ εἴκελον. ἀντία δ᾽ eld εν Ux Αἰσονίδην ἁμαρύγματα, καί oi ἄηντο, Hav ix πυκιναὶ καμάτῳ φρένες., οὐδέ τιν. ἄλλην τιν Ere, γΛλυκερῇ δὲ κατείβετο δυμὸν ἀνίῃ. ὲ γυνὴ μαλερῷ περὶ κάρφεα χεύατο δαλῷ jig, τῇπερ ταλασήϊα ἔργα μέμηλεν, (εν ὑπώρόφιον νύκτωρ όέλαρ ἐντυναιτο. poA ἐγθομένη τὸ δ᾽ ἀθέσφατον ἐξ ὀλίγοιο “D ἀνεγρόμενον σὺν κάρφεα πάντ᾽ ἀμαθύνει ; ὑπὸ sadi εἰλυμένος αἴθετο λάθρη —

6 Guelph.

ὑῥόφοιο Vind. '

vulg. φλογὶ Vatt. A. c. elph, Regg. A. B. C. D. nd , quod recte praetu- k. Beck. — ἴκελον codd.

i. Flor. Ald. Brub. Basil.

um; εἶκελον primum in »sgitur, unde a recentio- am est. Homericum est ο Il. XIH, 53. 330. 688. .VIIL 154.

fiaovíónv Reg. D., quod Steph. et Arnald. Lectt.

et receperunt Brunck.

praestat vulgata, quae lesignat Medeam et pu- tam ,’ quominus rectos in verteret oculos. -*

Reg. D. Brunck. Beck. -

’ Vraí. — γλυκερὴ — quod quamquam aliquo i possit: dflcis sollicitu- um defluebdt , tamen si s 11. 1131, τῇ δ᾽ ἔντοσ-

o θυμὸς αἀκουῇ, dubi-.

eris, quin..verus sit da-

. reponi jussit. Steph. et.

E. receperunt Brunck. em confirmat lectio Vatt. τετήκρτο pro κατείβετο, ssemate natam esse patet;

κατήγετο habet Guelph. κατείχετο voluit Wakef., quod non necessa- rium esse ex loco allato intelligitur.

291. πυρὶ vulg. sine sensu. περὶ Reg. E. et suprasc. in Reg. À., quod recte receperunt, Brunck. Beck. ; µα- λερὺς δαλός idem est, quod αἰθόμε- vog δαλός Hom. Il. “XIII, 320 , in errorem vero scribae facillune. inci- . dere potuerunt, quum .4«1sgó πυρί

et similia saepissime et apud Home- .

rum et apud Apollonium occurrant, Comparationem similem esse: Home- ricae Od. V, 488. monuerunt jam Scholl. — χεύετο Vatt. D. Regg. A. D. E. Vrat. — δαλλῷ Guelph.. ,

299. τῇ πέρ τε Vrat. Med. “i αόρ- ye Vind. |

300. • 13 περ Reg. Α.

301. ἀνευρόμενον Regg. A. B. ἀνερθόμενον Reg. D. ἀνερχόμενον ex conjectura Brunck. Beck., quod uamquam per se non malum (nam ανελθεῖν de igne dicitur, cf, quae monuiad Aesch. Choeph. 529), tamen minime necessarium est, apta enim imagine ignis erpergiaci dicitur, ne- que praecedens ἐγρομένη obstare jam saepius monitum est; vid. ad I, 234.

302. εἰλυμμένος Schol. Paris. —.

^

“Alors eodem modo ut nostro versu

omittunt , . Aeschyl. . .Bp. Steb. Ed.

δα ος

’ APIONATTIKAN 1.

οι… 31 Descsuon unii

$ ovAog “Egoc* ἁπαλᾶς δὲ μετετρωπᾶτο xegsuxc

d

ie χλόον, ἄλλοτ’ ἔρευδος, ἀκηῃδείῃσι νόοιο.

ues à’ ὁππότε δή σφἰν ἑπαρτέα θῆκᾶν δα 500 avtol τε λιαροῖσιν ἐφαιδρύναντο λοετροῖρ,

/

ἀόπασίως δόρπῳ τε ποτῆτί τε θυμὸν ἄρεασαν.

, ἐκ δὲ τοῦ ἄἰήτης σφετέρης ἐρέεινε θυγατρὸς | Li τοίόισι παρηγορέων ἐπέεσσιν. -

305

^» Παιδὸς ἐμῆς κοῦροι Φρίξοιό τε, τὸν περὶ att »tsevov ἡμετέροισιν ivi μεγάροισιν ἔτισα, 1506 Αάνδε νέεσθε παΛ/όσυτοι, Πέ τις ἅτη

» σώομένοις μεσσηγυς. ἐνέκλασεν; oU μὲν ἐμεῖο μπείθεσθε προφέροντος. ἀπείρονα µέτρα΄κελευθου

, 910

» ᾖδειν γάρ ποτε πατρὸς iv ἅρμασιν Ἠελίοιο. . »δινεύσας,. ὅτ᾽ ἐμεῖο κασιγνήτην ἐκόμιζεν —

» Klowqv. Ἑσπερίης εἴσω χθονὺς, ἐκ δ᾽ ἱκόμεσθα ᾽ ,, ἀπτὴν ἠπείρου Τυρσηνίδος, ἔνθ᾽ ἔτι νῦν περ ναιετάει, pla πολλὸν ἀπόπροθι Κολχίδορ αἴης.

— 845

ἀλλὰ τί μύθων 900g; & δ᾽ ἐν ποσὶν ὕμμιν ὅραι ο εἴπατ᾽ ἀριφραδέωρ, ᾖδ᾽ οἵτινες οἵδ ἐφέπονται

^p» ἄνέρες, mn Té riepeei ix νηὸς ἔβητε. *

Phys. p. 118 His. 8 ὁὀπηδεῖ- δό- χμιον; ἆλλοθ) ὕστερο». Soph. Trach. 11: φοιτῶν ἐναργὴρ ταῦρος, ἄλλοτ᾽ αἴολος άκων ἑλικτός. ‘Boph. EL 742. φορούμενος πρὸς οὖδαρ, dior” οὐρανῷ. σκέλ προφαίνων. Eur. Hec. 28 xpe, 9” ἐπ᾽ ἀκταῖς, Elio” iv πόντούὐ σάλῳ.

300. ἐφαιδρύνονερ vu ἐφαιδρύ- φαντο Vat. C. Regg. A. uelph.;

10d cum Brunck. p Beck. recepi.

zorQUPOVTO Reg.D. –

S01. ποτῇ Guelph.

903. τοῖσε Guelph.

• 805. ξεῖνον Reg. A.

’ 806. φέεσθαι Med, a m. 1. — m uw Brunck. Beck. male. Vulgatam lectionem etiam Scholl. agnoscunt. ’ 807. σωοµένους Flor. Steph. et . yecentiofes omnes, sed σωομένοιᾷ

" Vatt. A. B. C. D. Med. Guelph. Vrat. Vind. Ald. Brub. Basil. cevo- μένῃς suprascr. οις Reg. Α. σευοµέ- v0:6 Regg. B. C. D. E. et marg: Vrat. Dativum respuit Brunck, quia ἐνι- κλᾶν΄ activum. sit; quod recte qui-

dem dicit, sed cum accusativ. sonae conjunctum vix usquam nerit; apud Homerum, ubi Il 408 et 4 22 legitur, construito xi&v τίνί ti, et sic nostro ὁ loco accipiendum est, ut ac

’ vus mente supplendus’ Sit. —

Guelph. Reg. D.

910. ἐμοῖο Reg, D.— κασι Guelph.

911. ls qui ood. “Vrat. scripsi

fis in versum ie uentem aberrs

vocabulis ἐκ ὃ ἱκόμεσθα s Evo” ἔτι viv περ, et versus ofnisit, qui tamen a manu κ marg. additus est.

; 914. ἔμποσι» ὅμιν Med.

916. ὁππότε γλαφυρῆς Vt B. C. D. Med. Guelph. Ὑχαι. Flor. Brub. Basil contra m: propterea ὁππότε καὶ yàÀo Steph. Hoelzlin. Shaw. Sed | Regg. A. D. E. ὅππη τε Re C., quod recte receperunt Bru

APITONATTIKRN T. | | — a5

Toit v. ἐξερέοντα. κασυνήτων προπήροιθεν “Agyog ὑποδδείόας ἀμφὶ στόλῳ Αἰσονίδαρ -

μειλιχίως προσέειπεν, ἐπεὶ προγενέστεροβ, qs

qii y.

0… 4ἴήτη, πείνην μὲν ἄφαρ διέχευαν ἄελλαι . 99. ἑατρηεῖο- αὐτοὺς Ü’ ὑπὸ δούρασι πεπτηώτας,

»Ῥήσου Ἐνναλίοιο ποτὶ ξερὸν ἔκβαλα κῦμα

ut

• »Avyalg: ὑπὸ vvxti; θεὸς δέ τις ἄμμε σάωσεν» ’ » οὐδὲ γὰρ αἳ τὸ πάρὸιθεν ἐρημαίην κατὰ, νῇόον n 25 , ηὐλίξοντ᾽ ὄρνιθες denim, οὐδ᾽ ἔτι κείνας

» εὕρομεν. ἀλλ οἳ

’ ἄνδρες ἀπήλασαν ἐξαποβάνἔες

»νηὸς ἑῆς ngotlQg. ἐνὶ ἥματι καὶ σφ᾽ ἀπέρυκεν »ἡμέας οἰκτείρων. Ζηνὸς νόορ ᾖέ “ig aldg, ες . Φαὐτίκ’ ἐπεὶ καὶ βρῶσιν ἅλιρ xol εἴματ᾽ Haeo 2 30 ,, οὔνομά τε Φρίξοιο περικλεὶο εἰσαῖοντὲ .,

»ᾖδ᾽ αὐτοῖο σέθεν

ετὰ ydg τεὸν ἄστυ viovrax. »χρειὼ 0^ v ἐθέλῃ Huevos ob G’ ἐπικεύόρω. μτόνδε’ τις {έμενορ πάτρης ἀπάνευθεν ἐλάσσαι

»καὶ κτεάνων βασιλεὺς περιώσιον, οὔνεκεν ἁλκῇ

335 »σφωϊτέρῃ. πἀντεόσι μετέπρεπεν 4Ιολίδῃσῳ, P “n ρπέμπει δεῦρο νέδόθαι ἀμήχανον ᾿ οὐδ’ ὑπαλύ &y ! » στεῦται ἀμειλίκτοιο «4ιὸρ θυμαλγέα wii »40l χόλον, ovÓ’ ἄτλητον &yog Φρίξοιό T6 mowdg »ἱολιδέων γενεὴν, πρὶν ig Ἑλλάδα. xdg. ἰκέσδαι. .

μα…

940 υνῆα δ᾽ ᾽4βηναίη Παλλὰρ κάμεν, οὐ µάλα τοίην, »οἷαί περ Κόλχοισι µετ᾽ ἀνδράσι Υπερ ἔασιν, E So» TÉOV αἰνοτάτης ἐπεκύρσαμεν. juga γάρ pn.

atr. τοῖα: ply Vatt ΛΑ. C. D. Med. m. 2. Vrat.

918. ὑποδείσας Vatt. Α. C. D. £. E; a m. 1. Ald. París. Brunck. ck. male. — 4ὐσομίδαο Flor. .

919. διέχευσαν Steph. Hunc ver- 1 Jaudat Etymol. M. p. 32, 22 nulla Üonis diversitate.

920. ἔβαλε Vrat. ἔμβαλε Guelph.

921. kuus σάωσεν Vrat., quod re- X pro vulg. ἅμμ ’ ἐσάωσεν. Vid. nr 1072.

922. οὐδέ τι vulg. οὐδ’ ἔτι Regg. E. Brunck. et Beck. recte. -

923. De hiatu in vocabulis ἐν]

rri. v. Herm. ad Orph. p. 734 et

e ad II, 660 monita gunt.

9

| 931. αὐτοῖ Med. a m. 1. — sb µονται Reg. À.’

332. ἐθέλεις vulg. 1941s; “Vatt. À. C. D. Regg. quatuor, arg Guelph. Vrat. Vind. Brunck. Beck. .9 » quod est necessarium.

333. ἑλάσσας Βερ. A.

334. οὔνεκα Vatt. C. D. ’ 837. στεῦτο Schol. Paris.

| 399. Αἴολίδων . vulg. Αἰολίδεω |

Regg. Α. D. E. Guelph. Hoerstel,

prz pal Vatt. A. D. Reg. B. Med.

Vrat. Vind. Brunck. Beck. recte, 341. ἔασσι Guelph.

^ 042. αἰνοτάτῃ Guelph. — fivBu

Vatt, A. D. Flor: Ald. Btub. Basil

4PTONA TTIK&N D

T λάβρον ὕδωρ ανοιή τε διξεμαγεν ἡ δ᾽ E” γόμφοι, » ἴσχετων, qv καὶ πᾶσαι ἐπιβρίσωσιν ἄελλαι.’. 3.

345

» (cov δ᾽ ἐξ ἀνέμοιο 9isr, καὶ Ov ἀνέρες’ αὐτοὶ.

νώλεμέωό χείρεάσιν ἐπισπέρχωσιν. ἐρετμοῖρ. ο τῇ δ᾽ ἐναγειράμενος Παναχαιῖδος εἵ τι φἑριστον »ἡρώων TOv ἄστυ µετήλυθε, πόλλ’ ἐπαλὴδεὶε

o» ἄστεὰ καὶ ᾽πελάγη στυγερῆρ. ἀλὸς ; & οἱ ὑπάσδαες.

900 ,

» αὐτῷ δ᾽ ὥς xtv &y, tos ἔόσεται” ὁύ y&g [κάνει

| NUT Bugoóusvoc* ‘uéuovsv δέ τοι ἄξια τίσειν

U» δωτίνης, étov ἐμέθεν μέγα δυσµενέονταρ |

|» “Σαυὐρομάτας, τοὺρ σοΐσιν᾽ ὑπὸ σκήπτροισν δἀμάσσε εἶ δξ καὶ όὔνομα δήθεν. ἐπιθυξῖς γενεήν τε ——

855

s Busto, οὗτινὲς “elolv,. ἕκαστά γε μυθησαίμην. » tóvàs μὲν οἷό πὲρ οὔνεκ’

ἀφ᾽ “Ἐλλάδορ QUA

&ysgOtv,

» xÀslovo’ Αἴδονος vlóv Ἰήσονα Κρηθείδᾶο. p δ᾽ αὐτοῦ Κρηθηος ἐτήτυμόν ἐστι γενέθλης, »0ÜUto xiv γνώτὸς πατρῶϊος ἅμμι πέλοιτο.

960

» ἄμφω γὰρ Κφηθεὺς ᾽ἀθδάμας t ἔραν. Αἴόλου visg

» Ωρίξο δ᾽ αὖτ᾽ ᾽θάμαντος Ev παῖς 4ἰολίδαο. τόνδέ ὃ” ἄρ), Ἠελίου γόνον μμεναι εἶ τιν) ἀκούει, ,, δέρκεαι ὐγείην’ Τελαμὼν δ᾽ ὀγέ, κυδ[στοισ

» Αἱακοῦ ἑαγεγαώρ”’ Ζεὺρ ^M Alexóv αὐτὸς ἔτικτεν.

46. ἐρετμοὺς Regg. A. C. Ῥ. εἰ

E. a m. 2 (ἐρετμὰ a m. 1), quod

male receperunt Brunck. Beck., non

enim remiges ἐπισπέρχουσιν ἔρε-

τμούς, Sed ναῦν. ἐρετμοῖς,. manibus

suis impellunt navem remigando , ut

Hom. 1. XXIII, 430 πέντρφ ἔπι- σπέρχωγ. |

347. ἀνεγειραμένοις Guelph. Hoerstel. — Παναχαΐῖδος Shaw. — ot τθ φέριστοι Vat. B. Regg. tres. &f r1 φέριστοι Med. De usu generis neutrius, in quo offendérunt isti li- — brarii, vid. Valck. ad “Theocrit. VII,

348. Heindorf. ad Hor. Sat. 1, 6, 1 .949. ὀπάσσοις Regg. quatuor, quod ^ eine causa praetulerunt Brunck. Beck.

349. ἅδοι vulg. ἄδει Guelph. ὥδῃ Vatt. Α. D. Regg. quatuor, Med. Vrat. Vind. , quod cum Brun οὗ ΄ Beck. recepi,

ad

351. 0 ησάμενος vulg. βἰησόμενθὸ quod sensus postulat, dedit Stepbt- nus, quem secuti sunt reliqui edito- res, et sic legitur in Vatt. B. C

Similis varietas est II, 1170. — μὲ μονε Yat. B. Reg. C. Brunck. Bed-

male.

353. δαµάσσαι Guelph.
354. xs pro γε ex conjectu? Brunck. Beck., quod non necessariun

eat. Vid. ad I, 80.

Reg. D. ovz:tQ Reg. À. — ἅλο “$59. κὲ Vrat. Vind. Brunck. Bed.

male.

“960. υἷε επ Regg. quatuor malo receperunt Brunck. Beck.

301. zig Brunck. Beck. male, vid. ad I, 202.

302. δέρκεε Ving.

’ 864. ἐγγεγαώς Med. a m. 1. &

gag Flor

à 4ΡΓΟΝΑ ΤΤΙΚΩΝ. 1.

/

150

dg δὲ καὶ ὤλλοι’ πάντες ὅσοι ᾿ουνέπονται ἑναῖροι,

ἀθανάτων υἷές τε καὶ υἱωνοὶ γεγάμσιν, ‘’.

| s

. Toía ztugévvénsv Αργος”. ἄναξ Ó ἐπεχῶσατο: μύθοις

‘Salov’ ὑψοῦ δὲ χόλῳ qévtg. ἠερέθοντο. :; δ᾽ Σπαλαστήσας” µενέηνε δὲ παισὶ ῥάλιότα

M ρο- | “n.

ζαλκιόπης”. τῶν γάρ σφε μετελθέμεν οὔνεκ᾽ ἑώλπει”- c δὲ οἱ ὄμματ᾽ Σλαμφεν ὑπ᾿ ὀφρύσιν Τεμένοιο.

Οὐκ ἄφαρ

Θαλμῶν uoi ἄπόπροδε, Λλωβήτῆρες,

ψεῖσθ᾽ eoi όλοι παλίόσύτοι ἔκτοθι γάΐης, - αρίν᾿ τινα λευγαλέον ᾿ τε δέρος καὶ Φρίξον ἰδέόθαι; avc ὁμαρτήσαντες dp “Ἑλλάδος óUx ἐπὶ καζαρ,

.- .

SD

(4o: | Regg. À. E. vi&g “Vrat. —. | vísen

πεγώατο “id. 7v

µενέεινε Med. a m. 1. m

iuelp h. c

condis Fler. — σφι vulg.

rg. quinque, Guelph. Vrat.

runck. Beck. recte. — ἑώλ-

h. et reliqui deinceps edito-

codd. et edd. veteres ἐόλ–

od revócavi, quam

, 10 et apud Hom.

ἑωλπει legitur. — Ἰαμφαν vulg. ἔἴαμφεν’ Regg. ,Med. Guelph. Vrat. Brunck.

Med. — δόλοις

» Multas hic.locus turbas ‘quet .jam Scholiastae

n ’ intelligererit emendare ten- dorum verba adscribere retium est, quum ex. iis. li- Jectiones.. dijudicari possint. itur illi ;. Ἐν δὲ τῷ αὐτίγ

d. XX,

φεῖσθαι

τήσαντεβ προσεκτέον».

que εἴρηται, “Igog OU» ἀντὶ τοῦ. αὐτίκα ῥητέον » Paris. male), καὶ «vri τοῦ li doc, ἐφ᾽ Ἑλλάδα

adm Flor. male), [v ᾖ,

γρ ὑποστρέψετε sig Ῥλλάδα, ; Flor.. male) στίξαντας sig τὸ

α τελείαν (sc. στιγμὴν), τὸ,

ιφέρειν δε, - οὐκ ἐπὶ πώας έεσθε, ἐπὶ τα σκῆπτρα δὲ βασίλειον τιμήν. “Sort οὗ ν οὐ δ΄ ἐπὶ «dag, ἆλλ᾽

Ὅτε ἀλλὰ σκῆπτρα δέ, σχολιογβάφοι ἐοίκασιν Smy E77) | yo«ot ἐντυχεῖν, φασ) γαρ.ἀπὸ κοί-

uam ei,

e Ux ixi xag, od: ακῆπτρά ϱ!..δὲ

νου νοεῖσθαν τὸ ἔολπα”. οὐδαμοῦ . δὲ εἴρηται τὸ ἕἔρλπα. ^ Facile intelli- gitur, quomodo illi locum.;Jegi vo- ljuerint. Jam videamus editores. . Vulgo ita legitur: πρίν τινα λευγαλέον τε δέρος xal Φρίξον ἰδέσθαι αὔτιχ ὁμαρτήσαντερ ἀφ᾿ Ἑλλά- . δοςς οὐδ᾽ ἐπὶ πώας, 7 σχῆπτρα δὲ καὶ τιμήν βᾳσιληϊ- δα δεῦρο νέεσθε, ΄ profecto sine sensu idoneo. ὁμαρτή- σαντας habet Reg. B. ὁμαρτήσαντε Reg. Α. et E. a prima manu, dp Ἑλλάδα nonnulli ex’ Regg. unde Brunck. et post eum Beck. dederunt: πρίν τινα Asvyoltov c8 δέρος καὶ Φρίξον ἰδέσθαι — .. αὗτιχ ὁμαρτήσάντε. ἐφ᾽ “Ei δα; in quibus vituperandus est et hiatus turpissimus, et lectio minima aucto- ritate fulta (praesertim quum ἐφ᾽ Ἑλλάδα soli scholiastarum emenda- tioni debeatur, quod’ex verbis supra adscriptis elucet) et sensus ineptia- siinus , nam ὁμαρτήσαντε Brunckius ad ó£gog καὶ Φρίξον referri vult, at sensus sit: priusquam vellus et Phrixum «in. Graeciam reportatum videritis, qui nemini sano placere potest. Ruhnken. epist. crit. p. 278 et, quem commemorat, Hemsterhu- sius versum 374 tanquam e priore recensione superstitem tollendum, ét

160

4

T ,

LI

APIONAJ TTIKQN P5

o» » σκήπτρα. b καὶ τιμὴν βασιληῖδα δεῦρο νέεσθι

FORME

»& δὲ γε μὴ προπάροϊθεν ἐμῆρ ἠφασθε τραπέί

», jv” ἂν ἀπὸ φλώσσας. τε ταμῶν καὶ χεῖρε «etc » ἀμφοτέραρ,, οἴοισιν ἐπιπροέηκα πόδεσσιν,

880 », ὥς κεν ἐρητύοισβα xal ὕστερον ὀρμηθῆναι: PI οἷα δὲ καὶ μακάρεσσιὺ ἐπεψεύσασθε θεοῖσιν.«« (9$ ῥα χαλεψάμενορ”΄ µέγά δὲ φρένερ «4ἰακίι «νθιόθεν οἰδαίνεσκον * ἐέλδετο δ’ ἔνδοδι θυμὸς - ᾿ἀντιβίην ὁλοὸν φᾶσθαν’ ἔπορ” ἄλλ᾽ ἀπέρυκεν

986 «Αἰσονίδης.. πρὸ γὰρ αὐτὸς ἀμείφατο μειλιχίοισι

• κ“.

» Alten, σχέο μοι 18s ότόλῳ. oU τι γὰρ.α

»ἄστυ τεὸν καὶ δώμαθ᾽ ἱκάνομεν, ὥς που ἕολα »οὐδὸ μὲν ἴέμενοι. vig δ᾽ ἂν τόόον οἶδμα περῇ » tAaln ἑκὼν. ὀθνεῖον ἐπὶ κτέρας;. ἀλλά µε δαίµ 990 ,, καὶ κρυερὴ βασιλῆος ἀτασθάλθυ ὧρσεν ἔφετμ. τω 00g χάριν ἀντομένοιαι σέδεν δ᾽ ἐμὼ Ἑλλάδι

| Φεσπεσίην οἴσω κληηδόνα’ καὶ 05 τοι 705 . n » πρόφρονὲρ εἶμεν “Aui 9oxrv ἀποσῖσαι ἁμοιβὴν.

deinde ig, ‘El1ddóg legendum judi- cant. , Huic sententiae accedit Herm. Ad. Orph. p. 794, qui tamen v. 374, ut. in parenthesi dictum , etiam ser- vari posse putat. Gerhard. Lectt. pP. 185 sq. vulgatam lectionem sine mutatione tuetur, et vocabula όμαρ- τησαντερ ἀφ᾿ Ἑλλάδορ interpreta- tur: vos qui modo venistis ex Grae- cia, quod et otiosum foret, meque Ata. postponi potuisset. “Scholl. verbis su upra “antiquitus post “Ελλάδα non inter-

unctum esse. Hic igitur sublata interrogationis nota et post ἠδέσθαι posita, sensum ita restitui, ut libro- rum optünorum lectiones servatae sint: Non statim discedetis , prius- quam vellus et Phrixum videritis, quos non sine damno videre vobis contin- get? statim quum ex Graecia pro-

appositis elucet,

Praeterea ex |

976. σκῆπιρά τε Vatt. , D. Vind. Flor. σκήπτρά Br πτρώ δε Dasil. — φέεσθαι B. C. D. Med. Vrat. Vin Ald. Brub. Basil, ad qua nem referuntur postrema Sc ba supra allata, nam Sch: hunc infinitivum omisso £o;

plicat, sed ex errore frequi

ficisceremini , non vellerís auferendi .

’ gratia, sed imperio potituri huc tendebatis. — οὐδ᾽ vulgo. οὖκ Vatt. C. D. Regg. nonnulli, Vrat. Guelph., qd cum. Brunck. Beck. recepi.

gnoscunt etiam Scholl, qui non ut reliqua tanquam suain emendatio- nem, sed ita commemorant, ut.in libris legisse videantur,

“natus videtür. . 977. ei δὲ καὶ Flor. Ald. 978. eir ἂν Flor. Ald. BR Bil. — γλώσασης’ Vrat. κξάσι Vind. 880. ἐρητύεσθα “Vrai. Vit 881. ἐπεσκήψασθε Vatt. ἐπεφεύσασθαι Vind.

’’ 888. olüfvsexov Vind. -

$86. χρέος pro σχέο Hoerstel,

989. ἆλλ᾽ du Brunck. e ctura ut solet, |…

990. κληϊδόνα Rep.: A. να ἂόνα Med. καὶ κληδόνα Va D. Vrat. Vind. .

991. slut» Flor. Ald. Bru εἰμὲν edd. reliquae, “Accent rexi.

4 E T”, J 9 5

& ^ TN

| 415

bj

(o APTONATTIESRN.T. .

. 101

»t8t’ οὖν Σαυρυμύτας yt λιλαίεαι, εἴτο. τιν ἄλλον 895 αδῆμον σφωϊτέροισιν ὑπὸ σκήπτροιόἑ δαµάσόσαι” Ἴσκεν ὑποσσαίνων «ἄγανῇ ὀπίέ’ τοῖο «δὲ θδυμὸς διχγβαδίην πόρφυρεν ἐνὶ στήθεδσόι μενοινὴ», ἢ ὄφέας ὁρμηθεὶς αὐτοσχεδὸν ἐξεναρίξοι, 2.4 ὄγε πειρήσαιτο Bing. τό οἱ εἴδατ᾽ ἄρειον .΄ —

400 φραζομένφ᾽ καὶ δή µιν ὑποβλήδην προσἑειπεν.

Ν

ο εἶνθ, τί. καὺ τὰ ἕκαστα διηνεκέἑωρ ἀγορεύεις; »t& γὰρ ἐτήτυμον ἐστο θεών γένος, qb καὶ ἄλλωρ. - οὐδὲν ἐμεῖο χέρηες Um ὀθνείοισιν .ἔβηίε,. -. δώσω τοι χρύσειον ἄγειν δἑρορ, at κ᾿. ἐθέλγσθα,

406 ,,πειρηθείρ. ἐσθλοῖς γὰρ ix” ἀνδράσιν οὔτι µεγαίρω,

φώς αὐτοὶ μυθεῖσθε τὸν Ελλάδι κοιρανέονία, “πείρα δέ τοι µένεός τε καὶ ἀλκῆς ἔσσετ᾽. ἄεθλος, .— | »tóv ῥ) αὐτὸς περίειµι χεροῖν, ὁλοόν περ ἑόντα,

410

δοιώ uos πεδίον τὸ ᾽4ρήϊον ἀμφιφέμονται υταύρω χαλκόποδε, ὅτόματ, φλόγα φυσιόωντ -

υτοὺς ἐλάω. ζεύξαρ. ὀτυφελὴν κατὰ νειὰν ᾿4ρηος μτἐτράγυον, τὴν αἶψα ταμῶν ἐπὶ τέλσον ἀρότρῳ, ^ | »0U σπόρον. ῥλκοῖσιν «Σηοῦς ἐνιβάλλομαι ἀκτὴν,

906. s’r’ av Vat. C.

i96. ὑπὸ Ti: v Vind. ὑποσαί- *oy Vatt. C.D. » quatuor, Vrat. Brunck. Beck. male. | 1 n

397. ἐπὶ στήθεσσι vulg., sed él, quod necessarium est, praebent Regg. Ves, unde receperunt Brunck. Beck.

| /| 398. ἀφορμηθεὶς Reg. A. — é£a– βιρίζοι Vat. C.

499. βίην Regg. quinque, Scholl.

500. τί xtv – ἀγορεύεις vulg. Wloece, quare ἀγορεύοις ex Reg. B. Fceperunt Brunck. Beck, Sed opta- üvo nullus hic locus; xsv potius in 14| mutandum est, quorum perpetua εδ confusio, vid. ad 1, 663. idque

| ‘àtextu dedi, frequens enim καί in

ejusmodi interrogationibus, cf. Wyt- wüb. ad Julian. p. 159 ed. Schaef.

409. ᾗ γὰρ vulg, sine sensu, εὖ Ίαρ ed. Paris. Steph. Brunck. Beck.

4€. δέρας Vatt. A. C. D. — ἦφ᾽

APOLLON. RHOD. Ἱ.

x’ ἐθέ]ῃσθα vulg. soloece, ei x’

ἀλλ’ ὄφιορ δεινοῖρ΄’µεταλδήσκοντας ὀδόντας . » ἀνδράσι τευχηστῇσι δέμαρ’ τοὺς Y’ αὖθι δαῖζων οκείρὼ ἐμφ- ὑπὸ δουρὶ «περιάταδὸν ἀντιόωντας.

8

ἐθέλῃοθα Keg. D., quod receperunt Bruhck. Beck., quamquam illum prius ἦν y dare voluisse elucet’ ex loco Ar&ti, quam “affert, |

.406. pue9:ic0o, Med. α m. 1. .

or.

. 408. ἐπίειμι Shaw. errore typ. 409. πεδήϊον Reg. Α. a m. 1. 410. φυσιόωντερ Vatt. A. C. D.

Med. Reg. E. Vrat. Vind. Similis

est varietas infra v. 406, sed ex ea ᾿

ipsa elucet, vulgatam tuendam esse. 412. τέτρανοφ. Vind. — ἐπιτέλεσ-

gov. Guelph.

413. ὁλκοῖσι Reg. D., quod rece- perunt Brunck. Beck. male. — ἀκμῇ Nat. C. ἀκέῇ Vatt. A. D. et C. am.

414. Med. Reg. D. Guelph. Vrat. Vind.

ex errore frequentissimo. | 415. δαῖξας Reg. D. . 416. ὑπὸ omittit ‘Vat. B,

Pd

4ΡΓΟΝΑΡΤΙΚΩΝ n

» toros δεύγνυμε ’ βόας, &cl dslaiov ὥρην

9 -—

» moniopat ἀμήτοιο. σύ δ᾽, si τάδε τοῖα τελέσεις, ο αὐτῆήμὰρ τόδε κῶας ἀποίσδαι elc βασιλῆορ’

420

Ὃ & ἄρ Ep ,

πρὶν δέ xev. οὐ δοίην, μηδ᾽ ἔλπεο. . δὲ γὰρ ἀεικὲὶς »ἄνδρ᾽ ἀγαθὸν γεγαῶτα κακωτέρῳ ἀνέρι εἶξαι. φη΄ ὁ δὲ σῖγα ποδῶν πάρορ ὄμματα ici

ᾖσθ) οὕτως ἄφθογγος, ἄρηχανέων καλότητι. | " βουλὴν à’ ἀμφὶ πολὺν στρώφα χρόνοι οὐδὲ πη εὖλ *.495 θαρσαλέὼς ὑποδέχθαι, ἐπεὶ µέγα Φαίνετο Poyov- ὀψὲ à’ .ἀμειβόμενος προσελέξατο κερδαλέοισιν. : » Ajo μάλα voL µε δίκη περιπολλὸν ὀέργεις. s» tO. καὶ ἐγω τὸν ἄεθλον ὑπερφίαλόν περ ἐόντα . τλήόομαι, εἰ καὶ µοι-Θανξειν uógog. οὐ γὰρ E ᾱλ. 490. ,, Φίγιον ἐνθρῶποισι κακῆς ἐπικείσετ᾽. ἀνάγκης, νᾗ µε καὶ ἐνθάδε- φεῖόθαι ἐπέχραεν. ix -βασιλῆορ. «6

“9g edv! ἁμηχανίῃ βεβολημᾶνορ ’ αὐταὰρ ὁ

τόν ye

σµερδαλέοις ἐπέεσσι προδέννεπεν ἀόχαλόωντα.

» Έρχεο νῦν μεθ’ ὅμιλον, énel µέμονάρ γε.πόνοιο’ | 485 » εἶ δὲ σύ ys ζυγὰ βουσϊν ὑποδδείσαιρ ἐπαεῖραι,

»‘i καὶ ὀὐλομένου μεταχάόσεαι ἀμήτοιο,

αὐτῷ κεν τὰ ἕκαστα μέλὀιτό uot, ὄφρα καὶ ἄλλοςρ

» ἀνὴρ ἐῤῥίγῃσιν ἀρείονα φώτα μετελθεῖν.᾿

“Ioxsv: ἀπηλυλέωρ. ὁ

) δ᾽ ἀπὸ θρόνου. ώρνυτ) Ἰήσω-

μα Αὐγείης Τελαμών t5 — εἴπετο ὃ᾽ “άργος

«419. ἐς Regg. B. Ὀ.. Flor. Steph. Bruáck. Beck. E ed eig reliqui omnes codd. et edd. , ’ quod revocavit, -

420. δίην Vind. — :

— 491. ἀνδρὶ Regg. A. B. De hiatu v: Herm, ad Orph. p. 734.

423. zor’ Flor. — οὕτως Vat. D.

424. πουλὺν Med. Vrat, Vind. — πώς pro πη Guelph. | .” 496. κερδαλέοισι Med.

" 497. περὶ πολλὸν Vatt. A. C. D. .

ο Vrat., quod recepit Beck., non recte: περιπολλόν est: vocabulum , quo uti

amat Apollonius, ut Il, 437. 472.

499. Xilog Med. —

500. émfijcst” vulg., quod tamen in solis Vat. B. et Reg. K. legitur. ἐπαμοίβετ᾽ Reg. D.. ἐπαμείβες᾽ Regg. A. B. C., quae lectio adeo placuit Brunckio, ut ejus recipiendae

gratia versum ita metatum dederit : /

4

binos men γε werk ἑπαμει Φετ᾽ ἀνάγκης, sensu vix tolerabil Neque omnino conjectüra opus est nam ἐπικείσετ᾽ praebent Vatt. Α.Ο D. Med. Guelph. Vrat, Vind, marg.

Reg.A., quod recte recepit Beck. Quod vulgo: legitur, mero scribarum errori

tribuendum videtur, nain Bet», ne

Ἐν quam saepe confundantur notissi- mum esi.

435. | ὑποδείσαιρ Brunck. Be

4male.

436. οὐλομένοιο Med. Vrat. Viad.

i» i 7. τῷ κεν Α. “– 1λοιτο

Vrat. Vin. Bd i

439. ὄρνυς) vulg. dove” Vatt À. C. D. Vrat., quod recte recep* Beck. Vid. ad I 897.

» 440. 9” εἴποτο Reg. A.

APFONATTIKAN T.

/

’ , 108

! olog, ixtl. µεσσηφὺς ἔτ᾽ αὐτόθι υεῦσε Λιπέσθας ’ ασἠτοκασιφνήτοιρ οἱ ὃ᾽ (jsdav. ix. µογάροιο, - | | Φεσπέσιον Q’ iv πᾶσι μεεέπρεπον 4σομοθ “víog . | κάλλεὶ καὶ. χαρίτεσαιν’ éx’ αὐτῷ δ᾽ ὄμματα κούρη e Aob& παρὰ ιπαρὴν σχοµένη uito sedat Qn, «sto ἄχεῖ σμύχουσα wdog δὲ ol, ἠὺὐτ᾽ ἄνειρος, ᾿ἑραύξαν πεχύτητο μετ ys νιόσοµένουα. Ái φαί-ῥ οἱ μὲν óc δόμων ἐξήλνδον ἀδχαλόφνγερ. :, Δαλκιόπη «δὲ χόλον᾿ πεφνλαγµένη Αἴήταά - 450 49e qug. , 9éAepdvds dV» ὑ[άσιν. οἷσι βεβήκεν,

| «ioc 0 αὖ Mine. μρρέσειε΄ σκαλλὰ δὲ θυμῷ Gonaw, ὅόσα. v Ἔρωεεο ἐπρερύνουφι μέλεσθαι, | προπρὺ. à ἄρ ὀφθαλμῶν - ἔτι, οἱ, ἰδάλλετο πώντα,

αὐτός 9” .olog. Fo», οἵαιαί τε φάρεσιν ἔστο,

455

old . τ’. ἔδιφ᾽,. dg 9^ £s”. ἐπὶ δρόναν, ὥς «à θύραζο

Jütv’ οὐδέ vw’ ἄλλον ὀΐόόατο πορφύρουσα ΄ἔμμεναι ἀνέρα τοῖον΄ iv obads δ’ οὖν ὀρώφοι .

em

, v&QBs, 0 dpp’ αὐτῷ, µή

«xij t μῦθοί τν μολίφρονεν, ovg ἀγόρενσνν.

μή. µιν’ βόερ sj «e αὐτὸς :. |

4e Αἰήτης φθίσειεν᾿ ὀδύρετο Ó’ ἠὖτε spp ; ἤδη τεθνειώτα, τέρεν δὲ ol ἀμφὶ segs:

|

| Δάλρυον αἰνοτάτῳ ἐλέῳ is «nüodpygou”

4 κα δὲ μνρομένη λιγέως ἀνβνβίαφτο᾽ μύθον.. .

|» Τίπτε us δειλαίην τόδ) ἔχει ἄχος; εἴθ) ὄγε πάντων - ^5 » Φθίσεται edo προφερέστατορ, . εἴτε χερείων,

IE Μα 7 μὲν ὄφελλαν ἀλήριος ἐξαλέασθαι.

μι. πεῦσαι Med. Vind. | 449. αὐτοκασιγνήτῃς Guelph. é&À πᾶσι S . Lectt. p. 97, PPS non esf ne- ttarium , vid. ad 1I M5. παραὶ Reg. p.

. σμύχουσαν Guelph. — του

J 447. φισθμένοιο Flor. Brub. Basil, | d viéay Regg. A. E. Med.

i5. ὕρμαϊν vulg. ὤρμαιν’ UM

| À. C. δρ Regg. E σα, Guel

| ὅτε Vind, Brunck. Beck. e

| Vt. Vind. — μέλλεσθαι Flor. . AM. Bros ol omittit Guelph.

δρ, οἷόρ e! Vind. -— ᾖθτο vulg,

elco Regg. À. €, E. dor recte emen-. i jubet Ger- -

davit Brunck. 455. ἔφη 9’ eg $’ Guelph. 456. εἴσατο Regg. A. E. 459.. αὐτὸν Regg. quinque. 460. φθείσειεν ’ Med… φθίσειαν Reg. À . 463. ievelyeso Vatt. Á. C€.D. .. . 464. Τίπτ᾽ ἐμὲ Brunck. ex more, — Éiev &yog suspicatur Brunck., cui vulgatum durum videtür nescio quo- modo. 465. φθίσσεται “Vat, B. φθεἰαε- E ται Vat, D. Med. 466. εἶ μὲν Vrat. — L 2

με ἐπὶ

1304

APPONATTIKAN

N

. S7 “n /

» vol δὴ Ld yt, πότνα θεα «Περσηῖ,. αξλοιέσ. - | »Οἴκαδε ’ νοστήσειε φυγὼν μόρὸν’ εἶ- δέ µιν αἶσις » dpt five ὑπὸ βουσὶ, τόδε προἁάροιθε Bostir*

ELE

» οὔνεκεν. οὔ oí ἔγωγο κακῇ ἐπαγαίομαι à &vy. Ἡ μὲν ἄρ᾽ dg ἐόλητο vdow µελεδήµασι xovq. “ox.

oí δ᾽ bi& οὖν δήμου τε x&i ὥστεος ἑκτὸξ ἔρησαν τὴν ὁδὸν, ἣν τὸὀπάροιθεν ἀνῄλυθον ἐν πεδίοἱδ,.’ δὴ τὀτ᾽ Ἰήδονα τοῖσδε΄ προπέννέπεν. “Aeyog. ἔπεδδιν.

475 »ν Αἰσονίδη,

ᾳῆτιν. μὲν ὀνόδσέαι, fv viv ἐνίφω-

sales: à’ ov μάλ᾽ Éows μεθιέμεν- ἐν. κανότηθιι D »κούρην δή tw Ἀρύόθεν: UXÉxAvEG αὐτὸς ἐμεῖο y ^» φαρμάσσειν, Εκάτης Περσηϊῖδος: ἐννεσήμσιν” ’ T

. 480,

cO viv εἴ xbv πεπέθοιµεν, Olouas, οὐψέτι: Tágfog 3

» ἔσσετ ἀθθλεύοντι δαμήμεναι: (ἀλλὰ udi α͵νῶΒ. »δείδω, pj. πως oU μοι ὑποσίαίη τόγε µήτηρ. » ἔμπης ‘δ᾽ ἐδαῦτις: µετελεύδομαι ἀνξιβολήσών, -

» ^y Qc

»bvvóg ἐπεὶ πάντεσσιν. ἐπικρεμὰθ᾽ ἡμὶν ὄλεθρος:-

“Ioxev . ἐὐφρονέων’ ὁ 485

A ἀμείβετο τοῖσδ’ ἐπέεόσι». » Q9. πέπον, ei vU tou αὐτῷ ἐφανδάνει, οὔ τι μεγαίρα. ».βάσκ ἴθι, καὶ πυκινοῖσι vv παρὰ μητέρα μύθοις

ὄρνυθι λισσόμενος’ μελέη ys. μὲν; “piv ὄρωρεν » ἐλπωρὴ,’ ὅτε όστον ἐπεέραοπόμεδθα yevéabiy.””. 96 gon”: a od dia io μπουν. αὐτὰ ἑταῖρ«

. EJ mE 2c * M4 NE 1ο . c3 . ^ , .. Mau KA Zu t. N 3.

Basil.

470. ovy oi Reg. A. ed. Paris.

Steph. et ceterae: edd; usque ad ’ Brunck., qui restituit , quod in re- liquis codd. et edd. antiquis omnibus legitur, et restituendum viderat jam

Dorvill. “Vann. crit. .p. 9983. — ἔπα-

γέοµαι Reg. À:

471. eioAgro Vatt. A. .C« D. Reg. b. Med. Gaüelph. Vrat. Vind. Flor, Ald. ἑόλητο reliqui codd. et edd. in- de à Brub. Sic etiam Etymol. M. P. 352, 9.

472. ἀνε]ήλυθεν Guelph.

473. ἐπέεσσι Guelph. |. 475. ὅσσεαι Med. a m. 1. Vatt. A.

C. D. Reg. A. In Vat. A. glossa µα- $705.

471. nixus Guelph. Vrat. Vind.

Ew

468. apo: Vàt, 3B; ;AM, Bub)

v E 4

“S M. Ow. “NS, Ep d

“Fior. — ἐμοῖρ Reg: p: ons ΑΙ. Brub. Basil. 479. κε Vatt. C. D. — De verb

ὀῖομαι orationi non interserto se

praemisso vid. Schaef. et, Heller. & Soph. Oed. Col. v. 991. — οὐκέ τ Flor,

481. τό δε Guelph. : |

482. ἐξαῦτης Med. a ih. 1, quo: erroris arguit accentus. “Tame runck. inde conjicit legendum ess ἐξαυτῆς, sine causa:- ἐδαῦτις et retro ut mox v. 573.

483. βάσκετε Med. a m. 1. βάσκ: Guelph. B&ows τε Flor. " 497. ἄρνύδι Vat. D. . ’ 488. ἀπετρωπόμεσθα Med. Flo ἐπιεραπόμεσθα Vrat. — yovyoi£: Vind.

484. ἔφρθ᾽ Med. a m. 1. Vind.- peciit ep Guelph.

.

495

4PTONA PTIEKRN. Jr

490 γηθόσονοι ᾽ ἐρξειοή, ὅπως παρδύνταθ ἠδρντὸ – .. 7 Λοῖσιν ^ adi σομίδηρ. τοτιηµένος ἔκφατο μῦθον. | »$ Φίλοι, «ἀἰήταρ ἀπηνέος ἅμμι φίλον πῆρ » ἀντικρὺ κεχόλωται, ὄχαστα γὰρ oU Ví τι τέκµωρ - »οὔτ᾽ ἐμοὶ, οὔτε xtv une διειρόμένοισι πἑλαυτο., ᾿

»9 δὲ Ove πεδίον. τὸ ᾿Αρήϊον ἀμφινέμεσθαι | »ταύρω. λαλκόποδε, στόµατι φλόγα Φυσιόωντε,

ατετράχυον δ᾽ ἐπὶ. τοῖσιν ἐφίετο. νειὸν ἀρόσσαι”

2. δώσειν O^ iE ὄφιος. γεμύων σπῤρον, ὃς ῥ) ἀφίησω :

» I Ἠγενέφς Adios. σὺν. τεύχεσιν” ἦματι δ᾽ αὐτῷ 900 » 105,0) voUcps δαῖξαι. ὃ δή vv οἱ (οὔτι γὰρ. ἄλλο

n” it ἠνιφράσσασβαι) ἀπηλεγέωρ ὑποέατην.”.

Q9 ἔφη’ (κώντεάσι ἃ ἀνήνυτος εἴσατ) ἄεθλος,

δὲν. δ) ἄνεῳ «x&& ἄναυδοι ἐς ἆλλήλουρ - ógóQvto ‘– ἄτη. ἁμηχονίῃ. τε Φατηφέερ’ ὀψὲ δὲ Ιηλεὺς 505 θαρσαλέωρ μετὰ πᾶσιν. ἀριατήεσσιν. ἔειπεν * ο ὃς » $9y. μηειάασθαι ὃ x. Ἔρξομεν.. οὐ μὲν ἔολπα 5 βουλῆς εἶναι ὄνειαρ, ὅσον v’ ἐπὶ κἀρτεῖ χειρῶν. »εἶ μὲν νυν τύνη ξεῦξαι βάας «4ἰήταα, . IEEE o» ἥρως ἰσονίδη, φρονέεις μέμονάρ s πόνοιο, | 510 .,ἡ τ) ἂν ὑποσχεδίην πεφυλαγμἐνος ἐντύναιο” " «φαξ 0^ οὔ τοι μάλα unos ἐῇ Ls apps nidi

490. θοσύ Reg. m hp vugocórg Reg fé –ᾱ

T τοῖσε Vat. Bp. Flor. Ald. ub. Basil. 493. ἄντικρυς Regg. quatuor,

qued male receperunt Brunck. Beck; ificalionis diversitas (cf. Lobeck.

ad. Phrynich. . p. 443 s.) ad hunc lo- cum non pertinet. — κεχόλωτο Reg. Α. et alii quidam ex Regg.— y” ἄρ) ex conjectura Brunck. Beck. male. Particula γάρ elliptice ut saepe usur- pata est: hoc ἐπ universum ‘dico, singula enim enarrare longum est. — of νύ τοι vulg. contra metrum. οὗ vó τι, quod conjecit Arnald. lectt. gr. p. 241, habent Med. Guelph.

Vrat. Vind. Regg. quatuor, Steph. .’

Brunck, Beck.

. 496. φυσιόωντερ Med. φυσιόών–

τς κά, A.‘C. p. Vrat. Vind. vid. 0. ῃ

498. ὄφεος vulg. ὄφεως Guelph.

H

ὄφιας Regg. quatuor, Brunck. Beck., qua formà ubique utitur Apollonius. " 499. χαλκείοις ἔντεσιν Guelph. 500. τούσδε vulg. rovg ys Vatt. Α. C. D. Regg. Α. B. Med. Guelph. . Vrat. Vind., quod cum Brunck. et Beck. recepi. est horum vocabulorum confusio ut

I, 15. 698. Ἡ, 740. ΠΠ, 1090. IV, 77. .

| 250. 775. 1023. 1357.

bO6. à. 4 Fobousv vulg. ofx* * le- ἔομεν Vind. O κ᾿ ἔρξομεν Vatt. À. C. D..RegB. quatuor , Vrat. Brunck. .

fed Notandum κε cum futuri in- .

dicativo , de quo vid. ad I, 663.” 507. ὅσον y’ Vrat. “Vind, 510. ἐντύνεο Schol, Pars. . 511. 009” οὔτι Regg. A. E. [74

δ᾽ οὔτι Vrat. Vind. — µάλα. mine

θυμὸς ἓῇ ἐπιπέποιθεν “Vatt.

C. D. Regg. A. E. Med. Flor. AM. metro pessumdato; sic etiam Vrat. Vind. et Guelph., nisi quod, illi πέ-

Admodum frequens .

4

Bh

166

APTONATTIKÀÓN Γ.

7» ἠνορέῃ, wá αὐτὸς ἐπείγέο, inira πιν) ἄλλον

»τῶνδ’ ἀνδρῶν πάπταινε παρήμενορ. οὗ γὰρ Έγα

» σχήσομ’, ἐπεὶ θάνατός γε τὸ κύντατον ἕσσεται GA

515 .

620

“Qe ἔφατ Αἰακίδης’ Τελαμῶνι 0b Svuóc ὁρίν’ σπερχόµενος Ó’ ἀνόρουόε θοῶς ἐπὶ δὲ ερίτος Ἴδι ὥρτο μἐγὰ φρὺνέων, ἐπὶ δ᾽ viec Τυνδαρέοιο” σὺν δὲ καὶ Ὀἱνείδης ἐναρίθμιος αἰξηοῖσιω ᾽ ἀνδράσιν, οὐδέ xso ὅσσον ἑπανθιόωντας ἰούλους: ἀντέλλων’ τοίῶ oí ἀείρετο κἀρτεῖὶ θυμός.

oí δ᾽ ἆλλόι εἴξαντὲς ἀχὴν ἔχον. αὐτίκα δ᾽ “άργος τοῖον Éxog µετέειπεν ἑελδομένοισιν ἀέθλου. ^ . ^ €x φίλοι, ἤτοι μὲν τόδε λοίσθιον. ἀλλά τιν

.ΦΝητρὸς ἐμῆς ἔόσεόθαι ἐναίσιμον ὕμμιν ἀρωγήν.

585

,, 76 καί περ μεμαῶτες ἐρητύοισθ’ ἐθὶ νηῖ -

/ ρτυτθὸν 9’, ὧρ τοπάροιθεν, ἐπεὶ wol ἐπισχέμεν | λώΐον, 4) κακὸν οὗτον ἀφειδήδαντας ἑλέσθαι. Co» 0097 τις µεγάροισιν ἐνυτρέφετ᾽ «Αὐήταο,

(eroiO sv habent, hic ἐπέποιθεν. Sic ut in Guelph. legitur dedit Steph., 4 tamen in notis emendandum pro- ponit udAw. πάγχυ Ej θυμός γε mé- ποιβεν. 1n Reg. B. legitur μάλα πάγχυ ys θυμὸς ἑῇ ἐπιπέποιθεν, in ed. Paris. μώλα ἀάγχυ ἑῇ θ.ομὸρ ἐπέποιθεν. In Reg. C. µάλα θυμὸς ΜΗ] ἐπὶ πάγχυ πέπυθεν. ta ut in téxta dedi primum legitur in, ed.

’ Brubach., unde ea lectio fluxit in.

Basil, Hoelzlin. Shaw. Brunck: Beck. “— Pj non est suae ut vertit Beck., séd tuae, cujus usus jam multa ex- . empla supra vidimus, Fugit Πὶο lo- cus etiam Gerhardum p, 93. “515. πάπτηνε vulg.’et Vrai. qui- dem ex rasura. Cortexit Brunckius. Eadem varietas est supra v. 109. — παρήμενον Flor. “1 ^ 517. υεῖς legendum judicat ‘Ger- bard, p. 153, quia vitaverint epici ,Spondeum in pede quarto ex posi- tione vócabuli sequentis nascentem. Sed sequi eum nolui, quia fotma viste prorsus abstinuisse videtur Apol- lenius, vid. ad II, 288. Praeterea εν p. 150 s. satis multe spondei ius admissi exempla attulit, Fa- . tetidum tamen, praeter hunc in Α- , pollonio nonnisi ‘duos reperiri locos,

ι

quo hoc sibi indulserit poeta Tum prior est HI, 1084 ἑξερέ &«.ycQ µε καὶ αὐτὸν θυμὸ, γὲι, quem tuentur loci. simil meriei Il. X, 389 νῆας ἐπὶ ] ρώς; 7) σαυτὰν θυμὸς ἀνῆκει 3837 ἄκριτον ἐκ πεδίου, € αὐτὸν δείµρµεν ὧκα. Alter 636 Θυιώσιν ὠμοβόροις gd» γάρ που ἱκάνειν. Nil offensionis habent ΤΙ loci, . aut praepositio. positionem f. 1, 1100. 1111. 1112. Ἡ, 16! 4710. 1163. TII, 316. 589. 67 1964. IV, 99. 415. 597. 61 1004. 1043. 1070, aüt artic 1Η, 983. IV, 412, quibus tan cis inalui τοπρώτον junctim ‘bere. ou toe 518. Θ]νεῖδης Brunck. B. nore, — αἰξηοῖσι Guelph. 519. ἐπ᾽ ἀνθιόωντας Vat. ’lovAovg om. Vat. D. — Loco des, cert Northm. ‘ad Τη

v. 53. |

598, ’ Ἔσσεσθ᾽ -ievalotuos ἔσσεσθ’᾽ αἰνέσιμον Vatt. A. φεσθ’ ὀναίσιμον “Vrat. Vind “ὅδαι ἐνάίόιμον, quod conjecei panas, Guelph. Regg. c “Brunck, Beck, — Üuus Vrat

APDIONA TTIKAN Ε

161

» τὴν Ἑκάτη, περίαλλα 9εὰ άν τεχνήσασθω

0,

» gáguo; , 06 ἠπειρός τε ue. καὶ νῄχυτον ὕδωρ,, υτοῖσι καὶ ἀκαμάτοιο πυρὸρ μειλίσσετ᾽ ἀὐτμῶν, ᾽

» καὶ ποταμοὺς ἵστησιν ἄφαρ κελαδεινὰ ῥέοντας, ο». ἄστρα vs καὶ βάήνης ἱερῆς ἐπέδῃσε κελεύθους. υτῆς μὲν ἀπὸ µεγάροιο κατὰ στίβον ἐνθάδ᾽ ἰόντες

Ρὅ

» μνησάμεῦ εἴκο δύναιτο, κασιγνήτη γεγαυῖα,

“μήτηρ ἡμετέρη πεπιθ εν ἐπαρῦξαι ἀξθλφ. , ti 05 καὶ αὐτοῖσὺν τόδ᾽ ἐφανδάνει, 7 v’ ἂν ἰκοίμην » ἥματι τῷδ) αὐτῷ πάλιν εἰς δόµον «4ἰήταο »πειρήσων ’ τάχα 0 dv σὺν δαίµονο πειρηθείην.’ 7

0

“Sig quito τοῖσι δὲ due 9tol δόδαν. εὐμενέοντες.

᾿ τρηρὼν μὲν φεύγουόα (gv κίρκοιο πελειὰς ὑφόθεν Aicoviósm πεφοβηµένη ἔμπεσα κόλποὶρ:. κίρκος δ᾽. ἀφλάότῳ περικάππεσεν. κα ài Móvog τοῖον ἔπος uera αᾶού Θεοπροπέων ἀγόρευεν.

» Lg, φίλοι, vóós όῆμα θεῶν ἱότητι τέτυκχαι,

»0U0Í πη ἄλλως idrlv ὑποκρίνασθαι ἄρειον, . παρθενικήν δ) ἐπέεσσι µετελθέμεν ἀμφιέπονταρ » μήτι παντοί). δοχκέω δέ µιν οὐκ ὠθερίζειν, 5, & ἐτεὸν Φιναύς γε θε isi Κύπριδι voszov 50 » πέφραδὲν ἔσσεσθαι. κοίνης ὃ᾽ ὄγε μείχχος ὃ ὄρνις’ »πότμον ὑποξήλυξε: χέαρ δὲ µοι ὧς b») θυμῷ μα ue vievis μμ. og δὲ πέλριτο.

30. ὅσα) yo — φύσει Vatt.

31. μειλίσσεται d ἀδεμὴ ] Ald. Brub. il µειλίσσει ἀὐτμὴν ed. Paris. ph., sed alia est codd. lectio : με fero ἀὐτμὴν Vat. B µειλίσσετ᾽ μὴ Vat. . Vrat. Guelph. µει- “T! pr reliqui codd. omnes, Flor. et recentiores inde ab Hoele-

32. sf τι δύναιτο Flor.

33. ἀέθλων Reg. A.

34. αὐτοῖσε vulg. αὐτοῖσιν Vatt. D. Guelph. (et alii fortasse codd.) ph., quod revocavi.

35. Αἰσονίδαο Vett: ΛΑ. C. Regg. |

r5 Flow.— κόμπῳ’ Vat; D. κόλ- ? Vatt. A. C. Med. à m. 8. Goelph. rat. Vind. Flor. forsitan wette, ^

— BÁ3. αἶψα vulg. ὦκα Vatt. A. C. D. Regg. quatuor, ed. Guelph. Vrat. Vind., quod propter librorum aucto- .

ritatem cum Brunck. Beck. recepi. .

546. xoc pro πη Guelph.

547. ἀθερίξειν vulg. ἀθερίζειν Vatt. A. B. C. D. Regg. tres, Guelph. Vret. Vind., quod propter-libreram

-‘wuctoritatem. cum Beckie recepi, -praeséertüum quum futurum facilius quam praesens a librariis proficisci ^’^ potuerit. «1A praedictionibus reque cf. quae

Praesens vero pro futuro

ionui ad Aesch. Choeph. 543

— B51. µόρον pro πότμον Guelph. olrov Wlor, — ὑπεξέλυξε Rep. À

:— 0” ἐμοὶ Ἐπιποῖς. ut solet.

552. dg γε ex conjestura Brunck. .

Beck. male: δέ in mpodosi compa- ’ rationum usurpari metum est, w.

108 —

APIONATTIK&N T.

ἀλλὰ, φίλοι, Ko9igsuuv ἐπικλείοντες ἀμύνειν 5,109 νῦν ᾿άργοιο παραιφασίῃσι πἰθεσθε.”’

666

“Ióxsv: ἐπγνησαν δὲ νέοι Φινῆος ἐφετμὰὸς

μνησάµενοι ’ uobvog à ᾽Αφαρήϊορ ἄνθορεν Ἴδας δείφ᾿ ἐπαλαστήσαρ µεγάλῃ ὁπὶ φώνησέν τε. 4) πόποι, 7| ῥα φυναιξὶν ὁμόστολοι ἐνθαάδ᾽ ἔβημεν»., ο Κύπριν κμλέουσιν ἐπίῤῥοθον ἅμμι πέλεσθαι, $60 , ,0Ux ir Ἐνυαλίοιο μέγα σθένος; ig δὲ πελείαρ. » xal κίρκουρ Λεύόόοντες ἐρητύεσθο ἀέθλων.

» ἔῤῥετε,

uu. ὕμμιν πολεμήϊΐα ἔργα µέλοιτο,

παρθενικὰρ δὺ Λιτῇσιν ἀνάλκιδας ἠπεροπεύείν.ε . “Ag ηὔδα μεμαώρ᾽ ‘πολέες δ᾽ ὁμάδησαν ἔταῖρος

665

ἦκα µάλ’, οὐδ) ἄρα”τὶρ οὗ ἐναντίον ἔκφατο μῦθον. χωύμενος 0’ ὄγ ἔπειτα καθέετο᾽ τοῖσι δ᾽ Ἰήσων

αὐτίκ) ἐποτρύνων τὸν. ἐὸν vóov ὧδ’ ἀγόρενεν’ »44Qyog μὲν παρὰ νηὸς, ἐπεὶ τόδε πᾶσιν ἔαδεν, »στελλέσθω:. ἀτᾶρ αὐτοὶ ἐπὶ χθονὸς ix πὀταμοῖο

| 670

» ἀμφαδὸν ᾖδη πεἰσματ᾽ ἀνάψυμεν. ᾖ γὰρ ἔοικεν

»μηκέτι δν. αρύατεσθαι ὑποπτήσόοντας ἀὐτήν.” | “fag ἄρ᾽ ἔφη: «καὶ τὸν uiv ἄφαρ προϊαλλο vécoü cac: καρπαλίµωςρ ἐξαῦτις ἀνὰ απτόλιν’ ob δ᾽ ἐπὶ νηὸς εὐναίας ἐρύσαντες ἐφετμαῖρ .Αἰσονίδαο 676 τυτθὸν ὑπὶξ ἔλεορ χέρόω ἐπέκελσαν ἐρειμοῖς. Αὐτίκα à Αήτης ἀγορὴν ποιῄόατο Κόλχων

–Schaef. πιο]οί, crit. p. 159. Bast. epist. crit. p. 227…

558: ἀρήγειν Reg. D. ^ B55. ἐπῄνεσσαν Reg. D.

559. ἐπίροθον Brunck. Beck. ex ;fnore.

560. Λεύσαντερ vulg. λεύσοντες . Vatt. A. C. D. Regg. A. B. E. λεύσ- σοντες Med. Re Vrat. Vind. Brunck. Beck. βλέποντες Guelph. — ἐρητύοισθε Vat. B. — De hiatu v. Herm. ad Orph. p . 784.

561. ὕμμι arpleu/jia vulg. ,. sed πτολεμηήΐα in.solo Vat. B.. legitur, reliqui codices omnes πολεμήϊα ha- bent, unde Beck. dedit ὕμμι πολε-

μήϊα, males ὕμμιν praebent Regg. quin ue, quod cum Brunckio recepi.

πέλοιτο Guelph. et Med. & m. 2.

ροπεύειν Vatt. À. D.

te: JA

• b66. alteros Med. a m. 1.

567. ἀγόρενσιν vulg., sed id in so- lis Vat. B. et Guelph. legitur, reli- qui codd. omnes et Vor. habent &yó- ρέυεν, quod cum Brunck. Beck. re- vocavi.

| 669. αὐτὰρ Vind.

(571. μηκέει. àn8d κρύπτεσθαν πτήσροντας γιὶρ., versu. elumbi; οἱ sic in solo Vat B. legitur, e codd. omnes et Flor. habent δὴ δηθα, ut excidisse aliquid vi d quod restituere conatus est librarius ὃφ8 ἁ scribendo. Sed melius versum | explevit Piers, Verisim.. p. 210»

«ὁποπτήσσονναρ emendans, [i runck-

mendsdonem. recepi cum.

. Ῥοε]ς..–π.ατήσθντας Vatt. B. .D. att. A. D. — ὑπε- -

. 508. Flog Guelph. Vrat. — “miu” σαν. Flor..

APTONATTIKAN I-

νόόφιρ $oto δύµου, τόθι περ καὶ πρόσθε κάθιξον, - ἀτλήτους Μινύαισι δόλρυς καὶ κήδεα τεύχών.’ cC στεῦίο δ᾽, ἐπεί κεν πρῶτα βόες διαδηλήσωνται

ἄνδρα τὸν, ὃς Ó ^ ὑπέδεκτο βαρὺν καµέεσθαι ἄεθλον,

δρυμὸν ἀναῤῥήξας Λλασίης καθύπερθε κολώνης αὔτανδρον φλέξειν δόρυ νήϊΐον, ὄφρ᾽ ἀλεγεινὴν . ὕβριν ἀποφλύξωσιν ὑπέρβια µηχανύωντες. ᾿ οὐδὲ γὰρ «Αἰολίδην Φρίξον, µάλα περ χατέοντα,

‘ὅ δέχθαι ivi µεγάροισιν ἐφέστιον, ὃς περὶ πάντων.

. ἑείνων μοιλιχίῃ τε Θεουδεί) v^ ἐκέκαστο, εἰ µή o Ζεὺς αὐτὸς ἀπ᾿ οὐρανοῦ ἄγγελον ἦκεν Ἑρμείαν, dg xsv προσκηδἑἐορ ἀντιάσειεν. ’ μὴ καὶ ληϊότῆρας ἑὴν ἐς γαΐῖαν ἰόντας

30 ἔσσεσθαι δηναιὸν ἀπήμονας, οἷσι µέμηλεν ὀθνείοις ἐπὶ χεῖρα ἑὴν κτεάτεόσαιν ἀείρειν πρυπταδίους τε δόλους τεκταινέµεν «ᾖδὲ βοτήρων . αὔλια δυσκελάδοισιν ἐπιδρομίῃσι δαῖξαι. νύσφι δὲ οἱ αὐτῷ φάτ᾽ ἐοικότα µείλια τἰσειν

95 υἷῆας Φρίξοιο, κακοῤῥέκτῃσιν ὀπηδους ἀνδράσι νοστήσαντας ὁμιλαδὸν, ὄφρα Ἑ τιμῆς καὶ σκήπτερων ἑλάσειαν ἀκηδέες’ ὥς ποτε βάξιν .

Λευγαλέην οὗ πατρὸς ἐπέκλνεν Ἠελίοιο, - -

Ἰθειώ ‘μιν πυκινόν v6 δόλον. βουλάρ τε γενέθλης

317. Hic et sequens versus desunt Gaelph.

318. ΙΜΜινύεσσι Vat. B. Med. Hoelz- . ἠΜυνύεσαι Flor. Ald. Brub. Basil. ινύαισσι ed. Paris. Μινύαισι, quod. reliquis ommibas libris: legitur, ph. Brunck. Beck…

319. κε Brunck. Beck. — διαδη- Pott Guelph. Vrat. Vind. Flor. ub. Basil,

320. ἀναρήξαρ Brunck: Beck.

321. ἄντανδρουν Flor. Brub. Basil vijtog Guelph.

322. De particula ἄν ad infiniti:

m δέχθαι omissa vid. ad 1, 197. 587. ἄγγελων Vind. . .

568. ομείην Regg.. À. p. E. unck, Beck. male, vid. ad II, 1145. :x& Vat. B. Brunck. Beck. - — πρὸρ Ιδίος Vati. C. D..

569. δηνεὸν Vrat. Vind..

vd ἐπιδρομίαισι Elor; Ald. Brub.

"

. jn textu dedi. .mannum ad Orph. p. 782, ut et alii

| Vett

594. νόσφιν δ᾽ ol vulg. »óogi δ᾽ ol Reg. E. Correxit Brunckius, ut Fugit hic locüs Her-

nonnulli, quos ας Spitzner. de vers. her. p. 36. Vulgatam servavit

perspexit. 595. κακορέκεῇσιν Reg E. Brunck.

“599. ρῆναί. vi vulg. {ρειώ um “v j C. Ὀ. Med. α m. 2. Vra

Keg. A. marg. Vind. var. lect, . apu Schol. Flor., quod quamquam " epaucieribus libris recipere non dubi-

tavi, quum χρῆναι ex glossemate na- tum esse perspicuum. ait. Ex Homero si uis jllam lectionem velit dijudicare, ei improbanda erit; ille enim hac el-

“liptica ratione, qua pro αοή, posi- ; tum videtur, nunquam χρειώ, sed semper χρεώ usurpat neque, un uam ^ia, ut pxo. infinitivo 49 vot positum-

Beck., qui mutationis causam non .

170

. 4ΡΓΟΝΑΥΤΙΚΩΝ TD.

600. σσφώτέρης ἄτην τε πολύτροπον ἐξαλέαόθαι, τῷ καὶ ἐελδομένους πέµπειν ig ᾽4χαιῖδα γαΐαν | πατρὸρ ἐφημοσύνῃ δολιχὴν ὁδόν, οὐδὲ δυγατρῶν εἶναί οἱ τυτθὀν γε δέος, µή που τινὰ μῆτιν φράσσωνται στυγερὴν, οὐδ᾽ υἱέος ᾽Αψύρτοιο”

606 dAÀ’ ivi Χαλκιόπης γενεῇ τάδε Λυγραὰ. τετύχθαι. . καὶ ῥ) ὁ μὲν ἄσχετα ἔργα πιφαύσκετο δηµοτέροισιν χωόμµενος µέγα δέ σφιν ἀπείλεε νῇά v ἐρύσθαι ᾖδ᾽ αὐτοὺς, ἵνα μή. τιθ ὑπὲκ ᾿κακότητορ ἑλυύξῃρ.

Τόφρα δὲ μητέρ᾽ inv, μετιὼν δόµον «Αἰήταο, -

610 ἄργος παντοίοιδι παρηγορξεσκεν ἔπεσσιν .

᾿Μήδειαν Λίσσεσθαι ἀμυνέμεν xj δὲ καὶ αὐτὴ

| πρόσθεν μητιάασκε᾿ δές 06 µιν ἴόχανε θυμὸ», . μή “og ἠὲ xap’ αἶδαν ἐτώσια μειλίξαιτο πατρὸς ἀτυξομένην ὁλοὸν χόλον, ἠὲ λιτῇσιν

615 ἑόπομένης ἀρίδηλα καὶ ἀμφαδα ἔργα πέἑλοιτο.

— να —— ——— à.

Κούρην. δ ἐξ ἀχέων. ἁδινὸρ κατελώφεεν ὕπνος Λέκτρῳ ἀνακλινθεῖόαν. ἄφαρ «δὲ µιν ἠπεροπῇήες, οἷά v’ ἀκηχεμένην, ὁλοοὶ ἐρέθεσκον.ὄνειροι. τὸν ξεῖνον ὃδ᾽ ἐδόκησεν. ὑφἐσνάμεναι τὸν ἄεθλον,

620 οὔ τι μάλ᾽ ὁρμαίνοντα δέρος κριοῖο κοµίσσαι, | oUOÉ τι τοῖο ἔκητι μετὰ πτόλιν ἰήταο — Blues ὄφρα δέ µιν ὀφέτερον δόµον εἰσαγάγοιτο

videatur. " Apollonius. vero in hac χο ab usu Homerico recedit, nam ff in pro 9 16 dicit I, 649. 1092. , 948. 411. 814, pro L Hit 500 ut nostro loco. ain τῷ κε καὶ ἑλδομένους Vatt. Α. C. D. Med. Guelph. Vrat. Vind., , quod ex frequbnte vocularum x et καί confusione natum videtur ; quum enim in aliis libris x£, in aliis καί legeretur , Inox utrumque conjun- ctum est. — zéumev Vet. B. Regg. C. D. E. (et, ni fallor, Med.) Flor. Ald. Brub. Basil. Hoelzlin. πέµπει», quod reliqui codd. praebent, ex “Steph. dederunt Brunck. Beck. ^ *604. φράσσονται Brub. Basil Hoelzlin. Shaw. . 606. sigdoxeto Reg. D. Vind, πιφάσχετ᾽ Reg. ΛΑ. — δηµογέρουσι

Ῥ. Lr ὑπὲρ vulg. “m-T ἐκ Regg. qua-

Vatt. A. C. D. Regg.

tuor ; quod recte receperumt Brun« sed junctim. scribendum e

Eam alibi! confunduntur 9aíg

ὑπέκ ut infra v. 1319.

. 609. δόμων Med. a m. 1.

610. παρηγορέεσχ’. ἐπέερσι Guelp

• 619. πρόσθε Vrat.

^ 618. µειλίσαιτο vulg. RT uatuor, a m. 2. Vrat. Vind. Flor. et, quU

idem est, μειλίσσετο Med. a m.

Guelph. Correxit. Brunck. 614. ἀτυζομένη Reg. A. — 6X Vatt. Α. D.

615. ἀνφαδὸν Guelph. : .

. 617. ἡμεροπῆες Reg Α. 618. ἁπαχεμένην Guelph. — -ὰ

«Θισκο» Reg. Α

620. κομίσαι, Ald. Brub. Basil.
621. τοῖό y! Έκητε ex uno KR

D. Brunck. ’ Beck. male; “d ad 334.

APDlONATTIKSN Fr. 111 χουφιδίην πἀράκοιτιν’ ótero δ᾽ .ἀμφὶ βόεόσιν — αὐτὴ ἀεθλεύουσα uda” εὐμαρέως πονέεσθαι’ 5 ὄφώϊτέρουρ δὲ τοκῇαρ ὑποσχεσίης ἀθερίδειν, C | oUvexsv οὗ xovQr ξεῦξαι βόας ἀλλά of αὐτῷ ᾿προὔθεσαν᾽ ix δ᾽ ἄρα τοῦ γεῖκορ πέλεν ἀμφήριότον : -πατρί τε καὶ ξείνοις αὐτῇ δ᾽ ἐπιέτρεπον ἄμφω | vog ἕμεν, dg xev ἔῇσι μετὰ φρεσὶν ἱθύσειεν. Q ἡ δ᾽ ἄφνω τὺν ξεῖνον, ἀφειδήδασα τοκήων, | ἔἴλετο” τούς. δ΄ ἀμέγαρτον & &xog Λάβεν, ἐκ à’ ἐβόησαν | qeouevoi* τὴν 0” ὤπνος ἅμα κλαγγῇ μεθέηκεν. s :παλλομόνη δ᾽ ἀνόρουσε φόβῳ, περί v Gugl vs τοίχου πάατηνεν Φαλάμοιο μόλις 0^ ἐσαγείρατο θυμὸν &8 ὥς πάρος àv στέρνοις, ἀδινὴν ὃ᾽ ἀνενείκατο φωνήν. » Δ4ειλὴ ἐγὼν, οἷόν.με βαρεῖς ἐφόβησαν ὄνειροι, s δείδια, μὴ µέγα δή τι φἐρῃ κακὸν δε λέλευθος

| i

j» ἠρώον. περί μοι ξείνω φρένες ἠερέθονται. ο μνάσθω ἑὸν κατὰ δῆμον ᾽χαιΐδα τηλόθι κούρην " EQ » ἅμμι δὲ παρθενίη τε μέλοι καὶ δζμα τοκήων. |» ἔμπα γε μὴν θεµένη κύνεον κέαρ οὖκ E ἄνευθεν » αὐτοκασιγνήτηρ πειρήσομαι, eU xé w^ ἀέθλῳω :! »χραισμεῖν ἀντιάσῃσιν, ἐπὶ σφετέροις ἀχέουσα μπαισί. τό xiv pou λυγρὸν iyi κραδί/ ficos ἄλγος.“ A5 ‘H Qu, καὶ ὀρθωθεῖόα θύρας ὧϊξε δόµοιο, | νήλιπος, οἴέανος” καὶ δὴ λελίητο νέεσθαι — αὐτοκασιγνήτηνδε wol ἔρχεος οὐδὸν ἄμειψεν. — δήν δὲ κατ αὐτόθι μίμνεν ἐπὶ προδόμφ Ἀαλάμοιο αἶδοῖ ἑεργομένη’ μετὰ. δ᾽ ἐτράπετ᾽ αὖτις ὀπίόσω 0 650 στρεφθεῖσ᾽’ ix δὲ πάλιν κίεν ἔνδοθεν Gy v’ ἀλέεινεν

^

(26. κσύρης Vind. — hh Med; matum est, Reg. B. Vind. guprascr.in 627. a όριστον “Guelph… “Guelph.ed:Paris.Steph.Brunck. Beck. G8. ἐπέτρεπον Guelph. GÁ3. σφετἑροισιν Vrat. Vind.

634. πάπτηνε Brunck. ut solet.— 645. θύρην Reg. A. et duo alii yg Guelph. Repetitum est he- Re.

Schium. ex I, 120905. Πέανος Regg. quinque.

| er. αὐτοκασιγνήτην τε 535. ἀνενήκατο Flor. AM. Brub. αύτοχα κασηνήτη» ys Reg. Α: — o

8

. ὃν V 336. irs Reg. ο. -— - fest Mei, 648. xol αὐτόθι Regg. quinque n. i») Guelph. Hoerstel. —’

7. μή TL xüha 9. Guelph. — «649. ἐξετράπετ) Reg. À. –αὖθις » vulg. φύροι Ἐ A. C. D. “Guelph. i. gégg, ex quo ρα “piget 650. à» δὲ Flor. Ald. Brub. Basil,

vus

4ΡΓΟΝΑ TTIEQN. p

εἶσω’ .τηῦσιοι δὲ, πόδερ Ψέρόν ἔνθα καὶ. ἔνθα. . Miro à Óp iSUcusv, ἔρυκέ gw ἔνδοφεν αἶδαῖᾳ ’elüot «δ ἐργομένην βρασὺς ἵμερος ὀτρύνεσκεν. tolg μὲν ἐπειρήθη, τρὶρ Ó’ ἔσχετο, τἐτρατον αὖθις 6ὔ6’ λέκτροισιν aus ἐνικάππεσεν δἴλιχθ εῖσα. dig à” ῦτε 6 νύμφη θαλερὸν πόσιν iv θαλάμοισει .μύρεται, ᾧ guy ὕπασσαν ἀδελφεοὶ ἠδὲ voxijse,. | οὐδέ τί πω πάσαις ἐπιμίσγεζαι ἀμφιπόλοισιν .- τ αἱδδξ ἐπιφροσύνῃ τε μυχό δ᾽ ἀμέουσα θαάσσει᾽ 660 τὸν «δέ vig sos μοῖρα, πάρὸς ταρπήµεναι . ἄμφω

— c δήνεσιν ἀλλήλων’ ἡ δ᾽ ἔνδοθι δαιομένη περ -σίγα µάλα κλαίει χῆρον Λέχος εἰσφρόωσα,

Ὅ μή pav. κερτομέουσαι. ἐπιστοβέωσι γυναῖκερ” τῇ. nén Mijósux κινύρετο. τὴν δὲ vig Govo -

665 µυρομένην μεσσηγὺς ἐπιπρομολοῦσ᾽ ἐνόησεν δµμωάων; 1j οἳ ἐπέτις πέλε κουρίζουσα X. ‘Χαλκιόπῃ δ᾽ ἦγγειλε παρασχεδόν’ 5 9’ b παισὶν ov ἐπιμητιόωσα κασιγνήτην ἀρέόασθαι. —

, «A οὐδ dig ἀπίφησεν, 0v ἔκλυεν duquxoloio

670. μῦθον ὠνωΐστον’ διὰ δ᾽ ἔσόυτο θαμβήσασα

ix θαλάμου θάλαμόνδε διαμπερὲς, o

ἕνι Νούρη

4

bu ἀκηχεμένη, δρύψεν Ó’ ἑκάτερθε παρειάρ”.

651. κηδόµενοι Vat. B. κηδόσυνοι

Regg. A. C. D. τηὐσίην cum gl. µα- rola Guelph. τήσιοι Vatt, À D. Med. Vrat. Vind. κηδοµένην vel x5- δοσύρην jh priore recensione fuisse suspicatur Gerhard, p. 50, sed quum accusativum solus. Guelph. habeat, . videntur illi meri errores esse in yo- cabulo rariore.

652. ὅτι θύσειεν vulg. et sensu et metro repugnante, quare 0, z’ /&v- | GEL&Y conjecit Stephanus, sed melius or! ἴθνσειεν Vat, Α. Vrat. Regg. - quinque, Brunck. Beck.

653. εἰργομένην Regg. quatuor, quam formam, quamquam semel tan- tum apud Homerum, nunquam apud Nostrum legitur, receperunt tamen Brunck. Beck.

654. αὖτιρ Drunck. Beck. .si le causa, —.Imitationes

’ norum indicat. Ruhnk.. epist. crit.

Ρ. 655. * ἆλκτροισε΄ vulg. nud

ex Med. recepi.

oetarum lati- .

. 656. θαλάμοισι Vrat.

, 657. ᾗ pro à Guelph. — dàrig ὥπασαν vulg. metro parum conci ὥπασαν ἀδελφεο) Vatt. A. C. Reg. Α., ’ex quo vulgata nata: ὅπασσαν ἀδελφξοὶ Med. Regg. q

’ tuor et u& videtur Guelph., quod

cte receperunt, Brunck. Beck. — conjecit Brunck. , quod sine caus textum recepit Beck.

659. ἀχέουσα vulg. ἀκέουσα Re D. E., quod recte praetulit Brur propter v. 662. ’ Confusio est ! quentissima,

660. ἔνδοθεν Med. a m. 1. V " Vind. et Regii aliquot. — καιομ “Flor. Steph.

661. περτομέουσι. Vat. B. —’ στοβέουσε Reg.D.

662. ἀνωΐστην Vind.

663. : θαλαμάν pro Selen Med. Vrat. Vind.

. 672. ἀκαχεμέν eh 1 —

dope os Regg. C. D. Bru

DECOR. 5 ιν.)

(; au (tU ea”

‘4ΡΓΟΝΗΦΠΙΚΟΝ Ἐ.

H πλ

ὧς 9 (às: ‘δόκρυσιν ὃόόε αεφυῤμένις, φῶνήόξν μιν. » “iot tya, Μήδεια, τί δή τάδε δάκρυα λείβειρ;

| »f] a σε δευμορίη “αεριδέδρόμεν ἄψεα ομσος)) Πέ vw οὐλομένην ἐδάής ix. ἁατρὸβ LAUD

| | ‘ü » time” ἔπαθερ; τί τοι alvo»: ὑπὸ φρένας {κέτο’ πένθοξ; | |

ράμφί.τ᾽ ἐμοὶ xal παιοίν; Ὀφελλέ µε μήτε ποκήων ls δώμα τόδ’ “εὐσοράάν, | μηδὲ ‘᾿πτόλιν, ἀλλ᾽ ^ En pete

LU

» πείρασι, ναμετάειν, ᾿ ἕνα μὴδέ περ οὔνομα Κόλχαν. « . “ο φάτο” τῆς 9 ἐρύθήνε παρήϊα” δὴν.δὲ que αἰδὼς

| παῤθόνίη κατέρυκὲν ἀμείφασθαι μεμαυϊαν.’ sin

ipo80g δ᾽ ἄλλοτέ μέν. οἱ ἐπ᾽ (ἀκροτάτης ἄνξεελλον | γλὠσσης, «Aor ἜἘνερθό κατὰ στηθορ: πεπότητοὶ 2 54 πολλάκὲ δὲ ὑμερόεν. μὲν. ἐνὰ στόμα θῦεν «ἐισπεῖν. ^. ’ φθογγὴ. 0^ οὐ προθβαινε παροιτέρω”’ óyb 0* ἔειπεν

τοῖα “δόλΦ’“Άρασέες y&g ἐπεκλονέεσκον | “Epiri:

.. » Χαλκίόπη, περί μῦι παίδων cto θυῤὸς’ ηταν, 2µή σφὲ πατὴρ ἐείνοισι- σὺν ἀνδρᾶάσιν civi ὁλέσσῃ. οὐ »Tolo ατακῥώσσουσα μιδυῤθαδίῳ viov ὄπνω- ο 6i [1 λεύόσω ὀνείρατὰ λυγρὰ, τά τις Φεὸς ἀκράαντα

B

i

m. ὅσσα Gselih. - E LL :

67Á. μὴ δὴ Vat. D.. — καταλεί- ig Vat. D D. Med. μὴν seco si pei ο.

677. παρὰ παερὸς vulg. dx za-

0g Vatt. A. C. D.. Med. Gnelph. Εμ. quinque; Vrat. ’ Vind, Brunck. ‘ck.

619: “δώμα, τότ᾽. Steph. ex errore p. δώμαθ᾽ Oy’ .ex conjectura

unck. , t ὄγε᾽ ad Phrixum refera–

ly. ineptissime. δώματ᾽ id su- icatur Beckius sine causa.’ Nihil orsus offensionis in vulgata “video. μηδέ τε ᾿ατόλιν Reg. A., τι éx juente zr: nato, vid. ad Aesch. pt. Th. 1058. μήτε πτόλιν dedit ck., male: vid. ad II, 1180: | ss ἄλλοθεν Guelph. -— ᾿ ἀνέτειλε

. ΑΛ. M ἄλλοτε δ᾽ Vatt A. D. telph. ! 586. φθογγῆ ed. Paris. φθογγῇ ph. — παραιτέρω Guelph., unde Ἰαιτέρω conjecit Brunck. et dedit erstel. sine causa. - -

᾿πγώσασά Vatt. B. C receperünt. Brunck. Beck,, qui ubi

l » tli, μηδ᾽ ἁλεγεόν dy! viác κῇδος Eos se

687. ieidoviersor Ra i p. Guelph. . Brunck. ob euphoniarm Πσαοῖο. quam.

’ Retinul- vulgatam propter fibrorüm auctoritatem, vid.-ad 1, 1074

690. ποτανώσόυση vulg. d Vind., qu

hunc aorigtum legerint vellem indi- cassent.” χατακνώσσουσα Med. Regg. B. C. D. E., uide étiam vulgata er- rore frequentissimo nata est, qui de. inde vitiosam illam lectionem pro- creavit. Praesens, quod in textum revocavi; postulat etiam sequens Aevoom. taque minus dubitare de- bebat Buttmann. Gramm. *gr. maj. I p. 385. ’ 691. Λεύσω vulg. eodem errore, quem ad versum praecedentem notavi. Aevooo Vatt. Α. €. D. Regg. A.D. * Med. Guelph. Vrat. Vind. Brunckius ’ propter suum πατακνώσασα ex con- jectura dedit Λεῦσσον, quód non magis probandum est quam illud. Nam in praesentis usu nemo graece doctus offendet.

692. vot Guelph.— vidc: vulg.

;

un

ΑΡΓΟΝΑΦΤΙΚΩΝ Tr.

Mj δα, καθιγνήνηο πειρωμένη, dt ab μιν αὐτὴ | ἀντιάσει πάροιθεν ξοῖρ τγεκέεσσιν ἀμύνειν. . 698 τὴν à’ elvis ἄτλητορ ἐπέκλυσε θυμὸν ἀνίῃ. | | δείµατι, «oi lgáxovasv: ἀμείβετο ὃ᾽ i3. ἐπέεσσιν’ ! ; Καὶ 07. αὐτὴ τώὰρ πάντα μενήλυθον ὁρμαίνουσα, ον εἴ πινα συμφράσσαιο καὶ ἀρτύνειαρ ἀθωγήν.

• ἀλλ) Όμοσον Γαἴάν

το καὶ Οὐρανὸν, ὅττι τοι εἴπω

700. » σχήσειν ἐν θυμῷ. σύν τε δρήστειρα πέµσθαι, uU

t

MT Modo ὡπὸρ μακάρων Gio τ αὐτῆς ἠδὲ τοκήων,

’ s uj σφε «ax. ὑπὸ κηρὶ διαῤῥαιοθένταρ, ἰδέσθαι . ολευγαλέως”. ἢ Gol γὲ φίλοιρ σὺν παιαὶ θαναῦσα » &xqv i Αἴδεω σευγερή μετόπισθεν. Ἐριννύρι, —

705 .

“Sg &g ἔφη, τὸ δὲ moAAÓv ὑπεξέχυτ’ αὐτίκα δάκρ

i νειόθι à ἀμφοτέρῃσι περἰόχετο γούνατα χεῥσὶν,. σὺν ὃδ κάρη κόλαοις. περικάββα λεν. ἓνβρ᾽ ἐλεεινὰν ο ἄμφω $x’ ἀλλήλῃσι Θέσαν γόον’ deco à’. lo] . Aere διὰ δώματ”.. ὀδυρομένων ἀχέεσσιν.. - . 710 Md 0b πάρος. Μήδεια προσέννεπεν ἀσχαλόωσα., .

;

wlespovin,. τί νύ vor ῥέξω ἄκος, οἱ άγορεύεις,

ο dedg τε στυγερὰς nid Bewvéag; et γὰρ ὄφελλεν . ᾿»ἔμπεδον εἶναι in” ἄμμι τεοὺρ υἱῆαρ ἔρυσθαι. Ups foco, Κόλχων ὄρχαρ ὑπέρβιοφ, ὄντιν΄ ὀμόσσοι | qd 16 y αὐτὴ ἐποτρύνεις, μέγας Οὐρανὸς, f| 9? ὑπένερθεν PU: aie, θεῶν µήτηρ, ὅόσον σθένος ἐστὶν ἐμεῖο, » μή e ἐπιδενήσεσθαι, ἀνυστά Περ ἀντιόωσαν."“

υἱάσι Med. Regg. B. D. Vrat, Vind, Flor.

• v. 450. — foro Vrat.

1

693. e x«i. piv Med. Guelph.

Flor. Ald. xs primum in Brubach,

legitur. iv» Guelph. 69 ἆμννομ uelp 695. αὐνὸς V rat. Vind. - 696. éadxovey Vat. C. Flor, Steph.

| 700. σύν re δρήστειρα Ῥτο συν-

δρήστειρά τε positum dicunt Schol.

Paris. et Schneider. Lex. s. v. δρη- haud recte, quod vidit jam

• Bchaefer. ad Schol, p. 246. ovv ad-

6770,

verbialiter positum est ut saepe:

simulque, praetereaque ut mox v. 707. vid. Ind. et Graef. ad Meleag.

a 702. διαῤῥεσθέντας Vind, δια.

ῥαισθένταρ Brunck. Beck,

. Aberrarunt libri etiam supra

| T7O3. ἀργαλέωρ Ναί, B, — e»t παισὶ Med.

704. Ἐρινύρ Vat. D. Med. Vnt VOS. ἀμφοτέροιαι Flor. Ald. Brà .. 706. ἀμφοτέροισι Flor. Ald. Bru Basil goce

705. περικάββαλον vulg. Sings larem, quem sensus postulat, e bent Guelph. Regg. A . Brunck. Beck. περικάμβαλον Flor.

706. ἐπαλλήλῃσι Med, ἐπ᾽ du Άοισι Flor. ἐπαλλήλοισι Brub. Basi

707. Ἐρινύας B. C. D Med. Vrat. Vind.

708. ἡ 0” ὑπένερθε vulg. Cor rexit Valken. Diatr. Eurip. p. X quem cum Brunck, Beck. secuta

“16. iuoió Regg. D. E. Fle Ald, Brub. Basil.

att. A.

APCÓNATTIKAN ‘F.

| 6j &pa* Xidouósn 9 ἡμέβντο coi9d” ἐπέοασιν’ ej isivo τλαίης χατέσοντι καὶ oUtó | »17] δόλον fj τινα μῆτιν ἐπιφράόόασθαι ἀἆέθλον

» Ox dv rz

OMS

Talümw sivix’ ἐμεῖο; «καὶ às κείνοιο 9 oixávss. ’4ρφος ἑκοτρύνων με Tijg πειρῆόαι ἀρωγῆς” -. | »μεσσηγὺς μὲν τόν ye δύµων Alxov. ἐνθάδ᾽. lob0a. ^ δὰς φάτο’ τῇ δ ἕντοσθεν ἀνέπτατο χάρµατι θυμάς 596 φοινίχθη ἃ’ ἄμυδις καλὺν χρόα, καδδό. µιν. dps v | saevo ἰαινομένην, τοῖον 0 ἐπὶ μῦθον’ ἔειπεν» . | » ᾿λαλκιόπη, as ὕμμι φίλοµ τερπνόν το τέσυλ σαι, | » ὡς ἔρξω. μὴ ydo. µοι ὃν ὀφθαλμοῖσι φαείνοε. | 196, μηδέ µε δηρὸν. ἔτι ζώουσαν tàovo, tec j 330 »t8! xi τι 65e φυτῆς προφερέστερον, Πέ πι παίδων φσῶν Θείην, ot δή uo ἀδελφειοὶ γομάαόιν - ME | »*üsuoveg τε φίλοι καὶ ὁμήλικες. ὡς δὲ καὶ αὐτὴ {ο φημὶ καδιγνήτη τε σέθεν κούρη τε πέλεσθαι, ; 060v ἐπεὶ. κείνοις με vd ἐπαείραο peto | |.

T3j

υνηκυτίην,’ ὧς oliv ἐγώ ποτε μητρὸς ἄνουον. μεν » dÀÀ’ ἴθι, κεῦθε δ᾽ ἐμὴν. σιγῆ χάριν, ὄφρα τοκῆας

Dd | λήσομαι ἐντύνουσα. ὑπόσχεσιν’ je* δὲ νηὸν

718. α P

| E “olo Flor. Ald. Brub. Basil, — ix κείνον 00. Regg. quinque, qud recepit Brunck. et sensu et ribus obstrepentibus. 722. ἐπωτρύνων Flor. Ald. Brub. Basil. — πειρήσασθαι Reg. A. 199. Versum omittit Vat. B. — zóv- , δε Guelph, — δόµον vulg. δόμφ Reg. C. δόµων Reg. B. Brunck. et Beck. recte. 794. τῆς 0 Regg. A. E. 725. φοινήχθη Med. a m. . 1. — μὲν vulg. µιν Vatt. A. C. D. Med.

(ueifezo Guelph. ἀπιφράσασθα, Flor. Ald.

Guelph. Regg. quinque, Vrat. Vind.. Brunck. Bec ; quod conjecerat jam Stephanu

729. μηδ’ ἐμὲ Brunck. ut solet.

730. si ἔτι vulg., quod ferri non potest, quum adverbio ἔτι hic locus non sit, nam cum προφερέστατον jungendum esse, quod censet Beck., quis credat ? Consentiunt tamen li- i nisi quod εἰ Évig habet Vind.

B. Reg

! stops elg Ἑκάτης, θελκτήρια: φάρμακα ταύρων. |

θά τι Regg. A. D. E. Bromekius, qui primus vitium sensit, emenda- vit εἴ ví ys, sed multo facilior fuis- set emendatio εἴ γό τι. Verum pu- to &l xé τε, quod eisstincta littera κ facile potuit in vulgatam transire. . 781. ἀδελφεοὶ Vat. B. 7 T5y6no6t Guelph. 732. κηδαιμόνες Vind. Vrat. — αὐτὴν — κασιγνήητην —πούρην vulg. contra leges linguae. κασιγνήτη ha- bet Guelph. κούρῃ Med. κούρη Vat. . Guelph. Hinc nominati- γου recte reposuit Brunck. 736. χάρην Vind… 787. Hiatus in vocabulis ἐντύνου- σα ὑπόσχεσιν commovit Herm. ad Orph. p. 734, ut Ajjeoutw ἐντύνου- σαι corrigeret; sed vid. Spitzner. de

’ vers. her. p. 142 sq.

738. οἴσομαι pro εἴσομαι vulg. legitur, versu sequente omisso. Sed ol. Fler. monet, in quibusdam exemplaribus post hunc versum alium | legi: οἰσομένη ξείνῳ. ὑπὲρ οὗ ἐό- δι veixog Senes. Hunc in textum

416

744

APPONATTIESGN Tw

«yw oldópivg ξείνφ, ὑπὲρ aD τόδε νεῖκος.ὄρωρεν. “9s. d q^ ἐκ θἀλάµοιο. πάλιν xls, παισέ v^ d αὐτοκαδιγνήτης δικπέφράδο. viv. δὲ uv .αὖθις αἰδώς τε ότυγερόν vs δέος Aus μουνωθεῖσαν, τοῖα παρὲξ οὗ πατρὸς ἐπ᾽ dvigu µητιάασθαι. —— Ενον NUE μὲν ἔπειτ ἐπὶ φαῖαν ἄγεν xvígag: of 0 ἐνὶ TAB ναῦται sig ‘Ελίκην το καὶ. ἀσεέρας ἸΏρίωνορ ᾿ . ᾷδρακον ἐκ νηῶν’ Ὅπνοιο δὲ καὶ vig ὀδίτης ᾖδη παὶ πυλαωρὸρ ἐέλδετο: xal τινα παίδων . μητέρα τεθνεώτων ἁδινὸν περὶ «du ἐκάλυπτεν’ οὐδὲ κυνῶν. ὑλακὴ ἔτ’. ἀνὰ: πτόλιν, οὐ θρόος ε 760 ἠχήεις’ Gun |δὲ µελαινομένην ἔχεν ὄρφνην. |. ἀλλὰ. uA ov: Μήδειαν ἐπὶ γλυκερὸς΄ λάβεν da | αδλλὰ γὰρ. «ἰφονίδαο: πόθφ µελιδήµατ᾽ ἔγειρεν

SUY, My. Y o.

recipiendum esse pri mus vidit Ruhnk. ep. crit. p. 305, qui σἴόομαι in οἵ-

«opo mutandum. judicat. Sed εἴσο. pet habet Med. a m. 2, quod recte

recepit “Bronck.- — Gerhard. Lectt.

p. {5 ita priorem:recensionem re- .

stitutaym esse, vulgatam vero lectio- .

nem pósterioris esse putat, in quo :

falli videtur, nam vülgata lectio sen-

gu prorsus caret; εἶσομαι autem scri-

bae oculis in versum sequentem .àb- errantibus facile: in οἴσομαε’ mutari potuisse , et deinde simile yersuum nitium sequentis omittendi causam fuisse nemo. non videt. . '

| 7Á1. διεπέφραδεν vulg. διεπέ-

φραδε, quod Brunck. tacite reposuit, " habent Med. Vrat. — τὴν δὲ μὲν in- vitis libris dedit Brunck. , quum’ µέν post τὴν δέ abundet, in Áppendice vero illud retineri posse dicit, si

comma ante uív ponatur, et retinuit

Beck. Sed id fieri nom potest; ta-

men neque μέν placet, quod hujus . , loci plane non est, neque uív; nam etsi non ignoro, pronomina interdum

‘megligenter — cumulari (v. Pors. praef. ad Hecub. p. 19. Fritzsoh.

Quaest. Lucian. p. 14), tamen ita ne

uno quidem verbo intercedente poni non possunt. Propter librorum le- ctionem διεπέφραδεν alicui in men- . tem. venire possit, τήν falsum esse ’ ejusque loco olim aliud vocabulum a

vocali incipiens lectum esse, sed id

,

uale fuerit divinare non taque vitiosam lectionem reliqui. — αὖτις Brunck. I vitis. | mE 749. τοϊῖάπερ ἐξ Vat. D. “744. ἄγε Regg. Α. D. E. Beck., quod 18. concinnius 745. Hiatus, qui est in p de, latuit Hermannum ad { 784 , non latuit Porsonum, Eur. Phoen. 849 ναύτιλοι | proponit, sed nulla mutati est, v. Gerhard. p. 158. 748. τεθνειότων | Med. ι των Vrat. Vind. τεθνεότων : Shaw. — «eguxou’ Vatt. ἐκάλνψεν Regg. D. E. 749. Hunc locum imitari ‘Tryphied. 503 s. | ᾿ἠουχίη δὲ πόλιν κἂτ νυµμτὸρ ἑταίρη, οὐ δ᾽ ὑλακὴ σχυλάκων το - / et Varro Atacinus apud Sen trov. III, 16 desierant latrare canes que silebant; omnia noctis erant plac posta quiete. . 750. ἠχείης Reg. E. 751. περ γλυκερὸρ μα] γλυκερὸς Flor. 752. ἰσονίδεω Med. Reg Vind.

APTONATTIKAN I.

[4 διδυΐαν ταύρων κρατερὸν μόνορ,: οἷσιν ἔμελλεν

ἱ

ιά

j

j φθίόθαι ἀεικελέῃ µοίρῇ κατὰ φειὸν 4ρηος. —

16 πυκνὰ δ6. οἱ κραδίη στήθέων. ἔντοόθεν ἔθυεν, — αἸελίου ὥς τίς τα δόµοις ἐνιπάλλεταάι αἴγλη

{ ὕδατος ἐξανιοῦσα, τὸ δὴ νέον ἠὲ λέβητι

. x5 xov iv γαυλῷ. πέχυτοι᾽ 5 δ᾽ ἔνθα. καὶ dens

; eueig στροφάλιφγι τινάσσεται. alocovoa”

4 Gg δὲ καὶ iv στήθεόσι χέαρ ἐλελίξετο κούρης. .

, δάκρυ à” dx ὀφθαλμῶν ἐλέφ δέεν” . ἔνδοθι ὃ eld

’ τεῖρ) ὀδύνη σμύχουσα διὰ χροὸς duoi v’ dgeudg —

, (yag. καὶ κεφαλῆς ὑπὸ νείατον ἱνίον &yorg, ..

|i Ey9* ἀλεγεινότοτον δύνει ἄχος, ὁππότ᾽ dvlag

à: ἀκάματοι πραπίδεσσιν ἐνισμίμφωσιν Ἔρωτες. .

φῆ δέ ol. ἄλλοτ μὲν θελκτήρια φάρμακα ταύρων

δωσέμεν, ἄλλοτε δ᾽ οὔτι’ καταφθίσθαι δδ καὶ αὐτή: | αὐτίκα 0 οὔτ᾽ αὐτὴ Gavin, οὗ φάρμακα δώσειν,

ἆλλ᾽ αὕτως εὔκηλος ἑὴν ὀτλησέμεν ἄτην.

τὸ ) ἐξομένη 0’ ἤπειτα δοάόόατο φώνησὲν t&. ο 4ειλὴ ἐγὼ νῦν ἕνθα xev, 7 Ἔνθα γένωμαι; D» πάννη μοι φρένες εἰσὶν ἀμήχανοι’ οὐδέ τις ἀλκὴ | πήµμοτος ἀλλ αὔτως φλέγει ἔμπεδον. ὡς ὄφελόν ys | »evipidog κραιπνοῖσι πᾶροςρ βελέεσσι δαµῆναι, o. ni »ZQgiv τόν y’ δἰσιδέειν, πρὶν Αχαιῖδα γαΐαν. ἰνέσθαι

i | I i |

m αρατερὸρ Vind. — ana

5i. φθεῖσθαι vulg. : φθεῖσαι “ph. φθείσθαι Vrat. Vind. σθαι Vat. C. Regg. quinque, ed. D Steph. Brunck. Beck. — νηὸν

55. Locos similes Virgilii Aen.

[, 20. Aristaeneti II, 5. Dionis

ysost. Orat. XXI p. 276. D. indi-

£ Ruhnk. ep. crit. p. 206.

58. ἠᾖδέ που Vat. Α.

59. στήθεσι , Vrat. Vind,

60. 9 ,ἀραιὰς Guelph. ἀλεγύνοτατον Reg. Α.

61. ἐνισκήψωσιν vulg. ἐνιχρίμ-

σιν Guelph. probante Valck. ad

t. Hippol. 1303. ἔνι σκίµψφωσιν

APOLLON. RHOD. Ἱ.

-—

“Vat. A. Med, Vrat. vi

» Χαλκιόπηρ υἷας. τοὺς μὲν 9:0g dj τι Ἐριννὺς »»ἄμμι πολυκλαύτους δεῦρ᾽ Ίγαγθ κεῖθεν ἀνίας. . » φθίσθω ἀεθλεύων, & of κατὰ vuv ὀλέσθαν

LÁ

Vrat. Vind. ὀνισκίμφωσιν Vatt. A.

C. D. Regg. quin der quod recte - receperunt ruünck. 767. δώσειν Reg. “o. — »*eta-

φθεῖσθαι vulg. καταφθίσθαι Regg. quisque; Brunck. Beck. ut supra

• 770. Kou ένην Vot. Β.

771. μενεῖμαι pro γένωμαι Reg. A. — In fine versus olim punctum po- nebatur ; Brunck. et Beck. commate interpunxerünt,. ego interrogationis

. notam posui, quam sensus postulat.

— T16. vijag τε Reg. Απ — Ἐρινὺς in — 711. κακοῦ 9 ἀνίας Guelph. 779. φθείσθω vülg. φδεῖσθαω Guelph., φθίσθω Regg- . quinque, M

“T ον ww» M —9-—

EA vera dir ME " πο κ.

APPONATTIKON T.

P4

» μοῖρα αέλει, πῶς γάρ xtv ἐμοὺς Λελάθοιµι τοχῆαρ »»φάρμακα µηόαμένη; ποῖον δ᾽ ἐπὶ μῦθον ἐνίψω;

» “ls δὲ δόλος, τίς μῆτις ἐπίκλοπος ἔσσετ) ἀρωγῆς s. »’] µιν ἄνευθ) ἑτάρων πρὀσπεύξομαι olov ἰδοῦσα;

| ,,0vópogoc* οὐ μὲν ἔολπα παταφθιμένοιό s99 ἔμπης j »λωφήσειν ἀχέων τότε δ᾽ ἂν xaxóv ἅμμι πέλοιεο, πεῖνος Ote ζωῆς ἁπαμείρδται. ἐῥῥέτω αἰδὼς, »idóivo ἀγλαῖη. ὃ 0’ iuj ἰόνητι σαωθεὶς

^» Ἀσκηθὴς, ἵνα ob 9vpo lio», ἔνθα νἑοιτο. . '

9, αὐτὰρ ἐγὼν αὐτῆμαρ, Ov. ἐξανύσειεν ἄεθλον,

| » τεθναίην, 4j λαιμὸν ἀναρτήσασα μελάθρο,

190

»1] καὶ πασσαμένη: ῥαιδτήρια Φάρμακα θδυμοῦ. » ἀλλὰ καὶ dg φθιµένῃ μοι ἐπιλλίξουσιν ὀπίάσω

—

i» περτομίαρ’ τηλοῦ δὲ πόλις περὶ Νᾶσα Bonos. 6 μπότµον iuóv* καί xiv µε διὰ στόματος Φοφέουσαι ép» Κολχίδες ἄλλυδις ἄλλαι ἄεικέα µωμήσονται;

υῆτις κηδοµένη τόσον ἀνέρος. ἀλλοδαποῖο .

| »3άτθανεν, ἥτιο δώμα καὶ οὓς Ίσχυνε το, ^

Vt — e

» μαργοόύνῃ ἴξασα. s à’ οὖν ἐμὸν ἔσσεται αἶσχος5

;o»0 μοι ἐμῆς ἄτης. adi ἂν πολὺ κέρδιον sim j » τῇδ᾽ ᾽αὐτῇ iv νυκεὶ Λιπεῦν βίον iv θαλάμοισιν.. 800 » OT dvolovo,. κάκ᾽ ὀλάγχεα πάντα φυγοῦσαν, (y πρὶν τᾶδε λαβήεντα καὶ οὖκ ὀνομαστὰ τελέόσευ.« ο Ἡ καὶ φώρναμὸν μετεκίαθενν qj ἕνι πολλὰ φάρμακά οἱ và μὲν ἐσθλὰ, τὰ δὺ ῥαιστήρι’ ἔκειτο.

; ἐνθεμένη δ᾽ ἐπὶ γούνατ᾽

Bruück. Beck. ut v. 767. — νηὸν ’ Vind. — 779. xev omittit Guelph.

181. τίς δὲ µῆτις Reg. A. | |. 783. Steph. ic Shaw. post ἱδοῦσα nulla interpunctione posita interrogationis notam post δύόμο- Qog habent, quod deterius est.

182. ἐπαμείρεται Schol. Paris.

183. µελάθρων vulg., 9 ut solet ex iota subscripto nato, nam µελά- eo habent Vatt. A. B. C. D. Guelph.

Α. B. C. D. E. usa gov;

Sd dederunt Brunck. Beck., in so-

EN “Vrat. Vind, legitur, in illo a manu secunda suprascripto. Revo- cavi librorum lectionem, quae proba

ὀδύρετο. δεῦε δὺ κόλαους

ἄλληκτον δακρύοισι, τὰ δ᾽ téésev doreyis αὕτως,

est; dativus pro ἐν μελαθρφ pai

tus est ut saepe.

790. πασαµένη Reg. Α. . 798. us omittunt rat. Vind. - Φοβέουσαι Reg. A. — ^

791. ἄλλη vulg. ἆλλαι “Vatt A. C. D. Regg. quatuor, Guelph. Vrat. Vind., quod propter librorum auctori- tatem cum Brunck. Beck. recepi,

quamqüam et altera lectio per s

bona est.

805. ἄληκεον Vat. À. — δακρῦον σιν Ε]ος. Ald. δώκρυσσε legendum judicat Herm. ad Orph. p. 759 νο prima syllaba corripiatur, probante Spitzner. de vers. het. p. eadem correptio e est Hom. Od. XVIII,

4PTONATTIKRN 1.

rec

diy! ὀλοφυρομένης τὸν iv uógov. ἓ ἴεερ &’ ᾗ ys. | φάρμακα Λέξασθαι θυµυφθόρα, τόφθα πάσαιτό. | ᾖδῃ-καὶ δεσόμοὺς ἀνελύετο φωριαμοΐο, - E | ἐξελόειν μεμανία ἀνσάμμόρος. ἀλλά ol ἄφνω LO. δεῖμ᾽ ὁλοὺν στυγεροῖο κατὰ φρέναρ 149^ αϊδαυ.. j ἔσχετο ὃ) ἀμφασίῃ δηρὸν χρόνον, ἀμφὶ δὲ πᾶσαῳ . α.9υμηδεῖρ βιότοιο µελφδόνες ἰνδάλλοντο. μνήσατο μὲν τερπνών, ὧσ᾽ b ζωοῖδε. πέλονται, μνήσαθ᾽ ὁμηλικίη περιγηθέορ οἷά το πούρη: 15,xal τὸ οἱ ἠέλιορ Ῥλυκίών γένετ εἰσοράασθαι ΄ L πάρορ, &l ἐτεύν γε νόφ ἐπομαίεθ᾽ ἔχαδτα. | | wel τὴν iv ῥα πάλιν σφεεέρων ἀπόκάτθετο γούνων, - | i"Heyg étvsclgos μετάτροπος, οὐδ᾽ ἔτι βὀνλὰρ - | ἄλλη δοιάζεσχεν ἐέλδετο δ᾽ αἶψα φανῆναὶ ^ ijo τελλοµένην, ἵνα ol. δελκτήρια δοίη | φάρμακα συνθεσίῃσι καὶ ἀντήσειεν ἐς ὠπήν.

| zvxva ὃδ᾽ ἀνὰ αληΐδας ἑῶν λύεσχε θυρών,

Ó 0g

αἴγλην σμαατομένη᾿ τῇ Ó’ ἀσπάσιον βάλε φέγγος. Ἠριγενὴς, κίνυντο à’ &và ᾽ατολίεθρον ἕκαστοι..

Ἔνθα κασιγνήτους μὲν Es! αὐτόθι μεῖναι dvdysi “deron ἵνα φράζοιντο νόον καὶ µήδεα xouggg’

μή oto δακρύοιόι dido” |

ἐρφὶ ορόσώπα,΄ XIX ,

εν δαχρυπ]ώει Brlenóre με vog olvo. — ἀσεεγὲρ vulg. ἄστα- ex emend, Brunck. Beck. quod lirmat. etiam Schol. πολυστεγές, | in. ποΛλυσταγέᾳ mutandum, cf rpp. ad Hesych. in v. ἀστεγές. 06. οἴετο Beg. A.

7. ἄφρα Vatt. A. C. D. ise

. E. marg. Reg. A. Vrat.

d male.receperunt Brunck. Beck. um inferentes ; τόφρα enim ab is aetatis poetis pro ὄφρα ad- tur, ut infra IV, 1487. cf. Jacoba, hol. Pal p. 507. 790. –γνώσαι-

xuelph. (teste Piers. Veris. p. 210,

Hoerstel. silet), in quo γεύσαιτο re putat Gerhard. p. 59. Inepte pl.. Flor. τὸ πασαετο οὐχ 0g, οὐ γὰρ εὖς κόρον ἡ τού- μείάληψις.

9. ἐξελθεῖν Regg. A. C. D.

10. Hunc versui omittunt Vatt.

). et Vrat., ubi in margine adscri- 8 est, — ὅσσ᾽ Vind

/

i ritatem cum

816. Ki ens ys vulg. e? habent Regg. Α

B 817. καὶ τὰ μὲν Guelph, - — dn-

κάτθετο vulg. ἀποχάτθετο

B. D. Med. Guelph. Vrat. Vin E η Paris. Brub. Basil. Brunck. 818. αὐνρσίφαι vulg. ut saepe. pam lectionem habent Vatt. A. C. e uelph. Reg uinque, . Vrat, Vind. Brunck. Bob. .3 ovóé τε

vulg. , quod correxit Valck. ad -Απι- mon. p. 68.

819. κ vulg. ο quod tacite cor-

rexit Brunc

821. ἀντειάσειεν ex Regg. A. Β. perperam dedit, Brunck.

822. ἀνακληΐδας Vat. À.

823. κίνοιντο Flor. Ald. Brub.

| Basil.

825. µίμναι Guelph.

826. δήνεα vulg. νήδεα Reg. E. µήδεα Vatt. C. D. etB. à m. 2. Med. Guelph. Regg. A. B. C. D. Vrat. Vind., quod propter librorum aucto- jrunck. Beck. recepi. .

M 2

190 -

! APFONA TTIKSN T.

αὐτὸς d 9’ oov ἐπὶ va klsy προπάροιθο λιασθείς., ‘H δ᾽ ἐπεὶ οὖν ταπρώτα φἀξινοµένην ἴδεν $46 παρθενικὴ, ξανθῶς piv: ἀνήψατο ysgdw ἐδείφας, 690 |αἵ ob ἀτημελίῃ καταεὶµέναι ἠδρέδοντο, S αὐσταλέας ὃ᾽ ἕψησε παρηΐδαρ ’ αὐτὰρ ‘ἁλοιφῇ–: | vexvagég φαιδρύνετ᾽ ἐπὶ χρόα” δῦνε δὲ πέπλον . καλὸν, ἐὐγνάμάτοισιν ἀρηθεμένὸν περόνῃσιν, e ἀμβροσίῳ δ᾽ ἐφύπερθε καφήατι βάλλε καλύπτρην. 835! ἀργυφέην. αὐτοῦ δὲ δύµοις £v, δινεύουσα ^ .— ᾿ἀστεῖβε πέδον, λήθη ἀχέων τά οἱ iv: ποσὶν ἠεν θεσπέρι’, ἄλλα v! ἔμελλεν ἀεξήσεόθαι ὀπίσσω- (iC φέκλετὸ δ᾽ ἀμφιπόλοισιν, ot οἳ δυοκαίδεκα. πᾶσαι ἐν προδύμῴ Θαλάμοιὀ θυώδεος’ πύλίζοντο, 840 ἥλικες, οὕπω Λλέκτρα 609 ἀνδράσι πορσύνουσαι»’ ᾿ἐσσυμένως οὐρῆας ὑποξεύξασθαι ἁπήνῃ, c jor κε p &lg Εκάτης περικαλλέα. νηὸν ἄγοιεν. itv” αὖτ᾽ ἀμφίπολον μὲν ἐφοπλίξεόκον ἀπήνην”’ fa] δὲ τἐὼς γλαφυρῆς ἐξείλετο Φωριαμῖο — —— 845; φάρµακον, Ὁ ῥά τε φασὶ ρομήθειον καλέεσθαιι [e si x^ ἐννυχίοισιν ἀρεσσάμενρρ φΏνέεσσιν -

᾿Κούρην μουνογένειὰν. &0v δέµας ἱκμαίνοιτο, . dv ἂν Oy . οὔτε ῥηκτὸς ἔοι χαλκοῖο συπῇσιν,

ούτε κὲν αἰθομένῳ, πυρὶ alios: ἀλλά καὶ αλ

890. ἀτημελίᾳ Reg. A.

891. αὐγαλέας Reg.‘A. αὐσταλέως “Wrat. Vind. Flor. , Brub. Basil. — παρηϊάδας Med. |” 833. lHiyvánvoiiy Vrat. —ἀρηρη- ΄μενον Regg. A. C. E. ἀρηράμενον ex conj. Brünck. Beck. vid. ad E, 787.

892. ἀμβροσίην Reg. A.

. ἀργυρέην vulg. ἆ é Vatt. A. C. D. Med. dE. ue P Regu. Α. B. C. D.” E. Vrat. Vind. Flor. Brunck. Beck. ΟΕ. de horum voca- bulorum confusione Wernick. ad “Iryph. y. 783. —

840. πορσαίνουσαι Brunck. conjectura » quia hanc formam pre- batiorem putat, immemor Homeri, apud quem saepissime legitur Λέχος moe, ett» cf. Heyn. ad Π. Tom. IV

841. Similiter, fortasse ex imita- tione, ‘Tryphiod. v. 241 ol δὲ θοῇς οὐρῆαρ ὑποξεύδαντεν ἀπήναις,

. 7

| falsum est.

gl. καί f Pro xé Med. 843. ὑπλίζεσκον Guelph.

845. 0dóo vulg. ut semper. Cor-

. rexit Brunck. ex Reg. E. — καλέσα- ,σθαι Reg. A.

846. ἑννυχίοις τὶς ex conjectara dedit Brunck. — Vulgatam. revocavié Beck., Iasonem spectari ratus, quod Omissum est τίς ut saepe.

847. «4αΐραν vulg. «4αἴραν Ex- cerpt. e cod, Paris. Schaeferi Gre- gorio addita p. 679 et Schol. Paris. πούρην Vatt. A., C. D. Med. Regg. tres, Vrat. Vind. Schol. Paris. De plicis recensionis lectiones esse vi-

dentur, quarum posteriorem: propter

librorum praestantiam recepi. — μὲ” vog pro δέµαθ Regg. duo, Mei.

Vrat. Vind.

,B48.-ovv’ ἐρρηκτὸς £y Reg. À. οὔτε κ᾿ ἔοι ónxcog Guelph. Hoer-

&tel.

APTONATTIKQAN T. .

᾿λωΐτερος κεῖν᾽ ἦμαρ ὁμῶρ κάρτει τε αέλουτο. πρωτοφνὲς τό y’ ἀνέσχε, καταστάξαντος ἔραξα ^. αἰετοῦ ὠμηστέω κνημοῖς ἐνὶ Καυκασίαισιν

.

αἱματύεντ] χώρα Προμηθῆορ μογεροῖο. τοῦ à: ov ἄνθορ μὲν ὅσον πήχυιον ὕπερθεν

ο νυν

παυλοΐῖσιν διδύμοισιν ixjogov: j 9’ ἐνὶ γαίῃ σαραὶ νεοσμήτῳ ἐναλιγκίη ἔπλετο ῥίξα. ᾽ | ἐτῇς οἵην v’ iv ὄρεόσν κδλαινὴν ἱκμάδα φηγοῦ ‘Κασπίῃ iv αόχλφ ἀμήσατο φαρμάσσεσθας, 54 i ἑπτὰ μὲν ἀενάοισι λοεφσαµένη ὑδάτεσσιν,

[ ἑπτάκι δὲ Βριμὰ. «κουροτρόφον ἀγκαλέσασα, —— Βριμὼ νυκτιπόλον, χθονίην, ἐνέροισιν ἄνασσαν, .

| Λυγαίῃ ἐνὶ νυκτὶ dv ὀρφναίοις φαρέεσσιν.

᾿μυκηθμῷ ἃ᾽ ὑπένερθεν ἐρεμνὴ 6είετο γαΐα

κας Κωρυκίῷ ἴκελόν xgóxo ἐξεφοάνθη, EE

€

56, ῥίζης τεμνοµένης Τιτηνίδος” ἔότενε δ᾽ αὐτὸς | | lamsroio xig ὀδύνῃ πόρι Qvuov ἀλύων. . τό ῥ) ἤγ᾽ ἐξανελοῦδα θυνώδεῖ κάτθετο pívog,

tt οἱ μβοοσίοισι περὶ στήθεσσιν ἕερτο, ἐκ δὲ θύραξε κιοῦσᾳ θοῆῇς ἐπεβησατ. ἀπήνης * -

t .

20 div δὲ of ἀμφίπολοι δοιαὶ ἑκάτερθεν ψρησιν. u

152. κνήµοισι»’ Guelph.

153. Προμηθεῖος Med.

154. à^ fro: vulg. δή του quod le se dicit Beck., praebent Vrat. id., sed vid. Herm. ad hymn. n. in Ven. 226.

155. καύλοισι Vatt. À. B. C. D. rg. A. D. E. Brunck. Beck.

156. οἵη Reg. A.

157. bl Regg. A. E., quod rece-

unt Brunck. Beck. ., quod sic u- ,

‘vsior est versus; mühi contra

lcus feri videtur.

invidet, de quo alibi dictum est. inui vulgatam, quae ob unius li- auctoritatem non deserenda erat. jitari etiam potest, an Apollonius

.non permiserit mediam in Κα–

η producere, simile enim aliud

lum apud eum reperitur. -κόλχῳ ᾽

Σο

δο. ἀεννάοις Guelph. - ütváoig 4. Vrat. Vind. .

361. ipariésesa Regg- quatuor,

" — Versum laudat Etymol. M.

Probavit ta-

t Gerhard. p. 97, qui àv Apollo-

$68. gooslo Regg. A. B. ο E. " P. 213, 50 nulla lectionis diversitate.

863. iy (πααἱρι.–ὀρφναίοισε φά- ᾿ ρεσσι ex uno Reg. B. dederunt Brunck. Beck. , quod postponendum foret, etiamsi in plurimis libris lege- retur. — φαρέεσσιν Med. Vrat. prima hujus vocabuli syllaba eorre- pta v. Gerhard, p. 43.

864. Ultima in παὶς producta est: ad exemplum Hesiodi “Theog. σάς τῶν πρὀσθ Ἰαπετρῖο mig ἔχει οὐρανὸν εὔρον. — αχεύων Reg. D. .

865. dn Vrat- errore librarii aic legitur

τόν y à’ ων ἐξανελοῦσα Soie” έπε πεβή ἤσατ᾽ ἀπήνης (τόζῥ᾽ γ. ἐξανελοῦσα uds: | | κάτβετο μίτρη., τόν Q’ Jy” vulg. τῷ ὃν fy Reg.

• D. τὸ , fy! Regg. A. B. E. Flor. τό Ó’ jy . Med. Brunck. Béck. .

868. ἄωρτο Regg. quatuor. .$70. δοιοὲξ Guelph. |

/

. , 189 ,

APTONATTIK&N Γ.

αὐτὴ δ᾽ ἡνί ἔδεκτο, καὶ εὐποίητον Ἱμάσθλην δεξιτερῆῦ, ἆλαεν δὲ δι’ ἄστεος αἱ δὲ δἠ. ἄλλαι ἀμφίπολοι. αείριρθος ἱφαπατόμεναι μετόπισθεν . ἱτρώχων εὐρεῖαν κατ éuobiróv: ἂν δὲ χιτῶνας 875 λεαταλέους Asoxfo ἐπιγουνίδος ὄχοις ἄειρον. οἵη δὲ λιαροῖσιν ἐφ᾽ ὕδασι Παρθενίοιο, dh καὶ ᾽άμνισοῖο λοεόσαμένη ποταμοῖο χρυσείοιρ «4ηταῖς $p’ ἅρμασιν ἑστηνῖα Ἰώχείαιρ κεµάδεσσι διεξελάσισι κολώνας, 680! τηλόθεν ἀντιόωόα πολυχνίόσου ἑκατόμβης * τῇ à’ ἅμα Νύῤφαι ἔπονται ἀμορβάδεριαί μὲν ἐπ) αὐτῆς

᾿ἀγρόμεναι πηγής ᾽4μνισίδος, ei δὲ δὴ ἄλλαι

M

[T καὶ σχοπιὰρ πολυπίδακας” ἀμφὶ δὲ 9ῆρες

ανυζηθμῷ σαίνουσιν ὑποτρομέοντερ ἰοῦσαν’ — — 885: dc a? y’ ἑσδεύοντο δι’ ἄστεος’ dugi δὲ λαοὶ

! εἶκον ἀλευάμένοι βασιληῖδος ὄμματα κούρης.

:αὐτὰρ ἐπεὶ πόλιος μὲν ἑὐδμήτους Ax’ ἁγυιὰς,

.vuov 9’ εἰσαφίκαν διὲκ πεδίων ἑἐλάουσα,. ^. .

1

δὴ vOr’ ἐὐτροχάλοιο κατ’ αὐτόθι βήόατ ἀπήνης 890. — xci τοῖα μετὰ δμωῇσιν ὄειπεν.

(0 »8 Φφίλαι, ᾗ μέγα δή " παρήλιτον, οὐδ᾽ ὀνόηαα i» μὴ ἵμεν ἀλλοδαποῖσι μετ) ἀνδράσιν, οἵτ) ἐπὶ yoiav

{ »ἡμετέρην σερωφῶσι». ἀμηχανίῃ βεβόληται

» πᾶσα πόλις τὸ καὶ oO τις ἀνήλυθε δεῦρο γυναικῶ:

89

»téov, οἳ τοπάροιθεν ἐπημάτιαι ἠγέρονταυ

»ἀλλ᾽ ἐπεὶ οὖν ἱκόμεσθα καὶ οὔ νύ τις ἄλλος ἔπεισιι« »&l $ &ys, μολαῇ θυμὸν ἀφειδείωρ χορέόωμεν -

87. ἡνία δέδεκτο Vrat. Vind. fortasse 5vía δέκτο legendum.

88. xe «dog Ἰ Med. a m. 1.—μετ-

όπισθεν Med. Vrat, 875. ὀπιγονοιάδος Vrat, Vind,

877. ᾽Αμνησοῖο vulg. errore solito. ᾽Αμνισσοῖο Regg. D. E. ᾽άμνισοῖο

Vatt, Α. C. D. Med Guelph. Regg.

ΑΛ. B. C. Vrat. Vind. Brunck. Beck. 878. 4ωτωῖς Med. a m. 1. 879. διεξελάγσι Vat. B 880. πολνκνίσου Vrat. Vind. 881, ἁμορβάδες Schol Paris. 882. E σίᾶορ vulg., in quo hic ibri etiam plurimi consentiunt , nam

, eam formam, quam restituit Brus

ckius, soli habent Regg. quinque. .

883. σκολιὰς Vind. — xoivsjder* xoc Med. a m. 1.

884. Ἀνιξηθμῷ Vatt. Α. C. D. — ὑποτροπέοντερ Reg. A. cum aliis quibusdam Regg.

885. ἀλευόμενοι Brunck. ex con- jectura sine causa.

886. πόληος Reg. E.

887. Spon Vrat.

888. vo Reg. A.

889. “aylgovco ex conj. Branck. Beck. sine causa ; τοπάροιθεν esi alias

890. ἀφειδίως Ald. Brub. Besil-

APTONATTIKRA: ο

» μειλιχίῃ, τάδε said τερείνης ἄνθεα ποίηο

s Λεξώμεναι ’ vÓv! ἔποιτ

αὐτὴν ᾿ἀπονιόόμεθ᾽ ὥρην.

" »xul δέ κε σὺν πολέεσσιν ὀνείασιν olxad’ ἴποισθο ! » Tato τῷ, οἳ μοι συναρέσσετε τήνδε µενοινήν, .. i» “ἄργος γάρ [LÀ ’ ἐπέεόσι παρατρέπει, dg δὲ καὶ αὐτὴ | Χαλκιόπη τὰ δὺ σἶγα νόῳ ἔχες εἰσαίονδαι { » ἐξ ἐμέδεν, μὴ πατρὸς ig oUave μῦθας Ἔκηται. -

}6 . τὸν ξεῖνόν

vóv µε πέλονται, ὅτις περὶ βουσὶν ὑπέστη,

i» ῥώρ᾽ ἀποδεξαμένην ὀλοών ῥύσασθαι ier. ,0UrdQ ἐγοω τὸν μῦθον ixjvsov, 305 καὶ αὐτὸ | » κέκλοµαι εἰς ὠπὴν ἑτάρων üxo μοῦνον Ibo, TE | »0yoc τὰ μὲν δασόμεσθα μετὰ pie, εἴ «εν ὁκάσσῃ -d » δῶρα φέρω», τῷ δ᾽ αὖτε κακώτερον ἆλλό πόρωμεν ! » φάρµακον, ἆλλ ἀπονόσφι πέλεσθἑ µου, tov. ἂν ἴκηξαι.” “fe ηὔδα’ πἀάσῃσι δ᾽ ἐπέκλοπος ᾖνδανε uites. ; αὐτίκα δ᾽ “Αἰσονίδην ἑτάρων ἄπο μοῦνον ἐρύάσας ^ “‘4oyog, 0t’ ἤδη τήνδε κασιγνήτων ἐσάκονσεν . u ἠερίην Ἑκάτης iov μετὰ vgov ἰοῦδαν,

ape,

| qe

διὲκ πεδίου” dpa δὲ σφίδιν εἴπετο Moog

E Αμπυκίδης, ἐσθλὸς μὲν ἐπικροφανέντας ἐνισπεῖν. ! οἰωνοὺς, ἐσθλὸς δὲ συνευφράόόασθαι Φοῦσ. — τος Ἔνθ οὕπω vig τοῖος ἐπὶ προτέρων yivsv” ἀνδρῶν, 90 οὐ0᾽ ὅσοι ἐξ αὐτοῖο Eb γένος, οὔθ᾽ ὅσοι ἄλλων ἀθανάτων ἤρωες ἀφ᾿ αἵματος ἑβλάστῃσα», | olov Ἰήσονα θῆκε 4g δάµαρ ἥματι κείνῳ, - ἡμὲν ἐδάντα ἰδεῖν, ἠδὲ προτιμυθήσασθαι. E τὸν καὶ παπταίνοντερ ἐθάμβεον αὐτοὶ ἑταῖροι

I98. τὰ δὲ Ὑταί.. fortasse recte. 99. ἀπονείσομεθ’ “vulg. ἀπονί- μεθ) Reg. D. Brunck. Beck.

0. καὶ δὴ σὺν Regg. A. D. E- o1. GvvaQdo0Ere. Vat. D. συνα- σεται ᾖδε αενοινή Guelph.

1. ὑποδεξαμένην Guelph. — acd. Reg. D.

)09, διασώµεθα Reg. À. — κατὰ ίσιν vulg. Correxit jam Steph. équens est harum praepo ositionum Kusio. — ὁπάσσειν Guelph. ὁπασ- i Beg. D., quod receperunt:Brunck. xk: nescio. quam ob causam, cf. ad

» 4066… 911. & ἄπο $009 Flor. Brub. Bas.

triginta novem versibus

— φέλεσθ) ἐμοὶ Regg. quatuor, Brunck. Beck. ut solent.

912. ἐφήνδανε Vrat. Vind,

’ 918. ἀπονόσφιν Guelph. , errore ex v. 911 nato.

916: πεδίοιο Reg. À. μετὰ δὲ vulg. ἅμα δὲ Vatt. A. C. D. Med. Guelph. Wap quinque, Vrat. Vind. Brunck.

918. σὺν εὖ φράσσασθαι Vati. À. C. D. Reg. Λ.

919. εἰσάντα Med. — ποτιµνθή- σασθαι Vat. B.— Hic cum proximis eest in Med., sed in margine adject sunta . manu ‘antiqua.

E APTONATTIKSN I. ,

925 λαμπόμενον Ταθίτεσσιν’ ἐγήθησιν δὲ κελεύθᾳ.

| ᾽Αμπυκίδης, δη που ὀϊσσάμενος τὰ ἕκαστα.

:“Ἔστι δὲ tic πεδίοιο κατὰ στίβον ἐγγύθι νηοῦ

:αἴφειρὸδ φύλλοισιν. ἀπειρεσίοιὸ ποµόῶσα,

pug Θαμὰ. 07 λαιέρυξαι ἐπηυλίξοντο κορώναι..

930 τάων τις μεσσηγὺρ dvà πτερὰ κινήσασα

^; ὑψοῦ ix dxgsuóva “Heus ἠνίπαπε βουλάρ. :

. o» ᾽Ακλειὴς 00s µάντις, ὃς οὐδ’ ὅσα παῖδες ἴσασιν

» olds vóo φθάσσασθαι, 09” οὔνεκεν οὔτε τι λαρὸν

007 ἐρατὸν κούρη x&v ἕπας. προτιµυθήραιτο

986, » ji9io, εὖτ &v σφιν ἐπήλυδερ ἄλλοι ἔπωνται.

EE ἔῴόοις, ὦ κακόµαντι, κακοφραδέο᾽ οὐδὲ σε Κύπρις

| φοῦτ ἆγανοὶ φιλέοντερ ἐπιπνείουσιν Ἔρωτερ”

v τρ ; “Ioxev ἀτεμβομένη: µείδησε δὲ Mówog ἀκούσαρ

ὀμφὴν olovoio θεῄλατον ὧδέ v^ ἔειπεν’ 940 » Tora μὲν νηόνδε θεᾶς ἴθι, τῷ ἕνι κούρην δήεις, «4ἰδονίδη” μάλα ὃ jay ἀντιβολήσεις | :Κύπριδος ἐννεσίῃς, ἤ ἤ τοι συνέριθος ἀέθλων | » ἔσσεται, ὡς δὴ καὶ αρὶν ᾽4γηνορίδης φάτο Φινεύς. t »vOL δ᾽, ἐγὼν Άργος τε, δεδεγμένοι εὔὐτ᾽ ἂν. fet 945 τῷδ’ αὐτῷ bi χώρῳ ἀπεσσόμοῦ᾽’ οἶόθι δ᾽ αὐτὸς ᾿Φ)Λίσσεύ µιν πυκινοῖσι παρατροπέων. ἐπέεσσιν.”’ $5 UH óc περιφραδέως, ἐπὶ δὲ σχεδὸν ἤνεον ἄβφω. | ; οὐδ) ἄρα ήηδείηρ θυμὸς τράκετ᾽ ἄλλα νοῆσαι, m

Mu περ ὅμως, πᾶσαι δὲ oi, ἦντιν’. ἀθύροι | . 950 µολπὴν, óUx ἐπὶ δηρὸν ἐφήνδανεν ἑφιάασθαν | ] ’ ἀλλὰ μεταλλήγεσκεν ἀμήχανος, οὐδέ mov’ ὅσσθ i ἀμφιαόλων μεθ”. ὅμιλον Ey! ἀτρέμας’ ἐς δὲ κελεύθοπα o. ; | τηλόδε. παπταίνεσκθ. παρακλίνουσα, παθειώρ.

996. óvedusvog Vatt. A. B. D. . 949. ὁμῶς, ; vulg. ὅμως Regg. qu* Vrat. Vind. Flor. Ald. Brub. Basil — tuor, Brunck. Beck. recte.

997. ἐπαυλίζοντο Vrat, 950. ἐφήνδανον Regg. ᾿ uatuo!

. 930. κινήσασθαιε Guelph. ’ quod non recipere debebant Brunc

935. ὄχλοι Vett. €. D. Vind., sed Beck. Facilem excusationem habe hic in marg. ἄλλοι. — ἔπονται γαι, hic singularis , ; quum in membro in B. Med. Regg. C. D. E. Vind. Flor. terjecto git singularis ἤντινα μολπή» Ald. Brub. Basil. 951. µεταλήηγεσκεν vulg., sed

. 942. dysolgg Guelph. — zig pro «εαλλήγεσκεν Vatt. C. D. Guelph. ναί

tot Reg. Α.— συνάριὂµιος Guelph. Vind. Reg. A. θε alii, ut videtur Regg 945. ἐπεσσόμεθ Regg. quatuor, :quod revocavi. —

Guelph. 953. παπτήνεσκε “νεα. tres. -— 946, πυχνοῖσι Reg. À. |o παρεγαλίνουσα Reg. E

"

APPTONATTIKA&N Γ

ᾗ 9epd à σνηθέων báyg κέαρ, ὁππότο δοῦκον . ἢ ποδὸρ ᾖ ἐνέμοιο παραθρέξαντα δυάσσαι. αὐτὰρ ὃγ οὐ μετὰ δηθὸν ἑελδομένη ἐφαάνθη

185

ὑψόσ᾽ ἀναθρώδκων, ἅτε Zsígiog Sixsavoio, ὃς δή tot καλὸς μὲν ἀρίζηλός v. ἐσιδέσθαν . ἀντέλλει, µήλοισι δ᾽ iv ἄόπετον ἦκεν ὁϊζόν’ dg ἄρα τῇ καλὸς μὲν ἐπήλυθεν εἰσοράαόθαι ! 4ἰσονίδης, κάµατον. δὲ δυσίµερον ὥρσε φαανθείς. ix ὃ᾽ ἄρα of κραδίη στηθέων πέσεν, ὄμματα δ’ αὕτως ; ἠχλυόαν” θερμὸν «δὲ παρηΐδας εἶλεν ἔρευθος. .. Ἰφούνατα 0’ obv ὀπίσω οὔτε προπάροιυθεν ἄεῖραι «66 ἔσθενεν, ἀλλ’ ὑπένερθε πάγη πόδας. al δ᾽ ἄρα τείωρ | ἀμφίπολοι µάλα απᾶσαι ἀπὸ σφείων ἑλίασθεν. - 7 Ιτὸ à .Gvep καὶ ἄναυδοι ἐφέσότασαν ἀλλήλοισιν, . .fj δρυσὶν 7 μακρῇσιν ἐειδόµενοι ἐλάτῃσι», «iss παρᾶσσόυν ἔκηλοι iv οὔρεσιν ὀῤῥίωνα , 970 νηνεµίῃ΄ μετὰ δ᾽ αὖτις ὑπὸ ῥιπῆς ἀνέμοιο κινύμεναι ὁμάδησαν ἀπείριτον. dg ἄρα το. ys. μέλλον ἅλιρ φθέγξασθαι ὑπὸ πνοιῇσιν Ἔρωτος, γνῶ δὲ.µιν «ἰσονίδης ἄτῃ ἐνιπεπτηυῖαν | θευμορίῃ xal τοῖον ὑποσσαίνων φάτο μῦθον. . 9 » Tízvs us, παρθενικὴ, τόσον ἄδεαι olov ἑόντα;

4 500 τοι ἐγὼν, olol τε δυσαυχἑερ ἄλλοι Edw

958, 0g à” τοι legi jubet Herm. &qQ’h, h. in Ven. 226 ,*ubi particulis δή τοι sine causa bellum infert. Hig ipse locus ex iis est, qui eas non eli- Qinandas esse doceant, — ἀρίδηλορ — 959. µήλοις ἠδ᾽ Ἠορ.Α. -

960. ἐσήλυθεν Regg. quinque,

961. πέσο Vrat. — αὐτοῦ Guelph.

962. ἤχλυσεν Guelph. et Med. a m, 2. . Sed saepius Apollonius plura- lem verbi ponit cum neutro plurali, -

963. ἐλίασθε Flor. Ald. Brub.

964. µάκρῃσι Vrat. — ἑελδόμενοι Guelph. i .969. ἐῤῥίξονται Vat. B. Vind. —

965. ὑπαὶ ῥιπῆς vulg. ὑπὸ al “urne Vrat. ὑπὸ ῥιπῆς Vett. A. D. Med. Guelph. Vind. Regg; A. E., quosl

cum Brunck. Beck. recepi, quam- quam alterum omnium librorum con- sensu legitur IT, 1229. ) 971. κεινύμεναι Med. & m. 1. —– ἀπείρῆτον Med. a m. 1 et Guelph… 972. φθέγξεσθαι Vat. Α., sed v; Lobeck. ad Phrynich. p. 745 sqq, “979. περαπεριπεπτηνῖαν Guelph, Ev. πεπτηνῖαν Flor. Brub. Basil. Steph… . . |. | - 974. ὑπὸ σαίνων Vrat. Vind. ὑπο- σαίνων Vatt. C. D. Regg. quatuor, Brunck. Beck. ..975. víxv’ ἐμὸ Brunck. sine li- bris ut solet. : . 976. οὔτι Regg. Α. E., quod re- veeperunt Brunck. Beck., admirso hiatu, qui quamquai.ferri potest, mon tamen ex uno libro, eoque de- terioris netae, inferri debet. — . olo»

σε Vpt.. B. — Égocw Guelph. -

1896

4ΡΓΟΝΑ PTIKQN Τ.

| » ἀνέρος, οὐδ᾽, ὅτε περ αατρή ἕνι ναιεζάασκον, » je πάρος. τῷ (wj µε λίην ὑπεραίδεα, πούρην αν τι παρεξερέεσθαι, ὃ τοι φίλο», vl τι φώσθαι 980 ,, ἆλλ᾽ ἐπεὶ ἀλλήλοισιν ἑκάνομον εὐρενέοντες ] »z9000 ἐν ἠγαθέφ, ἵνα τ οὗ Θέμις ἔότ’ ἁλιτέα » ἀμφαδίην ἀγόρευε kal εἴρεο’ μηδέ ps τερπνοῖ

• 0 c» t n An

o pma”

|» » piedi ἐπέεσσιν, ἔπεν τοκρῶτον ὑπέστης

» αὐτοκασιγνήτῃ µεροεικέα φάρμακα δώδειν. | πρός σ᾽ αὐτῆς Εκάτης μειλίόόοµαι qo τοκήῶν καὶ ὸρ, ὃς ξείνοις κέτῃσί τε: aeo ᾿ὑπερίσχει »ἐμφότερον δ᾽, [κέτης ἐεῖνόρ τέ του ἐνθάδ᾽ fed » χρειοῖ dveyxaly Ὑουνούμενορ. οὐ γὰρ ἄνευθεν

. φυμείων στονύεντος ὑπέρτερος ἔσσομ᾽ ἀίθλου. 9 οἱ 0^ ἂν ἐγὼ τίσαιµι χάριν μετόπισθεν ᾿ ágoyi »U eius, eg ἐπέοικε, διάνδιχα νανετάονταρ,

sit tiges aide avi.

στι

Ἡ, –ἕνι

em, márep, ᾗ Gu ormam fal-

. φαιετάεσκον vulg., quam

sam esse docet Spitzner. obss. in

Quint. p. 214 5s. ἐνιναιετάεσκον Reg. B. ἐνιναιετάαθκον Reg. A. . Brunck. P». ναιετάασκον Regg. C. D. Guelph. Vrat. Vind. Beck. recte. 979. 0 τι Φρίλον Reg. A.

980. ἀλλήλοις vulg. ἀλλήλοισιν ’ Regg. quatuor, Vrat. Vind. et Paris. Bteph. rurick. Beck.

981. μὴ δέ µε Vrat. Fior. Brub, Basil. μηδ᾽ L Brunck. Beck, |

: 983. φηλώσειρ Vat. C.

984. μενοείϊκέως Vind.

985. πρὸς αὐτῆς vulg. αρόρ. t^ αὐτῆς metri causa Vrat. et Regg. quinque. Sed g^ a praecedente lit-

tera sabsorptum esse recte vidit.

Dorvill Vann, crit. p. 352 et sic perspicue legitur in Vind., unde re- ceperunt Brunck. Beck. Nota ee haec verbofum collecetio in obtesta- tionibus, et ον Εν pope corru- pta, cf. Pors, ad. Kur. Med 1

357. δικός v ἔει vulg. M ίνος

. Brunck

» οὔνομα καὶ καλὸν τεύχων αλέος” di δὲ καὶ &A » ἤρωες αλῄόουσιν ἐς Ελλάδα νοστήδαντεῦ,

• ἡρώων v’ ἄλοχοι xol μητέρες, a? vU zov ἤδη » ἡμέαρ’ ᾖϊόνεσόιν ἐφεζόμεναι φοάονσιν͵,

,» tX OY ἀργαλέας «sv ἀποσκεδάσειας ἀνίαρ. -

» δή ποτε xal Θησόῆα κακῶν ὑπελύσας) ἀέθλων

’ ἔτι Med. Vat. B. Flor. Ak Buil. ξεῖνός vé tr; Reg. E. τέ τοι Vatt. A. D. Regg. A D. Guelph. Vrat. Vind., qu

eck. ; Teipero non d Nx ροιῇ Re &

Á. B, c? p. ien dh A Vind. ex pronuneiandi ns —.992. ὤλλοι valg. ἄλλοι VW D. Regg. A. B. C. D. E. Vin recepi propter librorum auct

et quia non facile . hoc a. | —OEis de potuit, et quia ὡς

or dicere solet Apolloni

ad I, 910.

993. κλδίσουσιν Reg. D.

994. of νύ που ἤδη :

: fortasse recte.

995. γοάασιν vulg., üod n γοάονσι Vat. C. Brunck. Bec ὀνσιν Vatt. A. D. Regg. 9 Med. a m. 1, Guelph. Vrat.

p^ recepi. γοάωσιν. Me. ϱ

. 996. ἀνείαρ Vind. . 997. ϐησῆ Vrat. Θησεζ. Y

PTS Guelph., quod pri

APCONATTIKAN Tr

» παρθενικὴ Mwolts ἐὔφρονέουσ’ 4ριάδνη,

οὖν ῥά τε Πασιφῶφ wopen τέκεν ἨΗελίφιο. ^ ἀλλ ἡ iiv. καὶ νηὸς, ἐπεὶ χόλον εὔνάσε Mivoc, » σὺν τῷ ἐφεζόμένη πάτρην Λίπε’ τὴν δὺ καὶ αὐτοὶ » ἀθάνατοι φίλαντο, μέσῳ δὲ οἱ αἰθέρι τέκµωρ . ») ἀστερύειρ στἐφάνος, τόν τὸ κλείουσ’᾽ .ριάδνης, -

| » πάννυχος οὐρανίδισιν ἑλίσσεναι εἰδώλοισιν.

»Og καὶ dol θεόθεν }άσις ἔσσεται, εἴ κε Goode. » τόσδον ἀθιστήων ἀνδρῶν στόλον. ἡ γὰρ ἔοικας.

|o» μορφής ἀγανῇσιν ἐπητείῃσι κεκάσθαι.

Ll. φάτο xvücivov* ἡ δ᾽ ἐγκλιδὸν 6005 βαλοῦσα νεκτάρεον μείδησ᾽’ ἐχύθη θέ ol ἔνδοθι θυμὸς αἴνω ἀειρομένης, καὶ ὠνέδρακεν. ὄμμασιν ἄντην’ . | οὐδ’ ἔχεν ὅττι πάροιθεν ἔπος προτιµυθήσαιτο,

|. dAÀ’ ἄμυδις µενέαινεν ἀολλέα sve! ἀγορεῦσαι. προπρὸ - $’ ἀφδιδήσασα θυῶβεος ἔξελε µίτρης

φάρµακον᾿ αὐτὰρ ὅ

ὃ γ᾿ αἶφα 1λῥοῖν ὑπέδεκτο νογηθώς «al vo κὲ of καὶ πᾷσαν ἀπὸ στηθέων ἀρύσασα .

φυχὴν ἐγγυάλιξεν ἀγαλλομένη χατέοντε”

τοῖορ dO ξανθοῖο xagtjesog . «ἰδονίδαο ότράατεν Ἔρως ἡδεῖαν ἄπῳ φλόγα” τῆς Ó ἀμαρυγὰς ὀφθαλμῶν ἤρπαξεν’ [αίνοτο à φρένας soo |

n judicat sine causa Piers. | Veris. οἱ. MM Ι001.: toi» δὲ Med, a m. 2. —

τὴν . D.

1002. τέχμ vulg. TÉx&oQ elph. Vrat., quod ex usu Home- » recepi. Librarii formam sibi

jorem re eposuerunt. 1003. κλύρνσ Vat. B.

4. πάνυχος Vrat.— alBiilos-

, omittunt Vatt. C. D.

l006. € καί σοι θεύθεν £dgic ezet omittunt Vatt. C. D. — 6a0)- $ vulg. Bon melius, quod receperunt ta- à Brunck. Beck, σαώσῃς Guelph, X unice verum. Vulgata ex fre-

“ssima litterarum ει et η con-

lone corrupta est. cf. ad II, 1066.

1007. ἑκτίῃοι Reg. A. ἑπητίῃσι t. D. “Wai tres, Vrat. Vind. ἐπη- ew Me σι Guelph. . l010. dios V att. C. : Vind. ἄτην Med, a m.

perperam. σαώσαις Reg.

‘ad Char.

1011. merieoríocss vulg. προεν- νο για. Regg. A. D E. Brunck, Vid. supra v. 923.
1012. pevdaiey Vind.
1013. woó πρὸ Vat. B. — s59o- «o0 δὲ µειδήσατα var. lect. apud

Scholl, prioris, ut videtur, recemsio- |

ni». — ἀφειδείσασα Fior. Ald. Brub, Basil.

1014. αἴφαχεν jaddexco Vind, -

1015. xév oi Rer: quatuor. .

1016. ἐγγνάλιξε͵ 759 vulg. ἀγαλλομένη Regg. quinque, Brunck. Beck., quod sensus οκ; Decessarium videtur. -

1017. πέµπεν pro. στρώατεν ex glossemate. Begg. Á. B. C. D., quo- rum primus alteram lectionem im margine notatam habet. |

1018. Ad verba ἤρπαξεν ἁμαρυγάς Brunckius comparat Ovid. Am. Il,

1019. ΤΠ, 12. Cf. praeterea Dorvill. . p. 509. Burm. ad Val. Flacc. VII, 513. — Ἰαίναιτο Vind. Com-

Ν

rat. — ἀγαιθμέτ |

— 188

»εὖτ᾽ ἂν δὴ μετιᾶντυ

N ^

, | | APPTONATTIKSN I. τηκοµένη, olov το περὶ ῥοδέῆσιν ἑέρη Ύ- j τήκεταν. ἠφοισιν ἰαινομένηοφαβεασιν.᾿ E { ἄρφω 0’ ἄλλοτε μέν : τε xat. 6b0tog 0, ὄμματ᾽ “fondos | | αἰδόμενοι, ὁτὸ δ᾽ αὖτις ἐπὶ σφίόι βάλλον. ὁπαπὰς, | ἱμερόεν φαιδρῇσιν o£”. ὀφρύσι μειδίόωντερ.. ὀψὲ δὲ. 82). τοίοισν μόλις ἁρορπούξατο: κούρη.. | E δράζεο vm US ic «Ev. τοι. ἐγὼ μητίδομ᾿ ἀρωγήν πατὴαᾳ ἐμὸρ ἐγγυαλίξῃ {ἐξ ὄ ὄφιορ γενύων M σπείρασθαν ὀδάνταρ, | δὴ τότε µέσσην, νύκτα Διαμμοιρηδὰ φυλάξαρ, |o» ἀκαμάτοιο ῥοῇσι λοεσάάμενορ ποταμοῖο, —

, 000g ἄνευθ) ἄλλων ivl φάρεσι κυανέοισι»

»βόθρον ὀρύξασθαι περμηγέα᾿ τῷ 0 Pw θήλυν

3. ἀρνειὸν’ σφάξειν xal. ἀδαίεῖον ὠμοθετῆσαι, | 00€ πυρκαϊὴν εὖ νηήσας ἐπὶ βόθρῳ. ΄-

) ρμουνογενῇ. 9* Ἑκάτην. Περσηϊδα µειλίόόοιο, . »Λείβων ἐκ δέπαορ. σιββλήϊα ἔργα μελισσῶν.

{ υ.ἔνθα ὃ᾽ ἐπεί xs Θεῶν µεμνημένος ἱλάδσηαι . , : |» ἀπὸ πυρκαϊῇρ ἀναχάξεο’ μηδὲ σε δοῦποᾳ

.parationem Scholl. monent boostasi esse ex Hom Il. XXIII, 598.

. 1020. περὶ ῥοδέοισιν vulg. per- peram, quum ῥόδεον non sit sub-

stantivum. περὶῤῥοδέοισιν Vat. D. B. bien ΜΗΚΗ ρα. |

Βερ. περὶ: ῥοδέέασιν᾿ uod. nihil est, τοῖς. Beck. Dubitarr vix potest,